Το ότι προτείνατε – όπως λέτε - στον επόμενο κατά σειρά σύμβουλο της Παράταξης (Ν. Αρβανίτη) να πάρει το ταμείο της Παράταξης, δείχνει ότι το θεωρούσατε δικό σας ή μήπως της Παράταξης;
Το ότι ρωτήσατε ή έστω ενημερώσατε – όπως λέτε - το νέο επικεφαλής της Παρ άταξης για το τί θα κάνετε τα χρήματα, δείχνει ότι τα θεωρούσατε δικά σας ή μήπως της Παράταξης;
Το ότι – όπως λέτε - η κ. Καραπέτρου δεν τα κράτησε καίτοι συνδικαιούχος του λογαριασμού της Παράταξης, δείχνει ότι τα θεωρούσε δικά της ή μήπως της Παράταξης;
Με βάση τα δικά σας λόγια λοιπόν, αναρωτιέμαι :
Όταν διαθέτατε τα χρήματα μιας Παράταξης όπως (θεάρεστα!) τα διαθέτατε, πιστεύατε ότι είχατε τέτοιο δικαίωμα; Και αν ναι, γιατί προσφέρατε το ταμείο στον κ.Αρβανίτη να τα πάρει με την ιδιότητα του (ας πούμε) επικεφαλής της Παράταξης, αλλά όταν εκλέχτηκε ο κ. Κοκοτίνης ως επικεφαλής απλώς τον ενημερώσατε και μετά πράξατε κατά το δοκούν;
Συγχωρέστε με, αλλά τα δικά σας τα λόγια δεν σας επιτρέπουν να διαμαρτύρεστε.
Αλλά για να είμαστε ακριβείς : Καλά σας συμβούλευσαν οι δικηγόροι σας. Νομίμως κάνατε ό,τι κάνατε.
Όμως, κυρία μου, θυμάστε πόση κριτική δέχτηκε εκείνος που είπε πως “ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό”;
