8 Μαρτίου - Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Στην Ελλάδα, σε μια σύντομη ιστορική διαδρομή, συναντάμε:
τις Ελληνίδες να αποκτούν δικαίωμα "εκλέγειν και εκλέγεσθαι" το 1952
τη νομοθετική κ ατοχύρωση της ισοτιμίας με τον άνδρα το 1982
και τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων το 1986.
Την ισοτιμία, ωστόσο, δε θα την φέρουν οι νόμοι, αλλά οι άνθρωποι.
Στις μέρες μας, ακόμα και σε αναπτυγμένες χώρες, η γυναίκα γίνεται αντικείμενο βίας και κοινωνικού αποκλεισμού. Αντιμετωπίζεται ως άνθρωπος δεύτερης κατηγορίας στον εργασιακό τομέα και στην πολιτική δράση. Παρά τις κατακτήσεις των τελευταίων δεκαετιών και τη σημαντική βελτίωση της κοινωνικής της θέσης, μένουν ριζωμένες αναχρονιστικές νοοτροπίες και οπισθοδρομικές αντιλήψεις στον κοινωνικό ιστό.
Η Μελίνα Μερκούρη το απόλυτο σύμβολο του φεμινισμού και των αγώνων για τον ελληνικό πολιτισμό που μας άφησε πρόωρα την 6η Μάρτη του 1994 είχε πει κάποτε: «Η γυναίκα φέρνει τη ζωή μέσα της. Η γυναίκα είναι δεμένη με τη ζωή την ίδια και είναι αφιερωμένη στην προστασία της».
Η γυναίκα, λοιπόν, είναι υποκείμενο έκφρασης, βούλησης, δημιουργίας και δράσης. Έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιτύχει στον πολλαπλό ρόλο μητέρας-συζύγου-εργαζομένης. Και γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ισότιμο κοινωνικό μέλος. Η πολιτεία, σε μια εποχή κρίσης που πλήττονται κοινωνικά κεκτημένα, οφείλει να παρέχει ευκαιρίες και να διασφαλίζει την παρουσία της γυναίκας στο κοινωνικό προσκήνιο.
