«…. Να φύγετε …Να πάτε αλλού…»!
Ακούγοντας τον κ. Δήμαρχο Ηλιούπολης να ενημερώνει με ιδιαίτερο «επικό» ύφος για τ ην προσπάθεια απομάκρυνσης του ενδεχόμενου να γίνει Ναός των κοπτών στην Ηλιούπολη , εντύπωση μου έκανε η φράση του «… Δεν γίνεται Ναός των Κοπτών στην Ηλιούπολη …. να πάνε αλλού…»!!
Όταν ήμουνα μικρός στις παρυφές του χωριού μου στρατοπεδεύανε συχνά πλάνητες Γύφτοι τότε, σήμερα Ρομά. Στη πιτσιρικαρία του χωριού προκαλούσαν περιέργεια και στους μεγάλους ενδιαφέρον προστασίας από συνήθεις «έκνομες» συμπεριφορές των “εισβολέων”. Πριν καν εγκατασταθούν, οι εισβολείς Γύφτοι, δέχονταν τις απειλητικές επισκέψεις των μεγάλων, συνοδεία των μικρών από μακριά, οι οποίοι μετά τις σχετικές απειλές απαιτούσαν από τους Ρομά να φύγουν από το χωριό και να …πάνε αλλού..! Αυτό το ..να φύγετε…. να πάτε αλλού…» μου έκανε εντύπωση γιατί εντωμεταξύ νύχτωνε .. .. και που να πάνε οι άνθρωποι τέτοια ώρα…!
Πρόσφατο επεισόδιο με του Ρομά είναι ο διωγμός τους στο Χαλάνδρι. «….Να φύγουν … να πάνε αλλού…». Μάχες «στο έδαφος», στα τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπό την σκιά του «…να φύγουν …. να πάνε αλλού…» !!
Ξαναγυρίζω στη νιότη μου. Στο χωριό μου, στο παρακείμενο δάσος βελανιδιών κατά τον Οκτώβρη καταφθάνανε , από το Ξηρόμερο, κοπάδια γουρουνιών για να τραφούν από τα βελανίδια που πέφτανε από τις βελανιδιές. Τότε άρχιζαν ομηρικοί καβγάδες μεταξύ των ντόπιων κτηνοτρόφων, που θεωρούσαν τα βελανίδια δικιά τους περιουσία και των εισβολέων «γουρουναρέων» . Πάγια απαίτηση των ντόπιων «…να φύγετε …να πάτε αλλού..»! Που να πάνε;
Πολύ αργότερα από τον εμφύλιο, το χωριό μου χωρισμένο στα δύο ! Όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά ως συνέπεια του εμφυλίου. Οι ντόπιοι σε διαρκή σύγκρουση με τους νεοφερμένους «ανταρτόπληκτους» που, αφού τους «φιλοξενήσανε» στη διάρκεια του εμφυλίου , μόλις τελείωσε ο εμφύλιος και οι «ανταρτόπληκτοι» επέλεγαν να παραμείνουν μόνιμα πια στο χωριό , οι ντόπιοι τους πιέζανε « … να φύγετε….. να πάτε αλλού…»! Που να πάνε;
Έφηβος πια, συμπεθεριάσαμε με μια προσφυγική οικογένεια και ο συμπέθερος, ο Μπάρμπα Γιάννης, που ήρθε κυνηγημένος από την Προύσα, διηγιότανε πως ήρθε στην Πατρίδα μικρό παιδί 15 χρονών. Από το Πειραιά και μέχρι να καταλήξει στο Αγρίνιο ακολούθησε μια μεγάλη πορεία με πολλούς σταθμούς από όπου οι «ντόπιοι» τους διώχνανε «…να φύγετε …να πάτε αλλού…» τους λέγανε! Που να πάμε; αναρωτιότανε και με πίκρα συμπλήρωνε : Εμένα με διώξανε μια φορά οι Τούρκοι και τέσσερεις φορές οι Έλληνες!! Αλλά και εδώ στο Αγρίνιο που ριζώσαμε , ριζώσαμε γιατί δεν είχαμε αντοχές να φύγομε και από εδώ και «..να πάμε αλλού…» !!
Αυτό το «…να φύγετε …να πάτε αλλού…» το ξέχασα στο χωνευτήρι της Αθήνας , μέχρι που εκεί κοντά στο 1990 με την εισβολή των Αλβανών έδωσε πάλι το βροντερό «παρόν» του. Αλβανοί «…να φύγετε … να πάτε αλλού…», μη βιάζεστε όμως, πρώτα θα μαζέψουμε τις ελιές!
Τελευταία, το μεταναστευτικό πρόβλημα έχει οξύνει τη κατάσταση και το γνωστό «… να φύγετε …να πάτε αλλού…» παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις με αποκορύφωμα την επιχειρηματολογία για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος: Από τη μια μεριά η ευθεία απαίτηση «….να φύγετε… να πάτε στη πατρίδα σας…» και από την άλλη να σας δώσουμε χαρτιά «…. Να φύγετε …να πάτε αλλού…»! Που να πάνε; Και αν δεν φύγουν; Και αν δεν πάνε αλλού; Και αν από εκεί που θα πάνε τους δώσουν χρήματα για να ξαναγυρίσουν ;
Τα παραπάνω αποτελούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις που διαμορφώνονται μεταξύ κοινωνικών ομάδων και σαφώς δεν στερούνται ιδεολογικού και πολιτισμικού περιεχομένου. Έχομε όμως και ανάλογες συμπεριφορές όχι μεταξύ κοινωνικών ομάδων αλλά στάσεων κοινωνικών ομάδων απέναντι σε ουσιαστικές λειτουργίες των ίδιων των κοινωνιών. Εδώ μάλιστα έχομε μια «ποικιλόμορφη» «κινηματική» κοινωνική ενότητα που παράγει το ανάλογο «… να πάνε αλλού…» και αναφέρονται σε λειτουργίες που προκύπτουν από τις ανάγκες και τις δράσεις των κοινωνιών.
Αυτή η επιχειρηματολογία - απαίτηση και μάλιστα λαϊκή απαίτηση «….να πάνε αλλού…» τη συναντάμε σε σημαντικά θέματα όπως, οι χωματερές, τα τζαμιά, τα νεκροταφεία , τα αποτεφρωτήρια νεκρών, Τα ΚΥΤ, οι κεραίες, οι δρόμοι υπερτοπικής κυκλοφορίας, αλλά και άλλα θέματα που προκαλούν την ευκαιριακή σύγκλιση ετερόκλητων ομάδων που καταγγέλλουν τις δραστηριότητες αυτές και όλοι μαζί προτείνουν απλά «…να πάνε αλλού..»! Που να πάνε ;
Τραγελαφική διάσταση έχει η στάση «πολιτών» με τις τοποθετήσεις των κάδων απορριμμάτων. Από τα σημαντικότερα «ρουσφέτια» που κάνουν οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι είναι οι «εξυπηρετήσεις» μετακίνησης του κάδου στο διπλανό οικόπεδο. Μπορείς να μεταφέρεις τον κάδο ; Που; Δεν με ενδιαφέρει! Μου αρκεί «….να πάει αλλού…» να μην είναι μπροστά στο δικό μου σπίτι !
Δρόμοι , πλατείες , μεγάλα ή μικρά έργα έγιναν παίρνοντας υπόψη τα συμφέροντα των ατόμων και όχι της κοινωνίας. Έτσι οι δρόμοι , οι πλατείες, τα σχολεία, και άλλες κοινωνικές ανάγκες τους αποφασίστηκαν «….να πάνε αλλού…» ! Που ; Πάνω από ρέματα, σκαρφάλωσαν σε βράχους όπου δεν ενοχλούσαν αφού δεν επηρέαζαν τα συμφέροντα των ιδιωτών !
Αυτό το «…να πάει αλλού….» κάνει τη λύση του πιο σημαντικού προβλήματος της εποχής μας , αυτό της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων, στο πλέον δισεπίλυτο πρόβλημα της Χώρας! Θυμηθείτε τις μάχες για τους ΧΥΤΑ. Να φύγουν από τη περιοχή μας και «… να πάνε αλλού…»!! Όσον αφορά τους Δήμους που παράγουν τα αστικά απορρίμματα παρακολουθούν τις μάχες για τους ΧΥΤΑ και «σφυρίζουν» αδιάφορα λες και τα σκουπίδια δεν είναι και δικά τους!
Κλείνοντας την προσέγγιση αυτή , το αποκορύφωμα αυτής της «αυτιστικής» πολλές φορές πολιτικής στάσης του Νεοέλληνα παίρνει ιδιαίτερα επικίνδυνες διαστάσεις όταν αναφέρεται στη κεντρική πολιτική στάση. Τα πράγματα δεν πάνε καλά «… χρειαζόμαστε….. μια άλλη πολιτική….» ! Σαυτό το «χρειαζόμαστε …μια άλλη πολιτική…» συμπίπτουν όλοι οι Έλληνες από την αμέσως επόμενη των εκάστοτε εκλογών. Ποια είναι όμως η άλλη πολιτική ;
Το πρόβλημα δεν είναι μικρό . Εντάσσεται και αυτό στο πελατειακό χειρισμό που το πολιτικό σύστημα επέλεγε για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των σχέσεων μεταξύ των κοινωνικών ομάδων. Ο κοινωνικός αυτοματισμός που σήμερα αποτελεί κύρια πολιτική επιλογή για τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής έχει τις ρίζες του στην πολιτική επιλογή επιβολής, του εγώ πάνω στο εμείς, του ατομικού συμφέροντος πάνω στο Δημόσιο συμφέρον, του ιδιωτικού χώρου πάνω στο Δημόσιο χώρο, της ατομικής φιλανθρωπίας πάνω στο κοινωνικό κράτος κ.λ.π. !!
Αυτή η …άλλη πολιτική…» δεν μπορεί υπάρξει αν δεν στηριχτεί στην αντιστροφή των πραγμάτων . Να δίνει προτεραιότητα στο συλλογικό συμφέρον , στο Κοινωνικό Κράτος , στο δημόσιο χώρο! Τότε και μόνο τότε θα είναι»… άλλη πολιτική…»!!
Η άλλη πολιτική πρέπει να στηρίζεται στον ΠΟΛΙΤΗ και όχι στον Ιδιώτη!!
Γιώργος Μπαλτάς 28.10. 2014
