email:baltas94[at]otenet.gr
Παρακολούθησα την συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου (5.3.12) σχετικά με το θέμα που δημιουργήθηκε από τα έργα που γίνονται στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης , γνωστή και ως κεντρική πλατεία Ηλιούπολης.
Για να είμαι ειλικρινής παρακολούθησα μόνο το πρώτο μέρος, τις εισηγήσεις των παρατάξεων της αντιπολίτευσης που ζητήσανε την έκτακτη σύγκλισ η του Δ.Σ. και ως εκ τούτου είχανε και την ευθύνη των εισηγήσεων. Χρειάζεται μεγάλη δόση μαζοχισμού για να αντέξεις – ξοδέψεις τον χρόνο που διαρκούν τα Δημοτικά Συμβούλια. Βέβαια πώς να γίνει διαφορετικά όταν σημαντικά θέματα, έρχονται προς συζήτηση χωρίς καμιά προετοιμασία, με εισηγήσεις που διαμορφώνονται εκείνη την στιγμή. Οι ολοκληρωμένες και «εκ των προτέρων» γνωστές εισηγήσεις θα βοηθούσαν σημαντικά στην αξιοποίηση-συντόμευση του χρόνου των Δημοτικών Συμβουλίων. Σε τέτοιες συνεδριάσεις, εκτός από μελετημένες και σωστές αποφάσεις που θα παίρνονταν , θα προκαλούσανε και το ενδιαφέρον των Δημοτών-Πολιτών να παρακολουθούν τις συνεδριάσεις , διασφαλίζοντας την ουσιαστική Δημοκρατία και κινώντας το ενδιαφέρον τους για συμμετοχή.
Το θέμα όμως δεν είναι το επίπεδο, η ποιότητα λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα επαγγελματιών της πολιτικής, αλλά η κεντρική πλατεία και οι διαπιστώσεις μου από τα όσα άκουσα είναι :
Πρώτη μου διαπίστωση , η ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΟΤΑΤΗ πρακτική και μάλιστα με υπερβολική και προκλητική προχειρότητα με την οποία η Δημοτική Αρχή προχώρησε στο έργο. Ακόμα και ο Ραγκούσης αν μπορούσε να εκτιμήσει σε τι χέρια εμπιστευότανε τον Καλλικράτειο εκσυγχρονισμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σίγουρα θα είχε αναβάλει την απόφασή του να προχωρήσει σαυτόν. Βασικό πρόβλημα που «απασχόλησε» το Δ.Σ. και που έπρεπε να διευκρινισθεί ήταν ο ορισμός για το τι γίνεται στην πλατεία: Έργο , εργασίες , ανάπλαση, διαμόρφωση, αναπτυξιακό έργο κ.λ.π. Ανάλογα πως το έβλεπε ο κάθε ένας μπορούσε να ορίσει και τις διαδικασίες έγκρισης .
Δεύτερη διαπίστωσή μου είναι ο «ξύλινος λόγος» όλων των παρατάξεων οι οποίες δεν μπόρεσαν να αναφερθούν στην οφθαλμοφανή αιτιολόγηση της παλαιοκομματικής και πρόχειρης πρακτικής της Δημοτικής Αρχής , προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των επαγγελματιών εστίασης της πλατείας και αναλωθήκανε σε ατέρμονες συζητήσεις για το παράνομο , το ημιπαράνομο, το νόμιμο ή το νομιμοφανές κ.λ.π. . Φαίνεται, όλοι να διαβλέπουν, πως η κυρίαρχη δύναμη πίσω από τις προοπτικές της πλατείας είναι οι επαγγελματίες της πλατείας οι δε Δημότες, μόνο ως πελάτες καταναλωτές σουβλακίων έχουν ενδιαφέρον.
Τρίτη μου διαπίστωση είναι η αναφορά όλων σε «κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης», χωρίς κανένας να ορίζει τι σημαίνει κεντρική πλατεία για μια πόλη. Αυτό συμβαίνει γιατί προφανώς όλοι διαπιστώνουν την «αδυναμία» της πλατείας να προσφέρει στους Δημότες άλλες υπηρεσίες εκτός από σουβλάκια, καφέ, παγωτό κ.λ.π. είδη αναψυχής.
Από ότι έμαθα, μετά την αναγνώριση λαθών και παρατυπιών , εκ μέρους του Δημάρχου, αποφασίστηκε να προχωρήσει, μόνο, νέα πλακόστρωση της πλατείας ως έχει και οι ενδιαφερόμενοι να καταθέσουν προτάσεις που θα έρθουν προς συζήτηση σε προσεχές Δημοτικό Συμβούλιο. Η ροή των έργων σχεδιάστηκε έτσι , ώστε ο βασικός σχεδιασμός να διαμορφώσει το χώρο που θα διατεθεί στα τραπεζοκαθίσματα ανεξάρτητα από τυχόν «εμπλοκές» στόχος που επετεύχθη!!!
Με δεδομένο πως η συζήτηση για την Πλατεία Εθνικής Αντίστασης μάλλον ανοίγει και το θέμα θα συζητηθεί σύντομα στο Δημοτικό Συμβούλιο καταθέτω σκέψεις που απηχούν πολλούς συνδημότες , ενδιαφερόμενους για τα κοινά .
Αυτό που πρέπει να συμφωνήσομε είναι αν, η κεντρική πλατεία όπως άλλωστε και κάθε πλατεία μιας πόλης είναι στοιχείο ταυτότητας της πόλης. Η κεντρική πλατεία της πόλης μπορεί να είναι αποκομμένη από την αρχιτεκτονική επιλογή των περί την πλατεία οικοδομών και τις σχετικές εμπορικές και κοινωνικές δραστηριότητες! Ιδιαίτερα, η Κεντρική Πλατεία μιας πόλης είναι «υποχρεωμένη» να περιβάλλεται από βασικά δημοτικά ή γενικά δημόσια κτίσματα τα οποία είναι αυτά που δίνουν το χαρακτηρισμό «κεντρική» πλατεία και συμβάλουν στην ταυτότητα της πόλης . Για παράδειγμα αν σε κάθε πλατεία οι περιμετρικές δραστηριότητες είναι τα «σουβλατζίδικα» τότε σε κεντρική πλατεία εξελίσσεται εκείνη που προσφέρει το καλύτερο σουβλάκι. Δεν ήταν τυχαίο πως στην πλατεία της Αγίας Μαρίνας πριν την αναμόρφωση της, συναντούσες σημαντικότατη δραστηριότητα. Μάλιστα μέσω της πλατείας διαμορφώθηκε και ενδιαφέρουσα πολιτική ταυτότητα της περιοχής της Αγίας Μαρίνας η οποία και εκφράστηκε πολιτικά! Σε μια τέτοια πορεία η «κεντρική πλατεία» δεν μπορεί να διακριθεί να κερδίσει τον τίτλο της κεντρικής πλατείας και να αποτελέσει στοιχείο ταυτότητας της Ηλιούπολης. Η πλατεία της Αγίας Μαρίνας , τώρα που θα φτάσει και το ΜΕΤΡΟ έχει όλες τις προυποθέσεις να κερδίσει την ιδιότητα της κεντρικής πλατείας αλλά και να συμβάλει στην ταυτότητα ς πόλης!!
Πολύ εύστοχα , ο κ. Βαγγέλης Γεωργάκης επεσήμανε πως το αρχικό πολεοδομικό σχέδιο της Ηλιούπολης, μας συνοδεύει μέχρι σήμερα και κανένας, μα κανένας, δεν μπόρεσε να προσθέσει κάτι θετικό . Συζητώντας με φίλο Αρχιτέκτονα μου έλεγε πως πάνω σαυτό το τέλειο σχέδιο ήρθαμε και χτίσαμε οικοδομές, συνέχεια του πολεοδομικού τέρατος της Αθήνας, χωρίς να προβλεφθούν - κρατηθούν χώροι για δημόσιες λειτουργίες. Αποτέλεσμα : Χτίσαμε σχολεία σε βραχώδεις πλαγιές, εκκλησίες πάνω σε δρόμους , γήπεδα μέσα σε ρέματα, κλείσαμε – σκεπάσαμε ρέματα , όλοι οι χώροι γύρω από τις πλατείες πουλήθηκαν σε ιδιώτες και άλλες «ων ουκ έστι αριθμός» κακών παρεμβάσεων. Βρεθήκαμε λοιπόν, στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης, με μεγάλους δρόμους και μεγάλες πλατείες που μη «γνωρίζοντας» να τις αξιοποιήσουμε τις περικλείσαμε με «κινούμενα» αυτοκίνητα αποκλείοντας τες από του πολίτες.
Καλούμαστε λοιπόν , εμείς οι μετά ένα αιώνα σχεδόν Ηλιουπολίτες κληρονόμοι εκείνου του λαμπρού σχεδίου πόλης, να αποφασίσομε να παρέμβουμε στην κεντρική πλατεία και μάλιστα σε μια εποχή ιδιαίτερα δύσκολη. Ως αποτέλεσμα αυτής της δυσκολίας μπορεί να μην είναι δυνατόν να γίνουν πολλά πράγματα! Το επικίνδυνο, που πρέπει να αποφύγουμε την δύσκολή αυτή περίοδο, είναι στο όνομα των δυσκολιών και της κρίσης να μην καταστρέψουμε οριστικά την ελπίδα , εκποιώντας τον Δημόσιο χώρο της πλατείας στους ιδιώτες μέσα από λογικές «ανάπτυξης» δημιουργώντας νέες συνθήκες που δύσκολα θα επανορθωθούν στο μέλλον.
Γιώργος Μπαλτάς
10.03.12
