email:v.varotsakis[at]otesat-maritel.com
Προβληματίζομαι κυρίως από την στάση των νέων ανθρώπων που στις εκλογές της Κυριακής φαίνεται ότι δεν θα συμμετέχουν.
Προβληματίζομαι γιατί η στάση των νέων αυτών ανθρώπων δείχνει την πλήρη απαξίωση όχι μόνο της κεντρικής πολιτικής σκηνής,
αλλά και την απαξίωση της τοπικής κοινωνίας.
Προβληματίζομαι από την στάση των νέων ανθρώπων ότι γι‘ αυτούς πολιτική θα πρέπει να σημαίνει ελπίδα και αυτή η ελπίδα
έχει πεθάνει από καιρό.
Προβληματίζομαι γιατί η στάση των νέων ανθρώπων απέναντι σε όλους εμάς τους μεγάλους, δείχνει απόγνωση και πικρία.
Προβληματίζομαι από την στάση των νέων ανθρώπων που με κοιτούν ειρωνικά όταν τους μιλάω για αγώνες για μια καλύτερη ζωή.
Αυτό ακριβώς νοιώθουν, μαζί και με άλλα πολλά. Και είναι έτοιμοι να τα παρατήσουν και να φύγουν, διαλύοντας την οικογενειακή
συνοχή το μόνο που υπάρχει ακόμα ζωντανό στην ελληνική κοινωνία.
Έτσι προσπαθώ να τους μιλήσω, να έρθω ακόμα πιο κοντά, να τους ζητήσω συγγνώμη που τόσα χρόνια δεν μπορέσαμε εμείς να
φιάξουμε ένα καλύτερο κόσμο γι΄ αυτούς.
Όμως ο κόσμος αυτός, ο πραγματικός, δεν πουλιέται στα SUPER-MARKET και στα e-shops.
Δεν πουλιέται στις διαφημίσεις της τηλεόρασης ανάμεσα σε πλούσια πρωινά με χαρούμενους οικογένειες, σκύλους που δεν λερώνουν και χαρούμενες αγορές.
Δεν έχει επιτόκιο - το χαμηλότερο της αγοράς- και μεταφορά αναμνήσεων σε άτοκες δόσεις.
Δεν έχει x-factor, σεφ και just the two οf us.
Ο καλύτερος κόσμος είναι αλλού. Είναι στη γεύση πικρός και ντυμένος στον ιδρώτα. Είναι στους αγώνες στους δρόμους, στους αγώνες της εργασίας,
στους αγώνες της φιλίας και του έρωτα, στο σμίξιμο της ίδιας της ζωής.
Και την ζωή την φιάχνουμε μόνοι μας...μπορεί φτωχοί, αλλά στην καρδιά και στις καθαρές ματιές, πλούσιοι και αξιοπρεπείς.
Στα καθαρά μέτωπα και στις ψυχές των ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αυτών που η έννοια τους δεν είναι μόνον ο εαυτός τους αλλά και ο διπλανός τους. Όταν το σπίτι του γείτονα πιάνει φωτιά, δεν παίρνεις τον φραπέ και χαζεύεις,
γιατί η tv έχει πάλι σκουπίδια, αλλά γιατί θα καεί και το δικό σου σπίτι. Τρέχεις και βοηθάς γιατί είναι σίγουρο ότι θα καείς και εσύ.
Συγγνώμη εαν σας δείξαμε λάθος δρόμους.ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ.
Η γενιά των εικοσάρηδων που πενηντάρησε , αγνοεί την γενια των σημερινών εικοσάρηδων που ήδη έχουν γεράσει.
Όμως μην αφήνετε το παιχνίδι στους ... «άλλους». Γιατί η αδιαφορία μεγαλώνει τον κυνισμό τους. Γιατί η αδιαφορία όλων τους βολεύει.
Λιγότεροι πολίτες, περισσότερα επικερδή...projects.
Για αυτό ζητάω από όλους τους νέους ανθρώπους, να πάρουν αυτοί την πολιτική στα χέρια τους.Να συμμετέχουν στις εκλογές και να ψηφίσουν όσα νέα παιδιά
- με όλα τα ψηφοδέλτια, σε όποιες κινήσεις – κατεβαίνουν. Και να μιλήσουν μαζί τους, να τους ελέγχουν για τη στάση τους και να απαιτούν
από αυτούς καλύτερα πράγματα, καλύτερη πολιτική , καλύτερη ζωή , πραγματική ΔΗΜΟκρατία.
Γιατί σε λίγο..... όλοι θα τραγουδάμε ...ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ.......
