Στην εκπομπή "ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ" της 13ης Φεβρουαρίου ο Θανάσης Τσακίρης συζήτησε με τον Χριστόφορο Βερναρδάκη επίκουρο καθηγητή του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σχετικά με τη σχέση της Στατιστικής με την Πολιτική. O X. Βερναρδάκης εκτός των άλλων είναι Επιστημονικός Σύμβουλος της εταιρείας δημοσκοπήσεων και κοινωνικών ερευνών VPRC και μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης.Η συζήτησε ξεκίνησε με την κεντρική ερώτηση για το ρόλο της Στατιστικής στο πολιτικό γίγνεσθαι. Ο Χ. Βερναρδάκης τόνισε ότι η στατιστική παίζει σημαντικό ρόλο πρώτα απ' όλα στην Πολιτική Οικονομία με τη διαμόρφωση των διαφόρων δεικτών που δείχνουν τις διακυμάνσεις των οικονομικών μεγεθών που επηρεάζουν τις συνθήκες ζωής μιας πολιτικής κοινότητας (π.χ. δείκτες ΑΕΠ, φτώχειας, ανεργίας, απασχόλησης, συναλλαγών κλπ). Κατόπιν απάντησε στο ερώτημα για τη σχέση της Στατιστικής και των υπόλοιπων κοινωνικών επιστημών, τονίζοντας ότι στην ελληνική περίπτωση η στατιστική χρησιμοποιήθηκε με υπερβολικό τρόπο με αποτέλεσμα την σε μεγάλο βαθμό μαθηματικοποίηση-ποσοτικοποίηση της Πολιτικής και των άλλων επιστημών. Κι αυτό γιατί δεν είχαν δημιουργηθεί εγκαίρως συνθήκες ισόρροπης ανάπτυξης τους τόσο στην ανώτατη εκπαίδευση όσο και σε ερευνητικό επίπεδο καθώς το κράτος δεν τους έδινε προτεραιότητα . Το αποτέλεσμα είναι να υπάρξει μια ανεξέλεγκτη αύξηση τμημάτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Οι δημοσκοπήσεις, οι έρευνες γνώμης, αλλά και ευρύτερα η κοινωνική και πολιτική έρευνα εξελίχτηκε στην Ελλάδα, σε μεγάλο βαθμό με χρονική υστέρηση στο πλαίσιο ενός ιδιωτικού τομέα χωρίς προϊστορία όπου τα ιδιωτικά ΜΜΕ δημιούργησαν ένα ασφυκτικό περιβάλλον γύρω από τη δημοσκόπηση και τη χρήση της. Έτσι είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσουν στην κατεύθυνση της χειραγώγησης μέρους της κοινής γνώμης.
Η συζήτηση στράφηκε κατόπιν στην ιστορική ανάπτυξη των κοινωνικών ερευνών και της έρευνας κοινής γνώμης στην Ελλάδα και διεθνώς από την πρώτη περίοδο των ερευνών του Λάζαρσφελντ (Αυστρία και ΗΠΑ) στη διάρκεια των δεκαετιών του '30 και του '40 και των ερευνών της Γαλλικής σχολής ως την ελληνική περίπτωση. Ενδιαφέρον είχε η συζήτηση για τις μεθόδους κατάρτισης των ερωτηματολογίων, τον καθορισμό του δείγματος (το μέγεθος δεν είναι θέμα αν υπάρχει αντιπροσωπευτικότητα και τυχαιότητα), τους τρόπους προσέγγισης των ερωτώμενων και τα διάφορα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τους, κλπ.
Το επόμενο σημείο που επισημάνθηκε ήταν να προσέχουν οι ακροατές/τριες τους διάφορους δείκτες που δημοσιεύονται στα ΜΜΕ ώστε να τους ερμηνεύουν σωστά. Παραδείγματος χάριν, ο δείκτης δημοφιλίας που δεν σημαίνει πως ένας δημοφιλής πολιτικός είναι αβέβαιο αν τελικά θα ψηφιστεί κιόλας (περίπτωση Λεωνίδα Κύρκου) ή το ερώτημα περί του καταλληλότερου για την πρωθυπουργία που είναι αντιγραφή από τα αγγλοσαξονικά μοντέλα των παραδοσιακών δικομματικών συστημάτων. Από την άλλη σημαντικός είναι ο δείκτης "Παράσταση Νίκης" που αποτελεί σοβαρή ένδειξη ότι οι ψηφοφόροι, ανεξάρτητα από το τι ψηφίζουν, αναγνωρίζουν το κόμμα που τείνει να γίνει κυρίαρχο σε επερχόμενες εκλογές.
Τέλος, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης απάντησε στην "πρόκληση" του Θανάση Τσακίρη να προβεί σε πρόβλεψη για τις Ευρωεκλογές λέγοντας πως το σίγουρο είναι η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά για το ποιο κόμμα θα είναι δεύτερο δεν υπάρχει σιγουριά. Επίσης σίγουρος είναι για τη διασπορά των ψήφων των πολλών μικρότερων κομμάτων κι ότι ενδεχομένως θα είναι υψηλή η αποχή. Εκτός αν...
