email:gvlaxakis5[at]gmail.com
« Όταν οι πολίτες μιας πόλης ουδ’ αλλήλων αλέγουσιν και δεν ασκούν οι ίδιοι πολιτική ,αλλά αναθέτουν το δικαίωμα τους αυτό σε άλλους, τους εξ επαγγέλματος πολιτικούς, τότε το εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης πολιτική αλλάζει σημαίνοντας κάτι άλλο…»
ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ
κατά την τελετή ανακήρυξης του ως επίτιμου διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Με έκπληξη(;;;) κάποιοι συμπολίτες ,με πικρά χαμόγελα κάποιοι άλλοι, με σαρδόνιο ύφος μερικοί, με χαμόγελο αισιοδοξίας αρκετοί, με έντονη ικανοποίηση από τους κρατούντες των δημοτικών πραγμάτων, υποδέχτηκαν οι πολίτες αυτής της πόλης το νέο περί της τρικυμίας που ενέσκηψε, για άλλη μια φορά ,στην παράταξη της Δημοτικής Αλλαγής της πόλης μας.
Φαίνεται ,μοιάζει, μπορεί να πει κανείς πως είναι σαν κάποιος «δαίμονας» να διαθέτει μια λίστα προγραφής των Δημοτικών Συμβούλων, που θέλουν να σηκώσουν το βάρος της εκπροσώπησης αυτής της παράταξης, στα πλαίσια του Δημοτικού Συμβουλίου, και όχι μόνο βέβαια, και την ανάλογη στιγμή ,έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται ή την διαμορφώνει, να τραβάει δυο μολυβιές και να τον εξαφανίζει, να τον αναγκάζει σε παραίτηση ή ανεξαρτητοποίηση (!!!), ώστε να διαμορφωθούν οι συνθήκες για την έλευση κάποιου στιβαρού σωτήρα-ηγέτη ή για αποδειχθούν όλοι μικρότεροι και ανεπαρκέστεροι του ενός και μοναδικού και αλάνθαστου.
Θα μου πείτε ότι η διαχείριση μιας ήττας σε πολιτικό επίπεδο είναι μια πολύ σοβαρή ενέργεια και απαιτεί από όλους την ανάλογη σοβαρότητα και σε επίπεδο πολιτικών πρακτικών και σε επίπεδο οργάνωσης, συνισταμένες που, όπως εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ότι, δεν ήταν διαθέσιμες τις ανάλογες στιγμές ούτε από τα πρόσωπα ούτε από την συλλογική έκφραση της παράταξης.
Και αυτό ,πιστεύω να συμφωνήσετε μαζί μου, διότι και οι πολιτική διαχείριση και η οργάνωση για πολλά χρόνια είχαν μονοσήμαντη απεικόνιση στην σκέψη και την πρακτική ενός και μόνου προσώπου, με την λανθασμένη και αλαζονική λογική, ότι αφού αυτό κερδίζει τις εκλογές, αυτό και μόνο δικαιούται να έχει την ευθύνη για την διαμόρφωσή και την εκτέλεσή τους.
Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ διέρχεται μια κρίση ταυτότητας και πολιτικής (που και αυτή την γέννησε μια πραγματική ήτα και μια πύρρειος νίκη) η οποία διαχέεται στο εκλογικό σώμα, στα πολιτικά πρόσωπα και στις πολιτικές διαδικασίες του χώρου που καλύπτει ή κάλυπτε. Γιατί είναι πια γεγονός ότι αν κάποτε με το ΠΑΣΟΚ έστω θύμωνε ή αγανακτούσε μερίδα πολιτών , τώρα περνάει μάλλον αδιάφορα από την σκέψη και τα μάτια των πολιτών γενικά, αφού οι παροικούντες το νοιάζονται περισσότερο για το Βιλαέτι τους παρά για τα προβλήματα της κοινωνίας που ευελπιστούν να εκφράσουν, να καθοδηγήσουν και να λυτρώσουν. Έτσι και η Δημοτική παράταξη που στηρίζει στην πόλη θα βρέχεται υποχρεωτικά(;;;) από τα απόνερα της απαξίωσης της πολιτικής και του, μονοσήμαντα προσανατολισμένου στην επικυριαρχία του δικομματισμού, πολιτικού συστήματος γενικότερα.
Ποτέ όμως δεν είναι αργά στην κοινωνική δυναμική και στην πολιτική δράση αν μετά από την ανάλυση κρίσιμων διαπιστώσεων βρούμε καινούριες στρατηγικές που θα στηρίζονται και σε καινούριες πολιτικές προτάσεις οι οποίες θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συμμετοχικών κοινωνικών διαδικασιών και όχι ως αποτέλεσμα κατ’ ανάθεση σε επαγγελματίες πολιτικούς.
Πολύ εύστοχα διαπιστώνει ο Πέτρος Ευθυμίου βουλευτής του ΠΑΣΟΚ της Β Αθηνών, στην εισήγησή του στην εθνική συνδιάσκεψη του κινήματος, 3-4 Νοεμβρίου 2007,[και διαλέγω επίτηδες το λόγο του γιατί κράτησε, την κρίσιμη περίοδο, ίσες αποστάσεις από τους διεκδικητές του χρίσματος] ότι :
« Ενώ ξεκινήσαμε ως κίνημα αντιγραφειοκρατικό, ενώ στην ίδρυσή μας υπήρχε ισχυρή η έλξη από ένα μοντέλο αυτοδιαχειριστικού σοσιαλισμού, στην πορεία μας έγινε η πιο επώδυνη μετατόπιση και ταύτιση της αριστερής πολιτικής με τον κρατισμό και τον κρατικισμό, ώστε να κρατικοποιηθούν οι συμπεριφορές ενός μεγάλου τμήματος του στελεχιακού μας δυναμικού, ακόμη και αν οι ίδιοι δεν θήτευαν στο κράτος. Έτσι κρατικοποιήθηκε το κόμμα και ως φυσική προέκταση κομματικοποιήθηκε το κράτος.
Με τον τρόπο αυτό ευνοήθηκε η δημιουργία μιας πολιτικής τάξης στο Κίνημα, όπου στελέχη χωρίς καμιά κοινωνική και επαγγελματική διαδρομή, στελέχη υπαλληλοποιημένα, κατ’ ουσία, στο κόμμα ,ακόμα και όταν εξελίχθηκαν σε αιρετά αξιώματα , δεν απέκοψαν τον ομφάλιο λώρο με την λογική του μηχανισμού που τους εξέθρεψε και με την σειρά τους φρόντιζαν να αναπαράγουν»
Ιδού λοιπόν ο καθρέφτης με τον οποίο θα πρέπει να μετρηθεί ο επόμενος ,μετά την παραίτηση του αξιοσέβαστου κ. Λύτρα, αρχηγός της παράταξης της Δημοτικής Αλλαγής.[ τώρα που γράφω δεν είναι γνωστό σε μένα ποιος είναι]
Ιδού λοιπόν ο, εκ του αντιθέτου, δρόμος για την ανασύνταξη και την νέα πορεία του επικεφαλής και της παράταξης. Να αποδείξει ότι έχει τα κότσια, και ό,τι άλλο χρειάζεται, να δημιουργήσει τις πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις εκείνες που θα κάνουν δυνατή την επιστροφή της παράταξης σε ότι την γέννησε .Δηλαδή στους πολίτες που την εμπιστεύθηκαν εκλογικά, στους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους της ,ανεξάρτητα αν θήτευσαν στο αξίωμα ή όχι, στα στελέχη της που την οργάνωσαν και την υπερασπίστηκαν. Όλοι αυτοί έβλεπαν την παράταξη όχι ως πύργό κατοικίας ενός προσώπου, αλλά ως οργανωμένη έκφραση εξουσίας των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων της πόλης.
Ο επόμενος επικεφαλής της δημοτικής ομάδας και της παράταξης θα πρέπει επιτέλους να τύχει και να ζητήσει , εκ των ουκ άνευ, την πολιτική και οργανωτική στήριξή και υπεράσπιση του από όλα τα μέλη της δημοτικής ομάδας και της Δημοτικής Οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στην Ηλιούπολη. Να ανοίξει άμεσα όλες εκείνες τις διαδικασίες που απαιτούνται για την πραγματοποίηση συνεδρίου στο οποίο θα δημιουργηθούν οι όροι της πολιτικής σύγκρουσης και αναγέννησης εκ των βάθρων της δημοτικής παράταξης ενόψει των εκλογών του 2010.Να έχει εκ της πείρας του ,της ιστορίας του και των ικανοτήτων του την δυνατότητα να ξεφύγει από υπαλληλοποιημένους μηχανισμούς και τις μεθόδους αναπαραγωγής τους.Και προπάντων να ασκείται, από όλους, μέχρι τότε, ουσιαστική και προτασιακή αντιπολίτευση στα πλαίσια της διαχείρισης και λύσης των προβλημάτων της πόλης και των πολιτών.
Υ.Γ. Μια που μιλάμε για τις εκλογές του 2010 ( !!! ).Με ρευστό το πολιτικό σκηνικό είναι δύσκολο να προβλέψει κάποιος με ποιους, γενικότερα, πολιτικούς όρους θα διεξαχθούν. Δύο είναι τα σίγουρα.
1.Οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν υποχρεωτικά με όρους αυτονομίας των δημοτικών παρατάξεων από τα κόμματα
2.Νικητής των δημοτικών εκλογών του 2010 στην πόλη θα είναι εκείνος ο συνδυασμός που θα έχει κατακτήσει στην σκέψη των πολιτών [από στην διαδικασία συγκρότήσης του και στην παρουσία του έως το πρόγραμμα και τα πρόσωπα που θα το υπερασπιστούν] ότι εκφράζει την πλειοψηφούσα κοινωνική συνιστώσα της Αριστεράς της πράξης και των λύσεων.
Θα πρέπει λοιπόν από τώρα η παράταξη της ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ,ή όπως θα λέγεται μέχρι τότε, ως έκφραση πασοκογενών δυνάμεων, οι δυνάμεις της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ,αλλά και δυνάμεις που ασφυκτιούν στον πολιτικό μονόδρομο του ΚΚΕ , να αναζητούν εκείνα που τους ενώνουν ,να συνδιαμορφώνουν αντιπολιτευτικές στρατηγικές, να μπολιάζουν την κοινωνία των πολιτών με θέσεις και απόψεις που μπορούν να την εκφράσουν , να λειτουργούν με όρους θετικής και ουσιαστικής διαπαιδαγώγησης του πολιτικού σώματος στο οποίο απευθύνονται .
Σε ένα τέτοιο σχήμα πολιτικής δράσης πολλοί θα είναι εκείνοι που θα μπορούν να βοηθήσουν και μάλιστα οι εκ των αρίστων πραγματικά.
