email:valasopoulos[at]pasok.gr
Ο παρεμβατικός ρόλος του ελληνικού κράτους σ’ όλα τα επίπεδα της οικονομικής- κοινωνικής και πολιτικής ζωής της χώρας είναι κυρίαρχος.
Οι αιτίες έχουν αναλυθεί, τα συμπεράσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τις επιλογές συγκεκριμένων πολιτικών στη χώρα μας.
Σήμερα είναι γεγονός ότι ούτε η Παραδοσιακή Αριστερά (θεωρίες κρατικομονοπω λιακού καπιταλισμού θεωρίες εξάρτησης από ξένα κέντρα κ.λπ).ούτε οι θιασώτες της “μεταβιομηχανικής κοινωνίας” πόσο μάλλον η νεοφιλελεύθερη δεξιά μπορούν να έχουν ένα σχέδιο για το κράτος σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης και ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Η σύγχρονη Αριστερά πρέπει κατά τη γνώμη μου να προσεγγίσει τα θέματα του κράτους μέσα από ένα σαφή ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό για την Περιφερειακή ανάπτυξη με Αποκέντρωση και Αυτοδιοίκηση. Και αυτό γιατί αυτά τα ζητήματα αγγίζουν τον πυρήνα του κράτους που αποτελεί τον συλλογικό εκφραστή των συμφερόντων του συστήματος.
Το πλαίσιο των θέσεων που θα διατυπώσω ελπίζω να βοηθήσει ώστε να επανέλθει ο διάλογος για αυτά τα θέματα γιατί κατά τη γνώμη μου αποτελούν το βασικό πυρήνα των ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κοινωνίας.
Στην Ελλάδα
> Η άνιση περιφερειακή ανάπτυξη είναι βασικά Πολιτικό πρόβλημα.
> Η γεωγραφική κατανομή τη κοινωνικής ευημερίας οδηγεί σε σχετική μείωση των Περιφερειακών ανισοτήτων αλλά αποκτούν αυξανόμενη σημασία οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες.
> Επωφελούνται κυρίως οι δυνατότερες περιοχές της Περιφέρειας, ενώ συνεχίζεται η υποβάθμιση των προβληματικών περιοχών.
> Ο ελλιπής έως ανύπαρκτος συνδυασμός της Περιφερειακής Ανάπτυξης και της χωροταξικής πολιτικής οδήγησε:
-Στις αστικές περιοχές, στην αποδιοργάνωση του Πολεοδομικού ιστού και την έλλειψη κοινωνικής συνοχής των πόλεων, σε μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα, στην αυθαίρετη δόμηση.
-Στις αγροτικές περιοχές σε εγκατάλειψη των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών και στη συγκέντρωση της καλλιεργήσιμης γης στα χέρια ολίγων επιχειρηματιών.
> Η αντίθεση μεταξύ κέντρου – περιφέρειας (Αθήνα – Θεσ/νίκη- υπόλοιπη Ελλάδα), έχει βαθιά ταξικό χαρακτήρα, στηρίζεται σε τεράστια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα και η επίλυση της αποτελεί μονόδρομο για την ανάπτυξη της χώρας.
> Η Ν.Δ δεν πιστεύει στην Αποκέντρωση με Αυτοδιοίκηση και αυτό γιατί:
-Η οικονομική της πολιτική για να εφαρμοσθεί απαιτεί ένα συγκεντρωτικό κράτος με ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου.
-Πιστεύει ότι η διεύρυνση της οικονομίας στο σύνολό της θα διαχυθεί σ’ όλες τις Περιφέρειες της χώρας χωρίς αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων.
-Δεν έχει όραμα και σχέδιο για την Αποκέντρωση και την κοινωνική συμμετοχή.
-Το πολιτικό της όραμα για την «Επανίδρυση του Κράτους» δεν στηρίζεται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα Αποκέντρωσης εξουσιών στην Περιφέρεια και την Τοπική Κοινωνία αλλά σε εσωτερικές διευθετήσεις μέσα στην υφιστάμενη κρατική Δομή.
> Ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό κίνημα πρέπει κατά τη γνώμη μου να προχωρήσει σε:
- -Γενναία Πολιτική Αποκέντρωσης αλλά και ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς στους τοπικούς θεσμούς.
-Ισχυρή θεσμικά και πολιτικά κοινωνική διαβούλευση.
-Κοινωνικό έλεγχο που διασφαλίζεται καλύτερα στο πιο χαμηλό επίπεδο εξουσίας με συμμετοχικές διαδικασίες από τους πολίτες.
-Όλες οι αναπτυξιακές διαδικασίες εκτός από τον Εθνικό σχεδιασμό που λαμβάνει υπόψη του τις διαδικασίες της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στα εκλεγμένα με άμεσο τρόπο όργανα της Τοπικής κοινωνίας.
-Ο σκληρός πυρήνας των Αρμοδιοτήτων του κράτους (ένοπλες δυνάμεις-σώματα ασφαλείας, εξωτερική πολιτική, ελεγκτικοί μηχανισμοί, μεταναστευτική πολιτική, πολιτική στο χώρο του Πολιτισμού και της Δικαιοσύνης) στο κεντρικό και Περιφερειακό Κράτος.
-Όλες οι υπόλοιπες αρμοδιότητες στα αιρετά όργανα άσκησης εξουσίας
> Το ΠΑΣΟΚ πιστεύει στην Αποκέντρωση με Αυτοδιοίκηση γιατί:
-Ανοίγει το δρόμο για το ψάξιμο νέων πρωτότυπων λύσεων στις βασικές ανάγκες μιας περιοχής δίνοντας έμφαση στις τοπικές συνθήκες.
-Αποτελεί τακτικό στόχο στον αγώνα για διεύρυνση και στερέωμα της άμεσης δημοκρατίας, αφού βασίζεται στη τοπική κοινωνία και στην εξάλειψη του γραφειοκρατικού συγκεντρωτισμού.
-Δίνει διέξοδο, για αυτόνομη και πρωτότυπη κινητοποίηση της κοινωνίας σε επίπεδο περιφέρειας που παλεύει για καλύτερες συνθήκες ζωής στον τόπο, ανεξάρτητα από την ατομική ένταξη του καθενός στην παραγωγική διαδικασία.
Είναι φανερό ότι μια τέτοια αντίληψη για την περιφερειακή ανάπτυξη είναι ριζικά διαφορετική από την απλή διαχείριση των προβλημάτων. Προϋποθέτει μια άλλη θεωρία και πρακτική, που ανάλογα με τη συγκυρία δίνει τον αγώνα για τη στερέωση των όποιων κατακτήσεων και τη διερεύνηση των αλλαγών στην κατεύθυνση της λογικής των λαϊκών συμφερόντων.
Το ΠΑΣΟΚ έχει όλα τα εχέγγυα για να προχωρήσει σε μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση στο Σύγχρονο κράτος όπου βασικό χαρακτηριστικό θα είναι η Αποκέντρωση με Αυτοδιοίκηση.
-Η παρουσία ενός ηγέτη στο Κίνημα που πιστεύει πραγματικά στην Αποκέντρωση και την συμμετοχική δημοκρατία.
-Η συγκρότηση ενός ανοικτού, δημοκρατικού, συμμετοχικού και Αποκεντρωμένου Κόμματος.
-Η τεράστια εμπειρία που έχει όλο το πολιτικό δυναμικό του Κινήματος στο χώρο της Τ.Α.
-Η επεξεργασία πολιτικού πλαισίου από το Πολιτικό Συμβούλιο και η ισχυρή πολιτική βούληση όλων των μελών του για Αποκέντρωση.
-Η σταδιακή διαμόρφωση ενός κινήματος στο χώρο της Τ.Α. στο κέντρο και τη περιφέρεια που δεν θα επιτρέψει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.
(Συμβολή στις προγραμματικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ για το Κράτος)
