Νίκη των εργαζομένων της Εμπορικής - Δε θα αλλάξει ο κανονισμός εργασίας
Η πιο μαζική και η πιο δραματική συνέλευση (Σάββατο, 4/12/2010) των τελευταίων 25 χρονών απέρριψε το ξεπούλημα του Οργανισμού Προσωπικού λέγοντας “όχι στον ψευτοδιαλογο – άμεση ενταξη των νεων συναδελφων στον Οργανισμό. Να σημειωθεί οτι η απόφαση πάρθηκε κόντρ α στην ψυχολογική βία που άσκουσε η πλειοψηφία του δ.σ του συλλόγου (ΔΗΣΥΕ/ΠΑΣΚΕ & επίσημη ΔΑΚΕ).
Η πρώτη ψηφοφορία για τη διαδικασία της λήψης της απόφασης έδειξε ότι το δίδυμο ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) θα λαχταρούσε από την εξέγερση των εργαζομένων. Η κοινή πρόταση των παρατάξεων ΕΑΣ-ΕΣΑΚ-ΔΑΚΕ (Νέα Άποψη) και Οδός Ευπόλιδος (σύνολο μελών ΔΣ 5 έναντι 10 των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ) για μυστική ψηφοφορία με κάλπη πήρε 242 ψήφους ενώ η πρόταση των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ για ψηφοφορία με ανάταση των χεριών 283.
Το δεύτερο σημάδι του τι θα πάθαινε το δίδυμο ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ ήταν το γεγονός ότι για πρώτη φόρα στην αίθουσα της συνέλευσης «δεν έπεφτε καρφίτσα» σε ολόκληρη τη διάρκεια της δραματικής συνέλευσης που διήρκεσε πάνω από 6 ώρες. Μίλησαν συνάδελφοι εκτός παρατάξεων και νέοι συνάδελφοι.
Όσο περνούσε η ώρα τόσο περισσότεροι συνάδελφοι αγανακτούσαν με την αλαζονική εμφάνιση των ηγετών της ΠΑΣΚΕ που στις ομιλίες προκαλούσαν με τις προσβολές τους και την τραμπουκική συμπεριφορά τους. Ώσπου ήρθε η μεγάλη στιγμή της ψηφοφορίας όπου έγινε το “αναπάντεχο” (για την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ). 364 ψήφοι υπέρ της πρότασης των ΕΑΣ-ΕΣΑΚ-ΔΑΚΕ (Νέα Άποψη) και Οδός Ευπόλιδος και 339 για την πρόταση ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.
Οι εργαζομενοι στην Εμπορική Τράπεζα κέρδισαν την πρώτη μάχη. Αποφάσισαν ότι δεν θα μπουν στη διαδικασία “διαλόγου” που θα νομιμοποιούσε την εργοδοσία να περάσει τη λογική του μνημονίου με τη συναίνεση τους. Αποφάσισαν να απαιτήσουν την πλήρη εφαρμογή του οργανισμού: ένταξη των νέων συναδέλφων τώρα, όπως προβλέπεται από τον οργανισμό προσωπικού που είναι νόμος του κράτους από το 1977 και μεγάλη νίκη του συνδικαλιστικού κινήματος.
Θανάσης Τσακίρης
Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΕΤ
Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ!!
Η μάχη που δόθηκε, δόθηκε από όλους. Δόθηκε από τους πρωτοπόρους συναδέλφους που ‘’κατέβασαν’’ ολόκληρο το κατάστημα στο CARAVEL, από τους αποφασισμένους που κατέβηκαν για ΟΧΙ δαγκωτό στη συνέλευση, από τους αναποφάσιστους που στην πορεία πείστηκαν, από αυτούς ακόμα που έφυγαν στη μέση της συνέλευσης για να μην ψηφίσουν ΝΑΙ. Δόθηκε από τις αγωνιστικές παρατάξεις ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-ΟΔΟΣ ΕΥΠΟΛΙΔΟΣ-ΕΣΑΚ, από την τίμια στάση(έστω και στο παρά-πέντε) της ‘’μικρής’’ ΔΑΚΕ, από τους ομιλητές, από το σχεδόν σε μόνιμη βάση εξεγερμένο σώμα της συνέλευσης.
Πρωτοφανές πάθος, παλμός, αντίσταση. Νέοι συνάδελφοι εκτός οργανισμού να ψηφίζουν ΟΧΙ!!, άλλοι να δίνουν μάχη ώστε να πειστεί ο διπλανός, δυνατές ομιλίες, συχνότατες αποδοκιμασίες των απολογητών του ΝΑΙ.
Η ΝΙΚΗ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ. Όσον μας αφορά οφείλεται στην ακούραστη προσπάθεια που καταβάλαμε εδώ και ένα περίπου μήνα. Από τη δουλειά κατευθείαν στα γραφεία του Συλλόγου μετά τις 4 για να βγει η ανακοίνωση, με το τηλέφωνο στο χέρι για να καθορίσουμε το επόμενο βήμα, σταθερά προσανατολισμένοι στην με οποιοδήποτε τρόπο κοινή στάση και των 4 παρατάξεων του ΟΧΙ , ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ!!
Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΝΙΚΗ
ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΠΛΕΥΣΗ ΜΑΣ
ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ
ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΥΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΠΕΒΑΛΑΝ
Ζητούμενο πλέον είναι αυτή η ‘’νέα αγωνιστική ενότητα’’ που προέκυψε στη συνέλευση να εκφραστεί και στο ΔΣ του Συλλόγου. Μόνο έτσι θα φτάσουμε στην ολοκληρωτική τελική νίκη της ένταξης των νέων συναδέλφων. Μην ξεχνάμε ότι η συνέλευση έκρινε μόνο την τύχη του Οργανισμού. Μένει να ικανοποιηθεί το δεύτερο σκέλος της πρότασης που πλειοψήφησε και το οποίο είναι η ένταξη των νέων συναδέλφων σε αυτόν.
Οι εργαζόμενοι στην Εμπορική απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι όσοι δεν ζουν και δεν εργάζονται μαζί τους, … τότε μάλλον δεν ξέρουν καλά ποια είναι η κατάσταση στους εργασιακούς χώρους σήμερα.
Οι εργαζόμενοι στην Εμπορική ξεκίνησαν καλά. Από εδώ και στο εξής ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ. Η τράπουλα θα ξαναμοιραστεί.
ΣΠΥΡΟΣ ΜΗΤΡΟΤΑΣΙΟΣ
(μέλος Γραμματείας ΕΑΣ)
Ο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΟΜΙΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΑΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΙΠΕ ΤΑ ΕΞΗΣ:
"Η σημερινή έκτακτη γενική συνέλευση του συλλόγου μας είναι η πιο κρίσιμη των τελευταίων δεκαετιών. Αν ήταν μια από τις συνηθισμένες τακτικές και απολογιστικές συνελεύσεις ενόψει εκλογών θα λέγαμε μόνο ότι συγκαλείται σε μια κρίσιμη συγκυρία. Όμως, τώρα οι καταστάσεις είναι διαφορετικές. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Μνημονίου και η ουσιαστική κυβέρνηση της χώρας, που είναι η Τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), έχοντας στόχο την ολοένα και εντονότερη κερδοφορία του κεφαλαίου, μας απειλούν με ανατροπή των εργασιακών σχέσεων μας που έχουν επιτευχθεί με σκληρούς ταξικούς και αιματηρούς αγώνες. Και καθημερινά περνούν σε μια νέα επίθεση. Όταν επί τόσα χρόνια με μεταρρυθμίσεις επί μεταρρυθμίσεων άλλαζαν τα πάντα προς το χειρότερο και οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν έκαναν τίποτε ουσιαστικό για να τις αποτρέψουν, είναι πολύ λογικό σήμερα να μην μπορούν να κρατήσουν σθεναρά ούτε μία κόκκινη γραμμή. Γιατί οι συνδικαλιστικές παρατάξεις των κομμάτων και ιδίως των δύο μεγάλων της ΠΑΣΚΕ (ΔΗΣΥΕ στο χώρα μας) και η ΔΑΚΕ προσπαθώντας είτε να ελέγχουν τις οργανώσεις είτε να τηρούν παραλυτικές ισορροπίες με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας, του συμβιβασμού και του κομματικού, κρατικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού για άλλη μια φορά στην ιστορία του εργατικού συνδικαλισμού.
Και τώρα να έρθουμε στο «ψητό». Ο Διευθύνων Σύμβουλος, μέσα στο κλίμα των ημερών κι αυτός, τώρα που όλοι θέλουν τα «πάρουν χοντρά» από τους εργαζόμενους, ήρθε να μας προτείνει να σκύψουμε το κεφάλι και να διαπραγματευτούμε όχι την τιμή της εργασίας μας αλλά την ίδια μας την τιμή ως ανθρώπων, ως εργαζομένων, ως συνδικαλιστικού κινήματος. Ήρθε, λοιπόν, με μπόλικο θράσος και τσαμπουκά, παρά το μελιστάλαχτο ύφος του, να μας προτείνει την ανταλλαγή των νέων συναδέλφων που η τράπεζα τους έχει να εργάζονται ως ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, με συμβάσεις μαθητείας και άλλες μορφές μη κανονικής απασχόλησης με αλλαγές στον Οργανισμό Προσωπικού. Η ίδια η διοίκηση της τράπεζας, που εγκαλεί όλους τους άλλους και ολοένα και περισσότερους κώδικες δεοντολογίας καταρτίζει, είναι που δεν εφαρμόζει τον Οργανισμό, δηλαδή μια Συλλογική Σύμβαση που είναι νόμος του κράτους. Το άρθρο 2 παράγραφος 9 του Οργανισμού Προσωπικού, αναφέρε :
[Οι κατά την ως άνω δοκιμασίαν προσλαμβάνονται οι μεν της παραγράφου Ι ως δόκιμοι οι δε της παραγράφου 2 εις τον εν αυτή προβλεπόμενον βαθμόν, επί συμβάσει ετησίας διαρκείας τελούν δε υπό δοκιμήν κατά την εν λόγω περίοδον. Μετά την λήξιν της περιόδου ταύτης οι κρινόμενοι υπό της Γενικής Διευθύνσεως ως κατάλληλοι εντάσσονται εις τον κλάδον δι’ ον προορίζονται με την Valeur προσλήψεως. Οι λοιποί αποχωρούν της υπηρεσίας, μη ανανεουμένης της συμβάσεών τους.]
Είναι, λοιπόν, παράνομη η διοίκηση, ναι ή όχι;
Παρ’ όλα αυτά, απαιτεί ο Διευθύνων Σύμβουλος:
- Μείωση των κλάδων και κατηγοριών εργαζόμενων από 8 σε 3, μείωση των βαθμών από 11 σε 5 και τροποποίηση της πειθαρχικής διαδικασίας. Θέλει, λοιπόν, να επικυρώσει με τη βούλα του συλλόγου μέχρι σήμερα:
- διώχνοντας σε σύνταξη καθαρίστριες χωρίς αντικατάσταση, μετατάσσοντας φύλακες, αναθέτοντας εργασίες σε τρίτους και έχει περιορίσει μέχρις εξαντλήσεως συγκεκριμένους κλάδους. Μ’ αυτό τον τρόπο θέλει να μας κάνει συνένοχους για τη διόγκωση των γραμμών της ελαστικής εργασίας.
- μη υλοποιώντας - εφαρμόζοντας τις προαγωγές υψηλοβάθμων (από το 2005) και εφαρμόζοντας αντίθετα προγράμματα «εθελούσιων απολύσεων» εξαφανίζει ήδη τους ανεπιθύμητους βαθμούς, «άχρηστους» για το νέο μοντέλο λειτουργίας, αφού η εξέλιξη πλέον - και όχι η προαγωγή - του προσωπικού, συνδέεται με την επίτευξη στόχων και όχι με την ευδόκιμη προϋπηρεσία του.
- απολύοντας δεκάδες εργαζόμενους, δικαίως ή αδίκως, δίχως να τηρηθεί η προβλεπόμενη πειθαρχική διαδικασία.
Όλα αυτά για να μας κάνει από τραπεζικούς υπάλληλους με ειδική γνώση και εμπειρία απλούς πωλητές «προϊόντων», όπως έχει μετονομάσει την παρεχόμενη υπηρεσία για να ηχεί πιο μοντέρνα δήθεν. Όπως μας ονομάζει πλέον «ανθρώπινους πόρους» προς διαχείριση αντί για προσωπικό ή εργαζόμενους με τη δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα.
Θέλοντας η διοίκηση να κάνει πράξει αυτό το όνειρό της θέλει να μετατρέψει το εργασιακό τοπίο σε εφιάλτη μας. Θέλει να μας κάνει εμάς τους ίδιους εφιάλτες των δικών μας Θερμοπυλών. Θέλει το συνδικαλιστικό μας όργανο, το σύλλογό μας, να τον μετατρέψει σε μια ακόμα υπηρεσία σε κάποιο κουτάκι του φτηνού οργανογράμματός της. Θέλει να ξεφορτωθεί και τα όποια εμπόδια, όπως είναι ο Οργανισμός Προσωπικού. Αποδυναμώνοντάς τον σήμερα από τις όποιες προστασίες του, αύριο θα τον καταργήσει εντελώς και ο επόμενος μεγαλομέτοχος εργοδότης θα βρει έτοιμη μια τράπεζα της εποχής του Ανδρεάδη και ακόμα παλιότερης εποχής όταν η λέξη «προστασία του εργαζόμενη» ήταν άγνωστη και όλα ήταν στο έλεος της όποιας φιλανθρωπίας του πατερναλιστή εργοδότη. Θυμηθείτε οι πολύ παλιότεροι τον καφετζή του κεντρικού μας που από το πρωί ως το βράδυ φώναζε τον Ανδρεάδη δημοσίως «πατέρα».
Η όποια προσπάθεια του δίδυμου ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ να διαπραγματευτεί τον Οργανισμό Προσωπικού με την εργοδοσία είναι μάταιη, επικίνδυνη για τα συμφέροντα των εργαζομένων και επειδή θα επιφέρει χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων προσκρούει στο άρθρο 60 του Οργανισμού που απαγορεύει την αλλαγή του προς το χειρότερο.
Κι ερχόμαστε να ρωτήσουμε την ΔΗΣΥΕ/ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ που έχει αρχίσει να της τα μασάει της ΔΗΣΥΕ λίγο, τώρα που η άλλη ΔΑΚΕ έκανε στροφή καταλαβαίνοντας ότι το σκοτεινό το μονοπάτι τραβάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη:
> Γιατί τόσα χρόνια δεν κάνατε κάτι για να επιλυθεί το θέμα;
> Γιατί θάψατε την περσινή προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας;
> Γιατί βρίσκονται οι αγωγές στο συρτάρι και αραχνιάζουν;
> Γιατί δε σας πέρασε από το νου ότι μπορεί να ξεκινήσουν παράλληλα με τους δικαστικούς αγώνες και οι συνδικαλιστικοί που πρότεινε η Ενιαία Αγωνιστική Συσπείρωση στο Διοικητικό Συμβούλιο της 17ης Οκτωβρίου;
> Γιατί εξαπολύσατε, κύριοι της ΔΗΣΥΕ, με τέτοιο μίσος επίθεση σε όσες παρατάξεις και συναδέλφους διαφωνούν μαζί σας και προσπαθείτε να παραχαράξετε την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος οικειοποιούμενοι τις κατακτήσεις αγώνων όπως το Ενιαίο Μισθολόγιο με την απεργία των 42 ημερών που επιτεύχθηκαν χωρίς την παράταξή σας η οποία ήταν επισήμως και με τη βούλα απεργοσπαστική. Θυμηθείτε λίγο τον όρο «αγωνιστική απεργοσπασία». Και θυμηθείτε ένα όνομα: Σωτήρης Αντωνίου.
Τι να κάνουμε, όμως, τώρα; Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσουμε: Διαχωρίζουμε το ζήτημα της ένταξης των νέων συναδέλφων και το διεκδικούμε με δικαστικούς και, κυρίως, συνδικαλιστικούς αγώνες με ριζοσπαστικές μορφές πάλης, με φαντασία και αποτελεσματικότητα. Δεν πάμε σε κανέναν διάλογο για τον Οργανισμό Προσωπικού με τέτοιες συνθήκες. Όταν κρίνουμε εμείς ότι είναι κατάλληλες συνθήκες τότε βάζουμε εμείς την αντζέντα και αν οι συσχετισμοί και οι συγκυρίες είναι καλύτερες μπορούμε να φανταστούμε και ένα μοντέλο δημοκρατικών εργασιακών σχέσεων σε ένα διαφορετικό εργασιακό περιβάλλον. Ως τότε δεν πειράζουμε ούτε το εξώφυλλο του Οργανισμού ούτε του αλλάζουμε και τη γλώσσα στην οποία είναι γραμμένος. Τελεία και παύλα. Ας μάθει αρχαία και καθαρευουσιάνικα ελληνικά η Διοίκηση.
Λέμε, λοιπόν, ΟΧΙ στον ψευτο-διάλογο. Αγωνιζόμαστε για την άμεση ένταξη των νέων εργαζομένων στον οργανισμό προσωπικού. "
Θανάσης Τσακίρης (για λογαριασμό της ΕΑΣ)
