Πριν λίγο καιρό όλα ήταν άψογα. Τα γκάλοπ τους είχαν πρώτους με νέο ωραίο και το κυριότερο αποδεκτό από όλους(;) αρχηγό. Τα ΜΜΕ λιώνανε για πάρτη του. Αυτός σαν γνήσιος σταρ, (χρόνια τώρα στο κουρμπέτι) έδειχνε το αριστερό του προφίλ, τις αριστερές του καταβολές και το νέο πολιτικό στυλ που ήθελε η νέα τάξη πραγμάτων. Χρόνια τώρα ήταν το προβαλλόμε νο πρόσωπο των ΜΜΕ ποιος ξεχνάει την προβολή του, από την Παναγιωταρέα στην εκπομπή της και τα κοντινά πλάνα από τις καταλήψεις των σχολείων, τότε που ήταν μαθητής ακόμα, από το σύνολο σχεδόν των ιδιωτικών καναλιών. Οι πιο κάτω (εννοώ όλους αυτούς που έστω και μια φορά είδαν τον εαυτό τους αρχηγό του κόμματος) από αυτόν, στήριζαν με πάθος το ‘‘χωρίς αμφισβήτηση είναι το ανερχόμενο πολιτικό αστέρι που ήρθε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά τις πολιτικής στον τόπο μας’’ όπως δήλωσε υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΝ. Ο ίδιος έφτασε στο σημείο, αφού όλοι κρέμονταν από τα χείλη του να μιλάει για τα πάντα, (η προσωπική μου γνώμη είναι ότι δεν το έκανε από έπαρση η από κάλαμο-καβαλίκεμα, μιας και πιστεύω ότι εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία) έφτασε στο σημείο να υποστηρίζει ότι ο Τσε Γκεβάρα: «έπασχε από τυχοδιωκτισμό» και «Αν κάτσει όμως κανείς και αναλύσει τις πολιτικές του θέσεις (σ.σ.: του Τσε) την περίοδο της κρίσης στον Κόλπο των Χοίρων, θα δει ότι είχε θέσεις πολύ ακραίες και επίσης ότι εάν εφαρμοζόταν αυτή η πολιτική, μπορεί να έβαζε σε παγκόσμιο κίνδυνο την ανθρωπότητα»! Μετά τον Τσε Γκεβάρα, ήρθε η ώρα και του Καρλ Μαρξ να τον πιάσει στο στόμα του, για να δηλώσει «δεν επιβεβαιώνεται η θεωρία του, καθώς οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι όμως αντέχουν και δεν επαναστατούν». Μετά από αυτές της δηλώσεις εγώ είμαι σίγουρος ότι αυτοί που του βάζουν τέτοιες απόψεις στο στόμα του είναι από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Αυτό βέβαια δεν τον απαλλάσσει από την ευθύνη των λεγομένων του, γιατί ο αντικομουνισμός βρίσκετε και από εδώ και στην από εκεί πλευρά του Ατλαντικού, με το ίδιο πάθος και το ίδιο μένος. Όμως αυτοί που πραγματικά είχαν καβαλήσει το ‘‘καλάμι’’ (μάλλον μπαμπού) ήταν όλοι αυτοί που ‘‘μάσησαν’’ για τα καλά με την ανάδειξη του, νέου, ωραίου, και πολλά υποσχόμενου (μέχρι ‘‘χαρισματικό’’ τον αποκάλεσαν εξάλλου), ήταν όλοι αυτοί που έβλεπαν στα κανάλια τα ‘‘παπαγαλάκια’’ της ‘‘δημοσιογραφίας’’ να τους ‘‘πυροβολούν’’ με ‘‘αμερόληπτα’’ γκάλοπ (πρώτη φορά τόσες αγκύλες σε μια φράση, αλλά πως αλλιώς να το γράψεις) που χάρις στον ‘‘χαρισματικό’’ νέο ηγέτη ο ΣΥΝ αναδεικνυόταν στην ‘‘μεγάλη δύναμη ελπίδας του λαού’’ που θα ‘‘ανατρέψει’’ την ‘‘κακιά’’ δεξιά και θα διαχειριστεί καλύτερα το καπιταλιστικό σύστημα(το έχουμε ξανά ακούσει αυτό πριν τριάντα χρόνια με τον άλλο ‘‘χαρισματικό ηγέτη’’). Για αρκετές μέρες η αισιοδοξία ξεχείλιζε στους ΣΥΡΙΖήτες, βρισκόντουσαν στα σύννεφα, κολυμπούσαν σε πελάγη ευτυχίας, επιτέλους το όνειρό τους γινόταν πραγματικότητα, θα κυβερνούσαν την χώρα, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είχαν γίνει κόμμα εξουσίας, είχαν ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ (τι σημασία έχει που το ΠΑΣΟΚ για τους πιο πολλούς ήταν η προηγούμενη πολιτική επιλογή τους) και αναδεικνύονταν σε δεύτερη δύναμη με τάσεις για πρώτη. Τα γκάλοπ έδειχναν ποσοστά πάνω από 25% στους νέους από 18 – 35 χρονών με έντονο ανοδικό ρεύμα (αφού η βουλευτής του ΚΚΕ κ. Λ. Καννέλη τρόμαξε τόσο που ζήτησε να κλείσουν το παράθυρο για να μην κρυώσει ο κόσμος) και τους αντιπάλους(;) ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε κάθοδο. Όμως ξαφνικά έσπασε το μπαμπού και γκρεμίστηκαν στο χώμα. Δεν υπάρχει πιστεύω χειρότερο πράγμα από το κάλαμο-γκρέμισμα. Εκεί που όλα είναι όμορφα, που το μπόι σου έχει αυξηθεί, που σε κοιτούσαν οι άλλοι και προσπαθούσαν να σε πλησιάσουν για να αποκτήσουν οφέλη, αύριο μεθαύριο που θα ήσουν κυβέρνηση, εκείνη την στιγμή να νοιώθεις ότι γελάνε με τον κάζο που έπαθες, ε! τότε η προσγείωση στην πραγματικότητα θα πρέπει να εμπεριέχει μεγάλο πόνο. Οι φοιτητές έκαναν εκλογές και τα αποτελέσματα δεν είχαν καμία σχέση με τα γκάλοπ, δεν πλησίαζαν ούτε με το κιάλι στο μέχρι τότε παραμύθιασμα που είχαν φάει από τα ΜΜΕ. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο τα ΜΜΕ έκαναν φιλότιμες προσπάθειες για να μην μαθευτούν τα εκλογικά αποτελέσματα που τους έφερναν στην καλύτερη περίπτωση πέμπτους (5ους) αφού δεν αναφέρθηκαν ούτε σαν εκατοστή είδηση στις φοιτητικές εκλογές. Εκείνη που έδωσε ρέστα όμως στην στήριξη του ηθικού των ΣΥΡΙΖητών ήταν η ‘‘Ε’’ που είδε άνοδο της ‘‘ΑΡ-ΕΝ’’. Αν είναι άνοδος τώρα να παίρνεις 46 ψήφους στους 2000 στο ΤΕΙ Χαλκίδας ή 830 στους 22340 στα συγκεντρωτικά της Θεσσαλονίκης ή 201 στους 4731 στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Η ίδια εφημερίδα στο ίδιο άρθρο γράφει για στασιμότητα της ΠΚΣ, στασιμότητα δηλαδή είναι να παίρνεις 472 στο ΤΕΙ Χαλκίδας ή 3073 στη Θεσσαλονίκη ή 850 στο Πάντειο. Αυτά τα αποτελέσματα ασφαλώς και δικαιολογούν το καλαμο-γκρέμισμά τους. Σίγουρα θα τους δώσουν πάλι το καλάμι για να το ξανακαβαλίσουν με νέα γκάλοπ, ήδη ο Πρετεντέρης ξαναπροσπαθεί να ‘‘μπαλώσει’’ το καλάμι, οι άλλοι δεν το ρισκάρουν εύκολα, αλλά θα το κάνουν κι αυτοί, εντολές ‘‘άνωθεν’’ βλέπεις. Περαστικά παιδιά
το εξώφυλλο ανεβαίνει...Σύρε το εξώφυλλο για επανατοποθέτηση
