Προς τι οι πανηγυρισμοί;
Η είδηση της υπογραφής για τον νέο ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου, όπως αναμενόταν, «διανθίστηκε» στα ελληνικά ΜΜΕ από «πανηγυρικούς» για τον Πούτιν και την «ανάκαμψη» της ρωσικής οικονομίας. Έτσι είναι! Υπάρχει μεγάλη ανάπτυξη της ρωσικής οικονομίας! Μόνο που αυτή είναι μια καπιταλιστική ανάπτυξη, από την οποία κερδίζουν οι λίγοι, οι ελάχιστοι, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να αρκεστούν στο να περιμένουν τα «ψίχουλα» που θα πέσουν από το φαγοπότι των «μεγάλων».
Στη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία, των δικέφαλων αετών, οι κατακτήσεις που είχαν οι εργαζόμενοι επί ΕΣΣΔ έχουν σε μεγάλο βαθμό εξανεμιστεί. Λόγος πλέον δεν μπορεί να γίνει για τα συστήματα της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας και Υγείας, που υπήρχαν επί σοσιαλισμού και κάλυπταν στο 100% τις λαϊκές ανάγκες.
Έτσι για παράδειγμα, την ώρα που ο κ. Κ. Καραμανλής ετοίμαζε τις βαλίτσες του για τη Μόσχα, στη ρωσική πόλη Ζλατοούστ, (περιοχή Τσελιάμπινσκ) οι αστυνομικές αρχές της Ρωσίας προχωρούσαν στη σύλληψη ενός ζευγαριού Ρώσων, που προσπαθούσε να πουλήσει το νεογέννητο κοριτσάκι τους, για να συγκεντρώσει χρήματα για τη θεραπεία, από λευχαιμία, της μεγαλύτερης 5χρονης κόρης τους. Όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα του ρωσικού Τύπου, σήμερα τα έξοδα της θεραπείας από αυτή την ασθένεια ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο ρούβλια και το κράτος καλύπτει μόλις το 10% των εξόδων.
Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία της ρωσικής στατιστικής υπηρεσίας (δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 29/4), το 10% των πιο πλούσιων Ρώσων έχει κάθε μήνα στη διάθεσή του το 30,3% των χρηματικών εσόδων της χώρας, ενώ το 10% των φτωχότερων Ρώσων διαθέτει μόλις το 1,9%. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία:
Το 2,2% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα έως 2 χιλιάδες ρούβλια.
Το 11,2% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 2 έως 4 χιλιάδες ρούβλια.
Το 14,8% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 4 έως 6 χιλιάδες ρούβλια.
Το 13,9% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 6 έως 8 χιλιάδες ρούβλια.
Το 11,6% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 8 έως 10 χιλιάδες ρούβλια.
Το 19,7% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 10 έως 15 χιλιάδες ρούβλια.
Το 16,8% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα από 15 έως 25 χιλιάδες ρούβλια.
Το 9,8% των Ρώσων έχει μηνιαίο εισόδημα πάνω από 25 χιλιάδες ρούβλια.
Το μέσο μηνιαίο εισόδημα στη Ρωσία το Μάρτη του 2008 ήταν 13,7 χιλιάδες, όταν ο μέσος μισθός ήταν 16,4 χιλιάδες και η μέση σύνταξη 3,9 χιλιάδες ρούβλια.
Για τους υπολογισμούς σας το 1 ευρώ έχει σήμερα περίπου 37 ρούβλια.
Και για τις συγκρίσεις σας, το μηνιαίο εισόδημα, όχι του διευθυντή της πιο μεγάλης ρωσικής εταιρείας, της «Γκαζπρόμ», αλλά των «Ρωσικών σιδηροδρόμων», του Β. Γιακούνιν, είναι (επίσημα) 4 εκατομμύρια ρούβλια το μήνα (48 εκατ. το χρόνο). Όπως καταγγέλλει το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΚΕΚΡ-ΚΚΡ), ο τελευταίος αμέσως προσέφυγε στη ρωσική δικαιοσύνη για να κηρύξει «παράνομη και καταχρηστική» (όπως και έγινε) την απεργία των μηχανοδηγών, που ξέσπασε στη Μόσχα στις 28/4. Οι μηχανοδηγοί ζητούσαν αυξήσεις, αφού δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με το μισθό των 20 χιλιάδων ρουβλιών που παίρνουν. Λίγες μέρες νωρίτερα τα ρωσικά δικαστήρια είχαν κηρύξει το ίδιο «παράνομες και καταχρηστικές» τις απεργίες που είχαν ξεσπάσει στα ανθρακωρυχεία «Κράσναγια Σάπατσκα» και «Καλίνσκαγια», της εταιρείας «Ρουσάλ», που ανήκει στον «ολιγάρχη» Ο. Ντεριπάσκα, (συγγενή του Γιέλτσιν), η περιουσία του οποίου υπολογίζεται σε 14 δισεκατομμύρια δολάρια.
Όταν λοιπόν και στη Ρωσία, που είναι μια από τις χώρες με μεγάλο φυσικό πλούτο (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κάρβουνο, πολύτιμους λίθους κ.ά.) η συντριπτική πλειοψηφία του λαού υποφέρει από τις καπιταλιστικές «βδέλλες», προς τι οι πανηγυρισμοί για τους αγωγούς που θα μεταφέρουν αυτόν τον πλούτο μέσα από τη χώρα μας; Έναν πλούτο, από τον οποίο δε θα έχει σήμερα κανένα όφελος ο ελληνικός λαός. Λόγους για να πανηγυρίζουν έχουν μόνον οι δικές μας «βδέλλες», η πλουτοκρατία κι όχι οι εργαζόμενοι!!!
Όπως τονίζει το ΚΚΕ, για να υπηρετούνται οι λαϊκές ανάγκες, για να προστατεύεται το περιβάλλον, απαιτείται ένας διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης, όπου η ενέργεια θα είναι κοινωνικό αγαθό, θα τη διαχειρίζεται ένας ενιαίος αποκλειστικά δημόσιος φορέας. Για κάτι τέτοιο βέβαια χρειάζεται Λαϊκή Εξουσία. Απαιτούνται επίσης διεθνείς συνεργασίες στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, μακριά από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και διενέξεις. Μόνο τότε θα υπάρχουν πραγματικοί λόγοι για να πανηγυρίσει ο λαός.
