email:alekos1611[at]hotmail.com
Αφορμή για το κείμενο αυτό αποτέλεσε η κριτική του κυρίου Παπαμώκου με τίτλο "Συμβαίνοντα στα δημοτικά δρόμενα της πόλης". Ομολογώ ότι είχα να ακούσω καιρό όρους όπως "συντηρητική παράταξη" και "κεντροαριστερά". Ομολογώ πως με εξέπληξε το γεγονός ότι το κείμενο θεωρούσε ως δεδομένη την "κατά τύχη" εκλ ογή του προηγούμενου δημάρχου και όλως τυχαίως εξήρε την παρουσία του "ανεξάρτητου" κυρίου Πανταζόπουλου στα δημοτικά δρώμενα.
Ας τα πάρουμε από την αρχή λοιπόν. Δεν υπάρχει "συντηρητική" και "δημοκρατική" παράταξη. Υπάρχει η Ελλάδα του Μνημονίου και εκείνοι που είναι υπέρ ή κατά αυτού. Αν συνεχίσουμε να στεκόμαστε σε τέτοιους όρους (που θυμίζουν άλλες εποχές), τότε χάνουμε την ουσία όσων συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό μπροστά στα μάτια μας. Οι εκλογές του 2006 στην πόλη μας απέδειξαν πως οι διαχωρισμοί υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ο οποίος διαχρονικά αναζητά την ψήφο και την καλή θέληση της αριστεράς (όταν τον συμφέρει).
Πάμε τώρα στον κύριο Πανταζόπουλο, ο οποίος εμφανίστηκε ως ανεξάρτητος προκειμένου να μας πείσει ότι μπορεί να διοικήσει την πόλη. Αν δεν κάνω λάθος ο κύριος Πανταζόπουλος ήταν μέλος των διοικήσεων Γεωργάκη και συνεργάτης του, πράγμα που σημαίνει ότι συμμετείχε στη λήψη αποφάσεων επί δημαρχίας του. Πώς λοιπόν μπορεί πείσει εμένα ή οποιονδήποτε άλλο Ηλιουπολίτη ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητος και ότι είναι σε θέση να προσφέρει κάτι καινούργιο στην πόλη; Θεωρώ ότι ο καθένας μας έχει λίγες ή ελάχιστες ευκαιρίες στη ζωή του για να αποδείξει τι μπορεί να κάνει. Και άνθρωποι σαν τον κύριο Πανταζόπουλο είχαν πολλά χρόνια στη διάθεσή τους για να το αποδείξουν και να προσφέρουν. Κάτι τέτοιο ισχύει και για τον νυν δήμαρχο, αλλά ας μην το αναλύσουμε τώρα. Επιπλέον χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του κυρίου Πανταζόπουλου πριν το δεύτερο γύρο. Σε μένα φάνηκε σαν να έκλεινε το μάτι στους ψηφοφόρους λέγοντας με νόημα "ψηφίστε με βάση τις πεποιθήσεις σας". Κι επειδή το αίμα νερό δε γίνεται και το λάδι είναι πράσινο, όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πώς φτάσαμε στο αποτέλεσμα της δεύτερης Κυριακής.
Πού θέλω να καταλήξω; Η Ηλιούπολη χρειάζεται νέους, πραγματικά ανεξάρτητους ανθρώπους που θα στηρίξουν το δίκαιο και το συμφέρον των συμπολιτών τους. Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν κι έχουν και όρεξη και μεράκι να προσφέρουν. Το ατυχές για αυτούς είναι ίσως πώς δεν έχουν υπάρξει συνεργάτες του κυρίου Γεωργάκη.
