Εργατική Πρωτομαγιά 2011:Μήνυμα αντίστασης στην πολιτική της φτώχειας και της υπ
Η εργατική τάξη και ο ελληνικός λαός λεηλατούνται για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις και οι εκβιασμοί των ξένων τοκογλύφων δανειστών και για να δοθεί κρατικό χρήμα στους ντόπιους τραπεζίτες και τους μεγάλους κεφαλαιοκράτες.
Αυτή η πρωτοφανής αφαίμαξη των εργαζομένων και του ελληνικού λαού από την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, που η κυβερνητική προπαγάνδα με θράσος ονομάζει «διάσωση της πατρίδας», έχει οδηγήσει σε έναν οικονομικό βάλτο, καθώς το κρατικό χρέος γιγαντώνεται και η Ελλάδα βαδίζει στο δρόμο της χρεοκοπίας, όπως μαρτυρεί και η εντεινόμενη συζήτηση για την «αναδιάρθρωση» του χρέους της. Μέσα σ’ αυτό το αδιέξοδο, που έχει σύρει τη χώρα η κυβερνητική πολιτική, η ΕΕ, με την προσυπογραφή και της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, ετοιμάζεται να περάσει πάνω στο σβέρκο του ελληνικού λαού και το «σύμφωνο του ευρώ», που θα επιβάλει ένα μνημόνιο διαρκείας, ένα πολύχρονο, δηλαδή, καθεστώς ληστρικής απομύζησής του. Προπομπός του το νέο πακέτο των 76 δις € που θέλει να αντλήσει η κυβέρνηση μέχρι το 2015 με μαζικές αποκρατικοποιήσεις (50 δις €) και με πρόσθετο μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων (26 δις €), τα οποία θα βγάλουν στο σφυρί τη δημόσια περιουσία και θα επεκτείνουν το θέρισμα των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων, των θέσεων εργασίας και των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών.
Η πολιτική της κυβέρνησης, των μεγάλων αστικών κομμάτων και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης έχει μετατρέψει τη χώρα σε έρμαιο στα χέρια των ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και, ταυτόχρονα, σε υποχείριο των επιθετικών επιδιώξεών τους, θέτοντας ξανά το έδαφος, τη θάλασσα και τον εναέριο χώρο της Ελλάδας στη διάθεση του κατακτητικού πολέμου του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά της Λιβύης, παρέχοντας βοήθεια σε μια ιμπεριαλιστική εκστρατεία, που βαρύνει και οικονομικά το ελληνικό κράτος, την ώρα που αυτό βρίσκεται στα πρόθυρα της οικονομικής χρεοκοπίας!
Αυτή η ξενόδουλη πολιτική είναι σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
-Όχι στην οικονομική υποδούλωση και την πολιτική κηδεμονία της χώρας.
-Όχι στην πολιτική της ξένης εξάρτησης και υποτέλειας.
-Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο υποδούλωσης της Λιβύης.
Η καταιγίδα του μνημονίου συναντά την οργή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Ξεσήκωσε μαζικούς πανεργατικούς απεργιακούς αγώνες και κινητοποιήσεις κλάδων που έδειξαν την αγωνιστική θέληση της εργατικής τάξης να ανατρέψει την εφαρμογή της πολιτικής του μνημονίου. Ωστόσο ο αγώνας, που δόθηκε μέχρι σήμερα, δεν έφερε εκείνο που προσδοκά η εργατική τάξη, γιατί οι δυνάμεις που κυριαρχούν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα υπονομεύουν αυτόν τον αγώνα και τους στόχους του. Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ κινούμενες σαν παραρτήματα της κυβερνητικής πολιτικής στο εργατικό κίνημα έχουν υποκλιθεί στην πολιτική του μνημονίου και έχουν φρενάρει τις προσπάθειες να αναπτυχθεί ένας οργανωμένος, αλληλέγγυος, διευρυνόμενος και κλιμακούμενος πανεργατικός αγώνας. Από την άλλη τα ξεχωριστά συλλαλητήρια υπονομεύουν την ενωτική κινητοποίηση της εργατικής τάξης που θα έδινε μεγαλύτερη ισχύ και αποτελεσματικότητα στη μαζική πάλη της . Παράλληλα οι «εναλλακτικές προτάσεις διαχείρισης του χρέους», που φέρνουν σαν αιτήματα άλλες δυνάμεις στο μαζικό κίνημα δυνάμεις αποδυναμώνουν τα κεντρικά αιτήματα που θα πρέπει να παλέψει το εργατικό κίνημα για την ανατροπή του μνημονίου και το εκτρέπουν σε δρόμους συνδιαλλαγής με την αστική πολιτική.
Ο εργατοϋπαλληλικός αγώνας μπορεί να έχει θετικό αποτέλεσμα μόνο αν απομονωθεί η πολιτική του συμβιβασμού με την κυβερνητική πολιτική και ξεπερασθούν πρακτικές που εξασθενούν την ενότητα και τη μαζικότητά του, αν στηριχθεί στην πιο πλατιά κινητοποίηση εργαζομένων σε πανεργατικούς απεργιακούς αγώνες και μαζικά ενωτικά συλλαλητήρια, στην εργατοϋπαλληλική αλληλεγγύη, στο συντονισμό των εργατικών αγώνων, σε ένα πρόγραμμα οργανωμένης, συνεχιζόμενης και κλιμακούμενης πάλης του εργατικού κινήματος που θα δίνει έγκαιρα και αποφασιστικά κάθε μάχη για να μην περάσουν τα αντεργατικά μέτρα και θα έχει σταθερό στόχο την ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου. Με μια τέτοια κατεύθυνση επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί ο νέος γύρος αντεργατικών επιδρομών του μνημονίου που συμπεριλαμβάνει το λεγόμενο «μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο 2012 - 2015» που ανήγγειλε και ξεκινά την εφαρμογή του η κυβέρνηση.
- Να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στη δουλειά και στη σταθερή εργασία, τους μισθούς, τα μεροκάματα και συντάξεις, τις ΣΣΕ, τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια, υγεία και παιδεία.
-Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
-Κάτω η πολιτική της ανεργίας, της πείνας και της χρεοκοπίας κυβέρνησης-πλουτοκρατικής ολιγαρχίας-ΕΕ.
