Το κίνημα που τρέμουν - Ο δεκάλογος του αγανακτισμένου
(από τον ριζοσπάστη)
Ο τρόπος που αντιμετώπισαν, πέρα από τα αστικά ΜΜΕ, η κυβέρνηση και η ΝΔ τις συγκεντρώσεις και το κίνημα «αγανάκτησης» θα 'πρεπε, αν μη τι άλλο, να προ βληματίσει όσους εκστασιάζονται από τέτοια κινήματα «τυφλής» διαμαρτυρίας και προσανατολισμού και σπεύδουν να τα προβάλλουν ως πρότυπο για το «κίνημα του μέλλοντος». Διά στόματος του εκπροσώπου της Γ. Πεταλωτή η κυβέρνηση δήλωσε χτες ότι καθόλου δεν τρόμαξε από τις συγκεντρώσεις αυτές και συμπλήρωσε: «Οσο οι κινήσεις αυτές είναι αυθόρμητες, και είναι πραγματικά μία έκφραση πηγαίας ανησυχίας, δεν είναι αρνητικό για το πολιτικό μας σκηνικό». Ακριβώς το «ακηδεμόνευτο» των κινητοποιήσεων ανέδειξε και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ: «Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις κινητοποιήσεις αυτές. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως είναι ακηδεμόνευτες και ελπίζουμε να παραμείνουν έτσι», δήλωσε ο Γ. Μιχελάκης. Πράγματι, τέτοια «ακηδεμόνευτα» και «ακομμάτιστα» κινήματα δεν φοβίζουν καθόλου τα κόμματα του κεφαλαίου και το σύστημα γενικά, ακριβώς γιατί από το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό τους αφήνουν στο απυρόβλητο τις πραγματικές αιτίες και τους ενόχους της κρίσης, την πολιτική που οδηγεί στην ανεργία και την ανέχεια - η ΝΔ είναι κόμμα με τέτοια πολιτική - επομένως πιο εύκολα «τα βάζουν στο χέρι» και τα χρησιμοποιούν για να εκτονώσουν ανώδυνα την καθ' όλα δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή που εκφράζεται από τους συμμετέχοντες σε τέτοιες κινητοποιήσεις. Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, της κλιμάκωσης του ολομέτωπου πολέμου της πλουτοκρατίας κατά του λαού, το κίνημα πρέπει να έχει ξεκάθαρο περιεχόμενο πάλης, για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της λαϊκής οικογένειας κόντρα στο κεφάλαιο και το αστικό πολιτικό σύστημα - μόνο η διαμαρτυρία δε φέρνει αποτέλεσμα - και να συνδέει αυτή την πάλη με την αναγκαιότητα αλλαγής τάξης στην εξουσία. Και αυτό το ποιοτικό άλμα μπορεί και πρέπει να γίνει σήμερα. Αυτό το κίνημα, ακηδεμόνευτο από την κυρίαρχη πολιτική, την πλουτοκρατία και τα αστικά ΜΜΕ, είναι που πραγματικά τρέμουν.
Ο δεκάλογος του αγανακτισμένου
by varometro on 25 Μαΐου 2011
Τίμα τον εργοδότη σου και πρόσεξε να μην αγανακτήσει και αυτός.
Δεν αγανακτείς ποτέ κατά τις εργάσιμες μέρες και ώρες.
Η αγανάκτηση είναι ελεύθερη καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας μόνο τον δεκαπενταύγουστο, την 25η Μαρτίου, την καθαρά Δευτέρα και από μεγάλη Παρασκευή έως Δευτέρα του Πάσχα.
Σε περίπτωση υπερβολικής αγανάκτησης μπορείς να απευθύνεσαι στο πλησιέστερο εφημερεύων νοσοκομείο, ή στο Mega Channel.
Αν η αγανάκτησή σου παρ όλα αυτά ξεχειλίζει βάρα την γυναίκα σου, ή το παιδί σου, ποτέ όμως το πολιτικό σύστημα.
Δεν πολιτικολογείς στις συγκεντρώσεις. Για το κατάντημα της χώρας δεν ευθύνονται συγκεκριμένες πολιτικές από συγκεκριμένα κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο, αλλά η μεταφυσική, ο ξένος παράγοντας, οι Εβραίοι, οι κομμουνιστές, το ΠΑΜΕ, οι ναυτεργάτες, οι δημόσιοι υπάλληλοι κλπ.
Μην αγανακτείς ποτέ χωρίς το smartphone, ή το blackberry σου.
To Σύνταγμα προσφέρεται για αγανάκτηση γιατί έχει δωρεάν WiFi.
Η δημόσια έκφραση της αγανάκτησή σου είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να συναντήσεις καμιά γκόμενα από το Facebook. Αν δεν γαμήσει ο αγανακτισμένος ποιος θα γαμήσει;
Για το πότε και σε τι βαθμό θα αγανακτείς μπορείς να ενημερώνεσαι από τον Άρη Πορτοσάλτε και τον Μπάμπη Παπαδημητρίου καθώς και από την ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ.
