Το Νοέμβρη του 2010 οι εργαζόμενοι της χώρας μας, εν μέσω της ανερχόμενης φτώχειας, ανεργίας και γενικευμένης ανασφάλειας, καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες, προκειμένου να εκλέξουν τις τοπικές και περιφερειακές διοικήσεις του κράτους, με βάση τη νέα διοικητική αναδιάρθρωση, το γνωστό σχέδιο «Καλλικράτης». Η προαποφασισμένη από 10ε τίας νέα αλλαγή της διοικητικής δομής είναι πλήρως εναρμονισμένη με την πολιτική στήριξης της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που αποκτούν, μέσω των νέων θεσμών, μεγαλύτερες δυνατότητες δράσης και κερδοφορίας, αδειάσματος της τσέπης των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι έχουν την ευκαιρία να μετατρέψουν αυτήν την εκλογική μάχη σε εφαλτήριο αντεπίθεσης. Να αποδείξουν ότι δεν είναι διατεθειμένοι, για μια ακόμη φορά, να δείξουν εμπιστοσύνη ή να πιστέψουν στα κόμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που ψήφισαν το 2009. Ότι δεν εμπιστεύονται την τύχη τους, το αύριο των παιδιών τους, στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) - Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
Οι εργαζόμενοι πρέπει να αναλογιστούν ότι ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εκχωρούν το δικαίωμα να υποστηρίζουν τα κόμματα αυτά ότι ο λαός συμφωνεί με τα βάρβαρα μέτρα «εξόδου από την κρίση», ότι ο λαός εθελοντικά δέχεται νέες θυσίες. Οι εργαζόμενοι πρέπει μαζικά να πάνε να ψηφίσουν και μπροστά στις κάλπες να σκεφτούν συνολικά την κατάσταση και τα προβλήματα που βιώνουν.
Η μάχη των τοπικών και περιφερειακών εκλογών του Νοέμβρη 2010 παίρνει, από τα ίδια τα πράγματα και ακόμα περισσότερο από ό,τι παλιότερα, λόγω των εξελίξεων τον τελευταίο χρόνο με την οικονομική καπιταλιστική κρίση, γενικό χαρακτήρα πολιτικής αναμέτρησης. Δεν έχει καμιά βάση ο διαχωρισμός των προβλημάτων σε προβλήματα στο χώρο εργασίας και προβλήματα στο χώρο κατοικίας, στο χώρο σπουδών. Τα λεγόμενα τοπικά προβλήματα είναι απόρροια των γενικών.
Δεν αποτελούν κριτήριο τα πρόσωπα ή οι επικεφαλής των συνδυασμών. Αυτό που καθορίζει την ταυτότητα και τις προθέσεις τους είναι ποια πολιτική δύναμη τους στηρίζει. Έχει σημασία η στάση των συνδυασμών απέναντι στα καθημερινά εργατικά, λαϊκά προβλήματα, απέναντι στις αιτίες και τη διέξοδο από την κρίση, από τη στάση σε μεγάλα προβλήματα, όπως είναι το Αιγαίο, η κατάσταση στα Βαλκάνια, το Κυπριακό. Σε όλα αυτά τα ζητήματα η Ελλάδα παίζει ρόλο. Ρόλο πάνω απ' όλα πρέπει να έχει ο λαός.
Η όξυνση της κατάστασης, με πρωταρχικές ευθύνες των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της πολιτικής που ακολούθησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια και σήμερα, βάζει επιτακτικά το ζήτημα η λαϊκή ψήφος να εκφραστεί αποφασιστικά και μαζικά κατά της αντιλαϊκής πολιτικής, ως ψήφος καταδίκης του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, των άλλων κομμάτων που τους στηρίζουν, ως ψήφος απόρριψης των μέτρων που παίρνονται δήθεν για την «αντιμετώπιση της κρίσης και των ελλειμμάτων», ως ψήφος ενεργητικής αντίστασης και συμμετοχής στον αγώνα που αναπτύσσεται, για να μπούμε σε πορεία αλλαγής των συσχετισμών μέσα στο λαό, στη σκληρή αναμέτρηση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που συγκρούονται στην ελληνική κοινωνία και διεθνώς, να κερδίζει έδαφος η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου ανάπτυξης που έχει ανάγκη ο λαός και η χώρα.
Ο «Καλλικράτης», ο οποίος στη βασική του φιλοσοφία στηρίχτηκε στις αποφάσεις και συνθήκες της ΕΕ, εκπονήθηκε με όχημα την ΚΕΔΚΕ και την ΕΝΑΕ με τη συμφωνία στους στρατηγικούς στόχους, τη σύμπνοια και τη συνεργασία των στελεχών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει 13 περιφερειακούς μηχανισμούς του κράτους και 325 τοπικούς - δημοτικούς κρατικούς μηχανισμούς. Οι νέες τοπικές διοικήσεις δεν έχουν καμιά σχέση με την έννοια της τοπικής «αυτοδιοίκησης», που άλλωστε έχει αλλοιωθεί εδώ και πολλά χρόνια και τυπικά με τον «Καποδίστρια 1» του ΠΑΣΟΚ και τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που επέβαλε η ΝΔ ενταγμένες όλες στις αντίστοιχες αντιλαϊκές κατευθύνσεις της ΕΕ.
Στις εκλογές που έρχονται πρέπει να μιλήσει αποφασιστικά και μαχητικά ο λαός, οι εργατοϋπάλληλοι, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι, η φτωχή αγροτιά, οι μισθωτοί επιστήμονες, οι γυναίκες, οι νέοι και νέες παιδιά της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Με την ψήφο τους να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στην κυρίαρχη πολιτική, στο γκρέμισμα των τελευταίων κοινωνικών κατακτήσεων. Να διατρανώσουν ότι δε συναινούν, δεν υποκύπτουν, δεν παραπλανώνται, δεν ανέχονται την κοροϊδία και το ψέμα. Με την ψήφο τους να διατρανώσουν ότι υπάρχει λαϊκή λύση, υπάρχει άλλος δρόμος πολιτικής, οικονομικής - κοινωνικής επιλογής.
Τα λαϊκά στρώματα μία επιλογή έχουν. Να καταδικάσουν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που αποτελούν το πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων και όλα αυτά τα χρόνια τα υπηρέτησαν πιστά, σε βάρος του λαού και σε περίοδο αύξησης του ΑΕΠ και τώρα σε περίοδο κρίσης. Να καταδικάσουν τα κόμματα αυτά και όσους τους στήριξαν ή συμβιβάστηκαν μαζί τους, γιατί με βοηθό την τοπική διοίκηση προώθησαν νέα αντεργατικά μέτρα, επιβάρυναν το λαό με φόρους και νέα βάρη, γιατί δεν προχώρησαν σε έργα υποδομής που αφορούν τη ζωή του λαού. Αυτές οι δυνάμεις, μέσω των τοπικών οργάνων, έδωσαν τη δυνατότητα σε επιχειρηματίες να κερδοσκοπούν, να αρπάζουν τους ελεύθερους χώρους, τα δάση και τις παραλίες, να τραυματίζουν το περιβάλλον, να μολύνουν το νερό και τον αέρα, να διαχειρίζονται προς όφελός τους τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Σε συνθήκες βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων στο όνομα της κρίσης, του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων, ο «Καλλικράτης» θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα.
Τους συνδυασμούς του ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να τους στηρίξουν όλοι και όλες που γνωρίζουν ότι υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού από την κερδοφορία των μονοπωλίων, από τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, ανεξάρτητα αν έχουν διαφορές μαζί μας σε ορισμένα, περισσότερα ή λιγότερα, ζητήματα.
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ - Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΛΑΪΚΗ ΨΗΦΟΣ
Οι εκλογές αυτές θα γίνουν μέσα στον κυκλώνα μιας από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές κρίσεις, κατά τη διάρκεια της οποίας αναδεικνύονται πιο ξεκάθαρα οι δύο στρατηγικές που συγκρούονται μέσα στην ελληνική κοινωνία. Οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της χώρας καλούν το λαό και τη νεολαία να προσέλθει στις εκλογές για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια. Τους καλούν να ψηφίσουν διαφορετικούς συνδυασμούς, ανάλογα με τα συμφέροντα που εκπροσωπούν τα οποία αποτυπώνονται στα προγράμματά τους.
Το ΚΚΕ έχει σαλπίσει από την πρώτη στιγμή πανστρατιά αντίστασης, απειθαρχίας και αντεπίθεσης με κεντρικό σύνθημα: Να πάρουν οι εργαζόμενοι τις τύχες στα χέρια τους, να πληρώσουν τα μονοπώλια τα βάρη της κρίσης, να συνενωθούν εργάτες, φτωχοί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, σε ένα ενιαίο μέτωπο πάλης, να διεκδικήσουν ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους, σε ρήξη με τα μονοπώλια, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις τους, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις τους, με στόχο τη λαϊκή εξουσία.
Τόσο μέσα στην καπιταλιστική κρίση, όσο και πολύ πριν από αυτήν, τα λαϊκά στρώματα βιώνουν πολύπλευρα τον αβάσταχτο ζυγό της κυριαρχίας των μονοπωλίων στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή:
• Με τη συνεχή αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, ακόμα και κατά τις περιόδους θεαματικής αύξησης των κερδών των ομίλων, με κατώτερους μισθούς πείνας, επέκτασης της μερικής απασχόλησης, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
• Με την επέκταση και διόγκωση του δανεισμού από τους τραπεζικούς ομίλους, τις μονοπωλιακές συμφωνίες μεταξύ των ισχυρότερων στο λιανικό εμπόριο, αλλά και με τη συγκέντρωση των αγροτικών προϊόντων και την αύξηση των εισαγωγών από τους εμπόρους, την έμμεση φορολογία και την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, τη μεγάλη επιδείνωση της θέσης της μικρής επιχείρησης στην παραγωγή, στο λιανικό εμπόριο, στον αγροτικό τομέα.
• Με την πλήρη εμπορευματοποίηση όλων των κοινωνικών αναγκών, από την υγεία και τη μόρφωση, έως τη στέγη, τη θέρμανση, την ύδρευση, το περιβάλλον, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, που οδηγούν σε πρόσθετη ληστεία του λαϊκού εισοδήματος.
• Με την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική για τη φορολογία, την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, γνωστή ως «οδηγία Μπολκεστάιν», τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, τα κίνητρα των αναπτυξιακών νόμων, τη νέα ΚΑΠ, την κατανομή της κρατικής χρηματοδότησης με ζεστό χρήμα και φοροαπαλλαγές προς το μεγάλο κεφάλαιο.
• Με την ανάπτυξη ενός πολυπλόκαμου μηχανισμού επιβολής της δικτατορίας των μονοπωλίων σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, στοιχείο της οποίας είναι και η νέα διοικητική διάρθρωση του «Καλλικράτη».
Είναι ψεύτικη η αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ που εμφανίζει τη διόγκωση του χρέους της χώρας ως πρόβλημα κακής διαχείρισης του ενός ή του άλλου. Πίσω από τα ελλείμματα και το χρέος βρίσκεται η πολιτική και των δύο, και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, η πολιτική της ΕΕ. Κρύβονται, δηλαδή, οι μεγάλες φοροελαφρύνσεις και η κρατική χρηματοδότηση, που αποφάσισαν εναλλάξ για το μεγάλο κεφάλαιο. Κρύβονται οι τεράστιες δαπάνες στρατιωτικού εξοπλισμού για λογαριασμό του ΝΑΤΟ και όχι για τις πραγματικές αμυντικές δαπάνες. Κρύβονται οι συνέπειες της ενσωμάτωσης της χώρας, της εγχώριας παραγωγής της στον ανταγωνισμό της απελευθερωμένης αγοράς της ΕΕ, από την οποία αντλούν κέρδη συγκεκριμένοι μονοπωλιακοί όμιλοι.
Στην πραγματικότητα, με αποκλειστική ευθύνη των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, που αποδείχτηκαν θεραπαινίδες του μεγάλου κεφαλαίου, οι εργαζόμενοι καλούνται σήμερα να ρίξουν στη χοάνη της κεφαλαιοκρατικής απληστίας και αδηφαγίας όλο και μεγαλύτερο μέρος από τα ήδη ισχνά εισοδήματά τους και τα εναπομείναντα, τελευταία στοιχειώδη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά, κ.λπ. δικαιώματα που είχαν.
Στα παιγνίδια που παίζονται σε βάρος του ελληνικού λαού είναι όλοι τους συνένοχοι. Τα παιγνίδια τους έχουν σχέση με τις μεγάλες αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Δε θα διαλέξει ιμπεριαλιστή ο ελληνικός λαός, όπως κάνουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι ιμπεριαλιστές είναι καλοί για τα δικά τους συμφέροντα ο καθένας, για την υπηρέτηση των δικών τους μονοπωλιακών ομίλων, των δικών τους τραπεζιτών και βιομηχάνων και είναι όλοι ενωμένοι μόνο κατά των λαών και των κινημάτων τους.
Ο λαός μας και η νεολαία να αντιταχθεί στην πρόθυμη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να πάρει ακόμα πιο ενεργό μέρος σε στρατιωτικοπολιτικές επιχειρήσεις και επεμβάσεις. Να αντιταχθεί σθεναρά με αγώνες και με την ψήφο του σε μια κυβέρνηση, που είναι πρόθυμη να ανταλλάξει τα νέα δάνεια για την αποπληρωμή των δανείων με επιλογές, που φέρνουν συνδιαχειριστές στις ενεργειακές ύλες της χώρας στο Αιγαίο, σε περιοχές που η Τουρκία έχει ανακηρύξει γκρίζες ζώνες, θέτει ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, αδυνατίζοντας την αμυντική θωράκιση της χώρας και την προστασία των νησιών μας, κ.λπ.
Ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα της πλουτοκρατίας είναι στην κυβέρνηση, η τάση απόλυτης και σχετικής εξαθλίωσης όλο και μεγαλύτερων τμημάτων των εργαζομένων στις πόλεις και τα χωριά αποκτά μόνιμο χαρακτήρα. Τα μέτρα που πάρθηκαν και αυτά που παίρνονται και σήμερα είναι όλα φιλομονοπωλιακά. Ευνοούν την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Ιδιαίτερα σήμερα, με την οικονομική καπιταλιστική κρίση, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πιο επιθετική επιχείρηση εκ μέρους της πλουτοκρατίας και των κυβερνήσεών της. Το πρόγραμμα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που υλοποιείται από την πρώτη στιγμή με την ενεργό στήριξη της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ., θα έχει πολύ βαριές συνέπειες για τη ζωή, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού, τη μεγαλύτερη καταλήστευση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας.
Τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ., έρχονται για να μείνουν! Λένε ψέματα ότι τα μέτρα αυτά σώζουν την πατρίδα, το λαό μας. Έρχονται για να σώσουν τα μονοπώλια και το εκμεταλλευτικό σύστημά τους. Ο λαός δεν πρέπει να κάνει καμιά θυσία για την πλουτοκρατία. Πρέπει να υπερασπιστεί το δίκιο του, να υπερασπιστεί τη λαϊκή οικογένεια, το μέλλον των παιδιών του. Να γκρεμίσει από το θρόνο τους κηφήνες που του πίνουν το αίμα καθημερινά. Αυτό είναι το πατριωτικό του καθήκον.
Δεν πρέπει να επιτρέψει ο λαός την καπηλεία της συνθηματολογίας που χρησιμοποιεί το ΠΑΣΟΚ περί πατριωτών και πατριωτισμού. Ο πατριωτισμός είναι ταξικός, είναι ο πατριωτισμός που αναπτύσσεται με τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα, που έχουν συμφέρον από τη σύγκρουση με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό, τον ταξικό χαρακτήρα της αντιπαράθεσης με την πλουτοκρατία και τα κόμματά της.
Αυτό που φοβούνται οι πλουτοκράτες είναι το να συνειδητοποιήσει η εργατική τάξη, ο λαός ότι η μόνη σταθερή και με αξία λύση είναι η πάλη για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο επίκεντρό του τις σύγχρονες και συνολικές λαϊκές ανάγκες, την ισόμετρη οικονομική ανάπτυξη.
ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Οι μεγαλοβιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι και τα κόμματά τους καλούν το λαό να ψηφίσει εκπροσώπους στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, οι οποίοι δε θα βάλουν εμπόδια στα σχέδιά τους για ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία, για ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου σε λίγους, για ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των όποιων κοινωνικών υπηρεσιών έχουν απομείνει, σε όλες τις περιφέρειες και τους νέους δήμους. Να διευκολύνουν την καπιταλιστική ιδιοποίηση του συνολικά παραγόμενου από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα κοινωνικού πλούτου, αλλά και τη συνολική εμπορευματοποίηση των αναγκαίων για την ίδια την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης δικαιωμάτων στην Υγεία και στην Πρόνοια, στην παιδεία και στη μόρφωση, στην οργάνωση του ελεύθερου χρόνου με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, στην ελεύθερη μετακίνηση στους δρόμους της πατρίδας μας.
Όλους, δηλαδή, όσοι ευθύνονται και δημιουργούν - αυτοί και το σύστημά τους - την οικονομική κρίση, τα ελλείμματα και τα χρέη, μετακυλίοντάς τα πάνω στις πλάτες της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Από την άλλη μεριά, υπάρχουν οι κοινωνικές δυνάμεις της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων μικρών εμπόρων, βιοτεχνών, επαγγελματιών, της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των νέων, των συνταξιούχων, των γυναικών. Σήμερα, εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές σε όλη τη χώρα συμμετέχουν στους αγώνες, μέσα από το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ), την Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση των ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), τα διάφορα αντιιμπεριαλιστικά, φιλειρηνικά μέτωπα και κινήσεις, τις οργανώσεις του πολιτισμού, του αθλητισμού, της πάλης κατά των ναρκωτικών, της πάλης για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες, τις περιβαλλοντικές τοπικές συσπειρώσεις. Είναι αυτές οι δυνάμεις που τα συμφέροντά τους, ο αγώνας τους και οι αγωνίες τους, η επιλογή της ψήφου τους είναι, εκ των πραγμάτων, σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση επιλογής από το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα που του δίνουν «γην και ύδωρ», άμεση ή έμμεση στήριξη, που καλλιεργούν αυταπάτες και ψεύτικους διαχωρισμούς, που προσπαθούν να εμποδίσουν όποια αγωνιστική ανάταση εμφανίζεται και σηκώνει περήφανα το κεφάλι, αντιστέκεται, διεκδικεί, παλεύει.
Μαζί τους, δίπλα τους, υπάρχει το σταθερό στήριγμα και προασπιστής των συμφερόντων τους, το ΚΚΕ, που πρωτοστατεί στον αγώνα για τη συσπείρωση του λαού, ενάντια στα μονοπώλια και την εκμετάλλευση, για την ανατροπή του αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων, για να πάρουν τον πλούτο που δημιουργούν καθημερινά, την εξουσία. Αυτή, λοιπόν, η άλλη επιλογή πρέπει να εκφραστεί και στην πράξη, στην κάλπη, υπέρ των συνδυασμών που θα στηρίξει το ΚΚΕ και στις 13 περιφέρειες της χώρας και στους δήμους.
ΠΟΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές, στην ουσία, είναι μια ακόμα μάχη στην οποία συγκρούονται οι δύο δρόμοι ανάπτυξης, με βασικό πυρήνα τη στρατηγική διεξόδου από την κρίση.
Το ΚΚΕ δικαιώθηκε με τη θέση που χρόνια έχει προβάλει, και πολύ καθαρά στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις των τοπικών εκλογών, ότι η μεγάλη, αν όχι η συντριπτική πλειοψηφία των τοπικών προβλημάτων, είναι απόρροια της γενικής πολιτικής γραμμής, ότι είναι αδύνατον να υπάρχει τοπική ευημερία, να υπάρχουν φιλολαϊκές τοπικές νησίδες, αντιμετώπιση των τοπικών και περιφερειακών ανισοτήτων, όσο υπάρχει η βάρβαρη και αντιλαϊκή κεντρική πολιτική.
Η νέα διοικητική δομή, ο «Καλλικράτης», έρχεται να συνδράμει το κεφάλαιο στη μετεκλογική θύελλα που έχει ξεκινήσει σε βάρος του λαού. Στην πραγματικότητα πλέον, έχουν εξαφανιστεί τα όποια περιθώρια υπήρχαν παλιότερα για κάποιους ελιγμούς, ακόμα και προεκλογικού χαρακτήρα. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, για να υποκλέψει κάποιες ψήφους είναι μεγάλος ψεύτης και πρέπει ακόμα πριν από τις εκλογές ο λαός και η νεολαία να τον καταδικάσουν. Δεν ψηφίζουμε απλώς κάποια πρόσωπα, τα πρόσωπα έρχονται και παρέρχονται, οι πολιτικές που υπηρετούν μένουν και βασανίζουν τη λαϊκή οικογένεια. Στις εκλογές συμμετέχουμε και ψηφίζουμε πολιτικά, βγάζουμε έγκαιρα συμπεράσματα από τις θέσεις και τη στάση των κομμάτων, αξιοποιούμε την πείρα τόσων χρόνων διάψευσης ελπίδων και προσδοκιών. Μετράμε τους τόνους δημαγωγίας, κοροϊδίας, αυταπατών και επιλέγουμε με το χέρι στην καρδιά το σημερινό και μακροπρόθεσμο συμφέρον του κόσμου της δουλειάς και του αγώνα.
Σήμερα, υπάρχει πλούσια πλέον εμπειρία. Οι διοικητικές αναδιαρθρώσεις που έγιναν στο παρελθόν (όπως με τον «Καποδίστρια 1») δεν έφεραν θετικά αποτελέσματα για ανάπτυξη προς όφελος του λαού, δεν αναίρεσαν τις οικονομικές περιφερειακές ανισομετρίες και πολύ περισσότερο τη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια, σε βάρος της λαϊκής πλειοψηφίας.
Όλα αυτά τα χρόνια, αποδείχτηκε ότι η ανισόμετρη ανάπτυξη ανάμεσα στα κράτη - μέλη της ΕΕ, αλλά και ανάμεσα στις περιφέρειες, είναι σύμφυτη με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Οι πολιτικές περιφερειακής ανάπτυξης, τα προγράμματα που εφαρμόστηκαν (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης κ.ά.) διαιωνίζουν τις αντιθέσεις, οξύνουν τα λαϊκά προβλήματα.
Το ύψος και ο προσανατολισμός των κονδυλίων που διατίθενται, καθορίζονται με τη λεγόμενη επιλεξιμότητα των προβλεπόμενων ενεργειών προς όφελος των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, με οδυνηρές συνέπειες για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Επιλεξιμότητα που βασίζεται στη στρατηγική της Λισαβόνας και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Στο 25% των περιφερειών της ΕΕ το ΑΕΠ ανά κάτοικο είναι χαμηλότερο του 75% του μέσου όρου της ΕΕ. Σήμερα, μεταξύ των 27 κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των 271 περιφερειών τους, οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες είναι έντονες και έχουν οξυνθεί ακόμα περισσότερο μετά τις διευρύνσεις του 2004 και του 2007. Η διαδικασία αυτή θα συνεχιστεί και με τις επόμενες προβλεπόμενες διευρύνσεις.
Το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) αποτελεί έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που ανταποκρίνεται στο στόχο της ΕΕ να εντάξει και να συντονίσει τις επιμέρους πολιτικές στα πλαίσια της Στρατηγικής της Λισαβόνας. Να επιταχύνει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και την ολοκλήρωση της ενιαίας εσωτερικής αγοράς, την πλήρη απελευθέρωση των αγορών και τις ιδιωτικοποιήσεις, να εντείνει την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων.
Ο προγραμματισμός για την περίοδο 2007 - 2013 κατευθύνει τους πόρους, με βάση τις εξής βασικές προτεραιότητες: Να διαμορφωθεί πιο ευνοϊκό περιβάλλον για την αναπαραγωγή του κεφαλαίου, με εξασφαλισμένη την κερδοφορία του σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Η έρευνα να υπηρετήσει πιο αποτελεσματικά τις ανάγκες του κεφαλαίου. Να επιταχυνθεί η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, η εφαρμογή της «ευελφάλειας», η επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης κ.λπ., στα κράτη - μέλη της ΕΕ, μέσω των κεντρικών κρατικών διοικήσεων, των περιφερειών και των δήμων.
ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Ο αντιδραστικός νόμος της διοικητικής μεταρρύθμισης του ΠΑΣΟΚ με τον «Καλλικράτη» προέκυψε με την αρχική συναίνεση ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από τη μετέπειτα στάση τους για ψηφοθηρικούς λόγους.
Το τελευταίο 4χρονο επιβεβαιώθηκε ακόμα περισσότερο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τοπικών αρχών, πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων, διαχειρίστηκε τις «τοπικές υποθέσεις» σε σύμπνοια με τη γενική πολιτική τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ.
• Σταμάτησαν και αυτές οι περιορισμένες αντιδράσεις, που τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν. Η γενική πολιτική, οι επιλογές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ πέρασαν σχετικά πιο εύκολα και γιατί η πλειοψηφία στις τοπικές διοικήσεις λειτούργησε ως μηχανισμός ενσωμάτωσης και χειραγώγησης συνειδήσεων των λαϊκών μαζών. Δεν έβγαλε άχνα ακόμα και όταν πλήττονταν οι εργαζόμενοι του χώρου τους.
• Αντίθετα, μάλιστα, έδωσαν χέρι βοήθειας στη γενική πολιτική με διάφορους τρόπους και κυρίως υλοποιώντας την πολιτική επιβολής φόρων, ελαστικών σχέσεων εργασίας, της εμπορευματοποίησης κοινωνικών τομέων.
• Συμβιβάστηκαν με τις παρακρατήσεις ποσών που το κράτος εισέπραττε από φόρους για να αποδώσει τους δήμους. Δεν ύψωσαν ανάστημα στα μεγάλα χρέη που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις στην τοπική διοίκηση. Συνέβαλαν στη διεύρυνση του δανεισμού, δημιουργώντας νέα χρέη, με αποτέλεσμα να ισχυροποιείται η τάση της υπερφορολόγησης των εργατικών, λαϊκών στρωμάτων.
• Η στάση απέναντι στη φιλοσοφία του «Καλλικράτη» και όχι στις επιμέρους πλευρές του συνιστά πρόσθετο κριτήριο ψήφου, αφού αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της γενικότερης πολιτικής των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων.
Με τον «Καλλικράτη» θεσμοθετούνται, στις σημερινές συνθήκες αναγκών του κεφαλαίου, τα τρία επίπεδα της αστικής κρατικής δομής: Κεντρική - περιφερειακή και τοπική διοίκηση. Καμιά αυταπάτη! Καμιά διοικητική μεταρρύθμιση του αστικού κράτους δεν μπορεί να υπηρετήσει τη λαϊκή οικογένεια. Η «νέα» αλλαγή της τοπικής και περιφερειακής διοικητικής δομής της χώρας, προσαρμοσμένη στην ιμπεριαλιστική στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020», που θα αντικαταστήσει την αντιλαϊκή «Στρατηγική της Λισαβόνας» και τη συνθήκη γνωστή ως «ευρωσύνταγμα», σηματοδοτεί την ένταση της επίθεσης της ΕΕ, της κυβέρνησης και των κομμάτων του κεφαλαίου, ενάντια στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Η «Αυτοδιοίκηση» και η «αποκέντρωση» στην Ελλάδα έχουν γίνει ένα ακόμα προπαγανδιστικό σύνθημα στα χείλη των εκπροσώπων της δικτατορίας των μονοπωλίων και του κράτους τους, προκειμένου να συσκοτίσουν την ουσία της «μεταρρύθμισης» που βάζει ταφόπλακα στα δικαιώματα των λαϊκών στρωμάτων σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς τους, ακόμα και σε αυτήν την παρωδία «αυτοδιοίκησης» - «αποκέντρωσης» που γνωρίσαμε τις τελευταίες δεκαετίες. «Συμμετοχή του πολίτη» σημαίνει συνενοχή του στην αντιλαϊκή πολιτική. Σημαίνει ότι βάζει πλάτη, για να ασκηθεί πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, σε βάρος του.
Ο «Καλλικράτης» προωθεί:
• Τη διευκόλυνση και ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης, της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου (ιδιωτικοποιήσεις, αλλαγή των χρήσεων γης στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης κ.ά.).
• Την πιο βαθιά και πλατιά προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, την πλήρη ανατροπή σε τομείς όπως οι εργασιακές σχέσεις, Παιδεία, Υγεία - Πρόνοια, Αθλητισμός, Πολιτισμός.
• Τη χειραγώγηση του λαού κάτω από την κυρίαρχη πολιτική.
ΜΕ ΤΟΝ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ»:
• ΘΑ ΑΥΞΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΜΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ ΚΑΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
• ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
• ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ,
• ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ
• ΘΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΘΕΙ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑΣ 65 ΩΡΩΝ
• ΘΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΣΤΑ 65 ΚΑΙ 68 ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ, Η ΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΑΚΩΝ ΟΡΙΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
• ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΡΟΝΟΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΠΙΑΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΠΛΑΤΙΑ ΛΑΪΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ
Η αστική τάξη βλέπει τον κίνδυνο ότι, αφού οι νέες μεγαλύτερες διοικητικές μονάδες του κράτους είναι πιο «απόμακρες στον πολίτη» και θα ασκούν πιο βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, θα έχουν μικρότερη δυνατότητα ενσωμάτωσης του λαού στους στόχους της. Γι' αυτό και προετοιμάζει πρόσθετους θεσμούς διαβούλευσης για τη διασφάλιση της ταξικής συνεργασίας, της ενσωμάτωσης σε τοπικό επίπεδο, που ήδη καταγράφονται στο νόμο για τον «Καλλικράτη».
Το όλο εγχείρημα ενισχύει τα ταξικά χαρακτηριστικά στη σύνθεση των δήμων, τη διαφοροποιημένη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, αφού ό,τι υπήρχε από δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες εμπορευματοποιείται παραπέρα με το καθεστώς της «ανταποδοτικότητας» και «αντιληπτικότητας». Δηλαδή, το πέρασμα της αντίληψης ότι κάθε υπηρεσία έχει κόστος και πρέπει να ξαναπληρώνεται ξεχωριστά και να σταματήσει ο λαός να διεκδικεί τα δικαιώματά του. Η «επιχειρηματικότητα» και η εμπορευματοποίηση ήδη έχουν προχωρήσει στην Τοπική Διοίκηση και ακολουθούν γοργά η «επιχειρηματική» οργάνωση των ΟΤΑ.
Σε αυτήν την εξέλιξη συνέβαλαν δήμαρχοι, νομάρχες και συμβούλια που υποστηρίχτηκαν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, με δεκανίκι τον ΛΑ.Ο.Σ., εξειδικεύοντας την αντιλαϊκή πολιτική σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Διαπραγματεύτηκαν την αύξηση της χρηματοδότησης με πόρους από αντιλαϊκούς φόρους (τέλη κυκλοφορίας, ΦΠΑ, κ.λπ.) μόνο και μόνο για να δεχτούν να λειτουργήσουν αρμοδιότητες που κανονικά έπρεπε να βρίσκονται στην ευθύνη του κράτους. Δεν αντιστάθηκαν ή περιόρισαν, για ιδιοτελείς λόγους, την αντίσταση στα όρια και την έδρα ή κρύφτηκαν πίσω από τη θέση για εθελοντικές συνενώσεις.
Αλλά και οι δήμαρχοι και οι συνδυασμοί που στηρίχθηκαν από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ συστηματικά συνεργάστηκαν σχεδόν παντού με το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και με τη ΝΔ στα τοπικά όργανα, όπως αποδεικνύει και ο ενεργός του ρόλος στην αρχική διαμόρφωση του σχεδίου «Καλλικράτης». Η συνεργασία τους δεν αφορά μόνο στους δήμους που είχαν κοινή κάθοδο ή συμφωνία για το β΄ γύρο, αλλά και εκεί που δεν εκφράστηκε ανοιχτά εκλογική συνεργασία.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ κρύβει την ευθύνη του για τη στήριξη της κυρίαρχης πολιτικής και του ΠΑΣΟΚ πίσω από τη θέση για τοπικές συνεργασίες, με βάση τις «τοπικές κοινωνίες» και με μανδύα αυτοτέλειας τη χωριστή κάθοδο στους κεντρικούς δήμους.
Το ζήτημα τι περνάει στα περιφερειακά και τοπικά όργανα δεν εξαρτάται μόνο, όπως υποστηρίζουν τα άλλα κόμματα, από το επίπεδο της κρατικής χρηματοδότησης, από το αν δηλαδή συνδυάζεται με πόρους επαρκείς ή όχι. Αυτή η στάση επιδιώκει να ρίξει «στάχτη στα μάτια του λαού», είναι πρόσχημα διαφωνίας, αφού συμφωνούν με τη βασική φιλοσοφία και το στρατηγικό στόχο του «Καλλικράτη». Υπάρχουν αρμοδιότητες που δεν πρέπει να κατακερματίζονται στα τοπικά όργανα, όπως αυτές που αφορούν σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, γενικότερα κοινωνικές υπηρεσίες. Είναι διαφορετικό ζήτημα να έχει λόγο η τοπική διοίκηση στον εντοπισμό των αναγκών, στον έλεγχο της λειτουργίας και άλλο ζήτημα να έχει η ίδια αρμοδιότητα να δημιουργεί και να αναπτύσσει, να λειτουργεί με δική της ευθύνη την «κάθε» μονάδα, είτε είναι σχολείο, είτε ιατρείο, είτε άλλο κοινωνικό ίδρυμα.
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων στους δήμους και στις περιφέρειες συνδέεται με τη λεγόμενη «λειτουργική και οικονομική αυτοδυναμία», δηλαδή τον κατακερματισμό, το δραστικό περιορισμό των επιδοτήσεων από τον κρατικό προϋπολογισμό και την παραπέρα εμπορευματοποίησή τους, τη διαχείριση - και όχι τη λύση - λαϊκών προβλημάτων, ιδιαίτερα της ακραίας φτώχειας στη λογική του «εθελοντισμού» και της «φιλανθρωπίας», με την ανασυγκρότηση διευθύνσεων και στελέχωσή τους με τεχνοκράτες και πολιτικό προσωπικό «ταγμένο» στην εξυπηρέτηση του συστήματος, με αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων, με επέκταση των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων (ωρομίσθιο, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου κ.λπ.).
Το δρόμο της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης υπηρετούσε και το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού που προώθησε η ΝΔ, για την κατάργηση των όποιων περιορισμών υπήρχαν μέχρι σήμερα σχετικά με τις αλλαγές χρήσεων γης, εφόσον αυτοί εμποδίζουν την επενδυτική δράση του μεγάλου κεφαλαίου.
Ανεξάρτητα από την αναστολή που έθεσε το ΠΑΣΟΚ, οι κατευθύνσεις και οι στόχοι είναι ίδιοι για κάθε σχέδιο χωροταξικού σχεδιασμού αφού: Γενικά, ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός δεν αποτελεί μια κοινωνικά ουδέτερη τεχνοκρατική διαδικασία, αλλά στοχεύει στην οργάνωση του χώρου, σύμφωνα με στρατηγικές επιλογές της αστικής πολιτικής. Η προτεινόμενη διοικητική μεταρρύθμιση θα διευκολύνει την εφαρμογή ενός εθνικού χωροταξικού σχεδίου που συνδέεται με την αλλαγή χρήσης γης και στον τομέα της αγροτικής οικονομίας.
Καμιά διοικητική δομή, τέτοια ή άλλη, δε συμφέρει τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και την ύπαιθρο, τους μικρούς επαγγελματίες. Καμιά διοικητική αναδιάρθρωση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αιτίες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και τις αντιλαϊκές συνέπειές της εφόσον υπάρχει εξουσία των μονοπωλίων. Σε αυτήν την εξουσία οφείλεται η ανισόμετρη ανάπτυξη των περιφερειών, η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής ιδιαίτερα μετά την ένταξη στην ΕΕ. Καμιά ανάπτυξη, με βάση τα συμφέροντα του λαού, δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με τη μία ή άλλη επιλογή ένωσης δήμων, γιατί αυτή προορίζεται για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Η αντίθεση στη νέα τοπική και περιφερειακή διοικητική αλλαγή της κυβέρνησης με τον «Καλλικράτη» είναι ουσιαστική στο βαθμό που συνδέεται με το φιλολαϊκό δρόμο ανάπτυξης, είναι σε ανειρήνευτη σύγκρουση με την πολιτική υπέρ των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, σε αντίθεση με τη γενική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Η αντίθεση που εκφράζουν δήμαρχοι και δημοτικά συμβούλια ως αντίθεση για τα γεωγραφικά όρια των νέων δήμων είναι αποπροσανατολιστική και επικίνδυνη, αφήνει άθικτους τους πραγματικούς λόγους που γίνονται οι συνενώσεις. Άλλωστε, ακόμα και αν ένας δήμος εξαιρεθεί από τις συνενώσεις δεν αλλάζει τίποτε, και στο επίπεδο του δήμου θα ισχύει η γενική αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική, όπως έδειξαν οι εξαιρέσεις από τις συνενώσεις του «Καποδίστρια 1».
Καλούμε τους εργαζόμενους, αλλά και τους αιρετούς, να μην εγκλωβιστούν στη λογική για το πώς τα νέα σχήματα θα είναι πιο λειτουργικά και αποτελεσματικά, για τις έδρες των δήμων, για τις τοπικές ιδιαιτερότητες, για τις πληθυσμιακές αναλογίες και άλλα παρόμοια, γιατί κάτι τέτοιο θα είναι επιζήμιο, συσκοτίζει τον ταξικό χαρακτήρα των αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση. Δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα.
Προβάλλουμε και διεκδικούμε μαχητικά αιτήματα και στόχους πάλης, που εκφράζουν τις ανάγκες - δικαιώματα των εργατών, της νεολαίας, των βιοτεχνών - βιοπαλαιστών και των φτωχών αγροτών, γιατί αυτοί παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και πρέπει να τους ανήκει.
ΤΟ ΚΚΕ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
Το πρόβλημα, ανάπτυξη για τα μονοπώλια ή για το λαό, έρχεται στην ημερήσια διάταξη, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Το συμφέρον της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς απαιτεί ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης απαλλαγμένο από το ζυγό των μονοπωλίων και γενικότερα το κίνητρο του καπιταλιστικού κέρδους. Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να διασφαλίσει στο σημερινό εργάτη, φτωχό αγρότη, αυτοαπασχολούμενο πλήρη και σταθερή δουλειά και ένα μέλλον χωρίς την ανασφάλεια και την αγωνία για την επιβίωσή του.
Μέσα από αυτόν τον άλλο δρόμο θα δημιουργηθούν και νέοι θεσμοί γνήσιας λαϊκής και εργατικής συμμετοχής, στους χώρους δουλειάς, μόρφωσης, κατοικίας. Θεσμοί που δε θα έχουν καμιά σχέση με την τυπική αστική δημοκρατία που, στην πραγματικότητα, είναι στυγνή δικτατορία μέσα στα εργοστάσια, στα καράβια, στους τόπους δουλειάς.
• Μόνο ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας μπορεί να ικανοποιήσει συνδυασμένα τις λαϊκές ανάγκες που αφορούν στη διατροφή, στη στέγη, στην ολοκληρωμένη μόρφωση, στην προστασία και προαγωγή της υγείας, του περιβάλλοντος, στη διασφάλιση του ελεύθερου χρόνου και στη δημιουργική ψυχαγωγία.
• Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να οδηγήσει στην ισόμετρη και ολόπλευρη ανάπτυξη περιοχών και κλάδων, στην ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής και των αναγκαίων υποδομών με κριτήριο τη λαϊκή ευημερία.
• Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να εξασφαλίσει εγχώρια παραγωγή αγροτικών προϊόντων για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού και για την ανάπτυξη σχετικών κλάδων της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας.
• Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να μεταβάλει σε κοινωνικές παροχές το νερό, την τηλεπικοινωνία, την ενέργεια, τις μεταφορές, κατοχυρώνοντας την κοινωνική κρατική ιδιοκτησία.
• Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να διευρύνει και να κατοχυρώσει τις λαϊκές ελευθερίες και τα εργατικά δικαιώματα.
Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση. Οι παραγωγοί όλου του πλούτου με την ανατρεπτική δράση τους πρέπει να καταστήσουν τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής λαϊκή ιδιοκτησία, στην υπηρεσία της σχεδιασμένης παραγωγής για τη λαϊκή ευημερία.
Η λαϊκή συμμαχία θα οικοδομηθεί με ευθύνη της εργατικής τάξης.
Θα διαμορφωθεί μέσα απ' την ισχυροποίηση του πολιτικού αγώνα για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, για τη λαϊκή εξουσία.
Θα σφυρηλατηθεί με την προώθηση ριζοσπαστικού πλαισίου, κοινών στόχων πάλης, σε αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση σε κάθε κλάδο της οικονομίας.
Θα αναδυθεί μέσα από τους συντονισμένους αγώνες του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ), της Παναγροτικής Αγωνιστικής Συσπείρωσης (ΠΑΣΥ), της Πανελλαδικής Αντιμονοπωλιακής Συσπείρωσης Επαγγελματιών - Βιοτεχνών - Εμπόρων (ΠΑΣΕΒΕ), της νεολαίας, των φοιτητών - σπουδαστών (ΜΑΣ), των γυναικών (ΟΓΕ), με αφετηρία τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα, σε γραμμή ρήξης με τα μονοπώλια και την εξουσία τους.
Η προσπάθεια οικοδόμησης της λαϊκής συμμαχίας προϋποθέτει τον υπολογισμό των διαφορών και των αντιθέσεων στο εσωτερικό της για την εδραίωση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού προσανατολισμού της. Η οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας δεν μπορεί να εδράζεται στην αποσιώπηση των αντιθέσεών τους κυρίως σε ό,τι αφορά τα άμεσα συμφέροντά τους. Αντίθετα, εξασφαλίζεται, ανανεώνεται και ενισχύεται στη βάση της συνειδητοποίησης και διεκδίκησης των μακρόχρονων συμφερόντων τους, με την αναγνώριση του ηγετικού ρόλου της εργατικής τάξης στην εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων.
Για να ανοίξει ο δρόμος γι' αυτήν την ελπιδοφόρα προοπτική πρέπει να δυναμώσουν οι αγώνες με κοινά αιτήματα και στόχους για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, αγώνες που ενισχύουν τη λαϊκή συμμαχία, συντονίζουν την πάλη, δημιουργούν διάθεση αντεπίθεσης και εμπνέουν μαχητική αισιοδοξία. Ταυτόχρονα, πρέπει ο λαός να δυναμώσει με την ψήφο του τη γραμμή αυτή, τη στρατηγική της ρήξης και της ανατροπής, της λαϊκής αντεπίθεσης στην ολομέτωπη επίθεση κεφαλαίου και ιμπεριαλιστικών οργανισμών.
Απέναντι στα περιφερειακά και δημοτικά όργανα της κρατικής διοίκησης, το ΚΚΕ αταλάντευτα θα παλεύει για τη λαϊκή συσπείρωση και θα διεκδικεί σε όλα τα μέτωπα, στη βάση κοινών στόχων πάλης, στην κατεύθυνση της ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής, της πάλης για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Ορισμένοι από τους στόχους πάλης μας είναι:
Πλούτος υπάρχει! Να μην πληρώσει ο λαός ούτε ένα ευρώ!
• Κατάργηση κάθε είδους τοπικής φορολογίας, ανταποδοτικών, αντισταθμιστικών και άλλων τελών, όπως του τέλους παρεπιδημούντων για τις μικρές επιχειρήσεις, καθώς και κάθε έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, σε υπηρεσίες Υγείας, σε φάρμακα και σε οικιακά τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ) που χτυπάνε το λαϊκό εισόδημα.
• Αμεση κατάργηση όλων των διοδίων σε όλη τη χώρα.
• Αύξηση της φορολόγησης κατά 45% των επιχειρ
BLOGS
Like
Like
Happy
Love
Angry
Wow
Sad
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ
Gaia Community Μαθήματα Κεραμικής
