Γράμμα σε έναν ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ
παίρνω το θάρρος να σου γράψω όσο ακόμα έχω χρήματα για να συνδέομαι στο διαδίκτυο. Όταν δεν θα μπορώ να πληρώσω το διαδίκτυο, θα αγωνιώ για τη ΔΕΗ. Όταν δεν θα μπορώ να την πληρώσω και αυτή, θα αγωνιώ για το νερό. Σειρά θα έχουν τα ψώνια στο σουπερμάρκετ και κάποια στιγμή θα ησυχάσω κι εγώ και θα το πάρω απόφαση ότι το Μνημόνιο και το Κόμμα σου θα μου΄χουν κόψει τα πάντα.
Ένα μόνο δεν μπορεί να κοπεί. Το δικαίωμα της σκέψης.
Και αυτό το δικαίωμα της σκέψης μού επιτρέπει να απευθυνθώ σε σένα ανώνυμε φίλε-οπαδέ-ψηφοφόρε του ΠΑΣΟΚ.
Αλήθεια, μεταξύ μας....
ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ;
Πώς νιώθεις που με την απειλή της χρεοκοπίας δεχόμαστε όλοι μια ανελέητη επίθεση τους τελευταίους 18 μήνες, μία επίθεση που προσπαθούν να μας πείσουν ότι γίνεται "για τη σωτηρία της χώρας"; Πώς νιώθεις που μας πλασάρουν το δίλημμα "ΔΝΤ ή χρεοκοπία"; Πώς νιώθεις που μας παρουσιάζουν την επιστροφή στη Δραχμή ως την απόλυτη καταστροφή, ενώ στην ουσία αυτό που ζούμε τώρα είναι η καταστροφή;
Πώς νιώθεις που η τιμημένη Αστυνομία ξυλοκοπεί νέους, γέρους, γυναίκες, παιδιά, ανέργους, μεροκαματιάρηδες, ενώ οι διαδηλώσεις του Ιουνίου έδειξαν με τον πλέον σαφή τρόπο ότι οι κουκουλοφόροι προέρχονται μέσα από τις τάξεις της;
Είναι κράτος τάξης και δικαίου αυτό; Είναι δίκαιο να δέρνεις αλύπητα τον γεράκο και μετά να δίνεις την καθιερωμένη παράσταση "ΜΑΤ εναντίον κουκουλοφόρων"; Έλα τώρα, το βαρεθήκαμε το παιχνίδι τόσα χρόνια... καλό το παραμύθι, αλλά ψάχνω τον δράκο και δεν τον βρίσκω.
Πώς νιώθεις που οι κεντρικοί δρόμοι της πόλης θυμίζουν βομβαρδισμένο Σαράγεβο με τα ξενοίκιαστα καταστήματα; Που η αγορά έχει βαλτώσει, που χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τις δουλειές τους, που πολύτεκνοι πατεράδες σέρνονται στον Εισαγγελέα για χρέη μερικών χιλιάδων Ευρώ; Το ξέρεις ότι είδα οικογενειάρχη να τραβίεται με χειροπέδες στα δικαστήρια για οφειλή 16.000 Ευρώ; Τη στιγμή που ο Μαντέλης, ο Τσοχατζόπουλος και όλα τα άλλα καλόπαιδα της παράταξής σου κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι; Ποιά δικαιοσύνη να εμπιστευτώ; Αυτή που αθωώνει Κεντέρη και Θάνου που γέλαγε το σύμπαν με τα ξεφτιλίκια τους; Η δικαιοσύνη έχει χρεωκοπήσει, όπως ακριβώς και το Κράτος που τη συντηρεί.
Πες μου φίλες μου, πώς νιώθεις που πληρώνουμε και θα πληρώνουμε εισφορές επί εισφορών, που το μόνο που λείπει είναι να καταβάλουμε έκτακτη εισφορά για τον αέρα που αναπνέουμε; Ξέρεις, την πρώτη φορά το πιστέψαμε: "Πρέπει να περάσουν τα μέτρα, αλλιώς πάμε για φούντο". Τη δεύτερη φορά το πίστεψαν λιγότεροι. Την τρίτη φορά ακόμα λιγότεροι. Πόσα μέτρα πρέπει να περάσουν για να το πάρεις κι εσύ χαμπάρι ότι μας δουλεύουν ψιλό γαζί; Ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και όλα γίνονται για να σωθούν οι τράπεζες και να προλάβουν οι μεγαλοκαρχαρίες να βγάλουν όλα τα λεφτά τους (ή τέλος πάντων αυτά που δεν έχουν προλάβει ακόμα) από τη χώρα;
Μεταξύ μας τώρα... το ξέρεις ότι την πτώχευση δεν την γλιτώνουμε. Απλά μάς βολεύει να στηρίζουμε το Κόμμα (ένα είναι το Κόμμα), γιατί όλο και κάποιο ρουσφετάκι θα μας κάνει.
Και μην μου πεις ότι κόπηκαν οι διορισμοί... μεταξύ μας πάλι, ε;
Εγώ βλέπω να εξαθλιώνονται τα συνήθη θύματα αυτής της δόλιας χώρας. Δεν είδα ούτε μία απόλυση δημοσίου υπαλλήλου (και ούτε θα δω). Θα την πληρώσουν όπως πάντα οι άλλοι (δι άδερς ντε). Και μέσα σε αυτούς δεν θα είναι οι ημέτεροι...
Εν ολίγοις, η απορία μου είναι αν θα ξαναψηφίσεις το Κόμμα. Αν πιστεύεις πραγματικά πως αυτό που πρεσβεύει είναι σοσιαλισμός, αν πραγματικά πιστεύεις πως μπορεί να "σώσει τη χώρα". Να σου τονίσω, ότι δεν πιστεύω σε κανένα κόμμα. Θεωρώ ότι το πολιτικό σύστημα έχει χρεωκοπήσει μαζί με την ήδη χρεωκοπημένη χώρα μας. Απλά δηλώνω αντι-ΠΑΣΟΚ, γιατί βαρέθηκα την κοροϊδία του δήθεν σοσιαλισμού, της δήθεν κοινωνικής δικαιοσύνης, γενικά βαρέθηκα τα δήθεν, τα οποία πρεσβεύει το κόμμα σου.
Όσα μέτρα και αν περάσει η κυβέρνησή σου, όσο και αν προσπαθήσει να εξαθλιώσει τους πολλούς για να σωθούν οι λίγοι, έχω ακόμα την ελπίδα ότι κάποιοι θα σηκώσουν κεφάλι. Παραλίγο να τα καταφέρουμε άλλωστε τον Ιούνιο. Ο πρωθυπουργός σου είχε παραιτηθεί για κανένα δίωρο... τον έπεισαν όμως η μάμμυ και ο μπράδερ να παραμείνει στην εξουσία και να συνεχίσει να μεγαλουργεί.
Για αυτό σε ρωτάω: θα τους ξαναψηφίσεις; Αν η απάντηση είναι ναι (ω, τι έκπληξις!), τότε ή είσαι ανόητος ή λοβοτομημένος ή απλά βολεμένος.
Φιλικά (πάντα)
Υ.Γ. Καλύτερα ένα τέλος με τρόμο παρά ένας τρόμος δίχως τέλος.
