email:spsiropoulos[at]gmail.com
Η κοινωνική λαίλαπα που προκλήθηκε εξαιτίας της δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας μας, μας έκανε όλους να σκεφτόμαστε και να εκφραζόμαστε σαν τον Άνταμ Σμίθ και τον Κέϋνς. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από οικονομικά στοιχεία και καλούμαστε να κρίνουμε και να κατανοήσουμε τί σημαίνει διαχείριση χρέους, δημοσιονομικό έλλειμμα κ.λπ.
Μήπως όμως βρισκόμαστε σε λάθος κατεύθυνση; Μήπως η λύση δε βρίσκεται στους αριθμούς αλλά στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτούς; Μήπως ακολουθώντας τα χνάρια σημαντικών ιστορικών προσωπικοτήτων να καταφέρουμε να αντικρύσουμε το πολυπόθητο φως; Μήπως η οικονομική κρίση είναι τελικά κρίση αξιών;
Που τα στηρίζω όλα αυτά; Πρόσφατα διάβασα το έργο δύο ηγετικών φυσιογνωμιών της Ηλιούπολης, όπου με ενέπνευσε να γράψω αυτό το άρθρο.
Ο πρώτος, Υδραίος στην καταγωγή, έζησε στην Ηλιούπολη από το 1929 έως το 1945. Πρόκειται για τον Παναγιώτη Πρωτοπαππά, αείμνηστο ευεργέτη της Ηλιούπολης, ο οποίος το 1936 ίδρυσε μαιευτήριο για άπορες επιτόκους της Ηλιούπολης. Κατά την διάρκεια της κατοχής το κτίσμα χρησιμοποιήθηκε από τον Ερυθρό Σταυρό. Εκεί μοίραζαν γάλα για τα βρέφη και διένεμαν συσσίτια και βιταμίνες για τα παιδιά. Μετά τον πόλεμο ο Πρωτοπαππάς παραχώρησε το κτίσμα στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών για τη στέγαση Ορφανοτροφείου. Στο κτίσμα αυτό στεγάστηκαν τελικά τα Εκπαιδευτήρια Ορθοδόξων Καλογραιών «η Θεομήτωρ», όπου και λειτουργούν μέχρι και σήμερα.
Η δεύτερη, αγωνίστρια κατά τη διάρκεια της κατοχής και γραμματέας της ΕΠΟΝ Ηλιούπολης, η Ζωή Πετροπούλου( η Ζωίτσα όπως την ξέρουν οι παλιοί Ηλιουπολίτες) αποτελούσε το «χωνί» της πόλης. Το αυτοσχέδιο χωνί ήταν ένας πρόχειρος τηλεβόας από χαρτόνι, όπου το έβαζε κάτω από τη μασχάλη της και γυρνούσε το βράδυ τις γειτονιές της αραιοκατοικημένης τότε Ηλιούπολης για να ενημερώσει τους πολίτες για τα πολιτικα-στρατιωτικά νέα, για τις δίκες ,τις εκτελέσεις και πολλά άλλα γεγονότα που αφορούσαν το λαό της Αθήνας. Όπως λέει η ίδια « Οι Γερμανοί μας ακούγανε και βγαίνανε και μας κυνηγούσαν με τα πολυβόλα..». Πρόκειται για τη φωνή της Αντίστασης, μια πραγματική ηρωίδα της Ηλιούπολης.
Οι αξίες της προσφοράς και της αυτοθυσίας, της αγάπης και της ομόνοιας, της αντίστασης και της ομοψυχίας που μας δίδαξαν και μας μετέφεραν οι αγαπημένοι ανωτέρω συμπολίτες μας πρέπει να αποτελέσουν οδηγό στη ζωή μας. Ίσως το να τιμήσουμε ανθρώπους που έχουνε ιστορία, μας βοηθήσει να επιστρέψουμε στις αξίες, που ξεχάσαμε και να ξεφύγουμε από την οικονομική κρίση, που συνεχίζει να μας ταλανίζει. Δε θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι η οικονομική επιστήμη, είναι μια κοινωνική επιστήμη, που θα πρέπει να την αξιοποιήσουμε υπέρ του ανθρώπου και όχι των αριθμών.
