Γράμμα σε έναν αστυνομικό
Φίλε αστυνομικέ,
σου μιλάει ένας συμπολίτης σου, ένας συνάνθρωπός σου που θέλει να σου πει από τα βάθη της καρδιάς του κάποια πράγματα.
Καταρχήν φίλε αστυνομικέ να σου δώσω συγχαρητήρια, γιατί το 5 που πήρες στις Πανελλήν ιες και η μονοετής φοίτησή σου στη σχολήτης αστυνομίας σού έχουν εξασφαλίσει σταθερή δουλειά και μισθό. Πώς το λέει ο λαός; Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, εσύ το οκτακοσαράκι-εννιακοσαράκι θα το πάρεις, έτσι δεν είναι; Αν σκεφτείς ότι υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα κι έχουν φάει τα χρόνια τους στα πανεπιστήμια, εσύ είσαι μια χαρά και μπράβο σου.
Παίρνω λοιπόν ως δεδομένο ότι δεν υπάρχει κάποια αρρωστημένη διαστροφή στο μυαλό σου, αλλά έγινες αστυνομικός για τη σίγουρη δουλειά και για να κάθεσαι στο περιπολικό ή το αστυνομικό τμήμα τρώγοντας τυρόπιτα, πίνοντας φραπεδάκι και κοιτώντας καμία γκόμενα. Πες λοιπόν ότι η άδικη η μοίρα σε έχει φέρει στο Σύνταγμα, μακριά από την ησυχία του αστυνομικού τμήματος, και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με χιλιάδες συμπολίτες σου που διαδηλώνουν κατά του εξευτελισμού της ζωής τους…
της ζωής μου…. και της δικής σου ζωής…
Πες μου λοιπόν καλέ μου φίλε, γιατί να τους επιτεθείς; Γιατί να τους σπάσεις το κεφάλι; Γιατί να τους βρίσεις; Εντάξει, θεωρώ ότι ο μέσος ΜΑΤατζής έχει λίγο πειραγμένο το εγκεφαλικό του σύστημα και το γουστάρει, γουστάρει τη βία και το βράδυ πηγαίνει σπίτι του και κοιτάζεται στον καθρέφτη γεμάτος υπερηφάνεια και σκεπτόμενος “τι γαμάτος που είμαι, έσπασα 12 κεφάλια σήμερα!”. Εσύ όμως, ο απλός χωροφύλακας, που θα’λεγε και ο συγχωρεμένος ο παππούς μου, γιατί βγάζεις τέτοιο μίσος; Τι σου’φταιξε αγόρι μου; Μοιράσου τον πόνο σου μαζί μας και θα σε καταλάβουμε.
Και σε παρακαλώ, μην χρησιμοποιήσεις το επιχείρημα ότι δουλειά σου είναι και εκτελείς εντολές. Δουλειά σου είναι να προστατεύεις τον πολίτη. Δουλειά σου είναι να κυνηγάς τους κακοποιούς. Δουλειά σου είναι να προστατεύεις τη δημοκρατία.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ:
να σπας κεφάλια, μύτες, δόντια απλών πολιτών
να πετάς χημικά, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και νερό με πίεση σε συνανθρώπους σου
να πουλάς εξουσία, μαγκιά, κλανιά κι εξάτμιση.
Και να σου πω και κάτι άλλο; Αυτοί που προστατεύεις, αφού τελειώσουν με εμάς και μας εξαθλιώσουν, θα ασχοληθούν με σας. Και όταν κι εσείς έχετε φτάσει στην εξαθλίωση και βλαστημάτε την ώρα και τη στιγμή που ακούσατε τον θείο στο χωριό και δηλώσατε σχολή αστυνομίας στο μηχανογραφικό, δεν θα υπάρχει κανείς να σας προστατεύσει.
Θα είστε μόνοι σας, γιατί θα σας έχουν παρατήσει κι εκείνοι τους οποίους προστατεύετε. Γιατί ως γνωστόν τη ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν, το ρουφιάνο κανείς…
