Οι καφετέριες και τα σουβλατζίδικα να'ναι καλά
Ήρθαν και οι καινούργιες πρασινο-κόκκινες ταμπέλες, υπέροχης αισθητικής ομολογουμένως. Να σε πιάνει η καρδιά σου και να θέλεις να πας με ένα μαρκαδόρο να δώσεις στην ταμπέλα ένα χρώμα, ένα κατιτίς.
Ηλιούπολη. Η πόλη των καφετερι ών και των σουβλατζίδικων. Η πόλη που θυσίασε τις πλατείες της για τραπεζοκαθίσματα. Για να μπορούμε να απολαμβάνουμε το τζατζίκι μας βρε αδερφέ χωρίς τα ενοχλητικά δέντρα και τις πρασινάδες.
Η πόλη ζει στο ρυθμό του πιτόγυρου και του "φρέντου". Πού μυαλό για να φτιάξουμε π.χ. μια ανθρώπινη βιβλιοθήκη...
Τι; Βιβλιοθήκη; Είσαι τρελός; Εδώ ο κόσμος υποφέρει και συ σκέφτεσαι τόσο ποταπά πράγματα;
Αδέρφια μιλάω σοβαρά. Μια πόλη 120.000 κατοίκων δεν έχει σοβαρή βιβλιοθήκη. Πας σε άλλες βιβλιοθήκες και σφύζουν από ζωή, δραστηριότητα, παιδικά γέλια (για δείτε λίγο κάποια προγράμματα και θα καταλάβετε).
Εδώ όμως τίποτα. Νιέντε. Μας ενδιαφέρουν άλλα πράγματα. Κι όμως. Καιρός είναι να προωθηθεί η ιδέα δημιουργίας μιας βιβλιοθήκης αντίστοιχης του μεγέθους και της δυναμικής της Ηλιούπολης. Τρόποι υπάρχουν πολλοί. Πολλοί και φθηνοί (γιατί στην εποχή που ζούμε αυτό είναι το πιο σημαντικό). Στην πράξη η βιβλιοθήκη μπορεί να γίνει κέντρο της πολιτιστικής δραστηριότητας της πόλης. Απλά, οικονομικά. Αρκεί να υπάρχουν άνθρωποι με ιδέες και διάθεση.
