email:missfairytail[at]gmail.com
Δύσκολο, περίεργο, τρελό και γεμάτο εκπλήξεις (όχι πάντα καλές) το Σαββατοκύριακο 19 & 20 Νοεμβρίου…
- Κλειστό θέατρο Δήμου Ηλιούπολης : Απ το πρωί μέχρι το μεσημέρι( Σάββατο και Κυριακή) αργά πραγματοποιήθηκε το Α’ Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Προσχολικής Αγωγής. Μετά από αυτό θα μπαίναμε εμείς, να προετοιμάσουμε το χώρ ο για τις δικές μας δύο παραστάσεις. Λάβαμε οδηγίες από μια κοπέλα άγνωστη σε μας η οποία μας είπε ότι πρέπει να καθαρίσουμε το χώρο, να μαζέψουμε όλα τα δικά τους πράγματα, να τα βάλουμε σε κούτες, και κατόπιν το βράδυ να τους τα επανατοποθετήσουμε όπως ακριβώς ήταν (!) για να συνεχιστεί το συνέδριο και την Κυριακή το πρωί. `Όταν ρώτησα «γιατί δε μαζεύετε εσείς τα δικά σας μια κι εμείς θα μαζέψουμε τα δικά μας το βράδυ», απάντησε απλά και χαρωπά «α, εμένα έτσι μου είπαν» !!!
- Μεσημέρι Σαββάτου: Ο χώρος του θεάτρου έμοιαζε με «αριστοκρατική χωματερή». Σκουπίδια παντού, οι τουαλέτες γεμάτες … δε χρειάζεται να είμαι αναλυτική εδώ, καφέδες χυμένοι στη μοκέτα, η σκηνή έμεινε με τα νερά, τις καρέκλες, τα ποτήρια και ότ,ι άλλο είχε στηθεί για το συνέδριο.
-Απόγευμα Σαββάτου: Τα μέλη της Κιβωτού της τέχνης, σε ρόλο συνεργείου καθαρισμού φέραμε το χώρο του θεάτρου στην αρχική του μορφή, παραμερίζοντας τη γενική μας πρόβα – αφού φυσικά δεν μας δόθηκε άλλη μέρα γι αυτή…
- Βράδυ Σαββάτου: Ναι, ήταν το ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, ναι ήμασταν ήδη πτώματα όλοι, όμως επειδή τα παιδιά έχουν μια απίστευτη αγνότητα, ενεργητικότητα και αγάπη για ό,τι κάνουν, η παράστασή μας πήγε τόσο καλά και περάσαμε ένα εκπληκτικό δίωρο με τη βοήθεια της θετικής αύρας του κοινού αλλά και την καλοσύνη του ηχολήπτη κύριου Δημοσθένη.
- Αργά το βράδυ Σαββάτου : Μαζεύουμε ΟΛΑ μας τα σκηνικά (τα οποία θα στήναμε και πάλι την Κυριακή το απόγευμα), τα σκουπίδια μας, βάζουμε και πάλι στη θέση τους ό,τι είχαμε μαζέψει απ το συνέδριο κι εκεί που είμαστε στα όρια της υπερκόπωσης αλλά και χαρούμενοι που όλα πήγαν καλά, έρχεται ένας κύριος να τσεκάρει αν τα κάνουμε όλα σωστά σύμφωνα με τις οδηγίες που είχε δώσει μέσω της κοπελιάς(!). ΟΧΙ! Δεν τα κάναμε καλά όμως. Δε βάλαμε τις ζωγραφιές των παιδιών στις ακριβείς τους θέσεις. Κι έτσι μας μάλωσε όλους, μας έκανε παρατηρήσεις και υποδείξεις, επειδή δεν κάναμε σωστά τη δουλειά που θα έπρεπε οι ίδιοι να είχαν κάνει!!!
- Πώς είναι δυνατόν να τσακώνεσαι με κάποιον τον οποίο δεν τον έχεις δει ποτέ στη ζωή σου, που σου δίνει παραγγελία να του μαζέψεις τα πράγματά του ενώ δεν είσαι υποχρεωμένος; Πώς γίνεται η καθαρίστρια να εμφανίζεται μόνο για το συνέδριο και μετά να εξαφανίζεται … λες και την απήγαγαν οι εξωγήινοι;
- Η Κιβωτός της Τέχνης, για όσους δεν το ξέρουν, είναι ένας σύλλογος που δεν τον ενδιαφέρει ούτε η προβολή, ούτε η δόξα, αλλά ούτε τα παχιά λόγια και οι δακρύβρεχτες δηλώσεις για το πόσο καλή δουλειά κάνει. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι είναι ανάξια σεβασμού και λόγου!
- Αν δεν παίρναμε τηλέφωνο στα υπεύθυνα - για το θέατρο – γραφεία, δεν θα μας είχαν δώσει ακόμη την ημερομηνία για τις παραστάσεις μας που είχαμε ζητήσει με αίτηση πριν από 40 μέρες. Η επιθυμητή μας ημερομηνία είχε ήδη δοθεί σε άλλους, πιο σπουδαίους από μας, χωρίς καν να ενημερωθούμε, το πόσα χρήματα θα έπρεπε να πληρώσουμε δεν το γνωρίζαμε μέχρι και την ημέρα της παράστασης, διότι ναι μεν η απόφαση είχε βγει αλλά δεν την είχε μπροστά της η υπεύθυνη!!! Παρόλα αυτά θα έπρεπε να είχαμε στην τσέπη μας καλού – κακού 400 ευρώ!!!
- Κι όμως τα πράγματα είναι τόσο απλά ή θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά.
- Δεν με πειράζει να βάλω σκούπα στη μαύρη – πλέον – μοκέτα του θεάτρου ούτε να μαζεύω τα σκουπίδια των άλλων, αρκεί να το ξέρω από πριν για να έρθω με τη φόρμα αγγαρείας … Δυστυχώς οι εξωγήινοι δεν με ενημέρωσαν για την απαγωγή της καθαρίστριας…
- Αυτό το χώρο του θεάτρου τον αγαπάμε πολύ (κάνουμε εκδηλώσεις εδώ και 10 χρόνια), φροντίζουμε όποτε μπαίνουμε μέσα, να τον σεβόμαστε και να τον αφήνουμε πάντα καλύτερο απ ό,τι τον βρήκαμε. Οι κατά καιρούς μαθητές μας και όλα τα μέλη έχουν βιώσει πολύ μεγάλη χαρά πάνω στη σκηνή, γι αυτό και ευχαριστούμε εκείνους που μας διέθεσαν το χώρο και μας φιλοξένησαν για μια ακόμη φορά με τις … οποιεσδήποτε συνθήκες!!! Ευχαριστούμε όμως και τον υπέροχο ηχολήπτη κύριο Δημοσθένη, γιατί ήταν ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανό το θέατρο με την καλοσύνη του και την ευγενική του παρουσία.
- Τελικά το «Κ.Α.Π.Η. και … ψύχραιμοι» δεν έχασε την ψυχραιμία του ή τουλάχιστον έτσι θέλει να πιστεύει!
- Κλείνοντας θέλω να πω ότι δεν έχει σημασία τι «τίτλο» ή ιδιότητα έχει ο καθένας μας αλλά τι μπορεί να κάνει για να του αξίζει… Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…
Μαρία Κίτρα
