email:gvlaxaki[at]otenet.gr
Αγαπητέ κ. Σιμόπουλε,
πολύ μικρός είχα τη συνήθεια, τις λίγες φορές που έβρισκα σκονισμένο το τραπέζι του σαλονιού, να γράφω στη σκόνη "λέξεις" ακαταλαβίστικες για τους άλλους, αλλά γεμάτες νοήματα για μένα. Ηκυρά Σοφία μ' έδερνε ,γιατί νόμιζε ότι ήθελα να τονίσω το σκονισμένο του πράγματος και να τη ρε ζιλέψω στις φιλενάδες της. Και το καθάριζε αμέσως.Δεν μπήκε ποτέ στο κόπο να ρωτήσει τι ήθελα να πω μ' αυτές τις λεκτικές παλαβομάρες. Εγώ βέβαια... το βιολί μου.
Αυτό θυμήθηκα όταν διάβασα τις δικές σας λέξεις στον φιλόξενο ετούτο τόπο. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε το παραβολικόν της θύμησης μου, αλλα σας ευχαριστώ που μου προσφέρατε ένα από εκείνα τα άγια χαμόγελα, που έχουν αιτία την παιδικότητα μας .
κ.Σιμόπουλε, θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη που δεν σας έκανα να χαμογελάσετε. Ξέρετε , και το χαμόγελο είναι επαναστατική πράξη. Μη φοβάστε να το δίνετε απλόχερα και ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πικρές και μελαγχολικές σκέψεις, που αντανακλούν τη γνώση μιας πραγματικότητας που θα θέλαμε να ήταν αλλιώς. Θυμάστε εκείνο το σύνθημα το γραμμένο στους τοίχους της πόλης: ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ ΘΑ ΣΑΣ ΣΚΟΤΩΣΕΙ. Προσθέτω εγώ.Ι ΣΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.
Δεν θα σας ζητήσω συγγνώμη που σας έκανα να μην αντέχετε, να αγανακτήσετε, να εκνευριστείτε, να θυμώσετε, να στεναχωρηθείτε, να λυπηθείτε.Γιατί αυτά τα συναισθήματατα τα θεωρώ πολύ δημιουργικά, μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για σκέψη και δράση. Τα θεωρώ ως χαραχτηριστικά ενός ευαίσθητου ανθρώπου και ενός δημιουργικού μυαλού.Και να σας πω κάτι; Με θεωρούν καλό δάσκαλο[και θεωρώ ότι κάποτε θα γίνω αν και είμαι ήδη 52 χρονών] γιατι, μεταξύ των άλλων, προσπαθώ οι μαθητές μου να αποκτήσουν εκείνη την κοινωνική ευαισθησία, που θα τους επιτρέψει να έχουν τέτοιου είδους συναισθήματα. Πρώτα απ' όλα, βέβαια, προσπαθώ να αποκτήσουν και τα ανάλογα νοητικά εργαλεία για να μπορούν να τα διαχειριστούν λειτουργικά και δυναμικά γιατί διαφορετικά πάνε στράφι. Καταλαβαίνετε ;
κ Σιμόπουλε, σκέφτομαι δε σημαίνει απλά αρνούμαι. Ένας δάσκαλός μου μού έλεγε ότι, κάποιες φορές, το όχι είναι πιο εύκολο από το ναι. Σκέφτομαι δεν σημαίνει, μόνο, τα παίρνω όλα αμπάριζα κι όποιον πάρει ο χάρος, με γνώμωνα τη δικιά μου, και μόνο, αλήθεια, που την έχω και τη σέβομαι, και καλά κάνω, γιατί έτσι με βολεύει κι όποιος δεν την αποδέχεται... κακό του κεφαλιού του!!! Σκέφτομαι, εκτός των άλλων, σημαίνει ότι σέβομαι και το διαφορετικόν της σκέψης. Σκέφτομαι, εκτός των άλλων, σημαίνει ότι μιλώ για την ουσία των πραγμάτων με ρήματα και ουσιαστικά ,αποφεύγοντας όσο μπορώ τα επίθετα και τους επιθετικούς προσδιορισμούς . Εσεις, μάλλον, δεν είστε οπαδός αυτής της τελευταίας παρατήρησης.
κ Σιμόπουλε, αν παρακολουθούσατε τα γραφόμενα μου σε τουτη την φιλόξενη ιστοσελίδα , θα είχατε ,...νομίζω..., καταλάβει τα πρότυπά μου, ίσως όχι το επίπεδό μου γιατί αυτό μπορεί να βρίσκεται πολύ πιο χαμηλά από το δικό σας. Και κάτι άλλο. Δεν είμαι μορφωμένος.Μορφώνομαι συνέχεια.Τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να έρθει η στιγμή που η σκέψη μου, η ψυχή μου, όλο μου το είναι θα αποκτήσει μια συγκεκριμένη, αταλάντευτη μορφή πιστεύοντας ότι κατέχω την μία και μόνη αλήθεια . Αυτός είναι ο λόγος που σέβομαι και εκτιμώ απεριόριστα εκείνους που λένε ότι δεν είναι μορφωμένοι. Τους άλλους, που διεκδικούν, καμμια φορά με μανία, τον τίτλο, τους φοβάμαι και δεν τους εμπιστεύομαι.
Αλλά ας έρθουμε στο κειμενάκι μου που σας ενόχλησε. Αυτό με το βας ....βας....
Προσπάθησα , ίσως ανεπιτυχώς , να καταδείξω ότι οι πολιτικές διαδικασίες και φευ οι εκλογές αντιμετωπίζονται από ένα μεγάλο μέρος των πολιτών ως ...πλάκα. Και από την άλλη, αυτές οι πολιτικές διαδικασίες και φευ οι εκλογές απευθύνονται και σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των πολίτων που δίνουν τις μεγάλες πωλήσεις και τις μεγάλες ακροαματικότητες σε όλο αυτο το σκουπιδαριό.
Είναι μια πραγματικότητα που μόνο αν κλείσεις τα μάτια δεν την βλέπεις και μόνο αν είσαι κολλημένος την αγνοείς. Και θα μου πεις: Καλά, ρε δάσκαλε, θα πρέπει να την αφήνουμε έτσι χύμα την κατάσταση ; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ,θα σου απαντήσω.
Μετράει, όμως, το πως πλησιάζεις το πρόβλημα. Έρευνες έχουν δείξει ότι αν πεις σε ένα νέο ότι τα ναρκωτικά σκοτώνουν, θα χαμογελάσει , θα σκεφτεί ότι έχει πάαααρα πολλά χρόνια να ζήσει και ότι δεν τον αφορά αυτό που του λες και μάλιστα με υψωμένο το δάχτυλο και σε στυλ αυθεντίας. Αν του πεις ότι τα ναρκωτικά δεν είναι μαγκιά και ότι μαγκιά είναι η ζωή με όλα της τα προβλήμματα μαζί , ίσως να κάτσει να σε ακούσει, αν βεβαίως κατέχεις και μπορείς να χρησιμοποιήσεις τους λεκτικούς, και όχι μόνο, κώδικες επικοινωνίας του που εκείνος έχει αποδεχτεί για να δηλώσει την διαφορετικότητα του.
Έχω τη συνήθεια ,τα "πολιτικού" αρώματος κείμενά μου ,να τα δίνω να τα διαβάζουν πολίτες νέοι συνήθως, πριν τα δημοσιεύσω . Οταν διάβασαν αυτό το κειμενάκι ,αφού γέλασαν, μου είπαν: Εντάξει ,ρε μεγάλε, είναι έτσι όπως τα λες περίπου. Αλλα για πες μας και τα παρασκάτω ...τι πρέπει να γίνει δηλαδή ;
Και από κείνη τη στιγμή άρχισε μια συζήτηση...γι' αυτά τα παρακάτω... μιας ώρας περίπου, γιατί είχαν να βγουν και με την παρέα τους να περάσουνε καλά. Το επόμενο πρωϊνό μου τηλεφώνησε ο Ακης για να μου πει ότι θυμήθηκε την κουβέντα μας και την έκανε και με άλλους όταν διάβασε ένα σύνθημα στους δρόμους που έλεγε :
Η ΖΩΗ ΘΕΛΕΙ ΑΝΤΕΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
