Πρωθυπουργική Πολιτική τόλμη , άγνοια κινδύνου ή τι ?
Το δίλλημα άρχισε να σέρνεται καιρό πριν από τους «Ηρακλειδείς» της οικογένειας και αφού δεν έπιασε, β γήκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός να το κάνει σαφές ! Εγκρίνεται που σας έχω φέρει το μνημόνιο ή πάμε για εκλογές?
Μπορεί ο πρωθυπουργός να μην ντρέπεται να χαρακτηρίσει την χώρα του διεφθαρμένη. Μπορεί ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης να δηλώνει πως τα φάγαμε όλοι μαζί ! Μπορεί να μην μιλάει κανένας για το καινούργιο φαγοπότι που ετοιμάζεται για το ΕΣΠΑ !Μπορεί να ξαφνιαζόμαστε από την ταχύτητα των εξελίξεων που ζούμε ! Δεν μπορούμε όμως να ξεχνάμε και να μην βγάζουμε τα ανάλογα συσμπεράσματα από την αρμονία που παρουσιάζουν διάφορα γεγονότα και πολιτικές στο πέρασμα του χρόνου. Κανένας δεν διαφωνεί σήμερα πως το ΠΑΣΟΚ , Σοσιαλιστικό Κίνημα κατά τα άλλα , εφαρμόζει την πλέον νεοφιλελεύθερη πολιτική που γνώρισε η χώρα! «Εθνική Ανάγκη» , το «έθνος κινδυνεύει» , «μονόδρομος» , «πρέπει να σωθεί η πατρίδα» «πέφταμε στο γκρεμό» και μια σειρά δικαιολογιών που στοχεύουν καθαρά στο εθνικό συναίσθημα του Έλληνα , πανομοιότυπα των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων, των εν συνεχεία δεξιών κυβερνήσεων , των «εθνοσωτήριων» κυβερνήσεων , των μεταδικτατορικών κυβερνήσεων που αλληλοδιαδόχως, μας απελευθέρωναν η μία από την άλλη !
Ξεχωριστή προσοχή πρέπει να τύχει η σημερινή περίπτωση του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου! Πολλοί φίλοι του ΠΑΣΟΚ ξαφνιάζονται με την νεοφιλελεύθερη πολιτική του κ. Παπανδρέου στην οποία όμως προσέφυγε κατ’ ανάγκην . Κατ’ανάγκην ισχυρίζεται και ο ίδιος. Αυτό υποστηρίζουν με έμφαση και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ!
Τα πράγματα δεν είναι έτσι! Για δέστε πόσο αρμονικά δένει η σημερινή πολιτική των Παπανδρέου, όχι του ΠΑΣΟΚ, με την συνεργασία των Παπανδρέου το 2004 με τους πλέον καθαρόαιμους εκφραστές του Νεοφιλελευθερισμού στην Χώρα κ.κ. Μάνο , Ανδριανόπουλο, Ανδρουλάκη?
Παίρνοντας τα ηνία του ΠΑΣΟΚ στα χέρια του ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έμπρακτα αποκάλυψε την Νεοφιλελεύθερη ιδεολογία του.
Πρώτη επιλογή ο αιφνιδιασμός της παράταξης με τους κ.κ. Μάνο, Ανδριανόπουλο, Ανδρουλάκη. Όλοι θυμόμαστε την κατάσταση τότε . Χάθηκαν οι εκλογές και γιαυτό έφταιγε ο Σημίτης. Τι ήταν αυτό που οδήγησε τότε σε εκείνη την συνεργασία ? Ο δυναμισμός του Σοσιαλισμού έθελξε τους κ.κ.Μάνο , Ανδριανόπουλο και Ανδρουλάκη ή ο δυναμισμός του Νεοφιλελευθερισμού και των Αγορών έθελξαν τους Παπανδρέου?
Δεύτερη επιλογή η συκοφάντιση, του Σοσιαλισμού με πρώτη και βιαστική ευκαιρία την περίπτωση «Πάχτα» και των 15 υπογραφών. Όμως, οι πολίτες τότε με την ψήφο τους επέλεξαν τον κ. Καραμανλή ως αξιόπιστο εκφραστή Νεοφιλελεύθερης πολιτικής που φάνταζε ως σωτήρια ! Άφησαν στον κ. Παπανδρέου το έργο του εκτροχιασμού του Σοσιαλιστικού τραίνου προκειμένου ο Καραμανλής να προχωρήσει ανενόχλητος . Δυστυχώς Ο Καραμανλής δεν προχώρησε γοργά και με όσα είχαν ανάγκη οι ΑΓΟΡΕΣ !Ο Καραμανλής , προχώρησε προς την κατεύθυνση των αναγκών των ανθρώπων του και αυτό οδηγούσε κατ’ ευθείαν στους Παπανδρέου.
Το έργο ανέλαβε να υλοποιήσει ο κ. Παπανδρέου που, εν τω μεταξύ, με επιτυχία φρόντισε να αποσοσιαλιστικοποιήσει, (δεν ήθελε και πολύ προσπάθεια), το ΠΑΣΟΚ και να αδρανοποιήσει την , ήδη , «εν συγχύσει» δημοκρατική παράταξη!
Πολιτική επιλογή , άγνοια κινδύνου ή τι ?
Γιώργος Μπαλτάς
6.11.10
