Μετά από δύο χρόνια προσπάθειας, αγώνα, δημιουργικού άγχους, αντιθέσεων, αλλά κυρίως απόψεων που συντέλεσαν στην παρουσία ενός καλύτερου σχολειού, με άλλα λόγια δύο χρόνια θητείας, ο Σύλλογος Γονέων του 5ου Λυκείου παρέδωσε τη σκυτάλη στους νεώτερους και αποχώρησε από τα δρώμενα μέσα στο σχολείο.Αυτή όμως η αποχώρηση, αυτή η λήξη θητείας δεν αποτέλεσε αιτία απομάκρυνσης των ανθρώπων που ήταν στο Σύλλογο. Αντίθετα υπάρχει κάτι αλλιώτικο ανάμεσά μας. Υπάρχει το δέσιμο, η επικοινωνία , η φιλία, η σύγκλιση.
Εφτανε ένα τηλεφώνημα και η παρέα, γιατί έτσι νοιώθουμε, μαζεύτηκε να τσουγκρίσει ένα ποτήρι, να αλλάξει δυό κουβέντες , να σφίξει το χέρι ο ένας του άλλου, να θυμηθούμε ό,τι μας έκανε να γελάμε, μας θύμωνε αλλά στο τέλος μας ένωνε σε μια απόφαση: το καλύτερο για το σχολείο, το καλύτερο για τα παιδιά μας.
Ετσι λοιπόν την Τετάρτη το βράδυ μέσα σε μια ‘ΟΑΣΗ’ βρεθήκαμε οι παλαιοί και οι νέοι. Ολοι μέλη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Λυκείου, από το 2008 έως το 2011, και θυμηθήκαμε τα παλιά αλλά και σχεδιάσαμε το Πάσχα, το καλοκαίρι, τα επόμενα χρόνια για μας και τα παιδιά μας.
Χωρίς να έχουν σημασία τα ονόματα ήμασταν εκεί η Λαμπρινή, η Λούλα, ο Λευτέρης, η Ρίτα, ο Θανάσης, ο Βασίλης, ο Νώντας, η Πόπη, ο Περικλής, ο Λεωνίδας.
Μαζί μας το βράδυ αυτό , όπως σε καθε στιγμή της θητείας μας στο σύλλογο, ήταν και οι σύντροφοί μας.
Η βραδυά έκλεισε με μία ευχή. Μακάρι να βρίσκονται πάντα γονείς να δίνουν το καλύτερο για τα σχολεία των παιδιών τους.
