email:giorgosgianno13[at]yahoo.gr
Κυρία Πετρίδου, παρ’ όλο που ο τόνος της επιστολής σας και η αναφορά σας σε δόλια πρόθεση, και με θίγουν, και με αδικούν, θα είμαι ευγενής στην απάντηση μου, γιατί πάνω απ’ όλα σέβομαι τα χρόνια σας. Αλλά και γιατί πιστεύω ότι παρασυρθήκατε από τον πολιτικό φορέα που υπηρετείτε.
Καταρχήν θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη, για το ότι δ εν σας έχω ακόμη επισκεφθεί. Είστε από τα λίγα εξυπηρετούμενα άτομα – σε σύνολο 120- του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι», που δεν έχω κατορθώσει ακόμη να γνωρίσω προσωπικά, λόγω του τεράστιου φόρτου εργασίας στο Νομικό Πρόσωπο του οποίου είμαι Πρόεδρος. Σας υπόσχομαι όμως, πως πολύ σύντομα θα σας επισκεφθώ, γιατί επιμένω να μην αντιλαμβάνομαι τη θέση μου, ως θέση διεκπεραιωτή, αλλά ως θέση ειλικρινούς προσφοράς και ανθρώπινης επικοινωνίας.
Θα μου επιτρέψετε τώρα να σας πω, πώς ακριβώς έγιναν τα πράγματα, για να διαπιστώσετε ότι κανένας δόλος και καμία πρόθεση εκμετάλλευσης δεν υπήρξε, από πλευράς κανενός, όπως ισχυρίζεστε. Προκαταβολικά όμως θέλω να σας πω, πως με πικράνατε, γιατί η πρόθεση μου ήταν απολύτως αγνή, απέναντι σε έναν συνάνθρωπό μας, που έκλεισε έναν αιώνα ζωής. Το προσωπικό του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» και εγώ ο ίδιος ό,τι κάναμε, το κάναμε για να σας δώσουμε χαρά και αγάπη, και να σας δείξουμε τον ανυπόκριτο σεβασμό μας. Αυτή, και μόνο αυτή, ήταν η πρόθεσή μας.
Ας μιλήσω όμως συγκεκριμένα. Το Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Αγίου Κωνσταντίνου, που φτιάξαμε με μεγάλη φροντίδα, έχει σαν στόχο να φέρει κοντά τις ηλικίες, να αναδείξει τα πολλά που ενώνουν τους νεότερους με τους μεγαλύτερους, κλείνοντας την απόσταση που τους χωρίζει, όπως επίσης και να τονίσει πως η τρίτη ηλικία μπορεί να είναι δημιουργική, δραστήρια και παραγωγική.
Στο Α’ Κ.Α.Π.Η., που επισκέπτομαι συχνά, είχα την τιμή να γνωρίσω μια σπάνια περίπτωση δημιουργικής γυναίκας, την κ. Στέλλα Μαυρογιάννη, που είναι και μέλος της χορωδίας, και η οποία παρά τα 96της χρόνια, συνεχίζει τις δημιουργικές της δραστηριότητες. Με τη σύμφωνη γνώμη του Αντιδημάρχου κ. Χ. Γιαννάκη, είχαμε αποφασίσει, να τιμήσουμε στα εγκαίνια αυτήν την Κυρία, για την αμείωτη ζωτικότητά της, την οποία πραγματικά θεωρούμε παράδειγμα προς μίμηση. Μαζί λοιπόν με την κυρία Στέλλα και άλλους συμπολίτες μας διαφορετικών ηλικιών, είχαμε πάει στον Προφήτη Ηλία για μια φωτογράφιση, προκειμένου να επιλέξουμε μία από τις φωτογραφίες αυτές, για να διακοσμήσουμε το Κέντρο, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να σηματοδοτήσουμε το διαφορετικό αυτό πνεύμα που ανέφερα νωρίτερα.
Κατά τη φωτογράφιση, με εντυπωσίασε η δημιουργική διάθεση της κυρίας Στέλλας, και όταν επέστρεψα στο γραφείο, το ανέφερα με ενθουσιασμό στο προσωπικό του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι», ανακοινώνοντας ταυτόχρονα και την πρόθεση της διοίκησης για απονομή τιμητικής πλακέτας στην κ. Στέλλα Μαυρογιάννη. Με αυτή την αφορμή, και σχεδόν εν χορώ οι εργαζόμενες στο πρόγραμμα μού ανέφεραν, ότι την ημέρα των εγκαινίων θα έχετε τα γενέθλια σας, κλείνοντας εκατό χρόνια ζωής, προσθέτοντας ότι θα σας δίναμε χαρά αν σας τιμούσαμε. Να σημειωθεί, κυρία Πετρίδου, ότι πολλές φορές οι κοπέλες μού έχουν μιλήσει για εσάς, για το πόσο δημιουργική είστε, για τους αγώνες που έχετε κάνει και για τις εν γένει δραστηριότητές σας. Αμέσως και χωρίς δεύτερη σκέψη, συμφώνησα μαζί τους, και τους είπα να σας το προτείνουν. Στη συνέχεια οι υπάλληλοι με πληροφόρησαν, ότι πράγματι επικοινώνησαν μαζί σας, και η απάντησή σας ήταν θετική, μόνο που δεν θέλατε να έρθετε στο Κέντρο, για να παραλάβετε η ίδια την πλακέτα. Ομολογώ, και ίσως να είναι παράλειψή μου, ότι δεν επικοινώνησα ο ίδιος μαζί σας, αλλά είναι φύσει αδύνατον, να επιλαμβάνομαι προσωπικά όλων των θεμάτων, λόγω των πάμπολλων υποχρεώσεων με τις οποίες είμαι επιφορτισμένος. Αν μεταξύ των υπαλλήλων, εμένα και εσάς, έγινε κάποιο λάθος στη συνεννόηση, ειλικρινά λυπάμαι, και σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη, προσωπικά και εκ μέρους των εργαζομένων στο πρόγραμμα, αγαπητή κυρία Πετρίδου. Το βέβαιο ωστόσο είναι ότι καμία πρόθεση εκμετάλλευσης του προσώπου σας δεν υπήρξε εκ μέρους κανενός, αντίθετα η μοναδική μας επιθυμία ήταν να σας αποδώσουμε την τιμή, που πιστεύουμε ότι πραγματικά αξίζετε, για τον εκατονταετή βίο σας.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω, ότι δεν αποδέχομαι τους λόγους, για τους οποίους δεν δέχεστε την τιμητική διάκριση, αλλά οφείλω να τους σεβαστώ. Με τον ίδιο τρόπο που σέβομαι της πολιτικές σας απόψεις, αν και δεν τις ασπάζομαι. Η ιστορία είναι εκείνη που θα δικαιώσει τον πολιτικό δρόμο που επιλέξαμε. Αυτό άλλωστε είναι και το μεγαλείο της δημοκρατίας. Η διαφορετικότητα και ο σεβασμός στην άποψη του συνανθρώπου. Το τελευταίο λοιπόν που θα επιθυμούσα, είναι η καπηλεία του ονόματος ενός ανθρώπου για πολιτικούς λόγους. Πράγμα, που δυστυχώς κάποιοι άλλοι δεν φαίνεται να συμμερίζονται.
Κατόπιν αυτών, θα σας παρακαλούσα να δεχτείτε τη συγγνώμη μου, και είμαι σίγουρος, ότι μετά τη συνάντησή μας, που θα επιδιώξω να γίνει άμεσα, θα βεβαιωθείτε και η ίδια για την ειλικρίνεια των προθέσεών μου.
Με τιμή, σεβασμό και αγάπη
Γιώργος Γιαννόπουλος.
