email:kontvicky[at]yahoo.gr
Για όσους έχουν ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά στις ραγδαίες πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν στις μέρες μας, ένα είναι βέβαιο: Το αύριο, σε τίποτα δεν θα θυμίζει το χθες. Το σήμερα δημιουργεί διαρκώς νέους κανόνες, νέους τρόπους σκέψης, νέες δυνατότητες, νέες αβεβαιότητες, με εξωφρενικά γρήγορους ρυθμούς. Πριν λίγο καιρό, όποιος έλεγ ε ότι θα γίνει γενναία μείωση μισθών ή ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας θα χαρακτηριζόταν γραφικός. Αύριο ίσως θεωρούμε απόλυτα φυσικό να απαιτούμε συχνή λογοδοσία από τους εκλεγμένους περιφερειακούς ή τοπικούς εκπροσώπους μας. Ίσως στραφούμε ως κοινωνία σε αυτό που λέμε ποιότητα ζωής και κινητοποιηθούμε δυναμικά αλλάζοντας εν μία νυκτί ό,τι υπομείναμε μακάρια στα 35 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Πολιτικά, ο Γιώργος Παπανδρέου, όντας στριμωγμένος το 2004,ερμηνεύοντας σωστά τα πράγματα, έθεσε τις βάσεις ενός σύγχρονου κόμματος, όπου ο Αρχηγός δεν εκλέγεται από τη βοή (ή την ψήφο) ολίγων εκλεκτών αντιπροσώπων του κόμματος αλλά από τη βάσανο των πολλών πολιτών με εκλογές. Ο Παπανδρέου διάβηκε ευφυώς το Ρουβίκωνα αλλάζοντας Εποχή για τα Πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Ο Σαμαράς υποχρεώθηκε να διαβεί το ίδιο ποτάμι. Η Δημοκρατία βάθυνε, δημιουργώντας και άλλον πυλώνα: Αυτόν της ατομικής επιλογής αρχηγού από τον πολίτη, που ως τέτοιος είναι Ανακλητός. Η πολιτική και κοινωνική ερμηνεία του γεγονότος είναι τούτη: Ο πολίτης δεν εμπιστεύεται πλέον «χαρισματικούς» ηγέτες, ακόμα κι αν πραγματικά υπάρχουν. Παρακολουθεί όμως όλο και πιο στενά αυτούς που ορίζει ως διαχειριστές των προβλημάτων του και επιμένει να ασχολείται πολύ με τα ατομικά-και συλλογικά-πεζά προβλήματά του αναζητώντας επίμονα λύσεις. Παύοντας να είναι ευκολόπιστος και αποφεύγοντας τον σφιχτό κομματικό εναγκαλισμό, ωρίμασε. Ίσως τον ωρίμασαν και τα αναπάντητα αγωνιώδη ερωτήματα για το μέλλον των παιδιών του και το δικό του.
Η επιλογή του αυτή κατισχύει ιδίως στα τοπικά πράγματα της Ηλιούπολης, όπου τα προβλήματα είναι συγκεκριμένα, πιεστικά, επιδρούν καταλυτικά στην καθημερινότητά του και διαμορφώνουν το επίπεδο της ζωής του. Με «Καλλικράτη» ή χωρίς, υπάρχουν για τον πολίτη ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν (και θα απαντηθούν γιατί και η πολιτική απεχθάνεται το κενό). Όσο κι αν φαίνεται παράξενο τα ερωτήματα είναι απλά και εντελώς «γήινα». Δειγματοληπτικά:
• Γιατί ο κάδος βρωμοκοπάει;
• Γιατί η κεντρική πλατεία της πόλης είναι αδιάβατη είτε πεζή είτε με αυτοκίνητο;
• Γιατί δεν μπορώ να αφήσω το παιδί μου στο πάρκο να παίξει;
• Γιατί θα πρέπει να ζω δίπλα στο ΚΥΤ;
• Γιατί το Σχολείο που φοιτά το παιδί μου είναι ερείπιο και φρικτά μουντζουρωμένο; Πού είναι οι χώροι άθλησης; Πού τα πολιτιστικά στέκια;
• Γιατί να παραμένει η πόλη κομμένη στα δύο;
Γιατί…γιατί…Πιστέψτε με, ο πολίτης πλέον θυμώνει-όλοι θυμώνουμε- που για χρόνια δεν παίρνει απάντηση.
Κι όταν ο Πολίτης θυμώνει, δεν τον ενδιαφέρει σε ποια πλαίσια θα κινηθεί ο αυριανός υποψήφιος Δήμαρχος, ούτε αν χρισθεί ως έχων πολιτική και αυτοδιοικητική εμπειρία, ούτε από ποιους θα χρισθεί. Ακόμα κι αν χρισθεί από νομίμως εκλεγμένα όργανα πολιτικών σχηματισμών. Και αυτό είναι, νομίζουμε, το καινούργιο. Αυτό που μας προσπερνάει και δεν το αντιλαμβανόμαστε: Οι κοινωνίες καθοδηγούν πλέον τα κόμματα κι όχι τα κόμματα τις κοινωνίες. Όσα κριτήρια κι αν θέσουν τα κόμματα για τους εκλεκτούς τους, οι κοινωνίες θα θέσουν τα δικά τους, και θα επικρατήσουν. Βασικό κριτήριο των -τοπικών ιδίως- κοινωνιών είναι να επιλέγουν οι ίδιες τους υποψηφίους δημοτικούς άρχοντες με ανοιχτές εκλογικές διαδικασίες και να τους έχουν σε καθεστώς διαρκούς λογοδοσίας.
Έχουμε νομίζω την ευκαιρία, αφού τίποτα στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει, να γράψουμε τη γνώμη μας, για το πώς θα θέλαμε έναν υποψήφιο Δήμαρχο, να αναφέρουμε δηλαδή τα πολιτικά χαρακτηριστικά επιλογής του. Όχι νομίζοντας πως θα επηρεάσουμε. Αυτό θα ήταν ανόητο. Αλλά καταθέτοντας την άποψή μας, ευελπιστούμε να συμβάλλουμε στη Νέα Εποχή που προσδοκούμε:
Θα θέλαμε έναν υποψήφιο Δήμαρχο που έχει δώσει μέχρι στιγμής θετικά δείγματα γραφής εκλεγμένος σε θέσεις ευθύνης και όχι διορισμένος.
Που έχει στο βιογραφικό του οικειοθελή αποχώρηση μετά την πρώτη ή δεύτερη θητεία του ως αιρετός για να ανοίξει το δρόμο σε άλλους, χωρίς μάλιστα να έχει εξασφαλίσει άλλη «θέση»!
Που έχει το σεβασμό, την αγάπη και την καταξίωση των συναδέλφων του στον επαγγελματικό του χώρο.
Που είναι ένας από εμάς τους απλούς πολίτες, ο οποίος δρα μέσα στο «εμείς» και δεν επιθυμεί να γίνει «Αυτός».
Που μιλά λίγο, ακούει πολύ και δεν θεωρεί τον εαυτό του αναντικατάστατο. Που επί χρόνια ασχολείται με τα καθημερινά μικρά και μεγάλα ζητήματα της πόλης μας και τα γνωρίζει όσο κανείς άλλος.
Που ασχολείται περισσότερο με τη λάντζα και λιγότερο με τη βιτρίνα.
Που δεν λάκισε σε καιρούς χαλεπούς αλλά συγκράτησε το στράτευμα.
Που η τοπική κοινωνία θα έχει ήδη επιδοκιμάσει το έργο του με την ψήφο της στο παρελθόν.
Που τελικά θα επιλεγεί από μία απολύτως ανοιχτή διαδικασία, όπου κάθε δημότης θα έχει τη δυνατότητα να προσέλθει και να επιλέξει τον καλύτερο με την ψήφο του.
Ηλιούπολη, 30-3-2010
Κώστας Φουρνόδαυλος
Διευθυντής 1ου Δημοτικού Σχολείου Υμηττού
