Ο Γιώργος Βλαχάκης συνομιλεί με τον κ.Τάσο Κωνσταντέα, δημοτικό σύμβουλο της πόληςΤου Τάσου του Κωνσταντέα του είχα νεύρα …γιατί είχε σχέση… με κοσμήματα και είχε ένα γραφείο προώθησής τους στη περιοχή της Αγίας Μαρίνας. Πωλούσε και λιανικά. Νομίζω ότι οι όλοι σύζυγοι της πόλης θα με νιώσουν και θα με καταλάβουν. Έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μας. Η οποία δεν ευτύχησε να περιλαμβάνει ταβερνούλες ή καφετέριες.
Παρακολουθούσα όμως την πορεία του. Όπως και πολλοί άλλοι. Διέκρινα και εκτίμησα μια νεωτερικότητα στις απόψεις του σε σχέση με τον πολιτικό χώρο που κινιέται. Καλό αυτό. Το καλύτερο για μένα είναι ότι διαθέτει καθαρό βλέμμα και ανυπόκριτο χαμόγελο. Είναι από αυτά που προσωπικά εκτιμώ στους ανθρώπους.
Αφορμή της συνομιλίας μας αυτής ήταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που υπάρχει στη πόλη, σχετικά με προβλήματα που υπάρχουν στην παράταξή του και οι δηλώσεις του που ακουμπούσαν αρκετά πάνω της. Τον πήρα τηλέφωνο για «ρεπορταζ»[;;;!!!] και με προσκάλεσε στα καινούρια γραφεία του, κοντά στο Δημαρχείο, να τα πούμε. Του γνωστοποίησα ότι θα κρατώ το μαγνητοφωνάκι μου. «Δεν έχω πρόβλημα» μου είπε. « Καλύτερα, για να μην υπάρξουν οι γνωστές - άγνωστες παραποιήσεις του λόγου μου.»
Γ.Β.: Σε ευχαριστώ ,Τάσο, που δέχτηκες να κάνουμε αυτή τη συνομιλία, συγγνώμη που σε αποκαλώ με το βαφτιστικό σου, αλλά χρόνια γνωριζόμαστε κι εκείνο που εκτιμώ σε σένα είναι η καθαρή σου ματιά και η σεμνότητά σου. Βλέπω όμως , πάρα πολύ γρήγορα, να δημιουργείς ερωτηματικά ηγεσίας στην παράταξη που ανήκεις, μέσω των δηλώσεων και την αρθογραφία σου. Γιατί λοιπόν αυτή η βιασύνη;
Τ.Κ.: Θέλω να σε ευχαριστήσω κι εγώ για την ευκαιρία που μου δίνεις, με αυτή μας την ανοιχτή συνομιλία, να ξεκαθαρίσω και να διευκρινίσω κάποια πράγματα Όσοι παρακολουθούν τη δημόσια πορεία μου μέσα στην πόλη μας από το1998, κάτι θα έχουν καταλάβει. Οι δηλώσεις, που έχω κάνει το τελευταίο διάστημα, σε σχέση με τις εσωτερικές εξελίξεις στο χώρο της μείζονος αντιπολίτευσης, θεωρώ ότι δε μαρτυρούν μια υποψηφιότητα ή μια στείρα προσωπική φιλοδοξία, αλλά αντιθέτως δίνουν πολιτικά το στίγμα για το πώς πρέπει κάποιος, που ασχολείται με τα κοινά, να αντιμετωπίζει τα ζητήματα της πόλης μας.
Δε θεωρώ ότι ενδιαφέρουν τον δημότη οι φιλοδοξίες οποιουδήποτε. Τον δημότη της πόλης τον ενδιαφέρει να βλέπει λύσεις, δράσεις που να ανακουφίζουν την καθημερινότητα του. Να βλέπει πρωτοβουλίες, που να στοχεύουν στη λύση των προβλημάτων. Άρα το να καθόμαστε να συζητάμε, λίγους μήνες μετά τις εκλογές, για το τι μπορεί να συμβαίνει μέσα σε μια Δημοτική Παράταξη το θεωρώ πρόωρο,, άκαρπο και νομίζω δεν οδηγεί πουθενά επί της ουσίας.
Αρχικά ως μείζονα αντιπολίτευση πρέπει να λειτουργήσουμε σύμφωνα με το θεσμικό μας ρόλο. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καινούριο αυτοδιοικητικό τοπίο με την εφαρμογή του «Καλλικράτη», έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια άπειρη διοίκηση στο Δήμο. Πρέπει εμείς να είμαστε σταθερά προσηλωμένοι πάνω στα προβλήματα της πόλης, να σταθμίζουμε και να δίνουμε τις δικές μας προοπτικές πάνω στην εφαρμογή του «Καλλικράτη», και βέβαια πρέπει να ελέγχουμε τις λύσεις που προτείνονται από την διοίκηση του Δήμου.
Γ.Β. : Βάζεις, με αυτά τα πρέπει, ερωτηματικά, αρνητικής σηματοδότησης, αναφορικά με τη λειτουργία και την παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Δήμο μας;
Τ.Κ. : Όχι… δεν βάζω τέτοιου είδους ερωτηματικά. Ούτε στο θέμα της συλλογικής μας πολιτικής αλλά ούτε και στο θέμα ηγεσίας. Γιατί δεν απασχολεί αυτό σήμερα τους συμπολίτες μας. Οι συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν ένα σωρό οικονομικά προβλήματα μέσα σε μια ατμόσφαιρα αβεβαιότητας, φόβου και ανασφάλειας. Αυτό που θέλουν και απαιτούν από όλους είναι να είναι κοντά τους στα θέματα της καθημερινότητας και της προοπτικής.
Γ.Β. : Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα;
Τ.Κ.: Σημαίνει να μπορέσει ο Δήμος να έχει τις καλύτερες δυνατές «συνθήκες δράσης» αναφορικά με τα σχολεία της πόλης, με τα θέματα καθαριότητας, με τους χώρους πρασίνου, , με τα θέματα αθλητισμού, πολιτισμού, ψυχαγωγίας που είναι αυτονόητες απαιτήσεις του, αφού πληρώνει τόσα πολλά άμεσα ή έμμεσα ειδικά για τα σημερινά οικονομικά δεδομένα.
Γ.Β.: Τα υπάρχοντα σημερινά προβλήματα της πόλης είναι σε συνέχεια της αντιμετώπισής τους από τις προηγούμενες διοικήσεις. Θέλω να πω ότι η πόλη είναι ένα ζωντανό σύστημα που υπάρχει μέσα από τα προβλήματα που δημιουργούνται και τις λύσεις που υφίσταται.
Τ.Κ.: Συμφωνώ. Όμως ο πολιτικός δεν είναι ρεπόρτερ που καταγράφει προβλήματα αλλά υπεύθυνος για τις λύσεις τους. Γιώργο, αυτό που θεωρώ ότι πρέπει να είναι προτεραιότητα του καθενός μας είναι το να μπορέσει να αντιληφθεί τι είναι το φιλόδοξο, τι είναι το μακροπρόθεσμο και τι είναι το επιβεβλημένο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κάνουμε ορθή διαχείριση της καθημερινότητας. Και αυτό, με διάλογο, συνεργασία και συναίνεση.
Ένα παράδειγμα. Η αστική συγκοινωνία της πόλης.
Για αυτό το πρόβλημα ο Δήμος δεν έχει την ευθύνη της διαχείρισης του. Άλλοι την έχουν. Όμως ο Δήμος πρέπει να παρεμβαίνει αποφασιστικά και ουσιαστικά για να μπορέσει να έχει και αποτελεσματικότητα. Το Δημοτικό συμβούλιο το τελευταίο διάστημα έχει αναπτύξει πρωτοβουλίες προς τη κατεύθυνση του πραγματικού εξορθολογισμού του σχεδιασμού των δρομολογίων των λεωφορείων, προς όφελος του δημότη, που χρησιμοποιεί τη δημόσια συγκοινωνία.
Όλες οι παρατάξεις έχουν καταθέσει προτάσεις. Πρέπει να βγει μια κοινή ενιαία πρόταση από το Δημοτικό Συμβούλιο και να κατατεθεί. Είναι η εποχή των συγκλίσεων. Κάποτε ψάχναμε να βρούμε οπωσδήποτε κάτι που να μας διαφοροποιεί από τους άλλους και ας μην ήταν σημαντικό ή λειτουργικό. Τελείωσαν αυτά. Το απαιτεί ο δημότης πια και το φωνάζει όλο και πιο δυνατά.
Γ.Β. : Πως λειτουργεί η Δημοτική Ομάδα της Παράταξης σου; Μαζεύεστε, συζητάτε, αποφασίζετε όλοι μαζί ή είναι ο καθένας μόνος του και ότι βγει;
Τ.Κ. : Όχι… συναντιόμαστε, συζητάμε τα τρέχοντα θέματα, διερευνούμε τις προτάσεις που υπάρχουν και τίθενται. Αναλύουμε και κάποια ζητήματα που νομίζουμε ότι πρέπει να τα προτείνουμε στο Δ.Σ. του Δήμου.
Γ.Β.: Αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις και οι θέσεις, που κατατίθενται δημόσια από τον κ. Αναγνώστου, είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και συλλογικών αποφάσεων και τις χρεώνεστε όλοι.
Εσύ, για να μιλήσουμε καθαρά, έχεις κάποιο προσωπικό πρόβλημα με τον Γιάννη τον Αναγνώστου;
Τ.Κ.: Κατ’ αρχάς, ο καθένας πέρα από τις συλλογικές θέσεις που καταγράφονται έχει και το δικό του πολιτικό λόγο, το δικό του τρόπο δράσης και γι’ αυτά κρίνεται. Τώρα… για το αν έχω κάποιο προσωπικό πρόβλημα με τον Αναγνώστου σου απαντώ ξεκάθαρα. Κανένα. Με τον Γιάννη μας συνδέει μια πολύχρονη γνωριμία και τον εκτιμώ πάρα πολύ ως άνθρωπο. Θεωρώ ότι είναι από εκείνους τους αυτοδιοικητικούς που έχει προσφέρει πολλά και ανιδιοτελώς χρόνια τώρα στην πόλη μέσα από πραγματικά έντιμες προθέσεις. Αν υπήρχε κάτι διαφορετικό δεν θα ήμουν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος μαζί του το 2002, αν και ήμουν το 1998 επικεφαλής της παράταξης. Επίσης, γνώμη μου είναι ότι ένας πολιτικός δεν μπορεί να λειτουργεί βάσει προσωπικών προβλημάτων με κάποια πρόσωπα αλλά με βάσει τις πολιτικές τους θέσεις και το σύστημα αξιών που πρεσβεύουν.
Γ.Β.: Μια που το ανέφερες, ας κάνουμε μια μικρή αναφορά ιστορικού χαραχτήρα σε κείνη την κάθοδό σου ως επικεφαλής σχήματος με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας το 1998.Είχες απέναντί σου από τον ίδιο χώρο τον κ. Δελλαπόρτα. Εσύ τότε είχες κατεβεί με ένα ψηφοδέλτιο που είχε πολλά νέα πρόσωπα και ως παρουσία και ηλικιακά.
Τ.Κ.: Ναι, έτσι είναι…Είχε επικριθεί τότε αυτό, θεωρήθηκε ότι υπερέβαινε τα εσκαμμένα, ότι είχε στοιχεία έπαρσης. Η πρόθεσή μου ήταν να δοθεί η δυνατότητα σε μια νεότερη γενιά να πάρει μέρος στη διαχείριση των κοινών μας προβλημάτων με φρεσκάδα και καθαρό λόγο…Τώρα βέβαια είναι ζητούμενο από όλους και θεωρείται επιβεβλημένη η συμμετοχή νέων ανθρώπων στη διεκδίκηση και τη διαχείριση της τοπικής εξουσίας. Με αυτή την έννοια νιώθω καλά που δικαιώνεται, κάτι που εξακολουθεί να είναι μια συνειδητή επιλογή μου. Με όλους αυτούς τους ανθρώπους ακόμα και τώρα βρίσκομαι, επικοινωνώ και νιώθω τη στήριξη τους.
Ο κ. Δελαπόρτας αποφάσισε τότε την κάθοδό του παρά τα μηνύματα που εξέπεμπαν και οι τοπικές επιτροπές για την ανάγκη ανανέωσης. Ο συνδυασμός μας τότε, παρά τα όποια προβλήματα, είχε τιμηθεί με το 15% των ψήφων των συμπολιτών μας. Η στήριξη της Ν.Δ. ήρθε χωρίς να κάνω κάτι για αυτό και βέβαια ήταν καλοδεχούμενη, ήταν αποτέλεσμα των τότε συνθηκών, αλλά τίποτα παραπέρα. Το σημαντικό είναι να τύχεις της στήριξης των συμπολιτών σου σε μια προσπάθεια όχι για να καταλάβεις τη δημαρχιακή εξουσία, αλλά για να προσφέρεις..
Γ.Β.: Γιατί δεν ήσουνα υποψήφιος το 2006 ;
Τ.Κ.: Γιατί θεώρησα ότι χρειαζόμουν μια περίοδο έξω από τα ‘κλειστά’ αυτοδιοικητικά πλαίσια, να περάσω μια περίοδο ηρεμίας και μοναξιάς , να ανοίξω το πεδίο μου στη θέαση των πραγμάτων, να αναπροσαρμόσω απόψεις και να ζυμώσω περισσότερο τον εαυτό μου με τις ανάσες του κόσμου.
Γ.Β.: Όλοι εσείς οι πολιτικοί, και συγγνώμη, αν το χρειάζεσαι, που σε λέω ως τέτοιο, μιλάτε για στήριξη. Τι σημαίνει για σένα αυτό.
Τ.Κ. : Υπάρχει η στήριξη του απλού πολίτη που την αντιλαμβάνεσαι από το χαιρετισμό που θα σου απευθύνει, ή από την έκφραση της ανάγκης του για επικοινωνία μαζί σου για τη λύση κάποιου τοπικού προβλήματος ή ακόμα και από την κριτική που θα σου ασκήσει για την αποτελεσματικότητα της παρέμβασής σου.
Υπάρχει και η στήριξη κάποιων μηχανισμών , μακριά από την κοινωνία ή καλύτερα πίσω από την κοινωνία, ο οποίοι πολλές φορές έχουν συγκεκριμένους σκοπούς, με στόχο το όφελος κάποιων. Ο πολιτικός που θα στηριχτεί μονοσήμαντα πάνω στους μηχανισμούς, γρήγορα θα νιώσει την αποπομπή του και από τους ίδιους και από την κοινωνία.
Γ.Β.: Ψάχνοντας για σένα σε ανακάλυψα ως μέλος της ΜΑΚΙ εδώ στη πόλη από τα δεκαπέντε σου, αργότερα μέλος της κεντρικής επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και μετά μέλος της κεντρικής επιτροπής της Ν.Δ. σε ηλικία περί τα τριάντα σου. Πες μου για τούτο το «ψώνιο» σου, θετικά χρησιμοποιώ τη λέξη, της ενασχόλησης, ως νέος, με τα κομματικά και τα τέτοια.
Τ.Κ.: Γιώργο, πρέπει να σου πω ότι για τη πορεία μου μέχρι σήμερα, και για την ενασχόλησή μου από τόσο μικρός με όλα αυτά, είμαι περήφανος. Όπως πιστεύω ότι εξ ίσου περήφανοι θα νιώθουν και οι υπόλοιποι φίλοι μου, από άλλους πολιτικούς χώρους, που έχουμε κάνει παράλληλες διαδρομές. Γιατί τότε μπορεί να «σκοτωνόμαστε» στα αμφιθέατρα και στις αφισοκολλήσεις, αλλά υπήρχε λόγος σοβαρός , που λέει και το τραγούδι. Προσπαθούσαμε να υπηρετήσουμε όλοι τα αξιακά μας συστήματα, μέσα από μια ιδεολογική πάλη, με στόχους και ιδανικα !!!! .
Γ.Β.: Όμως πρέπει να παραδεχτείς ότι οι γενιές μας, έχουν αφήσει ένα χνάρι απογοήτευσης πάνω στο πρόσωπο της κοινωνίας, όταν μύθοι και πρόσωπα που τους ντύνονταν, και μείς υπερασπιζόμαστε, έχουν τώρα πια καταρρεύσει στη κοινωνική συνείδηση. Γιατί ο νέος να σε ακούσει εσένα τώρα ;
Τ.Κ.: Πρέπει να αλλάξουμε και κυρίως να επαναπροσδιορίσουμε το μέσα μας σε σχέση με τη νέα τάξη πραγμάτων . Δεν θεωρώ όμως ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό. Νομίζω η πολιτική απαιτεί μια δυναμική προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε ανάγκες της κοινωνίας, όπως αυτές εκφράζονται.
Γ.Β.: Ρε Τάσο, ο πολίτης τώρα που θα διαβάσει αυτή τη συνομιλία , ανεξαρτήτου ηλικίας, θα πει « τι περιμένεις, ρε φίλε, από τον Κωνσταντέα, αυτός από τα γεννοφάσκια του έχει τσαλαβουτήσει στα μαύρα ζουμιά της κομματικής ζωής, μέσα στα κομματικά σκατά…που λέει ο λόγος»
Τ.Κ.: Το να έχεις μια ιδεολογική τοποθέτηση δε νομίζω ότι είναι κατακριτέο. Ο κόσμος κατακρίνει την κομματική ενασχόληση όταν την χρησιμοποιείς για αδιαφανή πλουτισμό ή για προσωπικά συμφέροντα και ειδικά όταν τα δικά σου συμφέροντα θίγουν τα συμφέροντα των συμπολιτών σου.
Πράγματι η δράση μου με έχει φέρει να γίνω μέλος σοβαρών κεντρικών οργάνων. Όμως ποτέ μου δεν υπήρξα έμμισθος με οποιαδήποτε σχέση κρατική ,δημόσια ή κομματική, επειδή είχα αυτές τις ιδιότητες. Το θεωρούσα ασυμβίβαστο να έχω μια αμειβόμενη θέση και ταυτόχρονα να είμαι μέλος ανώτατων κεντρικών κομματικών οργάνων. Δεν θέλησα ποτέ μου, έως τώρα στα σαράντα δύο μου, να πληρωθώ από το κράτος ή το κόμμα σε αντάλλαγμα της κομματικής μου δράσης. Ήταν προσωπική μου τοποθέτηση ζωής. Πολλοί συναγωνιστές μου έχουν υπάρξει μέλη Διοικητικών Συμβουλίων κρατικών οργανισμών. Δεν τους κατακρίνω. Εμένα αν και μου έγιναν ανάλογες προτάσεις , δεν τις αποδέχτηκα.
Να σου πω και κάτι άλλο. Από το 1998, που άρχισα να ασχολούμαι με το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν έχω υπάρξει συνειδητά και ηθελημένα αιρετό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας σε οποιοδήποτε όργανο. Εγκατέλειψα ,αφού ήθελα να ασχοληθώ με την αυτοδιοίκηση και την πόλη μου, τα όποια κομματικά οφίτσια. Τα κομματικά καπελάκια δεν χωράνε στο κεφάλι ή στο σώμα της πόλης , εφόσον θέλεις πραγματικά να ασχοληθείς μαζί της. Πραγματικά δε με ενδιαφέρει πως σκέφτονται οι κομματικοί μηχανισμοί, με τους οποίους ομολογουμένως πάντα είχα πρόβλημα όταν λειτουργούσαν μονοδιάστατα και συντεχνιακά.
Γ.Β.: Αλήθεια, τι σε έχει απογοητεύσει στη πορεία σου ; Μην πεις τίποτα…
Τ.Κ.: Ότι στο σύστημα στο οποίο ζούμε, αντί να ασχολούμαστε με τη θωράκισης αυτής έστω της δημοκρατίας που βιώνουμε μέσα από τη συμμετοχή του κόσμου, συζητάμε για ποσοστά, για την αποχή που επιβάλλουν οι όποιοι μηχανισμοί εξουσίας για να ελέγχουν τη κοινωνία και να θερίζουν εξουσίες, μιλάμε για άλλα…και η κοινωνία από την άλλη κατακρίνει τους πάντες, αδυνατώντας να δει τις διαφοροποιήσεις των προσώπων και των επιλογών τους.
Μπολιάστηκε η σκέψη μας, δεκαετίες τώρα, και αυτό με έχει πραγματικά απογοητεύσει, με την άποψη «έλα μωρέ εσύ θα σώσεις την Ελλάδα ;», και αυτό πραγματικά με απογοητεύει καταλαβαίνεις;;; μπολιάστηκε με το χειρότερο, δηλαδή την ιδιώτευση, ο καθένας και η πάρτη του, «τα δικά μου μικροσυμφέροντα να εξυπηρετηθούν» , και γίναμε τελικά η Ελλάδα της αρπαχτής, της αραχτής και του μνημονίου, του καναπέ και της επαπειλούμενης πτώχευσης.
Και κάποιοι πολιτικοί μας χρησιμοποίησαν το ψέμα ως εργαλείο χειραγώγησης.. Να κάτι άλλο που με απογοητεύει. Ο κόσμος θέλει την αλήθεια αρκεί να του δώσεις και τα εφόδια, πολιτικά και κοινωνικά, να την αντιμετωπίσει για το καλό όλων…
Ο κόσμος , η ελληνική κοινωνία θέλει να αλλάξει, το ερώτημα είναι αν οι πολιτικοί θέλουν και μπορούν κάτι ανάλογο. Όμως αυτούς που επιμένουν σε παλαιοκομματικά μοτίβα, άκρατου κομματισμού, ψεύτικων προσταγμάτων και ανάλογης υπεροψίας, αυτούς που επιμένουν να φέρονται ως «μαυρογιαλούροι» πρέπει ο κόσμος να τους αναγνωρίσει και να τους στείλει σπίτια τους. Είναι πραγματικά στο χέρι του.
Γ.Β.: Τι θέλεις να κάνεις ασχολούμενος με την πολιτική;
Τ.Κ.: Να δημιουργήσω δομές για ένα καλύτερο αύριο
Γ.Β.: Άστα αυτά τα ξενέρωτα και χιλιοειπωμένα. Πες μου κάτι χειροπιαστό. Μίλησες για δράσεις και πρωτοβουλίες.
Τ.Κ.: Να πούμε αναφορικά με τα προεκλογικά προγράμματα που είναι αποτέλεσμα μιας ομάδας «σοφών» ; Δεν το καταλαβαίνω…Η κοινωνία στην οποία απευθύνονται είναι απούσα. Να σου πω με δυο κουβέντες. Θέλω να μπορέσω να αφήσω το «χνάρι» μου , μέσα στο πέρασμα της ζωής μου . Και αυτό να είναι κάτι που να βοηθήσει να πάει η πόλη μου ένα βήμα μπροστα. Οι άνθρωποι Γιώργο είμαστε περαστικοί , αν δεν αφήσεις κάτι θετικό πίσω σου, κανείς δεν έχει λόγο να σε θυμάται Έτσι έχει προχωρήσει η κοινωνία .. και έτσι πρέπει να συνεχίσει να προχωρεί.
Γ.Β.: Πρέπει να σου θυμίσω, Τάσο, ότι είσαι δεξιός.
Τ.Κ.: Ανήκω στον κεντροδεξιό χώρο.. Είμαι ένας άνθρωπος ψύχραιμος που ξέρει που βαδίζει και τι χρειάζεται. Τις ιδέες, ανεξάρτητα από την πατρότητα τους, τις ξεχωρίζω ανάλογα με τη λειτουργικότητα τους ,τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα τους. Το θέμα είναι ότι εγώ εξακολουθώ και σήμερα να είμαι τόσο κεντροδεξιός όσο ήμουνα, βλέπω όμως τους φίλους μου που υποστηρίζουν τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ να μην είναι σήμερα τόσο σοσιαλιστικές όσο θα θέλανε. Η πολιτική του έχει καταλήξει να είναι νεοφιλελεύθερη. Τέλος πάντων, μην ανοίξουμε αυτή τη κουβέντα.
Ζητάω και πιστεύω σε πολιτικές δράσεις και σχεδιασμούς με όρους κοινωνίας, διαλόγου και συμμετοχής.
Το μυστικό μιας επιτυχημένης πολιτικής διαχείρισης βρίσκεται εκεί. Να έχεις αυτιά, να ακούς και να ψάχνεις τρόπους εφαρμογής αυτού του κοινωνικού σχεδιασμού. Πρέπει από τη μια, κατά πως λέει ο Θουκυδίδης, ο πολιτικός να οδηγεί τον λαό παρά να οδηγείται από αυτόν.. Να είναι δηλαδή μακριά από τον λαϊκισμό και το λαϊκιστικό λόγο, που απλά χαϊδεύει τα αυτιά, κοντά στο λόγο που πρώτα βλέπει και μετά να μιλά. Σήμερα οι πολιτικοί κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Πρώτα λένε και μετά βλέπουνε τι γίνεται. Αυτό αφορά βεβαίως και τη μέχρι τώρα διοίκηση Βαλασόπουλου.
Γ.Β.: Την οποία είπες άπειρη διοίκηση
Τ.Κ.: Να σου πω κάτι Γιώργο; Η απειρία στη διοίκηση είναι κάτι που γιατρεύεται καθημερινά και έως ένα βαθμό είναι και φυσιολογική. Πέντε μήνες διοικούν. Θα κρίνω όμως τη διοίκηση Βαλασόπουλου, με κάτι σοβαρότερο. Την ανεπάρκεια της.
Γ.Β.: Δείξε μου δείγματα αυτής της ανεπάρκειας όπως εσύ την καταλαβαίνεις.
Τ.Κ.: Είναι εγκληματικό να υπάρχει μια διοίκηση στις σημερινές συνθήκες που να μας δείχνει ότι βαδίζει με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας». Μια λογική, που είναι σίγουρα αποτέλεσμα ανεπάρκειας..
Είναι ολοφάνερες οι τούμπες πολιτικών αποφάσεων σε σοβαρά ζητήματα της πόλης , όπως ας πούμε στο θέμα των συνενώσεων των σχολείων. Δηλώνει αυτοδιοικητική ανεπάρκεια από τη στιγμή που παίρνει πάνω της, η Διοίκηση του Δήμου, τη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής σε κάποιο τόσο σοβαρό τομέα. Ο ρόλος του Βαλασόπουλου δεν είναι ούτε θεσμικά ούτε πολιτικά να γίνεται υπερασπιστής κυβερνητικών αποφάσεων με κάθε θυσία αδιαφορώντας για τις ανάγκες της κοινωνίας. Το να ακολουθείς δίχως αντιστάσεις αυτά που σου λέει το κόμμα που σε στήριξε , επειδή σε στήριξε ή επειδή έχεις μάθει στη θητεία σου να είσαι εντολοδόχος κυβερνητικών απόψεων, που πρέπει να τις επιβάλλεις στη κοινωνία, δείχνει αυτοδιοικητική ανεπάρκεια. Βέβαια κατάλαβε μέσα από το κίνημα που αναπτύχθηκε στη πόλη ότι δεν του ζητήθηκε να είναι Δήμαρχος για το ΠΑΣΟΚ, αλλά για την πόλη. Και άλλαξε θέση.Με μια απίστευτη κολοτούμπα. Η στρατηγική του " βλέποντας και κάνοντας" δηλαδή.
Έπειτα… Ξεκίνησε ο Βαλασόπουλος μιλώντας για συναίνεση και σύγκλιση. Μέχρι τώρα δεν έχω δει τίποτα τέτοιο. Εδώ θέλησε στα νομικά πρόσωπα να επιβάλλει την πλειοψηφία των δέκα παραταξιακών του εκπροσώπων σε δεκαπενταμελή συμβούλια!!! Βλέπω δηλαδή μια διοίκηση που πηγαίνει με τη λογική της στοιχισμένης παραταξιακής εικοσιπεντάδας, θεωρώντας ότι βάλλεται από την κοινωνία, ενώ η παράταξη του θέλει να οδηγήσει την πόλη προς το καλό. Πρόκειται για τελείως λάθος νοοτροπία. Κανείς στο Δημοτικό Συμβούλιο ,αλλά και σε όλη τη πόλη, δε θέλει καταστροφικές λειτουργίες και δράσεις για την πόλη. Είναι τουλάχιστον αριστοκρατικό, για να μη πω φασιστικό, να λες ότι μόνο εγώ ξέρω το καλό και ελάτε να σας οδηγήσω άκριτα και αλάλητα. Αυτή η νοοτροπία δηλώνει ανεπάρκεια να ακολουθήσει τους δρόμους της σύγκλισης, που η κοινωνία απαιτεί και οι καιροί επιβάλλουν.
Κάτι άλλο. Για την οικονομική κατάσταση που λέει ότι βρήκε στο Δήμο προσπαθεί να παρουσιάσει ως μοναδικό υπεύθυνο την προηγούμενη διοίκηση.. Η έννοια της καμένης γης, που όλοι επενδύουν πάνω της μόλις παραλάβουν από τους προηγούμενους μια εξουσία, έχει πραγματικά παλαιοκομματικά χαρακτηριστικά.
Το χρέος είναι γύρω στα δέκα εκατομμύρια..
Γ.Β.: Ο Αναγνώστου δήλωνε ότι παρέλαβε χρέος οχτώ εκατομμύριων. Σημαίνει αυτό ότι όχι μόνο δε μείωσε το χρέος που παρέλαβε , αλλά το αύξησε κιόλας;
Τ.Κ.: Όχι. Φρόντισε για τη μείωση του χρέους που παρέλαβε, αλλά οι οικονομικές συγκυρίες και η περικοπή πόρων που επιβλήθηκε κατά τα τελευταία δυο χρόνια της δημαρχιακής του θητείας , ήταν πάρα πολύ δραστική.
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι το χρέος δεν δημιουργείται μόνο κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια της απερχόμενης διοίκησης. Το σημερινό υπάρχον χρέος συσσωρεύτηκε και μεταφέρθηκε από όλες τις προηγούμενες διοικήσεις μέχρι σήμερα. Το σημαντικό είναι να αποδώσουμε τις πραγματικές ευθύνες που αναλογούν σε αυτές τις προηγούμενες διοικήσεις. Να λειτουργήσουμε δηλαδή με βάση το αδιαπραγμάτευτο των αριθμών και όχι να τους χρησιμοποιούμε για να πετάμε λάσπη στον ανεμιστήρα. Το επιχείρημα της καμένης γης πρέπει κάποτε να σταματήσει. Να αποδοθούν ευθύνες αν και όπου χρειάζεται , αλλά κυρίως πρέπει να δούμε με ποιους τρόπους, αυτή η «καμένη γη», θα ανθίσει. Με συλλογικές προσπάθειες πάντα, λέγοντας αλήθειες στον κόσμο που παρακολουθεί και ζητώντας του να συμμετέχει στην αναδημιουργία.
Γ.Β.: Η «Ευώνυμος» όμως αφορά τη διοίκηση Αναγνώστου. Πως βλέπεις την μέχρι τώρα αντιμετώπιση του θέματος από την παράταξή σου;
Τ.Κ.: Η «Ευώνυμος» μας αφορά και ίσως θα μπορούσαμε ως παράταξη να είχαμε πει περισσότερα.
Αλλά να δούμε πως χειρίζεται αυτό το θέμα η σημερινή διοίκηση.
Με βάση την πραγματικότητα η επιχείρηση δεν θα μπορούσε να έχει τίποτα άλλο παρά μόνο κερδοφορία. Το αναφέρεις κι εσύ σε ένα κείμενό σου.
Μια επιχείρηση που εισπράττει περισσότερα από 2.200.000 ευρώ μόνο από τα αναψυκτήρια, πουλώντας προϊόντα τα οποία δεν της έχουν κοστίσει παραπάνω από 670.000 ευρώ, χωρίς να έχει μισθώματα, εξυπηρέτηση δανείων , αποσβέσεις παγίων και εξοπλισμών , δεν μπορεί να έχει παρά μόνον σοβαρά κέρδη. Ειδικά αν παράλληλα με την λειτουργία των αναψυκτηρίων συνυπολογίσεις και άλλες δράσεις της όπως οι διαφημιστικές πινακίδες, οι εκμετάλλευση χώρων , το κοιμητήριο.
Η «Ευώνυμος» δεν είχε την αυτονόητη κερδοφορία και μάλιστα βρέθηκε με ένα χρέος 980.000 ευρώ. Αυτό τι σημαίνει; Ότι δεν έγινε σωστή διαχείριση. Συμφωνούμε. Και αυτό εστιάζεται κυρίως στον πολύ μεγάλο αριθμό εργαζομένων που απορρόφησε. Δεν έχει πει ο Βαλασόπουλος για ύπαρξη δόλου ή παράνομου πλουτισμού. Αν υπήρχε κάτι τέτοιο θα έπρεπε οι υπεύθυνοι να κάτσουν στο σκαμνί όπως λέει ο κόσμος.
Θα μπορούσε, λοιπόν να πει ο Δήμαρχος, ότι εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο διαχειριστή, επαρκέστερο, μπορεί αυτή την επιχείρηση να την κάνει να έχει θετικά οικονομικά πρόσημα, προς όφελος του δημότη τον οποίο υπηρετεί.
Το εύκολο είναι να κλείσεις την επιχείρηση. Οι πέριξ της σημερινής διοίκησης απλά θέλουν να την ξεφορτωθούν, να μην την έχουν στην πλάτη τους. Αυτό δεν είναι αυτοδιοικητική επιλογή.
Το κλείσιμο της «Ευώνυμος», με λύση και εκκαθάριση, θα δημιουργήσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση. Ο τρόπος αυτός, λέω δημόσια, είναι λάθος. Θα υπάρξει μια πολύ εμπεριστατωμένη εισήγηση- πρόταση μου για όλο το θέμα.
Όλη η διαχείριση των νομικών προσώπων από τον Βαλασόπουλου είναι ένα αυτοδιοικητικό λάθος και είναι σίγουρο ότι θα το πληρώσει στις επόμενες εκλογές , αλλά μέχρι τότε…
Γ.Β.: Πες μου συγκεκριμένα το γιατί.
Τ.Κ.: Η αίσθησή μου είναι ότι θα μπορούσαμε να κρατήσουμε ένα νομικό πρόσωπο και μια δημοτική επιχείρηση και οι υπόλοιπες δράσεις να περάσουν ως Διευθύνσεις στο Δήμο. Το οργανόγραμμα του δήμου μπορούσε να υποστηρίξει αυτές τις λειτουργίες Αυτό με βάση το γράμμα του νόμου και τις σημερινές οικονομικές συνθήκες θα ήταν το αποτελεσματικότερο.
Και πρόσεξε. Χωρίς να χαθεί καμιά θέση εργασίας με βάση πάλι το νόμο.
Τις επόμενες μέρες θα ανακοινώσω μια οικονομική ανάλυση που θα δείχνει πόσο θα μας στοιχίσει αυτή η νέα δομή του Δήμου.
Θα αποδειχθεί ότι το κόστος αυτών που δημιουργήθηκαν είναι πολύ μεγαλύτερο για την αυτοτελή λειτουργία τους, από το κόστος όλων αυτών που καταργήθηκαν. Θα φανεί για άλλη μια φορά η ανεπάρκεια της διοίκησης Βαλασόπουλου και η προδιαγεγραμμένη αποτυχία του επιβεβλημένου εγχειρήματος περιστολής των δαπανών του Δήμου.
Νομίζω ότι γόνιμη και δημιουργική αντιπολίτευση δεν σημαίνει μόνο έλεγχος στη δημοτική εξουσία, αλλά και κατάθεση προτάσεων για να περιοριστούν τα λάθη που ως αντιπολίτευση αντιλαμβάνεσαι ότι γίνονται.
Γ.Β.: Είσαι ευχαριστημένος με την μέχρι τώρα αντιπολιτευτική δράση της Νέας Δημοτικής Κίνησης;
Τ.Κ.: Κι εμείς σε αυτό το διάστημα προσπαθούμε να βρούμε την περπατησιά μας στη καινούρια θέση που μας έταξε ο κόσμος, μέσα στο καινούριο αυτοδιοικητικό περιβάλλον που δημιουργεί ο «Καλλικράτης».
Γ.Β.: Μια περπατησιά που εσύ έχεις συνειδητά αποφασίσει ότι πρέπει να προσδιοριστεί από την ενεργή συμμετοχικότητα των κατοίκων της πόλης.
Πως εσύ προτείνεις να γίνει πράξη αυτό, αφού καλά ξέρεις ότι οι πολίτες αμφισβητούν στη μέρες μας τέτοιου είδους προσκλήσεις συμμετοχής και ψάχνουν πολύ καλά από ποιους εκπορεύονται και γιατί ;
Τ.Κ.: Η εμπιστοσύνη του πολίτη στα πολιτικά πρόσωπα χτίζεται με τα χρόνια και την εμμονή του κάθε πολιτικού προσώπου στην πραγματική του αλήθεια που εκπέμπεται μέσα από τον τρόπο ζωής του ,τις δράσεις, και τις θεμελιακές του αξίες που πρέπει να είναι αναγνωρίσιμες από το πολιτικό αισθητήριο του πολίτη.
Γ.Β.: Αν ήμουνα εγώ στη θέση σου θα καλούσα ανοικτά τους πολίτες της πόλης, που τουλάχιστο με ψήφισαν ως δημοτικό σύμβουλο, σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματα , μια φορά το μήνα ας πούμε, για να συζητήσω μαζί τους αυτά που πρέπει να προταθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο, τις δράσεις που πρέπει να αναλάβουμε, θα άκουγα από πρώτο χέρι τη κριτική που θα μου έκαναν για την παρουσία μου ως δημοτικός σύμβουλος…πρέπει με λίγα λόγια να μπολιαστεί η ζωή της πόλης με κάποιες πρακτικές άμεσης δημοκρατίας ..καταλαβαίνεις;
Τ.Κ.: Εγώ αυτό το κάνω, συζητάω με τους πάντες, ανεξαρτήτου κομματικής τοποθέτησης για τα ζητήματα της πόλης , ρωτάω τη γνώμη τους, τι θα έκαναν εκείνοι για όποιο θέμα προκύπτει.
Οι πολίτες δεν μπορεί πια, και δεν τους πρέπει καθόλου, να αντιμετωπίζονται ως οι χρήσιμοι ψηφοφόροι στη περίοδο των εκλογών.
Σου λέω λοιπόν ότι τις επόμενες μέρες θα ανακοινώσω την δημιουργία μιας ανοικτής γραμμής επικοινωνίας με όλους τους κατοίκους της πόλης. Έχω ήδη εγκαταστήσει στο γραφείο μου ένα σύστημα με δύο τηλεφωνικές γραμμές που θα ανταποκρίνονται στο 210-99 62 777 και από 9.00 το πρωί έως 9.00 το βράδυ. Φίλοι ,συνεργάτες εθελοντές,, θα καταγράφουν προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε δημότης και βεβαίως τις απόψεις του. Αυτά θα τα μετουσιώνω σε προτάσεις, ερωτήσεις και επερωτήσεις μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, αλλά και σε δράσεις στη κοινωνία.
Γ.Β.: Τι δουλειά κάνεις, Τάσο ;
Τ.Κ.: Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, είχαμε μια πρώτη επιχείρηση που ασχολείτο με τα κοσμήματα, μπήκα στο χώρο των κατασκευών με μια δικιά μας εταιρία …
Γ.Β.: Περίμενε …ακούω κατασκευές και κάτι μου τη λέει εδώ…δημοτικός σύμβουλος, με όνειρα να γίνει Δήμαρχος της πόλης ..και κατασκευές…συγγνώμη αλλά…
Τ.Κ.: Είμαι από αυτούς που δραστηριοποιούνται στο χώρο των κατασκευών, αλλά αν ψάξεις, όσο και αν ψάξεις, θα δεις ότι στην Ηλιούπολη δεν έχω κανένα πελάτη και δεν πρόκειται να αναλάβω καμιά τέτοιου είδους δραστηριότητα στο χώρο της πόλης.
Γ.Β. : Με το κράτος γενικότερα;
Τ.Κ.: Δεν έχω καμία επαγγελματική δραστηριότητα μαζί του.
Η τρίτη μας δουλειά είναι μια εταιρεία συμβουλευτικής υποστήριξης σε ζητήματα real estate, προγραμμάτων και κατάρτισης.
Είμαι «δυστυχώς» πραγματικά ελεύθερος επαγγελματίας σε μια χώρα που ακόμα και αυτοί πολλές φορές είναι κρατικοδίαιτοι.
Γ.Β.: Τα αγόρια σου θα τα ωθούσες να ασχοληθούν και κείνα με την πολιτική;
Τ.Κ.: Θα τα ωθούσα να γίνουν καλοί σε ότι αποφασίσουν να γίνουν. Να βάλουν καλά μες στο μυαλό τους ότι το ψέμα μπορεί να είναι ένα ευκαιριακό όπλο, αλλά είναι ότι χειρότερο για έναν άνθρωπο. Είναι καλύτερα να παραδέχεσαι τα λάθη σου και να αναπροσδιορίζεσαι σε σχέση με αυτά. Φοβάμαι αυτό το «για αλλού εμείς κινήσαμε και αλλού η ζωή μας πάει». Δεν είναι καλό να πηγαίνεις όπου σε πάει το φύσημα του ανέμου. Χρειάζεται να κρατιέσαι σε κάποια δυνατά κλωνάρια. Αν με ρωτούσες αν έχω πάθη θα σου έλεγα πως δεν έχω. Έχω όμως παθολογική αδυναμία στους γιους μου.
Γ.Β.: Πως βιώνεις προσωπικά την οικονομική κρίση. Τι σου άλλαξε ;
Τ.Κ.: Εγώ προσωπικά δεν έχω αλλάξει πουθενά, αν εξαιρέσεις ότι έχω προσπαθήσει να εξορθολογήσω τα έξοδά μου. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που πανικοβάλλονται. Πιστεύω ότι κάποιοι σχεδιασμένα χτυπάνε τη ψυχολογία του Έλληνα πολίτη και τον φοβίζουν, τον κάνουν να νοιώθει διαρκώς ανασφαλής για να πετύχουν κάποιους στόχους.
Να ξεκαθαρίσω όμως και κάτι, Γιώργο, που άφησες να πλανιέται στον αέρα σε προηγούμενη ερώτησή σου, αναφορικά με δημαρχιακά όνειρα. Δεν είναι φιλοδοξία μου να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος. Δεν είναι στόχος αυτός. Στόχος είναι να βελτιώσουμε κάποια πράγματα στην πόλη μας.
Αν οι συμπολίτες μου θεωρήσουν ότι πρέπει να αναλάβω να σύρω το κάρο …. θα το κάνω . Με τον πιο υπεύθυνο τρόπο. Και μετά θα αποχωρήσω γιατί η πολίτικη δεν είναι επάγγελμα !!
Γ.Β.: Δε στο επιτρέπει η επιβεβαιωμένη θέληση του Αναγνώστου να είναι εκείνος υποψήφιος της παράταξης στις επόμενες δημοτικές εκλογές.
Τ.Κ.: Δε θέλω να μπω στη συζήτηση περί του τι μου επιτρέπεται και τι όχι, γιατί ο καθένας τα ορίζει όλα αυτά από τα σύστημα αξιών που διαθέτει. Φιλοδοξία μου είναι να είμαι χρήσιμος. Δε μου ταιριάζει ο ρόλος ούτε του ήρωα, ούτε του επαναστάτη χωρίς αιτία …Θα συμπορευτώ με την άποψη των συμπολιτών μου, που θα εκφραστεί από κάποιες, ανοικτές φαντάζομαι, διαδικασίες.
Πολιτικούς αντιπάλους με την κοινή έννοια του όρου δεν έχω. Ακούω με πολύ μεγάλη προσοχή τις απόψεις όλων των δημοτικών συμβούλων, από όποιον ιδεολογικό χώρο και αν προέρχονται. Όλοι κάτι θέλουν να συνεισφέρουν στην κοινή πορεία για την αναμόρφωση της πόλης στην οποία όλοι μαζί ζούμε.
Πολιτικός αντίπαλος για μένα είναι ο ανεπαρκής, σε όποιο χώρο και αν βρίσκεται, να εκτελέσει το ρόλο που η κοινωνία του έχει αναθέσει. Νομίζω, ας πούμε, ούτε αυτός ο δήθεν εξορθολογισμένος προϋπολογισμός που ψήφισε η πλειοψηφία θα μπορέσει να εκτελεστεί από τον Βαλασόπουλο.
Γ.Β.: Ξέρεις τι αρχίζει να ακούγεται στα καφενεία; Ότι τελικά θα γίνεις ο «Πανταζόπουλος» του Αναγνώστου.
Τ.Κ.: Δε λειτουργώ με ετεροπροσδιορισμούς πράξεων και πρακτικών στη ζωή μου. Σαφώς πιστεύω ότι πρέπει στην Ηλιούπολη να υπάρξει μόνο μία υποψηφιότητα που να εκφράζει την αυτοδιοικητική πρόταση του χώρου μας, πλαισιωμένη από υγιή κοινωνικά στοιχεία ανεξάρτητα της κομματικής τους τοποθέτησης. Και εδώ πρέπει να σου πω ότι υπάρχουν πολλά τέτοια σοβαρά στελέχη σε όλες τις Δημοτικές παρατάξεις. Και θέλει υπέρβαση , γενναιότητα και ξεκάθαρο λόγο για να μπορέσεις να συνομιλήσεις με όλους αυτούς, που θα αποτελούσαν την χρυσή ευκαιρία της πόλης μας, με την Διοικητική παρουσία και συνεργασία τους στο τιμόνι του Δήμου μας.
Γ.Β.: Γιατί, ρε φίλε, να εμπιστευθεί εσένα κάποιος πολίτης, που δεν ανήκει στον δικό σου ιδεολογικό χώρο της κεντροδεξιάς;
Τ.Κ.: Γιώργο πρέπει να εμπιστευτούμε ξανά ο ένας τον άλλο, για τις θέσεις του, για τις απόψεις του, και όχι από «ταμπελίτσες» που δεν έχουν καμιά αξία αλλά και χρησιμότητα .Μέσα από σοβαρό διάλογο και από παρουσίαση των εφαρμόσιμων και βιώσιμων προτάσεων.
¨Όταν μιλάω για διαδικασίες, δε μιλάω για διαδικασίες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα μου…εγώ θα ήθελα στα χρόνια που έρχονται οι παράγοντες του χώρου μου στην πόλη, να κινούνται στα καθημερινά προβλήματα και να ετοιμάζουν την επόμενη πλατφόρμα τους…σε αυτή τη κίνηση σηκώνω το χέρι και λέω ότι είμαι παρών…είμαι αντίθετος με εκείνους που ταμπουρώνονται πίσω από την προσωπική τους φιλοδοξία, σημαιοστολισμένοι από ανύπαρκτα δήθεν ιδεολογικά προβλήματα… Κινούμαι αταλάντευτα σε αυτές τις θέσεις και απόψεις όλα αυτά τα χρόνια ,και πιστεύω με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Και ξέρω ότι όταν είμαστε πολλοί με κοινά οράματα μπορούμε να κάνουμε πολλά για όλους . Όταν δεις λίγους .. που να τους χαρακτηρίζουν προσωπικές και συντεχνιακές στρατηγικές, ατομικές φιλοδοξίες , να είσαι σίγουρος ότι μπορούν να πετύχουν πράγματα μόνο για τους εαυτούς τους !!!
Η κοινή προοπτική μετράει και απαιτείται, με σεβασμό στη διαφορετικότητα του πως.
Γ.Β.: Τελειώνοντας έχεις να απαντήσεις σε ερώτηση που…δεν σου έκανα;
Τ.Κ.: Θέλω να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τους δημότες για την επανεκλογή μου στη θέση του Δημοτικού Συμβούλου της πόλης, παρά τη λάσπη περί εξαφανισμένου που μου είχαν πετάξει την προεκλογική περίοδο.
Οι συνδημότες μου έδειξαν, και μου δείχνουν, με την συμπεριφορά τους ότι ξέρουν τι θέλω να κάνω και πιστεύουν ότι μπορώ. Για μένα δεν υπάρχουν δύσκολα. Υπάρχει η ανάγκη όλοι μαζί να υπερβούμε τις δυσκολίες.
Και ευχαριστώ και σένα, Γιώργο, που μου έδωσες την ευκαιρία να συνομιλήσω ανοικτά με τους συμπολίτες μου.
