Με αφορμή την άνθιση της Αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, αλλά και την έκδοση του συλλογικού έργου με τίτλο "Κλέφτες και Αστυνόμοι" εκδόσεις Ψυχογιός, δυο συγγραφείς, εκπρόσωποι του είδους, ο Φίλιππος Φιλίππου και ο Γιάννης Ράγκος φιλοξενήθηκαν στην εκπομπή "Διαβάζοντας στο Διαδίκτυο" και μίλησαν με την Πέρσα Κουμούτση για τους σταθερούς κανόνες γραφής που διέπουν το αστυνομικό μυθιστόρημα , αλλά και για όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που το διακρίνουν από τα άλλα λογοτεχνικά είδη..
Με αφορμή την άνθιση της Αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, αλλά και την έκδοση του συλλογικού έργου με τίτλο "Κλέφτες και Αστυνόμοι" εκδόσεις Ψυχογιός, δυο συγγραφείς, εκπρόσωποι του είδους, ο Φίλιππος Φιλίππου και ο Γιάννης Ράγκος φιλοξενήθηκαν στην εκπομπή "Διαβάζοντας στο Διαδίκτυο" και μίλησαν με την Πέρσα Κουμούτση για τους σταθερούς κανόνες γραφής που διέπουν το αστυνομικό μυθιστόρημα , αλλά και για όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που το διακρίνουν από τα άλλα λογοτεχνικά είδη..
Μεταξύ άλλων ανέφεραν οτι ως είδος, η αστυνομική λογοτεχνία ασχολείται με τους παραβάτες και τους διώκτες τους. Στα «παραδοσιακά» χαρακτηριστικά της περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η διάπραξη ενός ή περισσότερων εγκλημάτων (όχι απαραίτητα ανθρωποκτονιών), η έρευνα που βασίζεται στη λογική και επαγωγική επεξεργασία των δεδομένων, καθώς και το πρόσωπο του ερευνητή, που μπορεί να είναι αστυνομικός, ντετέκτιβ ή ακόμη και ιδιώτης.
Λίγα λόγια για τους συγγραφείς
Ο Φίλιππος Φιλίππου γεννήθηκε στην Κέρκυρα τον Δεκέμβριο του 1948. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε φορτηγά καράβια. Το πρώτο του βιβλίο, "Οι Κνίτες, τέκνα της ανάγκης ή ώριμα τέκνα της οργής;" εκδόθηκε το 1983. Ακολούθησαν οι μικρές βιογραφίες "Ιδανικοί αυτόχειρες ή ζήτω ο θάνατος" (1984), το αφήγημα "Οι εραστές της θάλασσας ή Το βιβλίο του άγνωστου ναύτη" (1986), τα αστυνομικά μυθιστορήματα "Κύκλος θανάτου" (1987 και 2007), "Το χαμόγελο της Τζοκόντας" (1988) και "Το μαύρο γεράκι" (1996), η μελέτη "Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας" (1996), το επίσης αστυνομικό "Αντίο, Θεσσαλονίκη" (1999), το αφήγημα "Ομόνοια" 2000. "Ταξίδι στον ομφαλό της Αθήνας" (2000), το μυθιστόρημα "Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη" (2003), το μυθιστόρημα "Νέα Υόρκη, καλοκαίρι και μοναξιά" (2005), τη βιογραφία "Κωσταντίνος Θεοτόκης, σκλάβος του πάθους" (2006) και τα μυθιστορήματα "Ο θάνατος του Ζορμπά" (2007) και "Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες" (2009). Έχει συνεργαστεί με ποικίλα έντυπα, περιοδικά και εφημερίδες. Στις εφημερίδες "Αυγή" και "Εποχή" και στο περιοδικό "Αντί" έγραφε κείμενα για τον πολιτισμό και τη λογοτεχνία. Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύει στην εφημερίδα "Το Βήμα" κριτικές και παρουσιάσεις αστυνομικών βιβλίων. Ζει στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Ράγκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ άρθρα του δημοσιεύονται τακτικά και στο διαδίκτυο. Την περίοδο 1987-1998 ήταν υπεύθυνος Τύπου των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Έχει γράψει το βιβλίο έρευνας "Η νάρκη: Υπόθεση Γοργοπόταμος, Νοέμβριος 1964" (Εντός, 2000), τα κείμενα του τουριστικού-ιστορικού οδηγού "Αθήνα-Αττική" (έκδοση εκτός εμπορίου, Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, α' έκδοση 2004), τα αστυνομικά μυθιστορήματα "Η στάση του εμβρύου" (Ίνδικτος, 2005) και "Μυρίζει αίμα" (Ίνδικτος, 2008), αστυνομικά διηγήματα, καθώς και τηλεοπτικά και κινηματογραφικά σενάρια. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου (Ε.Σ.Π.Η.Τ.) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (I.F.J.) και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
