email:v.varotsakis[at]otesat-maritel.com
Σε παλαιότερο άρθρο μου για το Θέατρο είχα αναφέρει ότι στην σκληρή εποχή του μνημονίου το πρώτο θύμα είναι σίγουρα ο Πολιτισμός. Είναι σίγουρο ότι οι επερχόμενες περικοπές θα πλήξουν καίρια ότι έχει να κάνει με τον πολιτισμό σαν εύκολο θύμα.
Και αυτό έχει να κάνει πρώτα από όλα με την παιδεία γενικότερα στον άνθρωπο. Δημιουργείται μια εποχ ή στην οποία, όχι μόνο θα αγοράζουμε λιγότερα βιβλία, λιγότερα cd μουσικής και θα βλέπουμε λιγότερο θέατρο και κινηματογράφο, αλλά θα σημαίνει και τη δημιουργία ενός « νέου είδους » ανθρώπου με ακόμη λιγότερη διάθεση για κοινωνική αλληλεγγύη, με λιγότερο ενδιαφέρον για δράση και αντίδραση, εν ολίγοις λιγότερη διάθεση για ζωή.
Και εδώ είναι το μεγάλο λάθος. Γιατί ηθελημένα ή αθέλητα αγνοούν ή κάνουν πως το αγνοούν ότι η πολιτιστική προσφορά είναι καθοριστική για την ανάπτυξη της κοινωνίας. Είναι πολυ σημαντικό να καταλάβουν όλοι ότι ο πολιτισμός και η τέχνη γενικότερα είναι τα αποτυπώματα του ανθρώπου στην γη.
Και πολιτιστική προσφορά πρώτιστα έχουν οι σύλλογοι και ιδιαίτερα στις τοπικές κοινωνίες. Ζούμε σε μια πόλη με τους περισσότερους Πολιτιστικούς συλλόγους στην Αττική. Και αυτό σημαίνει κάτι απλό. Ότι εδώ τουλάχιστον οι άνθρωποι της Πόλης παραμένουν ζωντανοί.
Ένας από τους πιο αξιόλογους συλλόγους της Πόλης είναι οι ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ. Ένας σύλλογος που από τον Δεκέμβριο του 2008 που δημιουργήθηκε αφήνει έντονα το στίγμα του στην πόλη. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που λέει η Πρόεδρος του, Βάσω Μακράκη.
........ « σκοπός μας είναι μέσα από τους κοινούς μας στόχους να θυμηθούμε την έννοια των φράσεων-συνεργάζομαι μαζί σου, σε έχω ανάγκη, σε σέβομαι, ναι έκανα λάθος, δεν ξέρω μάθε μου- τόσο απλά. Οι ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ δεν είναι από το ίδιο χωριό, δεν έχουν τις ίδιες οικονομικές δυνατότητες, δεν έχουν όλοι ωραία φωνή ούτε παίζουν όλοι κάποιο μουσικό όργανο και σαφέστατα δεν είναι όλοι καλοί ηθοποιοί....Ξέρουν όμως να γελάνε και να κλαίνε » ..........................................
Και το κάνουν καλά. Απόδειξη η ιδιαίτερα καλοστημένη παράσταση στο χώρο της οδού Τροίας 7 στην πλατεία της Κ.Ηλιούπολης με τον τίτλο «ΟΛΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ..η κρυφή γοητεία του Λούμπεν».
Υπόθεση ο Λουκάς και ο Σόλων. Οι αιώνια απροσάρμοστοι της ζωής, με την καθημερινότητά τους, τις ατάκες τους, γνήσιοι λαικοί θυμόσοφοι που τριγυρνούν ελεύθεροι, σαν αλήτες μακριά από τα δήθεν. Θα προβληματίσουν, θα δώσουν διέξοδο, θα επιβιώσουν με τον δικό τους τρόπο στην σκληρή πραγματικότητα που τους πνίγει και τους δημιουργεί νέα ηθικά αδιέξοδα. Η δική τους τρέλλα είναι η αξιοπρέπεια τους. Η ιδέα του Λουκά και του Σόλωνα είναι παλαιότερη, εμφανίζεται στην τηλεόραση το 1972 σε κείμενα Κ.Μουρσελά με τις εκπληκτικές ερμηνείες των Βασίλη Διαμαντόπουλου στο ρόλο του Λουκά και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στον ρόλο του Σόλωνα.
Και εδώ ακριβώς είναι για μένα η μεγάλη αξία των ΤΑΞΙΔΕΥΤΩΝ. Η εξαιρετική σκηνοθεσία του Μάκη Τσεκούρα δεν πέφτει στην παγίδα της μίμησης αλλά δημιουργεί από την αρχή ένα ιδιαίτερο καμβά ερμηνειών σε ένα κολλάζ θεατρικών εικόνων που σε καθηλώνουν και σε γοητεύουν. Αναδεικνύει με έξυπνο τρόπο την διαχρονικότητα των προβλημάτων της κοινωνίας μέσα από την πορεία των ηρώων του.
Σημαντική βοηθειά του ..οι ερμηνευτές του. Ο Σπύρος Σταθάτος στον ρόλο του Λουκά και ο Στέφανος Μυζίθρας στον ρόλο του Σόλωνα, ξεδιπλώνουν την ερμηνεία των ρόλων τους γήινα, ανθρώπινα και με μια τόση φυσικότητα που σε καθηλώνει και σε παρασέρνει σε ένα στροβιλισμό συναισθημάτων. Η αυστηρή πειθαρχία αναμνήσεων και συναισθημάτων του Στέφανου Μυζίθρα και η καθηλωτική τρέλα και απλοικότητα του Σπύρου Σταθάτου ξεφεύγουν από την συμβατικότητα των ρόλων. Ξέρουν να γελάνε και να κλαίνε. Ξέρουν να ζούν και να προσπερνούν.
Σε αυτό το μοτίβο κινούνται και οι υπόλοιποι ρόλοι. Ο ξερόλας αστυνόμος με την ιδιαίτερη ερμηνεία του Λεωνίδα Παπαγιανόπουλου ( άνετα θα μπορούσε να κάνει αστυνόμο Μπέκα) και την αστεία φιγούρα του αστυνομικού Δημήτρη Βαμβόλη που δίνει ταυτότητα σε ένα άχαρο ρόλο. Σε αυτό το σκηνικό άξια κινούνται και οι γυναικείοι ρόλοι. Η άπιστη Κλυταιμνήστρα της Βάσως Μακράκη συγκρούεται με την Ηλέκτρα της Ελίνας Μυζήθρα σαν υπερβατικές φιγούρες του Μπόστ. Οι δυό τους συνθέτουν ένα σκηνικό του παραλόγου που συμπληρώνει θαυμάσια τους περιθωριακούς ρόλους του Λουκά και του Σόλωνα.
Νομίζω ότι θα ήταν αδικία να μην αναφερθούμε στην πολύ καλή μουσική του Γρηγόρη Σαϊτά. Μια μοναδική μελωδία που ταξίδευε τους ρόλους στο πέρασμα των θεατρικών εικόνων. Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Τσεβά που σε προδιαθέτουν για τους χαρακτήρες των ρόλων.
Στην θεατρική Αθήνα ιδιαίτερες στιγμές δημιουργίας χάριζε πάντα το υπόγειο της οδού Σταδίου του Θεάτρου Τέχνης. Δεν είναι καθόλου υπερβολικό να πώ ότι η Ηλιούπολη έχει το δικό της υπόγειο Τέχνης στην οδό Τροίας 7 που χαρίζει απλόχερα σε όλους μας όχι μόνο μοναδικές ερμηνείες αλλά και τρόπους να ταξιδεύουμε μαζί τους, μέσα από τις συνολικές τους δραστηριότητες.
Αυτοί είναι οι ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ και καλωσορίζουν όλους εμάς.
Βαγγέλης Βαροτσάκης
22/12/2010
