Τα τελευταία χρόνια, για τα κόμματα της αστικής τάξης όλα γίνονται με διάλογο. Γιατί άραγε; Όλοι εσείς οι οργανωμένοι στα κόμματα που ασκούν την εξουσία αναρωτιέστε γιατί δεν αφήνουν να κάνει διάλογο, η κυβέρνηση που υποστηρίζετε, η συνδικαλιστική ηγεσία που υποστηρίζετε και οι ‘‘εταίροι’&rsq uo; που σας στηρίζουν (ΣΕΒ, ΕΒΕΑ, ΕΣΕΕ κλπ).
Αν πρόκειται να παρθεί ένα φιλολαϊκό μέτρο χρειάζεται διάλογος; Ο διάλογος χρειάζεται όταν πρόκειται να πληρώσεις, έτσι που να έχεις την αυταπάτη ότι συμμετέχεις στη διαμόρφωση του μέλλοντος που βεβαίως έχει και το κόστος του. Σε μια σύγχρονη εκδοχή πρόκειται για επαναφορά του περίφημου «κοινού εθνικού καλού».
Οι ανέξοδες διαβεβαιώσεις του ΠΑΣΟΚ και των κομματικών τους ομάδων περί εξαγγελιών και προγραμμάτων που εξασφαλίζουν (!!!!!) τους εργαζόμενους, είναι το λιγότερο αστείες. Δεν είχαμε τα προηγούμενα χρόνια κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που ‘‘διαβεβαίωναν’’ τους εργαζόμενους ότι δεν θα πληγούν οι εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν που εφάρμοσε πρώτη τις εργασιακές σχέσεις των Stage, 4ωρων, 8μηνων, συμβάσεων έργου κλπ;Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες που πάνε να συζητήσουν για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, δεν ήταν που συμφώνησαν όλα αυτά τα χρόνια σε αυξήσεις 70 λεπτών του ευρώ για τους εργάτες και κάτι εκατομμύρια στις επιχειρήσεις (πχ Λαναράς) για να πληρώσουν δήθεν τους εργαζόμενους και έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους μεταφέροντας τις ‘‘δωρεές’’ των κυβερνήσεων σε άλλες βαλκανικές επιχειρήσεις τους;
Από παρθενογένεση βγήκε το σημερινό ΠΑΣΟΚ; Δεν είναι συνέχεια του προηγούμενου αυτού που κυβερνούσε πριν 6 χρόνια;
Αν δεν σας αρέσουν αυτά που λέει το ΚΚΕ για τον σικέ διάλογο σας διαβάστε τι γράφουν στον κυβερνητικό τύπο:
«Με επικοινωνιακά τρικ, εν μέσω καχυποψιών για τους πραγματικούς στόχους της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και χωρίς σαφή κυβερνητική θέση, ξεκινά σήμερα ο διάλογος για τις συντάξεις, τα ελλείμματα και τις υγειονομικές δαπάνες» (το θέμα στην έντυπη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).«Όσο βέβαιον είναι ότι στην Ελλάδα υπάρχει εκτεταμένη φοροδιαφυγή άλλο τόσο σίγουρο είναι ότι οι φοροφυγάδες θα διαφύγουν και πάλι. Το πιθανότερο αποτέλεσμα των φορολογικών μέτρων που λαμβάνει η κυβέρνηση θα είναι η περαιτέρω επιβάρυνση των ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων που λειτουργούν ως υποζύγια. Μισθωτοί και συνταξιούχοι καλούνται να βάλουν για μίαν ακόμη φορά το χέρι βαθιά στην τσέπη» (ο Στ. Ψυχάρης στο ΒΗΜΑ).
«Ορθά εξετάζει η κυβέρνηση την κατάργηση κάποιων από τις 980 φοροαπαλλαγές που υπάρχουν και στοιχίζουν στο Δημόσιο περί τα 7,7 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Οι πληροφορίες λένε ότι "κινδυνεύουν" περισσότερες από 100 και η σχετική απόφαση θα ληφθεί έπειτα από διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι απαλλαγές οι οποίες δεν εξυπηρετούν πια κάποιον κοινωνικό σκοπό. Και η προϋπόθεση αυτή θα πρέπει οπωσδήποτε να τηρηθεί, γιατί σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή, οι δυσμενείς φορολογικές ανατροπές που αγγίζουν μικρά και μεσαία εισοδήματα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, δυσβάστακτες» (από το κύριο άρθρο στο ΕΘΝΟΣ).
Τα στοιχεία που υπάρχουν από τα προηγούμενα χρόνια δείχνουν τι έφταιξε και ‘‘χρεοκόπησαν’’ τα ασφαλιστικά ταμεία και ποιοι ευθύνονται γι αυτό.
Για μια ολόκληρη 40ετία (1951 - 1990) υποχρέωναν τα Ταμεία να καταθέτουν όχι μόνο ατόκως (!) αλλά και με αρνητικό (!) επιτόκιο τα λεφτά των εργαζομένων στις τράπεζες, οι οποίες με τη σειρά τους επιδοτούσαν (ανέξοδα και με λεφτά των εργατών!) τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τα λεφτά των εργαζομένων από τις ασφαλιστικές τους εισφορές κατατέθηκαν στις τράπεζες
το 1950 με αρνητικό επιτόκιο -7,6%,
το 1954 με αρνητικό επιτόκιο -11,1%,
το 1974 με αρνητικό επιτόκιο -21,8%,
το 1981 με αρνητικό επιτόκιο -13%,
το 1986 με αρνητικό επιτόκιο -8%,
το 1990 με αρνητικό επιτόκιο -2,4%.
Από αυτή και μόνο την (καθ' όλα νόμιμη - με το νόμο 1611/1950 είχε γίνει) κομπίνα, το κράτος των Παπάγων, των Πλαστήρων, των Καραμανλήδων και των Παπανδρέου λεηλάτησε περί τα 58 δισ. ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία!
Οι εργάτες του '50 και του '60, από τους οποίους έκλεψαν τότε τις ασφαλιστικές εισφορές, είναι οι σημερινοί συνταξιούχοι των 300, 400 και 500 ευρώ.
Να γιατί το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα» δεν αφορά στο ...μακρινό παρελθόν, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνώντες. Αφορά στο σήμερα, αφορά στο τώρα, αφορά εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους που τους εξαναγκάζουν να ζουν στη φτώχεια, ενώ τους χρωστούν συντάξεις ανθρώπινες, τις οποίες έχουν πληρώσει, αλλά οι κυβερνήσεις των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών τις έχουν καταχραστεί!
Κομπίνα δεύτερη: Επέτρεψαν (από κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) τα αποθεματικά των Ταμείων να τζογάρονται στο Χρηματιστήριο και στις διάφορες «αγορές», αλλά το ΠΑΣΟΚ υποδύεται - ακόμα - ότι διαφέρει από τη ΝΔ!
Μάλιστα, σε αυτό το αέναο της λεηλασίας είχαμε και ενδιαφέρουσες ομολογίες:
«Αν δε διευρύνουμε την ενεργό περίοδο εργασίας, το ασφαλιστικό μας σύστημα θα έχει προβλήματα βιωσιμότητας στο μέλλον»!
«Το μοντέλο του εύπορου συνταξιούχου που οικοδομήθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες πρέπει να το ανατρέψουμε»!
«Μια διάσταση για να αξιοποιήσουμε σωστά τα περιουσιακά της στοιχεία (σ.σ.: της Κοινωνικής Ασφάλισης) είναι η αξιοποίησή τους μέσα από το χρηματιστήριο (...)».
«Λέμε "ναι" για ένα νόμο που είχε ψηφιστεί από τη ΝΔ (σ.σ.: για την προώθηση των αποθεματικών των Ταμείων στη Σοφοκλέους) και σωστά τον έκανε»!
«Με παρρησία είπαμε ποια άρθρα του νόμου 2084 και του νόμου 1902 (σ.σ.: οι νόμοι Σουφλιά - Σιούφα) παραμένουν εν ισχύ. Και κατά καιρούς, όταν κουβεντιάζουμε θέματα που αφορούν την Κοινωνική Ασφάλιση και συμφωνούμε με θέσεις της ΝΔ, με παρρησία τα δεχόμαστε»!
«Αν δε διευρύνουμε την ενεργό περίοδο εργασίας, το ασφαλιστικό μας σύστημα θα έχει προβλήματα βιωσιμότητας στο μέλλον»!
«Το μοντέλο του εύπορου συνταξιούχου που οικοδομήθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες πρέπει να το ανατρέψουμε»!
«Μια διάσταση για να αξιοποιήσουμε σωστά τα περιουσιακά της στοιχεία (σ.σ.: της Κοινωνικής Ασφάλισης) είναι η αξιοποίησή τους μέσα από το χρηματιστήριο (...)».
«Λέμε "ναι" για ένα νόμο που είχε ψηφιστεί από τη ΝΔ (σ.σ.: για την προώθηση των αποθεματικών των Ταμείων στη Σοφοκλέους) και σωστά τον έκανε»!
«Με παρρησία είπαμε ποια άρθρα του νόμου 2084 και του νόμου 1902 (σ.σ.: οι νόμοι Σουφλιά - Σιούφα) παραμένουν εν ισχύ. Και κατά καιρούς, όταν κουβεντιάζουμε θέματα που αφορούν την Κοινωνική Ασφάλιση και συμφωνούμε με θέσεις της ΝΔ, με παρρησία τα δεχόμαστε»!
Αυτή είναι η αιτία που δεν ‘‘επιτρέπει’’ το ΚΚΕ να δώσει το άλλοθι στους κυβερνώντες όλα αυτά τα χρόνια μέσω ‘‘διαλόγου’’.
Είναι πολύ εύκολο να δηλώνεις σοσιαλιστής αλλά είναι πολύ δύσκολο να κρύψεις ότι είσαι σοσιαλ-ληστής των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
