email:alekos1611[at]hotmail.com
Διαβάζοντας τα τοπικά μέσα ενημέρωσης διαπιστώνω ότι έχουμε όλο και περισσότερα κρούσματα εγκληματικότητας στην περιοχή μας με τελευταίο παράδειγμα την επίθεση και ληστεία σε μίνι μάρκετ. Οι μικροληστείες είναι καθημερινό φαινόμενο και δείχνουν μία τάση αύξησης τον τελευταίο καιρό.
Για να μην παρεξηγηθώ, σε καμία περίπτωση δεν ισχυρ ίζομαι ότι η Ηλιούπολη τείνει να γίνει εστία εγκληματικότητας ή κάτι τέτοιο.
Δυστυχώς η πολυβασανισμένη Αθήνα μας έχει πολλές γειτονιές που είναι κατά πολύ πιο επικίνδυνες από την Ηλιούπολη.
Θα ρωτήσω μόνο το χιλιοειπωμένο "πού είναι η αστυνομία;".
Και παλιότερα θυμάμαι ότι οι τσαντάκηδες έκαναν πάρτυ στους λιγότερο φωτισμένους δρόμους της Ηλιούπολης. Θυμάμαι διαρρήξεις κατοικιών και αυτοκινήτων (πολύ πριν έρθουν οι αλλοδαποί, οι οποίοι προφανώς ευθύνονται για όλα τα κακά της χώρας), θυμάμαι μικροκλοπές.
Παρόλα αυτά δεν θυμάμαι τους αστυνομικούς να κάνουν συνεχώς περιπολίες, είτε πεζές, είτε με περιπολικά, είτε με μηχανές.
Αυτή είναι όμως η πραγματικότητα που ζούμε τον τελευταίο καιρό στην Ηλιούπολη. Σε κάθε πλατεία, σε κάθε γωνία βλέπουμε είτε πεζές ομάδες αστυνομικών είτε μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ να περιπολούν ή να έχουν στήσει κάποιο μπλόκο. Βλέπω καθημερινά να γίνονται έλεγχοι σε περαστικούς, σε μηχανάκια χωρίς κράνη, σε ΙΧ.
Παρόλα αυτά όλη αυτή η κινητοποίηση φαίνεται πως δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Θα περίμενε κάποιος ότι η δημόσια παρουσία της αστυνομίας θα περιόριζε την εγκληματικότητα.
Δυστυχώς όμως όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες (άμεσα ή έμμεσα) των αποτελεσμάτων της κατ'ουσία απουσίας της αστυνομίας.
Την αστυνομία δεν την θέλουμε για να ελέγχει ταυτότητες σε γεράκους που κάνουν τον περίπατό τους ή νεαρούς που βγαίνουν για καφέ (νεαρό συγγενικό μου πρόσωπο έχει υποβληθεί 3 ή 4 φορές σε αναίτιο έλεγχο από αστυνομικούς).
Την αστυνομία την θέλουμε για να μας προστατεύει.
Και αυτή την αστυνομία θεωρώ πως όχι μόνο δεν την έχουμε, αλλά θα την ψάχνουμε για πολύ ακόμα...
