Να φύγει...να πάει αλλού!
Αυτός ο Αύγουστος όμως δεν είναι μόνο ζεστός αλλά και...παράξενος! Ο πιό,υποτίθεται-παραδοσιακά,λόγω των μελτεμιών-δροσερός καλοκαιρινός μήνας,φέ τος χτύπησε (και εξακολουθεί να χτυπάει) σαραντάρια αφαιρώντας κάθε επιχείρημα σ'όλους όσους από ανάγκη ή κι από επιλογή έμεναν στην Αθήνα,το μήνα αυτόν.
Και μέσα ΄σ'όλα,η Τρό'ι'κα,το μνημόνιο,η βενζίνη στο ένα πενηντακάτι και βάλε euros,οι έξι στους δέκα φέτος κάθησαν σπίτι τους και απ'αυτούς που έφυγαν,πάλι οι έξι στους δέκα πήγαν στο χωριό τους ή φιλοξενήθηκαν σε εξοχικά φίλων.
Αληθινά παράξενος ο φετινός Αύγουστος...Και ζεστός...
Ανέκαθεν πίστευα ότι η σχέση των Ελλήνων με τον Αύγουστο είναι αλιώτικη απ'αυτήν των υπολοίπων Ευρωπαίων που και γι'αυτούς αποτελεί τον κατ'εξοχήν μήνα των διακοπών τους.
Μάλλον παίζει ρόλο και η γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου στις 15 του μήνα.Έχω ακούσει ανθρώπους να λένε ότι τον Δεκαπενταύγουστο ''πρέπει νάναι στο χωριό''...γιατί...''γιατί έχει πανηγύρι''...γιατί...πρέπει να δείξουμε στους συγχωριανούς μας πόσο πετύχαμε εκεί στην πρωτεύουσα,να τους δείξουμε την καινουργια μας ''κούρσα'' που αγοράσαμε με μηδέν προκαταβολή και 72 άτοκες και να τους διαβεβαιώσουμε πως,να όπου νάναι,τώρα που βγαίνουμε στη σύνταξη,''θα γυρίσουμε πίσω'' γιατί στην Αθήνα ''προσωρινά είμαστε".Εμάς εδώ ειν'ο τόπος μας κι εδώ ανήκουμε!'
Ολα αυτά βέβαια μέχρι πέρισυ γιατι εφέτος...
Αληθινά παράξενος και στιφός ο φετινός Αύγουστος...Και ζεστός...
Από την άλλη,πάλι,αυτό που μέχρι τώρα καθιστούσε τον Αύγουστο ως ''δροσερό'' μήνα και θεωρείτο ως το κυριότερο πρωτέρημά του ήταν,όπως είπαμε,τα μελτέμια.Το πλεονέκτημα,ωστόσο,μετατρεπόταν αυτόματα σε μειονέκτημα δεδομένου ότι δημιουργούνταν οι ιδανικές συνθήκες να καεί το πανελλήνιο.Αλήθεια ποιός μπορεί να ξεχάσει την Ηλεία,την Εύβοια,τόσες χαμένες και τόσες κατεστραμένες ζωές?...Αυτά μεχρι πέρισυ γιατί εφέτος...Εφέτος,ευτυχώς,η απουσία των μελτεμιών,''ωφέλησε'',ετσι ώστε (και μέχρι στιγμής τουλάχιστον) να δούμε περιορισμένης εκτάσεως και εύκολα ελεγχόμενες πυρκαγιές.
Μιάς τέτοιας πυρκαγιάς είχαμε κι εμεις-εδώ στην Ηλιούπολη-την ''τιμή'' της επισκέψεώς της.Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στον Υμηττό,πάνω ακριβώς από εγκαταστάσεις του Δήμου Ηλιούπολης που φημολογείται ότι αποθηκεύονται μεταξύ άλλων κ α ι καύσιμα...
Αληθινά παράξενος και ''σωτήριος'' ο φετινός Αύγουστος...Και ζεστός...
Προσωπικά ωφείλω να ομολογήσω ότι όχι απλά αντιπάθώ τον Αύγουστο,αλλά τον σιχαίνομαι...Πάντα ψήφηζα Σεπτέμβριο (σε αντιπαράθεση πάντα με τον Αύγουστο) γιατί τον θεωρούσα (κατάλοιπο απ'τα μαθητικά χρόνια μάλλον) ευκαιρία γιά ένα νέο ξεκίνημα.
Ο Αύγουστος είναι,θεωρητικά ας πούμε,ο...Φλεβάρης του καλοκαιριού με τη διαφορά που ενώ ο Φλεβάρης είναι αισιόδοξος δεδομένου ότι κουβαλά πάνω του τα μηνύματα και τις μυρωδιές της Άνοιξης,ο Αύγουστος κουβαλά την κατάθλιψη,την ''μουντρουχιά''και την κλεισούρα του χειμώνα...Ειδικά εκεί,από τις 20 και μετά,που είναι και εμφανές το πόσο έχει μικρίνει και η μέρα...Πίκρα...
Πάντα τον σιχαινόμουνα τον Αύγουστο...από μικρό παιδί.Ειδικά την φράση που τον συνόδευε και σηματοδοτούσε και το τέλος των διακοπών ''Άντε τώρα και τα κεφάλια μέσα!!!''
Η φράση αυτή στοίχειωνε πάντα το μυαλό μου ώσπου εδώ και κάτι μήνες δεν περνά μέρα που να μην την ακούσω η να μην την διαβάσω!
''Τα κεφάλια μέσα και δουλεύετε όσο ζείτε (?) γιά να πάρουμε πίσω και με τόκο αυτά που ε σ ε ί ς μας ζητήσατε να σας δανείσουμε!!!''
Και τώρα που ξέρω πως δ ε ν ε ί ν α ι μ ό ν ο η κακοδαιμονία και κάποιοι κίβδηλοι,προδότες που εδώ και τόσα χρόνια μας κυβερνούν (επειδή ε μ ε ί ς τους ψηφίζουμε βεβαίως),αλλά είναι καί η ''ελληναριά''μας που μάς οδήγησε ως εδώ.
Και γιά να γίνει περισσότερο κατανοητό,''ελληναριά'' είναι- μεταξύ άλλων-κ α ι η ''κούρσα'' με τις 72 δόσεις που έλεγα παραπάνω κ α ί οι διπλό-τριπλό αργομηθίες κ α ί οι ''λαμογιές και τα ''λαδώματα'' οποιασδήποτε κλίμακας (διότι σημασία έχει η πράξη αυτή καθ'αυτή) κ α ι του δεν έχω,όχι γιά να ζήσω αλλά γιά να καταναλώσω.
''Ελληναριά'' είν'ακόμη όταν παίρνω Χριστουγεννοδάνειο,πασχαλοδάνειο,διακοποδάνειο και οτι άλλο γαμουλοδάνειο (...γιά...γάμο βεβαίως!..) υπάρχει και δεν υπάρχει γιά να περνάω τ ώ ρ α καλά και γι'αύριο... ''έλα μωρέ...έχει ο Θεός..!!!''
Και τέλος,ένα δάνειο ''όλα σε ένα''γιά να απλώσω τόοοοοσο το χρόνο αποπληρωμής που θα το πληρώνουν έως και τα δισέγγονά μου.
Τώρα ξέρω πως όσο καιρό (και δυστυχώς θα 'ναι πολύς) θα 'μαστε κάτω απ'την ''μπότα'' κάθε διαβόλου,Δ.Ν.Τ,τριβόλου,τροό'ι'κας η μνημονίου,θα 'ναι πάντα Αύγουστος...Ένας μακρύς πικρός Αύγουστος...
Αληθινά παράξενος και πικρός ο φετινός Αύγουστος...Και ζεστός...
Θα ήταν όμως αληθινά άδικο εάν δεν αναγνώριζα πως,για μένα τουλάχιστον, ο φετινός Αύγουστος στάθηκε και εξαιρετικά δημιουργικός.Δεδομένου λοιπόν πως συγκεκριμένες υποχρεώσεις με κράτησαν ''εντός των τειχών'',άδραξα την ευκαιρία και δούλεψα γιά κάποια θέματα του Συλλόγου μας,του ''ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟΥ''.
Συγκεκριμένα δουλέψαμε κάποια πράγματα που,άν πάνε όλα καλά,το αποτέλεσμα ελπίζουμε ότι θα εκπλήξει και θα καταπλήξει!
Ως τότε όμως υπομονή!
Στα πλαίσια αυτά λοιπόν.είχαμε μιά συνάντηση με τον Γιάννη Μποστατζόγλου.Ομολογώ ότι μαγεύτηκα από το ήθος και την απλότητα του.Μιλήσαμε επί μακρόν και σχεδόν γιά τα πάντα.Από τον μεγάλο Μποστ και την κατάσταση στο ελληνικό θέατρο μέχρι και την...οικονομική κρίση!
Θαύμασα τόσο πολύ την απλότητα και την καθαρότητα της σκέψης του,που ίσως του ζητήσω την άδεια να τη μοιραστώ μαζί σας...Ίσως...
Και επειδή θα ήταν εξ΄ ίσου άδικο να μην ανάγνωρίσω ότι υπήρξαν και στιγμές χαλάρωσης τον μήνα τούτο,κάποιες απάυτές προήλθαν και από την (ξανα)παρακολούθηση δύο ταινιών τις οποίες και συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Η πρώτη είναι ο...Δεκαπενταύγουστος του Κ. Γιάνναρη (...τι πρωτότυπο αλήθεια!) και η δεύτερη είναι το Stardust με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο σε έναν μικρό ρόλο έκπληξη που μένει πραγματικά αξέχαστος!!!
Αληθινά παράξενος και δημιουργικός ο φετινός Αύγουστος...Και ζεστός...
....Και ευτυχώς λίγες μόνο μέρες απομένουν να φύγει....
....Να φύγει...να πάει αλλού!!!
