Κάποια πράγματα δεν γίνεται να τα αφήσεις να ‘‘πέσουν κάτω’’ όσο και να θέλεις να το κάνεις. Δεν μπορείς να αντέξεις στην προκλητική συμπεριφορά κομμάτων, ανθρώπων που κινούνται γύρω από τα κόμματα, τοπικών εκπροσώπων κομμάτων και παρατάξεων της πόλης μας.
Πώς να μην βγει ς από τα ρούχα σου όταν διαβάζεις κείμενα σε τούτο την πύλη, που αυτοί που τα γράφουν δεν αισθάνονται τίποτα, έστω μια συστολή, για το παρελθόν τους.
Διαβάζεις ας πούμε τίτλο «ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ» και από περιέργεια το ανοίγεις για να το διαβάσεις, όσο και να θέλεις να κατανοήσεις την ανάγκη κάποιων να δείξουν ‘‘καλή διαγωγή’’ στους πολιτικούς τους προϊσταμένους και να παίξουν το παιχνίδι του κόμματός τους, και δεν πιστεύεις στα μάτια σου. Η το πολιτικό θράσος αυτών των ανθρώπων ξεπερνάει κάθε όριο ή νομίζουν ότι μιλάνε σε πανηλίθιους. Πόσους νομίζουν ότι θα ξεγελάσουν φορώντας τον διάφανο μανδύα του σοσιαλιστή;
Δεν καταλαβαίνουν ότι είναι ολόγυμνοι μετά τα όσα έχουν κάνει; Το «αιδώς Αργείοι» γι’ αυτούς είναι λίγο, ελάχιστο, μηδαμινό.
Γράφουν για την Σοσιαλιστική Διεθνή ότι κορυφαίο γεγονός αποτέλεσε η πολιτική για την «Παγκόσμια Αλληλεγγύη: Τολμούμε – Κάνουμε την διαφορά» που έχει 4 θεματικές ενότητες
1. Παγκόσμια Ανάπτυξη και Φτώχεια: Συζητήθηκε όλη η γκάμα των θεμάτων της παγκόσμιας ανάπτυξης, με ιδιαίτερη έμφαση στα θύματα της παγκόσμιας φτώχειας, μία μάστιγα που επιδεινώνεται σήμερα από τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων.
Ερώτηση: Για την παγκόσμια φτώχεια, η πολιτική των συμμετεχόντων ‘‘σοσιαλιστών’’ που κυβερνούσαν ή κυβερνάνε τις χώρες τους δεν έχει καμία ευθύνη ή ζητάνε ‘‘συγνώμη’’ για τα ‘‘λάθη’’ τους από τους εξαθλιωμένους και αμαρτία εξομολογημένη αμαρτία ουκ εστι;
2. Κλιματική Αλλαγή: Κοινή διαπίστωση είναι ότι η Σοσιαλιστική Διεθνής πρέπει να πρωτοπορεί στο ζήτημα αυτό, παγκοσμίως. Τα κόμματά μας, σε όλες τις γωνιές της γης, να αναλάβουν εκστρατείες, να προωθήσουν πολιτικές, να αγωνιστούν για την επιβίωση του πλανήτη μας.
Δηλαδή τα κόμματά σας πριν αναλάβουν δράση τι κάνανε για τον πλανήτη, μήπως (λέμε τώρα) δεν συμμετείχαν στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου;
3. Μετανάστευση: Υπογραμμίστηκε η ανθρώπινη πλευρά της μετανάστευσης, ένα φαινόμενο που επίσης έχει σχέση με την φτώχεια, με τις συγκρούσεις, αλλά και με την κλιματική αλλαγή.
Τι να ρωτήσει κανείς για τα πεπραγμένα των ‘‘σοσιαλιστών’’ για τους μετανάστες τόσα χρόνια. Για το ποια πολιτική είχαν, για το ποια πολιτική προτίθενται να έχουν, ποια πολιτική εφάρμοσαν ή για το ποια πολιτική προτείνουν. Από ‘‘σοσιαλιστικές’’ πολιτικές για τους μετανάστες, ας ρωτήσουμε ένα μετανάστη να μας πει.
4. Παγκόσμια ειρήνη και ανοιχτές εστίες σύγκρουσης: Υπήρξε σύγκλιση απόψεων σε πολύ δύσκολα θέματα, όπως είναι το Μεσανατολικό, σε κοινές θέσεις. Οι κομματικές αντιπροσωπείες Παλαιστινίων και Ισραηλινών, κατάφεραν να καταλήξουν σε κοινές θέσεις. Αυτό δείχνει ότι το κίνημά μας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην διαμόρφωση, εμπέδωση και προώθηση λύσεων και της ειρήνης στον κόσμο.
Αυτό κι αν είναι υποκρισία. Νομίζω ότι λίγη ντροπή δεν βλάπτει. Δεν ζητάω σεβασμό, προς όλους αυτούς τους δύστυχους που τα στρατεύματα κατοχής των Νατοικών έχουν καταλάβει τις χώρες τους, γιατί αυτός έχει χαθεί χρόνια τώρα.
Πώς να αντέξεις την πρόκληση όταν αντιπρόεδρος της ‘‘Σοσιαλιστικής Διεθνούς’’ είναι ο ‘‘Τσολάκογλου’’ των Αμερικανών κατακτητών του ΙΡΑΚ; Ο Ταλαμπανί;
Τι να πεις για τους ‘‘σοσιαλιστές’’ που ‘‘παρέδωσαν’’ τον Οτσαλάν στους συμμάχους μας (ΝΑΤΟ) Τούρκους, ή για τον πρωθυπουργό τους να λέει ευχαριστώ στην Αμερική για τα Ίμια. Τι να σκεφτούμε όταν με ευκολία και προθυμία έχετε στείλει ελληνικά στρατεύματα ως δυνάμεις κατοχής σε όλο το πλανήτη και μιλάτε για ειρήνη;
Έχω την αίσθηση ότι θα έχω απαντήσεις από τους συντάκτες(;) του κειμένου, γι αυτό σας παρακαλώ, αν απαντήσετε, απαντήστε στα ερωτήματα και όχι με γενικολογίες και άρες μάρες κουκουνάρες (και παρακαλώ όχι λάσπες, έχουμε πια σοβαντίσει). Τελικά τι κάνετε ζητάτε συγνώμη για τα πεπραγμένα σας και κάνετε καινούργια αρχή ή σιγά που θα δώσετε εξηγήσεις;
Για το «όλα στο φώς» κλπ κάποια άλλη φορά θα τα πούμε.
