email:matoularig[at]yahoo.gr
Επειδή ο Κώστας Κονδύλης πάλευε στους δρόμους κι όχι στα εκλογικά μαγειρεία.
Ως απλό μέλος της Δημοτικής Παράταξης ‘‘ΗΛΙΟΥ – Πόλις‘‘ προβληματίστηκα πολύ με το κείμενο του κ. Μπαλτά και ιδιαίτερα με την δική του ερμηνεία του οράματος του εκλιπόν τος Κώστα Κονδύλη. Πρέπει όμως να τονίσω ότι με ξενίζει η εκ του ασφαλούς ερμηνεία των σκέψεων κάποιου, όταν αυτός δεν μπορεί ούτε να διαψεύσει ούτε να επιβεβαιώσει. Επιπλέον, αυτές οι ερμηνείες αφήνουν έδαφος και για κάποιες πιο ‘‘προσωπικές‘‘ ερωτήσεις : Πώς πληροφορήθηκε άραγε ο κ. Μπαλτάς το αυτοδιοικητικό όραμα του Κονδύλη; Και δεν του είπε τίποτα ο Κώστας για την διαφορά που έχουν για την Αριστερά οι κινηματικές συνεργασίες στη βάση από τις ευκαιριακές προεκλογικές συγκολλήσεις; Ή μήπως άφησε αυτή τη διάκριση ως παρακαταθήκη στους αυτόκλητους εκτελεστές της πολιτικής του διαθήκης;
Επίσης, πώς έμαθε όλα αυτά τα ‘‘εσωτερικά‘‘ της παράταξής μας; Του τα είπαν οι ‘‘ταλιμπάν‘‘ ή μήπως οι ανησυχούντες;; Γιατί, παρά τις ανοιχτές διαδικασίες μας, αποκλείεται να τα διαπίστωσε αυτοπροσώπως, αφού δεν τον έχουμε δει ποτέ. Και προς τι αυτός ο προεκλογικός πόνος για την παράταξή μας; Δε φοβάται ο κ. Μπαλτάς μήπως τον κατηγορήσει κανένας κακόπιστος για ‘‘κροκοδείλια‘‘ δάκρυα;
Ας μιλήσουμε καθαρά κύριε Μπαλτά και αγαπητοί ‘‘διασώστες‘‘
Το πρόβλημα δεν ήταν, ούτε είναι καμιά ‘‘πλατιά δημοκρατική παράταξη‘‘.
Τα προβλήματα ήταν πρωτίστως η επιλογή του επικεφαλής και, δευτερευόντως, το παμπάλαιο προξενειό που γίνεται στις παραμονές των εκλογών προς την Αριστερά για να συνεργαστεί με … άλλες δημοκρατικές δυνάμεις (ιδίως όταν οι τελευταίες είναι μακριά από το δημαρχιακό θώκο) .
Το πρώτο πρόβλημα ευτυχώς λύθηκε.
Επί ένα 6μηνο η ‘‘ΗΛΙΟΥ-πόλις‘‘ αποδύθηκε σε μια επίπονη – αλλά όπως αποδείχτηκε απαραίτητη – διαδικασία, η οποία κατέληξε στις 12 Απρίλη στην κατάθεση ΜΙΑΣ και μόνο υποψηφιότητας. Αν σας είχε μεταφερθεί με ακρίβεια η πραγματικότητα, κύριε Μπαλτά, θα σας είχαν πει ότι κανένας δεν εξέφρασε έμπρακτα την ανησυχία να ‘‘διασώσει‘‘ την παράταξη, να εκφραστεί με ‘‘ελεύθερη, δημιουργική σκέψη‘‘ και να αντισταθεί με την υποψηφιότητά του στους ταλιμπάν.
Δυστυχώς, έμμεσες υποψηφιότητες μέσω του ΙlioupolisOnLine δεν γίνονται δεκτές…
Για το πρόβλημα των συνεργασιών, πρέπει να μιλήσουμε ακόμη καθαρότερα.
Μιλάτε για ‘‘άνοιγμα στη κοινωνία με στόχο την Νίκη !!‘‘ Δηλαδή, προτείνετε να χρησιμοποιηθεί η κοινωνία ως μέσον, ως όχημα, για την επίτευξη του στόχου της ‘‘Νίκης‘‘ (προφανώς ως ‘‘Νίκη‘‘ εννοείτε την εξουσία). Εγώ μιλώ για κάτι άλλο : Για άνοιγμα στην κοινωνία με στόχο τη συμβολή στην επίλυση των προβλημάτων της. Τη βλέπετε τη διαφορά μας, έτσι δεν είναι;
Θα σας κατηγορήσουν – ασφαλώς άδικα - ότι εκ του πονηρού θέτετε θέμα ‘‘πλατιάς δημοκρατικής παράταξης‘‘ λίγο πριν τις εκλογές. Όμως πρέπει να παραδεχτείτε ότι, μιας και δε γεννηθήκαμε χτες, όλοι αντιλαμβανόμαστε την έντονη προεκλογική οσμή μια τέτοιας πρότασης. Ας το ξεκαθαρίσουμε : Οι όψιμες συνεργασίες ‘‘κορυφής‘‘, εν όψει των εκλογών, που δεν υποδηλώνουν παρά μόνο ψηφοθηρία, με κάνουν και βγάζω φλύκταινες. Αν αυτή είναι ασθένεια των ‘‘σεχταριστών‘‘ , παρακαλώ μην ασχοληθείτε με τη θεραπεία μου.
Ή, για να το πω αλλιώς : Αν αποφασίσω να γίνω ΠΑΣΟΚ υπάρχει και η πόρτα, δε χρειάζεται να με βάλουν οι …‘‘διασώστες‘‘ από το παράθυρο.
Οι συνεργασίες που επιδιώκει μια ανοιχτόμυαλη, πλατιά αριστερή παράταξη γίνονται στη βάση, δηλαδή στους μικρούς και μεγάλους αγώνες. Και αυτό η ‘‘ΗΛΙΟΥ – Πόλις‘‘ το απόδειξε στην πράξη, καθώς σ’ αυτήν δραστηριοποιούνται (κυριολεκτικά, κι όχι σαν ‘‘ακριβές μεταγραφές‘‘) άνθρωποι από ένα ευρύ πολιτικό φάσμα. Ακόμη περισσότερο συστρατεύτηκαν μαζί μας, μόνιμα ή πρόσκαιρα, μεμονωμένοι πολίτες, ενεργοποιημένοι από τα προβλήματα της γειτονιάς τους, στα οποία σταθήκαμε αρωγοί.
Ας μιλήσουμε καθαρά κύριε Μπαλτά και αγαπητοί ‘‘διασώστες‘‘
Το πρόβλημα δεν ήταν, ούτε είναι καμιά ‘‘πλατιά δημοκρατική παράταξη‘‘.
Τα προβλήματα ήταν πρωτίστως η επιλογή του επικεφαλής και, δευτερευόντως, το παμπάλαιο προξενειό που γίνεται στις παραμονές των εκλογών προς την Αριστερά για να συνεργαστεί με … άλλες δημοκρατικές δυνάμεις (ιδίως όταν οι τελευταίες είναι μακριά από το δημαρχιακό θώκο) .
Το πρώτο πρόβλημα ευτυχώς λύθηκε.
Επί ένα 6μηνο η ‘‘ΗΛΙΟΥ-πόλις‘‘ αποδύθηκε σε μια επίπονη – αλλά όπως αποδείχτηκε απαραίτητη – διαδικασία, η οποία κατέληξε στις 12 Απρίλη στην κατάθεση ΜΙΑΣ και μόνο υποψηφιότητας. Αν σας είχε μεταφερθεί με ακρίβεια η πραγματικότητα, κύριε Μπαλτά, θα σας είχαν πει ότι κανένας δεν εξέφρασε έμπρακτα την ανησυχία να ‘‘διασώσει‘‘ την παράταξη, να εκφραστεί με ‘‘ελεύθερη, δημιουργική σκέψη‘‘ και να αντισταθεί με την υποψηφιότητά του στους ταλιμπάν.
Δυστυχώς, έμμεσες υποψηφιότητες μέσω του ΙlioupolisOnLine δεν γίνονται δεκτές…
Για το πρόβλημα των συνεργασιών, πρέπει να μιλήσουμε ακόμη καθαρότερα.
Μιλάτε για ‘‘άνοιγμα στη κοινωνία με στόχο την Νίκη !!‘‘ Δηλαδή, προτείνετε να χρησιμοποιηθεί η κοινωνία ως μέσον, ως όχημα, για την επίτευξη του στόχου της ‘‘Νίκης‘‘ (προφανώς ως ‘‘Νίκη‘‘ εννοείτε την εξουσία). Εγώ μιλώ για κάτι άλλο : Για άνοιγμα στην κοινωνία με στόχο τη συμβολή στην επίλυση των προβλημάτων της. Τη βλέπετε τη διαφορά μας, έτσι δεν είναι;
Θα σας κατηγορήσουν – ασφαλώς άδικα - ότι εκ του πονηρού θέτετε θέμα ‘‘πλατιάς δημοκρατικής παράταξης‘‘ λίγο πριν τις εκλογές. Όμως πρέπει να παραδεχτείτε ότι, μιας και δε γεννηθήκαμε χτες, όλοι αντιλαμβανόμαστε την έντονη προεκλογική οσμή μια τέτοιας πρότασης. Ας το ξεκαθαρίσουμε : Οι όψιμες συνεργασίες ‘‘κορυφής‘‘, εν όψει των εκλογών, που δεν υποδηλώνουν παρά μόνο ψηφοθηρία, με κάνουν και βγάζω φλύκταινες. Αν αυτή είναι ασθένεια των ‘‘σεχταριστών‘‘ , παρακαλώ μην ασχοληθείτε με τη θεραπεία μου.
Ή, για να το πω αλλιώς : Αν αποφασίσω να γίνω ΠΑΣΟΚ υπάρχει και η πόρτα, δε χρειάζεται να με βάλουν οι …‘‘διασώστες‘‘ από το παράθυρο.
Οι συνεργασίες που επιδιώκει μια ανοιχτόμυαλη, πλατιά αριστερή παράταξη γίνονται στη βάση, δηλαδή στους μικρούς και μεγάλους αγώνες. Και αυτό η ‘‘ΗΛΙΟΥ – Πόλις‘‘ το απόδειξε στην πράξη, καθώς σ’ αυτήν δραστηριοποιούνται (κυριολεκτικά, κι όχι σαν ‘‘ακριβές μεταγραφές‘‘) άνθρωποι από ένα ευρύ πολιτικό φάσμα. Ακόμη περισσότερο συστρατεύτηκαν μαζί μας, μόνιμα ή πρόσκαιρα, μεμονωμένοι πολίτες, ενεργοποιημένοι από τα προβλήματα της γειτονιάς τους, στα οποία σταθήκαμε αρωγοί.
Αυτό που ενδιαφέρει λοιπόν, δεν είναι να ‘‘εξαργυρώσουμε‘‘ αυτή μας τη δράση σε ψήφους και να την περιφέρουμε ως προίκα, για να εντυπωσιάσουμε την πολύφερνη πρασινοφορούσα νύφη. Αντίθετα, μέριμνά μας είναι συνεχιστεί και την επόμενη τετραετία η επαφή μας με τα προβλήματα της πόλης, κι εσείς κ. Μπαλτά … μην ανησυχείτε για την εκλογική έκφραση της δραστηριότητάς μας.
Και κάτι τελευταίο : Επειδή εμείς οι ‘‘συνιστώσες‘‘ ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τη δράση μαζί με τους δημότες και λιγότερο για την προεκλογική ομφαλοσκόπηση, μην περιμένετε ότι θα ασχοληθώ με την όποια απάντησή σας. Ας έχετε εσείς τον τελευταίο λόγο στα ηλεκτρονικά fora, εγώ θα αρθρώσω το λόγο μου μοιράζοντας υλικό στις λαϊκές και στις εισόδους του μετρό, μιλώντας με τον κόσμο στα κεφενεία και στις γειτονιές, εκεί που συναντάω το δικό μου Κώστα Κονδύλη.
Ηλιούπολη, 20.4.2010
Για τους ‘‘Ταλιμπάν‘‘
Ματούλα Ρηγοπούλου
