email:xromastinpoli[at]gmail.com
Μετά από 4 χρόνια προσμονής ήρθε στη ζωή μας και το νέο Debate μεταξύ των υποψηφίων Δημάρχων της Ηλιούπολης. Οκτώ (8) οι υποψήφιοι, οκτώ και οι παρευρισκόμενοι.
Από πολιτισμένη κουβέντα σκάσαμε.
Μέχρι και ο Σόφης τα στρογγύλεψε προσδοκ ώντας ή βλέποντας να εισπράττει ψήφους διαμαρτυρίας. Οι άλλοι (7) τι έκαναν όμως;
Γιάννης Αναγνώστου: Τι’χες Γιάννη τι’χα πάντα. Βλέπει τα παλλικάρια να σφάζονται στην ποδιά του κι αυτός απολαμβάνει τα γεγονότα κοιτάζοντας αφ’υψηλού. Το’χει μάθει το παιχνίδι και την ψιλοέβγαλε άνετα ο Δημαρχούκος μας. Άλλωστε αυτός ήταν πάντα. Ο Αναγνώστου δεν άλλαξε. Απ’άλλους εξαρτάται η επιτυχία του ή η αποτυχία του.
Βασίλης Βαλασσόπουλος: Ο απόλυτος Βασίλης. Ο γνωστός μας Βασίλης. Βλοσυρός – αυστηρός, εν μέρει ανασφαλής αλλά επαγγελματίας. Όσοι πιστεύουν ότι ο Βασίλης έχασε, πλανώνται.
Ο Βαλασσόπουλος απευθυνόταν σε ακροατήριο ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα σε συγκεκριμένο. Στόχευε στην 1η Κυριακή και όχι γενικά και αόριστα. Τώρα αν έφαγε τη μπόρα από τον Πατσαβό που τον κατηγόρησε για 16 χρόνια κυβερνητικής θητείας κτλ. Του ίδιου προσωπικά καλό του έκανε.
Άλλωστε και ο ίδιος στην εφημερίδα του προεκλογικά αυτή τη διαδρομή διαφημίζει και το ακροατήριό του ακριβώς έναν τέτοιο Βασίλη ήθελε και έναν τέτοιο έχει. Νομίζω όμως αυτό το στυλ δεν ταιριάζει σ’όλους τους άλλους που αλλιώς ονειρεύονται τη ζωή τους μέσα στην Πόλη.
Κα.Τσατσούλη: Εξαιρετική παρουσία (πρώτα-πρώτα σκηνική). Με νέο Look και μπρίο.
Αυτή η κουβέντα ήταν βούτυρο στο ψωμί της. Με τη λογική ότι η παράταξή της έχει αποφασίσει πως προτεραιότητα έχει το όλον και όχι το τοπικό και αφού έχει αποφασίσει, ότι οι αγώνες γίνονται στα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας και όχι της Ηλιούπολης, ήταν εξαιρετική και συσπειρωτική. Δυστυχώς όμως για μια άλλη φορά ήταν συσπειρωτική μόνο για τους πολύ δικούς τους ανθρώπους.
Χρήστος Κοκοτίνης: Εδώ δεν θα πω πολλά γιατί μ’αυτή την παράταξη όπως ήταν (1) χρόνο πριν με συνδέουν σχεδόν δεσμοί αίματος, και δεν είμαι και ο αντικειμενικότερος να κρίνω. Άλλωστε με τους περισσότερους που βρίσκονται ακόμα εκεί έχουμε κοινές ανησυχίες και πιθανόν να βρεθούμε στο μέλλον σε κοινούς αγώνες. Σ’αυτούς τους αγώνες θα έχουμε ανάγκη να βάζουμε κοινή πλάτη και όχι να φυλάμε την πλάτη μας.
Πάντως για να πώ και το κάτι τις μου. Δε σας έμοιαζε ο κος Χρήστος (καθόταν και δίπλα στον Αναγνώστου) σαν τον γραμματέα του Δημάρχου, ενός Δημάρχου που βαριόταν να απαριθμίζει αριθμούς και του πέταγε το μπαλάκι;
Κα Πίκουλα: Είναι μια κυρία της δράσης. Μια κυρία των συλλόγων και της ζωής στην Πόλη. Η (TV) άσχετα με το πώς τα πήγε, δεν έχει να της αφαιρέσει ή να της προσθέσει κάτι. Κατά την άποψη μου όμως η διεκδίκηση της δημαρχίας, θέλει διαφορετική προσέγγιση απ’ότι ήξερε καλά να κάνει μέχρι τώρα με τους συλλόγους.
Γιώργος Σόφης: Εξαιρετικός παράγοντας για την Πόλη του μέλλοντος μας και ίσως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς παίχτες που διαθέτει η Ηλιούπολη, απέναντι στους ακριβοπληρωμένους παικταράδες που διαθέτει ο κοινός εχθρός. Αν κατά την άποψη μου, ήθελε ν’ανοίξει λίγο το παιχνίδι και να δει ότι κι άλλοι ενδιαφέρονται για όσα λέει ή ότι κι άλλοι κάνουν εξίσου ενδιαφέροντα πράγματα πέρα ή δίπλα απ’ αυτόν, τότε η φωνή του θα ήταν πιο δυνατή. Η παρουσία του; Εξαιρετική.
Δημήτρης Πανταζόπουλος: Παρουσία απολύτως παραπλανητική. Η απόλυτη αποτυχία. Έτσι απλά, έτσι ξερά. Μας ανακοίνωσε ότι εκπροσωπεί μια ανεξάρτητη δημοτική κίνηση (με όνομα σιδηρόδρομο) 3ωνμηνών που προέρχεται από τα σπλάχνα της δημοκρατικής παράταξης, που δε ζήτησε και δεν πήρε χρίσμα. Ως προς το δεν ζήτησε χρίσμα, ήρθε η ώρα να το αποδείξει επιτέλους. Η αλλιώς ισχύει αυτό που πιστεύει όλη η Πόλη. Ότι έκανε νέα παράταξη όταν έχασε το χρίσμα. Ως προς το ανεξάρτητη. Δεν είναι απαραίτητα πάντα καλό να δηλώνεις ανεξάρτητος. Ο καθένας κρίνεται από την πορεία του, την πολιτική, την κοινωνική και την προσωπική. Είναι προκλητικό άλλωστε να δηλώνει ανεξάρτητος κάποιος που επί σειρά ετών ήταν επίλεκτο στέλεχος της διοίκησης Γεωργάκη (μπορεί και με επιτυχία) όταν συνδικαλιστικά κόπτεται με την ΠΑΣΚΕ και όταν πριν (4) χρόνια που κάποιοι τολμήσαμε να αποκοπούμε από το μαντρί, άφησε το λύκο να μας φάει. Αγαπητέ!!!
Ανεξάρτητος τουλάχιστον σ’ένα τομέα (ας πούμε για τα αυτοδιοικητικά που ασχολούμαστε) δεν γίνεσαι κατά δήλωση αλλά μέσα από τους αγώνες. Δηλαδή αν είχες εσύ το χρίσμα σήμερα, θα μας μίλαγες για το “Χρηστό μνημόνιο” και τον Άγιο Καλλικράτη; Επιτέλους πάρτε το απόφαση. Δε μπορείτε να είστε με όλους. Να δουλεύετε για όλους ναι, αλλά να μας δουλεύετε όχι. Αυτά προς το παρών.
Παναγιώτης Πατσαβός: Τι να πούμε τώρα. Όχι επειδή είναι δικός μας άνθρωπος αλλά ήταν κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ο-ς. Αναγκάστηκε μάλιστα να παίξει και το ρόλο που είχε ανατεθεί στον Παναταζόπουλο. Έφαγε το χρόνο του να λέει αυτά (όπως και ο Δήμαρχος) που έπρεπε να λέει ο Πανταζόπουλος στο Βαλασσόπουλο. Αλλά που να τολμήσει;
Αυτά το ολίγα, απ’τα ολίγα που συμβαίνουν στην όμορφη Πόλη μας. Αλλά που πάω να κλείσω!!! Ξέχασα τον τελευταίο υποψήφιο.
Ξέχασα το Χρονόπουλο. Του είχαν πει εδώ και τρείς(3) μήνες ότι είναι αναπληρωματικός του Πανταζόπουλου και καθ’ότι είναι παλιά…είχε προβλέψει ότι τι Debate θα είναι σκληρό. Σκέφτηκε ο πονηρός. Ρε μπας και τραυματιστεί ο δικός μου; Και τσούκ έξω από το ραδιομέγαρο. Δυστυχώς όμως ούτε αυτή τη φορά ήταν τυχερός. Ήταν όμως τυχερός, την προηγούμενη μέρα στις 28 του μήνα καταθέτοντας στεφάνι εκπροσωπώντας τον Σγουρό Νομάρχη και όχι τον Σγουρό τον υποψήφιο Περιφερειάρχη (μοίραζε ψηφοδέλτια του Δημαρά) γλύτωσε τη κουτουλιά από το Βασιλάκη.
Άντε και σε λίγα χρόνια πάλι δικά μας θα’ναι.
Νίκος Αρβανίτης
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος
Χρώμα στην Πόλη
