email:gvlaxaki[at]otenet.gr
Κουρασμένος από της μέρας το ταξίδι, όπου συνάντησες Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες και άλλα παρόμοια, που καλά σε ξέρουν και τα ξέρεις, έτσι καθώς αναπαύεσαι στον καναπέ του σπιτιού σου, ώσπου να έρθει η άγια ώρα να αφεθείς στα χάδια τα ερωτικά και στου ύπνου τα όνειρα, εισβάλλουν, από τη γωνία της μικρής οθόνης, ποντίκια και βαρύδια και δήθεν μεταρυθ μίσεις και φωνές και φασαρίες και βαρύγδουπες ανακοινώσεις, του τίποτα και του όλα, του σήμερα και του ποτέ, από πρόσωπα αρκούντως χαμογελαστά και ιδιαιτέρως σοβαρά που διαλαλούν την πραμμάτια του μυαλού τους ως εδώδιμο αποικιακό σε παντοπωλείο αμφιβόλου αισθητικής.
Και πας να κουβεντιάσεις όλα αυτά με το ταίρι σου ή με καμιά παρέα, συνοδεία ποτού αλκοολούχου, μα η κουβέντα ξεφεύγει και πάει στα ποντίκια που τρώνε τις ώρες της ζωής σου περιμένοντας να συμπληρώσεις τα χαρτιά για τη σύνταξη, και όχι μόνο, ή να πάρεις το μηνιάτικο [νοιώθοντας τυχερός που εσύ τουλάχιστο κάτι παίρνεις και δεν είσαι σαν το Νικολάκη, που γέρασε ο πατέρας του να το σπουσάσει στα "εσωτερικά και στ εξωτερικά" κι ο Νικολάκης τώρα μεταφέρει πίτσες, ελπίζοντας στο φιλοδώρημα του πελάτη, που κι αυτό όλο και λιγοστεύει], η κουβέντα, που λές, ξεφεύγει και πάει στα ποντίκια που σου τρώνε το χρόνο περιμένοντας το λεωφορείο, στα ποντίκια που σου τρώνε, με τους τόκους τους, το δανεικό ή πλαστικό σου χρήμα, στα ποντίκια των ταμειακών μηχανών που άλλα γράφουν στα ράφια και άλλα αυτά χτυπάνε, στα ποντίκια που κυκλοφορούνε ελευθερα με φόντο τη ζωή σου, την ώρα που εσύ μπλοκαρισμένος στην Κατεχάκη ακούς στο ραδιόφωνο άσμα σουξεδιάρικο ή συνέντευξη απο καινούρια αοιδό παράφωνη, αλλά καλλίγραμη,με ολίγη κυταρίτιδα γενικώς, στα ποντίκια που δεν μπαίνουν στη φάκα σου, γιατί αυτά την έχουν φτιάξει και μας την πουλούν δωρεάν ή σε 78 άτοκες δόσεις ή στη χειρότερη περίπτωση μια δόση κάθε τέσσερα χρόνια.
Και πας να κουβεντιάσεις για τα βαρίδια, που μας πάνε πίσω, λέει, [γιατί, ρε, άδικο έχει, σε ρωτάει ο υποψιασμένος και φέρελπης] και η κουβέντα πάει στο ψάρεμα που για να είναι επιτυχημένο, ως προετοιμασία τουλάχιστον, απαιτεί και βαρίδια και φελλούς και κλωστή πλαστική που να τα συνδέει όλα αυτά [για χάνους μας έχουνε], πάει στα βαρίδια των νεανικών μας χρόνων που μας κρατάνε ζωντανούς κι ας μας λείπιει το χειροκρότημά τους, πάει στα βαρίδια της γνώσης και της πείρας που μας έκαναν μοιρολάτρες και ανασφαλείς και φοβισμένους και άλλα συναφή, που μόνο στον καθρέφτη τολμούμε κάθε πρωτοχρονιά να αναγνωρίζουμε, πίνοντας στην υγειά μας οίνο αφρώδη φτηνό ή ακριβό, δεν έχει σημασία.
Και πας να πεις μια κουβέντα για τις "μεταρυθμίσεις" [αυτοί με τον όρο αυτό ενοούνε νόμους με βούλες και τα υπόλοιπα, που τους όποιους ευθυτενείς τους κάνουν καμπούρηδες] και σου λένε σκάσε, γιατί εσύ ήσουν που έβριζες μπροστά σε διάφορα δημόσια γκισέ τους ανθρώπους που τα υπηρετούσαν, αντί να βρίζεις το σύστημα που και συ κι αυτοί και όλοι μας υπηρετούμε και μας το χουν δώσει με καρτέλα δόσεων, για να τις πληρώνουμε στον παροχέα της όποτε μπορούμε, αλλά οπωσδήποτε όποτε μας το επιβάλλουν.
