email:tsak007[at]gmail.com
Δεν διαφωνεί κανείς ότι το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει και οφείλει να συνεδριάζει και οι αποφάσεις του δεν είναι ανάγκη να αρέσουν σε όλους. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν διαφωνεί κανείς και με το ότι κανένα αιρετό όργανο δεν νοείται να συνεδριάζει αγνοώντας ή και αδιαφορώντας για τη γνώμη του λαού που υπηρετεί.
Γιατί να γίνει τόση φασ αρία για τις επικείμενες (προαποφασισμένες;) συγχωνεύσεις σχολείων στη (μη) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 23ης Φεβρουαρίου;
Οι σχετικοί φορείς της πόλης γονείς, εκπαιδευτικοί ήταν και είναι αντίθετοι με τις συγχωνεύσεις, όπως και αν είναι γίνουν αυτές. Το χώρο είχαν γεμίσει εκπρόσωποι και μέλη τους, όπως και άλλοι πολίτες που δεν χρειάζονται καμία διαπίστευση γιατί έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους ειδικά για θέματα Παιδείας.
Η Δημοτική Αρχή (χωρίς απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου) ήδη είχε εμφανιστεί να δέχεται τις συγχωνεύσεις, αρκεί να μην άλλαζαν τον αριθμό μαθητών στα τμήματα των τάξεων και άλλες υποσημειώσεις με τις οποίες συμφωνούν και οι φορείς που διαμαρτύρονταν.
Μπορούσε πολύ απλά ο Δήμαρχος να εξηγηθεί ότι η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έτσι κι αλλιώς δεν είναι δεσμευτική για το υπουργείο, αλλά συμβουλευτική.
Μπορούσε να «κατακεραυνώσει» τον αρμόδιο αντιδήμαρχο που δεν τίμησε τη θεσμοθετημένη πια μέσω του «Καλλικράτη» δημόσια διαβούλευση. (Όσο κι αν και ο ίδιος φέρει ευθύνες γι’ αυτό)
Μπορούσε να εξηγήσει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να ανατρέψει κάτι που αποφασίζεται κεντρικά και ισχύει για όλους. Δεν είναι δυνατόν, ας πούμε, σε όλη την Ελλάδα να συγχωνεύονται σχολεία και η Ηλιούπολη να εξαιρείται.
Μπορούσε ο Δήμαρχος να πει ότι δεν είναι αρμόδιος για το αν με τις συγχωνεύσεις σχολείων μειώνεται, πανελλαδικά μάλιστα, ο αριθμός των συμβασιούχων εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό κατάλληλα είναι μόνο τα συνδικαλιστικά τους όργανα.
Σε όλους όσοι φώναζαν διαρκώς συνθήματα μέσα στην αίθουσα «Κώστας Κονδύλης» μπορούσε απλώς ο κ. Βαλασόπουλος να θυμίσει ότι εμπόδιζαν το Δημοτικό Συμβούλιο να συνεδριάσει κι έτσι όλες τις αποφάσεις (όχι μόνο για τις συγχωνεύσεις) θα πάρουν άλλοι ερήμην.
Αν φερόταν τόσο απλά και τόσο λογικά ο Δήμαρχος τότε και η πολιτική θέση του για το θέμα θα παρέμενε καθαρή, αλλά και η ευθύνη για τη μη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου δεν θα βάρυνε τον ίδιο.
Γιατί αυτή η εμμονή να είναι ο πρώτος στην Ελλάδα που επιβάλει υποστηρικτική απόφαση χάριν της υπουργού Παιδείας; Τι έχει να κερδίσει μ’ αυτό η εικόνα του; Θυμίζουμε, η εικόνα χρειάζεται να στέκει ψηλά ώστε ο αιρετός άρχων να υπηρετεί καλύτερα το λαό της Ηλιούπολης.
Ούτε το ΠΑΣΟΚ κερδίζει όταν εμφανίζεται ως κόμμα που όταν δεν το συμφέρει καταπατά δημοκρατικές διαδικασίες. (Βέβαια κανείς εκλεγμένος δεν πρέπει να λειτουργεί προς όφελος του κόμματός του)
Για όλα αυτά που έγιναν φέρει προσωπικά μεγάλο μερίδιο ευθύνης ο επικεφαλής της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στην Ηλιούπολη που ήταν παρών από την αρχή μέχρι το τέλος στη διαδικασία, αλλά και πριν από αυτήν. Ακόμα και την απλή λογική που παραθέσαμε να υποστήριζε, έχει ευθύνη σοβαρή που δεν κατάφερε να την περάσει.
Αλήθεια, τα τελευταία χρόνια τα κόμματα επιτελούν το συνταγματικό τους ρόλο ή αποτελούν αγήματα που αποδίδουν τιμές στους κατά τόπους προύχοντες; (Και με το αζημίωτο;)
Συμφωνούμε ότι οι φορείς που διαφωνούν με τις συγχωνεύσεις θα κέρδιζαν πολιτικά αν οι εκπρόσωποί τους ήταν πιο ψύχραιμοι και έκαναν ό,τι μπορούσαν (π.χ. ησυχία) ώστε να συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο. Για την απώλεια εκείνης της ψυχραιμίας όλων όμως φταίει η συμπεριφορά του πρώτου (μεταξύ ίσων;) πολίτη. (Για την πραγματοποίηση ή μη της συνεδρίασης την ευθύνη έχει πάντα το προεδρείο και κανείς άλλος όσο "κακός" κι αν φέρεται πως είναι)
