«Λαφαζάνης οὐχ ὑπέγραψε, λοιπὸν εποίησαν οὐδέν».
Παρά την συμφωνία για την Ένωση των εκκλησιών, υπογραφές, κοινές λειτουργίες σε Ανατολή και Δύση, τα γεγονότα που ακολούθησαν τα γνωρίζομε. Πτώση της Πόλης! Σκλαβιά 400 χρόνια! Αίμα ! Δάκρυα! Όλα αυτά o Μάρκος τα απέδωσε στο «θέλημα του Θεού» για τιμωρία των «αμαρτωλών» Ελλήνων. Ακολούθησαν επαναστάσεις και τελικά η Επανάσταση του 21! Και πάλι Αγώνες, Αίμα, Δάκρυα, Δυστυχία! Παράλληλα όμως ελπίδες, αγώνες, όνειρα! Κρατηθήκαμε όμως ζωντανοί! Ο Γολγοθάς ήταν αποκλειστικά δικός μας. Οι αφετέρου συμβαλλόμενοι Δυτικοί, περιορίστηκαν να επωφεληθούν των υπηρεσιών του πνευματικού κόσμου του Βυζαντίου που κατέφυγε στη Δύση! Επί πλέον, οι βόρειοι προτεστάντες χαμογελούσανε χαμογελούσανε κάτω από τα μουστάκια τους γιατί διαλυόταν το κέντρο του κόσμου.
Γιατί όλα αυτά; Από τη μια μεριά τους οι Βυζαντινοί προσήλθαν στις σχετικές διαπραγματεύσεις σε πλήρη πολιτική, οικονομική και στρατιωτική αδυναμία! Από την άλλη πλευρά, οι Δυτικοί προσήλθαν στη συμφωνία ως απόλυτοι κυρίαρχοι όχι για να βοηθήσουν αλλά για το πλιάτσικο των «ιερών και οσίων» του Βυζαντίου. Την πλήρη και άνευ όρων παράδοση! Οι ιδιοτελείς προθέσεις, συμφέροντα, των Δυτικών σχετικά με την αναγκαία βοήθεια, δεν μπορούσαν να μην εκμεταλλευτούν την τεράστια ευκαιρία της πτώσης του Βυζαντίου!
Ο Ελληνισμός του Βυζαντίου, κυρίαρχη δύναμη της «θνήσκουσας» Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οδηγήθηκε στην αναγκαιότητα επιβίωσής του εφόσον στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις «πάση θυσία». Επέλεξε το Τουρκικό Φακιόλι παρά την Παπική Τιάρα και προφανώς το θέμα δεν ήταν στυλιστικού ενδιαφέροντος! Για τον Ελληνισμό η σημερινή κατάσταση είναι «όμοια» τηρουμένων των αναλογιών. Το ερώτημα σήμερα δεν είναι Τιάρα ή Φακιόλι αλλά Ευρώ η δραχμή που προφανώς δεν είναι θέμα εργαλείου - νομίσματος! Φαίνεται υπερβολικό αλλά οι ομοιότητες στο παραλληλισμό αυτό είναι περισσότερες από τις διαφορές! Οι λέξεις Τιάρα, Φακιόλι, Ευρώ , Δραχμή, κωδικοποιούν μέσα τους πλήθος πολύπλοκων και πολύπλευρων καταστάσεων ανάλογων του επιπέδου γνώσης και θεωρητικής προσέγγισης αυτών που τις χρησιμοποιούν. Όσον αφορά τη «συλλογική έννοια» των λέξεων τη στιγμή και τις καταστάσεις που κλήθηκαν να εκφράσουν, είναι ανάλογη της «συλλογικής εργασίας» και του διαλόγου γύρω από τα μεγάλα θέματα που «υποκρύπτονται» μέσα σ αυτές τις λέξεις.
Τι θα γινότανε αν ο Μάρκος ο Ευγενικός υπέγραφε, δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να το γνωρίσομε. Ο Άνθρωπος σε δύο ερωτήματα δεν γνωρίζει τις απαντήσεις! Το πρώτο αναπάντητο ερώτημα είναι, τι θα συνέβαινε σαυτόν αν ενεργούσε διαφορετικά από αυτό που στη πράξη έκανε – επέλεξε – αποφάσισε στο παρελθόν! Το δεύτερο αναπάντητο ερώτημα του ανθρώπου είναι, τι συμβαίνει μετά το θάνατό του! Και τα δύο ερωτήματα είναι ίσης πρακτικής σημασίας και ο κάθε ένας μπορεί να αυτοσχεδιάζει τις δικές του απαντήσεις!
Παρακολουθώντας τις εξελίξεις και με διαφαινόμενη τη ψήφιση του τρίτου μνημονίου στο μυαλό μου, αναζητώ μια σανίδα σωτηρίας! «Λαφαζάνης ούχ εψήφισε, λοιπόν εποίησαν ουδέν»!
Βέβαια η «συμφωνία» που ενδέχεται να υπογραφεί , «κινδυνεύει» να προσομοιάσει με «συνθήκη παράδοσης». Σας θυμίζει τίποτα το Dayton του μακαρίτη του Μιλόσεβιτς; Αλήθεια εκείνη η πλατεία Νόβι Σαντ στην Ηλιούπολη που είναι;
Εκτός από αυτή καθ εαυτή την υπογραφή μιας συμφωνίας, πρέπει να εκτιμηθεί ποια είναι η προοπτική επιτυχίας μιας τέτοιας «συμφωνίας» όταν συνομολογείται μεταξύ ενός λαού «απόλυτα ηττημένου» και «προσβεβλημένου» και ενός δανειστή «απόλυτου νικητή» και υπερόπτη!
Προσέξατε πως στα χαρτονομίσματα του Ευρώ απεικονίζονται γέφυρες. Η υπονόμευση του οικοδομήματος της ΕΕ προχωράει! Μέχρι σήμερα οι γέφυρες συνδέουν ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ και μόνο ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ! Χρειάζονται γέφυρες που θα συνδέσουν πολιτιστικά ρεύματα , πολιτικά ρεύματα, ιδεολογίες, διαφορετικές και «ων ουκ έστι αριθμός» κοινωνικών λειτουργιών! Για τις γέφυρες αυτές δεν γίνεται λόγος.
Αντίθετα! Πολύς λόγος γίνεται για ένα ακόμη βαρέλι μπαρούτι στα θεμέλια της γέφυρας προς και από την Ελλάδα! Αυτό είναι υπονόμευση της ίδιας της Πλατυπρόσωπης και όχι της Ελλάδας!
Γιώργος Μπαλτάς 11.7.2015
