Δε σας κρύβω ότι εγκαινιάζοντας αυτό το βήμα επικοινωνίας μαζί σας,μέσα στην πρώτη παράγραφ ο κι'όλας,υπάρχει η λέξη ευχές.
Ναι,όπως με ευχές ξεκίνησε σήμερα η μέρα μου καθώς ευχήθηκα στην φίλη μου τη Αργυρώ-γνωστή θεατρική παιδαγωγό και σκηνοθέτη της πόλης μας- για τη γιορτή της,μεταξύ άλλων και: "...σου εύχομαι το κυνήγι της ευτυχίας να'ναι η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής σου..." .
Η αλήθεια είναι ότι κλείνοντας το τηλέφωνο,προβληματίστηκα και εγώ ο ίδιος με αυτό που είχα εκστομίσει λίγα δευτερόλεπτα πρίν.Το κυνήγι της ευτυχίας λοιπόν.Και τι στοιχεία οφείλει να περιέχει;Και ποιά ευτυχία αλήθεια κυνηγάμε;Και πώς μπορεί όλο αυτό να γίνει ευχάριστη περιπέτεια;
Δεν είμαι σίγουρος πως και αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμές,ξέρω ακριβώς την σωστή απάντηση.Κατέληξα όμως σε κάποια συμπεράσματα τα οποία και παραθέτω για δικό σας προβληματισμό.
Τελικά νομίζω πως μικρές και πολλές στιγμές ευτυχίας πρέπει να κυνηγάμε όλοι μας καθώς και μικρές προσωπικές νίκες πρέπει να πετυχαίνουμε.Αν είναι δυνατόν το 24ωρό μας να γεμίζει απο τέτοιες.Ένα απολαυστικό παγωτό(κόντρα στην δίαιτα),μια βόλτα στην παραλία,μια βουτιά στην θάλασσα(ανεξαρτήτου εποχής,εάν αυτό ευχαριστεί),ένα βλέμα με νόημα στην μέση του πουθενά,το ότι κατάφερα να γράψω σε laptop(!),το ότι έτρεξα 8 χιλιόμετρα,το ότι πάω(και γυρίζω) στην Γλυφάδα με ποδήλατο,το ότι απάντησα στον προϊστάμενο όπως του έπρεπε,το ότι έγνεψα συγκαταφατικά στον τρελό και δεν αρπάχτηκα μαζί του.Αυτές είναι κάποιες στιγμές(ίσως και λίγο βιωματικές που έχουν καί ευτυχία καί νίκες.Και πιστέψτε με οτι μπορούν να λειτουργήσουν και λίγο ψυχοθεραπευτικά απέναντι στην μιζέρια που βουλιάζουμε,στην οικονομική κρίση,στο ΔΝΤ,στον Αυτιά και στην πραγματικότητα των "πιο λίγων".Γιατί απο'δώ και πέρα με "πιό λίγους" και με "πιο λίγα" θα ζούμε.
Και αν τελικά είμαστε "χορτάτοι" απο τέτοιες μικρές στιγμές και τέτοιες μικρές νίκες,ίσως -ίσως λέω- γινόμαστε καλύτεροι καί σαν άνθρωποι αλλά καί σαν πολίτες.
Μα,τότε δέν θα βάζουμε υψηλούς και μακροπρόθεσμους στόχους;Ίσως ρωτήσει κάποιος,και θα'χει και δίκιο.
Σαφώς και θα βάζουμε.Οφείλουμε να το κάνουμε.Σκεφτείτε όμως 2 αθλητές στην αφετηρία,ο ένας να'ναι full απο καθημερινή προπόνηση και ο άλλος εντελώς απροετοίμαστος.Απλά να έχει βάλει έναν στόχο.Να νικήσει!Θα...νικήσει;Εσείς τί λέτε;
Κλείνοντας εύχομαι σε όλους σας το κυνήγι της ευτηχίας να'ναι η καλύτερη περιπέτεια της ζωής σας.Και στην Αργυρώ για μιά ακόμη φορά ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και με ακόμη μεγαλύτερες...."ΒΛΑΒΕΣ".
