Για να «σιδερώνει» κάπως τις περιπτώσεις ανισότητας (λ.χ. μια πανίσχυρη εφημερίδα τα βάζει με έναν ιδιώτη) επινοήθηκε ο νόμος περί τύπου, ο οποίος προστατεύει το θιγόμενο, αλλά εμπλέκει και τον εκδότη, καθιστώντας τον αντικειμενικά συνυπεύθυνο για όσα έχει γράψει ο υπάλληλός του, δημοσιογράφος.
Και μ’ αυτό το σχήμα, το οποίο αριθμεί δεκαετίες ζωής στην Ελλάδα κι αλλού, φτάσαμε στην εποχή των blogs...
Τί είναι τα blogs (ιστολόγια); Είναι ηλεκτρονικοί «χώροι» (όχι κατ’ ανάγκη αυτόνομοι αλλά ενίοτε «συστεγαζόμενοι» με άλλους) όπου εκφράζεται η άποψη ενός, συχνά ανώνυμου, πολίτη. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι στην περίπτωση μιας ηλεκτρονικής εφημερίδας, όπως το Ilioupolisonline, ο «εκδότης» (δηλαδή ο κ. Σαϊτάς) δεν γνωρίζει υποχρεωτικά ποιός είναι ο blogger (αρθρογράφος) ούτε – πολύ περισσότερο – τελεί σε έμμισθη ή ιεραρχική ή οποιαδήποτε άλλη σχέση μαζί του. Ο administrator Γρηγόρης Σαϊτάς παραχωρεί τη δυνατότητα και οι bloggers γράφουν με δική τους ευθύνη.
Και τί γίνεται αν ο ανώνυμος blogger, διασπείρει μια ανεξακρίβωτη είδηση, όπως λ.χ. ότι τα ψηφοδέλτια της παράταξης «Χρώμα στην Πόλη» του κ. Πατσαβού πάσχουν από κάποιας μορφής ακυρότητα; Ή ακόμη χειρότερα, αν ο ανώνυμος blogger αρχίσει και διαδίδει ότι ο Χ πολιτικός είναι κλέφτης ή καταχραστής ή έχει αυθαίρετο στο Κορωπί κ.ο.κ., τί γίνεται τότε; Άραγε ο κ. Σαϊτάς (ο οποίος θυμίζω ότι ούτε καν φιλοξενεί μονίμως τον ανώνυμο blogger, αλλά του παρέχει την δυνατότητα να φιλοξενηθεί και μόνο αν και όταν ο ίδιος ο blogger το θελήσει) διατρέχει τον ίδιο κίνδυνο που διατρέχει ένας εκδότης έντυπης εφημερίδας στην οποία ο δημοσιογράφος «του» γράφει αυτά τα τερατώδη ψέμματα;
Κατηγορηματικά όχι!
Η νομοθεσία περί τύπου βρίσκει εφαρμογή μόνο στα ειδησεογραφικά μέσα, όπου δηλαδή υπάρχει μονομερής απεύθυνση από τον δημοσιογράφο και μέσω αυτού από τον εκδότη προς το κοινό. Τα blogs δεν είναι μονομερής αλλά διαδραστική επικοινωνία (επιδεκτική σχολίων από άλλους αναγνώστες) και δεν αποσκοπούν στην ενημέρωση αλλά στην επικοινωνία. Ούτε πίσω από αυτά υπάρχει η επιχειρηματική δομή ενός μέσου ενημέρωσης. Αυτό δε σημαίνει ότι ο blogger είναι ασύδοτος. Έχει πάντα την δική του, προσωπική ευθύνη για ό,τι γράφει, και ο θιγόμενος έχει τη δυνατότητα με εισαγγελική παραγγελία να πάρει τη ηλεκτρονικά ίχνη του blogger από τον administrator και να πληροφορηθεί (μέσω του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Γ.Α.Δ.Α.) την ταυτότητά του.
Το νέο λοιπόν είναι ότι δεν υφίσταται αντικειμενική ευθύνη του administrator, γιατί ο blogger δεν είναι μέρος της επιχειρηματικής δομής του (Τα παραπάνω δέχθηκε η με αριθμό 4980/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, την οποία αλίευσα από το www.tvxs.gr)
Συνεπώς κ. Σαϊτά μου, αδίκως... πανικοβληθήκατε και κλείσατε κάθε δίαυλο ελεύθερης επικοινωνίας του Ilioupolisonline το Σάββατο πριν από τον πρώτο γύρο των εκλογών. Και προσέξτε : Ελεύθερη επικοινωνία δεν είναι το να σας στέλνω το κείμενό μου για δημοσίευση στη στήλη «θέσεις και κριτικές» και ... αφού το εγκρίνετε να το δημοσιοποιείτε.
Ως προς την ευθύνη, έχει νομίζω αποδειχθεί ότι εσείς ατομικά δεν είχατε καμιά ευθύνη για τα γραφόμενα από τους επώνυμους και ανώνυμους που επισκέπτονται τον ιστοχώρο σας. Έχετε αντικειμενική ευθύνη, ίδια μ’ αυτή του εκδότη, μόνο για αυτούς που ανήκουν στο μόνιμο, αμοιβόμενο ή μη, ιεραρχικά υποκείμενο σε εσάς επιτελείο συνεργατών,– αν υπάρχει τέτοιο.)
Για να προχωρήσω μάλιστα λίγο παραπέρα, έχω την υποψία ότι όλα αυτά είχαν περάσει από το μυαλό σας (αν δεν τα γνωρίζατε ήδη), γιατί κατά το πρόσφατο παρελθόν έχουν γραφτεί ουκ ολίγα υβριστικά ή υποβολιμαία, αλλά δεν πολυ-ίδρωσε το δημοσιογραφικό αυτί σας.
Ο καθένας καταλαβαίνει βέβαια ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο – με το οποίο δεν συντάσσομαι – να μη φοβηθήκατε τις μηνύσεις, αλλά να αποφασίσατε να «προστατέψετε» κάποιους φίλους από την παράταξη του κ. Πατσαβού, ή ακόμη χειρότερα να ενδώσετε σε κάποιες πιέσεις. Επειδή όμως δεν είμαι μέσα στην ψυχή σας, δε θα διακινδυνεύσω προσωπικές τοποθετήσεις σε σχέση με τα κίνητρά σας και σταματώ εδώ.
Εν κατακλείδι , θα ήθελα να σας πω το εξής:
Έχετε ένα site, το οποίο σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα κατέστη αρκετά δημοφιλές, πρωτίστως χάρη στις προσπάθειές σας και δευτερευόντως χάρη στα ταπεινά λιθαράκια που προσέθεσε κάθε ανώνυμος ή επώνυμος επισκέπτης. Δεν νομίζω ότι γελιέστε : Γνωρίζετε κι εσείς ότι κανείς δεν έμπαινε (ιδίως προεκλογικά) στο site για να διαβάσει τις ανακοινώσεις των κομμάτων και των παρατάξεων. Έμπαινε για να διαβάσει όσα «ανέβαζαν» οι επώνυμοι και οι ανώνυμοι επισκέπτες.
Με τούτα και με κείνα, και κυρίως με την παροχή ελεύθερου βήματος σε επώνυμους και ανώνυμους καθιερωθήκατε ως πόλος ενημέρωσης και κυρίως επικοινωνίας. Εκτεθήκατε σε μια ίσως απροσδόκητη επιτυχία, πλην όμως αυτό «τύφλωσε» έστω και στιγμιαία τα δημοσιογραφικά αντανακλαστικά σας. Και την κρίσιμη στιγμή, όταν το Σάββατο πριν τις εκλογές «έσκασε» το θέμα με τα προβληματικά ψηφοδέλτια Πατσαβού, και άρχισαν να ανεβαίνουν τα πρώτα επιθετικά και χαιρέκακα σχόλια για τη συγκεκριμένη παράταξη, εσείς ... ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΤΕ!
Ποιά «δημοσιογραφική» ευαισθησία σας οδήγησε στην απόφασή σας;
Με ποιό σκεπτικό αποφασίσατε ότι όλοι οι bloggers είναι ανεκτοί αρκεί να μην .... Τί άραγε;
Πανικός; Ιδιοτέλεια; Κακή εκτίμηση; Μικρό δημοσιογραφικό ανάστημα;
Αδιάφορο! Αυτό που μετράει, είναι ότι κλείσατε την πόρτα σε όσους μέχρι τότε είχαν συμβάλλει στην επιτυχία σας. Ας μην παίζουμε με τις λέξεις : ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΚΡΙΝΑΤΕ! Κι επειδή στα δύσκολα φαίνονται οι άξιοι, με λύπη μου σας απευθύνω τη βαριά κουβέντα ότι μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και ΒΡΕΘΗΚΑΤΕ ΕΛΛΙΠΗΣ!
Και το χειρότερο : Με βάση όσα νομικίστικα αντέγραψα από το tvxs.gr, πέσατε στη ... λούμπα, χωρίς να κινδυνεύετε.
Καληνύχτα λοιπόν κ. Σαϊτά.
Παρά τη σφοδρότητα του κειμένου μου, σας ευχαριστώ ειλικρινά για τη μέχρι τώρα φιλοξενία, αλλά δεν υπάρχει πλέον λόγος να bloggάρω σ’ ένα σάιτ, που στην πρώτη ευκαιρία, θα με φιμώσει επειδή ο ιδιοκτήτης του ... (τη συνέχεια της φράσης, ας τη βάλει ο κάθε αναγνώστης μόνος του)
Υ.Γ. Δε σκοπεύω να επανέλθω, ό,τι κι αν απαντήσετε. Θα αφήσω σε εσάς τον τελευταίο λόγο. Ελπίζω μόνο να μην με ... ερεθίσουν τίποτα σαϊτέστεροι του Σαϊτά, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση είστε εσείς εκείνος που πρέπει να δείξει την ευαισθησία του απέναντι στην (τυχόν) κακοήθεια.
Εκτός αν επιμένετε ότι ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.
