Γραμματέας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Ηλιούπολης

Ο ξενοδοχειακός κλάδος αποτελεί αναμφισβήτητα τον πυλώνα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, το οποίο έχει αναδειχθεί πλέον στο πολυτιμότερο ίσως κεφάλαιο γ ια την ανάπτυξη της εθνικής µας οικονομίας. H χώρα, χάρις στην παγκόσμια αναγνωρισιμότητά της, μέσα από την ιστορία και το φυσικό της περιβάλλον, κρατήθηκε από μόνη της στο παρελθόν σε μια καλή θέση στην παγκόσμια τουριστική αγορά, με αποτέλεσμα οι άμεσες, έμμεσες και πολλαπλασιαστικές επιδράσεις του τουρισμού στην εθνική οικονομία, να συνεισφέρουν 18-20% στο ΑΕΠ.
Το δε σύνολο των εσόδων από τον τουρισμό είναι ίσο με το συνολικό συνάλλαγμα που εισάγεται από τις εξαγωγές των αγαθών και μάλιστα με πολύ ισχυρότερο αναπτυξιακό αποτέλεσμα για την κοινωνία, καλύπτοντας περί το 40% του ελλείμματος του ισοζυγίου των εξωτερικών πληρωμών. Παράλληλα, περί τις 800.000 εργαζόμενοι, μεγάλο μέρος των οποίων ζει στην περιφέρεια, έχουν άμεση ή έμμεση απασχόληση στον τουρισμό. Ο τουρισµός είναι ένας από τους ελάχιστους τοµείς µε τόσο κεντρική και σηµαντική συµβολή στην ευρύτερη ανάπτυξη της οικονοµίας, καθώς ευνοεί και ενισχύει µια σειρά από κλάδους όπως το εµπόριο, οι κατασκευές και η µεταποίηση.
Το ελληνικό τουριστικό προϊόν παρά το γεγονός ότι κατέχει µια από τις σημαντικότερες θέσεις στην παγκόσμια τουριστική αγορά, εντούτοις παρουσιάζει προβλήματα διαρθρωτικής φύσης, τα οποία συνοψίζονται στα παρακάτω σηµεία:
-Γεωγραφική συγκέντρωση της τουριστικής προσφοράς σε συγκεκριµένες περιφέρειες της χώρας, σε βάρος άλλων περιοχών µη τουριστικά ανεπτυγμένων.
-Έντονη εποχικότητα της τουριστικής ζήτησης. Το φαινόµενο αυτό σε συνδυασµό µε την ελλιπή υποδοµή και την ανισοκατανοµή της τουριστικής δραστηριότητας, επιδρά ανασταλτικά στην ποιότητα των παρεχοµένων υπηρεσιών αλλά και στην υγιή ανάπτυξη των επιχειρήσεων.
-Σηµαντική ανεπάρκεια σε υποστηρικτικές υποδοµές (γήπεδα γκολφ, συνεδριακά κέντρα, µαρίνες, κέντρα θαλασσοθεραπείας, κέντρα τουρισµού υγείας, θεµατικά πάρκα, κέντρα αθλητισµού, προπονητικά κέντρα, κέντρα αξιοποίησης ιαµατικών πηγών κλπ.), η ύπαρξη των οποίων θα οδηγούσε στην ανάπτυξη πολλών µορφών εναλλακτικού τουρισµού πέραν του παραδοσιακού τουριστικού προϊόντος.
-Ισχυρή όσο ποτέ άλλοτε καθίσταται η ανάγκη βελτίωσης του επιπέδου παροχής υπηρεσιών σε βοηθητικά καταλύµατα και αµιγή κέντρα εστίασης και αναψυχής, καθώς και του επιπέδου εκπαίδευσης και κατάρτισης των απασχολουμένων στον τουριστικό τοµέα, της οργανωτικής δομής των µικροµεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων, των µέσων μεταφοράς κλπ.
-Έντονη εξακολουθεί να είναι η εξάρτηση των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων από τους µεγάλους διεθνείς τουριστικούς οργανισμούς. Παράλληλα, η διαπραγµατευτική ικανότητα των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων περιορίζεται και από την απουσία αεροµεταφορέων charter αµιγώς ελληνικών συμφερόντων.
-Η καθυστέρηση που σηµειώνεται στην εισαγωγή νέων τεχνολογιών (συστήµατα CRS, δίκτυα κρατήσεων, διαδίκτυο), καθώς και ο έντονος ανταγωνισµός του ελληνικού προορισµού από αγορές τόσο εντός όσο και εκτός Ε.Ε., δηµιουργούν περαιτέρω προβλήµατα στην ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.
-Η επιχειρηµατικότητα σε όλους τους υποκλάδους του τουρισµού, εµφανίζεται µε τη µορφή πολλών και µικρών επιχειρήσεων, χωρίς επώνυμο προϊόν και χωρίς την τάση ανάπτυξης συνεργιών που θα τους εξασφαλίσουν µακροπρόθεσµο αναπτυξιακό ορίζοντα.
-Χαµηλό επίπεδο της τουριστικής εκπαίδευσης.
-Απουσία επιχειρηµατικού ενδιαφέροντος για την ελληνική αγορά από αεροπορικές εταιρείες χαµηλού κόστους.
Μετά την άριστη διοργάνωση των Ολυµπιακών Αγώνων και τη γενικότερη διαφήµιση και αναβάθµιση της εικόνας της χώρας µας προς το εξωτερικό, οι προοπτικές του ελληνικού τουρισµού προδιαγράφονταν ως ιδιαίτερα θετικές. Εξάλλου, όπως αποδεικνύεται και από την εµπειρία των άλλων Ολυµπιακών πόλεων, τα αναµενόµενα οφέλη από την προβολή της κάθε χώρας είναι τεράστια υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα υπάρξει µακροπρόθεσµη ανάπτυξη και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του τουριστικού της προϊόντος. Ωστόσο, στην Ελλάδα παρά τη δυνατότητα που μας δόθηκε να θεσπίσουμε και να διατηρήσουμε ένα ισχυρό, διεθνούς εμβέλειας και αναγνώρισης brand name εμείς ως οφείλαμε ούτε τα αυτονόητα δεν πράξαμε. Μετά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων, η Ελλάδα όφειλε να διατηρήσει την παρουσία της αισθητή στον κόσμο ολόκληρο. Παντού, όπου γεγονότα, αθλητικές εκδηλώσεις, συνέδρια, θεματικές διοργανώσεις, εκθέσεις, έπρεπε να συμμετάσχει στη διαμόρφωση των νέων αντιλήψεων, πολιτικών και ρευμάτων. Να προβάλλει όλους εκείνους τους παράγοντες και τις προϋποθέσεις, που επηρεάζουν θετικά τις άμεσες επενδύσεις. Όλα αυτά θα δημιουργούσαν ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον για την επιχειρηματική δραστηριότητα. Την ίδια στιγμή, σύγχρονες υποδομές, που άλλες κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες των Αγώνων και άλλες μέσα από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, θα μπορούσαν να λειτουργούν υποστηρικτικά.
Και γεννάται το ερώτημα: Σήμερα με τη δυσμενή διεθνή οικονομική συγκυρία ο ελληνικός τουρισμός θα συγκρατήσει τις δυνάμεις του; Δεδομένου της οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με τον ΠΟΤ (Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού), θα αυξηθεί ο εγχώριος τουρισμός και γενικότερα τα ταξίδια μικρότερων αποστάσεων (Μεσογειακός Τουρισμός και Τουρισμός από Ευρωπαΐκες χώρες). Η Ελλάδα προσφέρεται για αυτού του είδους τον τουρισμό. H κρίση φαίνεται να επηρεάζει λιγότερο τον συγκεκριμένο κλάδο στην Ελλάδα σε σχέση με άλλους. Το γεγονός μάλιστα ότι η τουριστική κίνηση παραμένει και το 2008 στα ίδια επίπεδα με το 2007 αποτελεί αναμφισβήτητα επιτυχία. Tο μέλλον όμως είναι ευοίονο; Σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη έχει παρατηρηθεί ιδιαίτερη μείωση των τιμών σε όλες τις σχετικές με τον τουρισμό προσφερόμενες υπηρεσίες ενώ στην Ελλάδα οι τιμές παραμένουν σταθερές. Προφανώς υπάρχει και θέμα κακής νοοτροπίας στην Ελλάδα ενώ αν δε καταλάβουμε ότι τυχόν δυσμενέστερη θέση της τουριστικής μας βιομηχανίας μπορεί να προκαλέσει φοβερές και ανεξέλεγκτες αναταραχές στο κράτος λόγω της σημαντικής συνεισφοράς του στο ΑΕΠ.
Τροχοπέδη-Δυσμενές περιβάλλον για την περαιτέρω ανάπτυξη δημιουργεί και η καθυστέρηση εφαρμογής του ΕΣΠΑ σε επενδύσεις (καταλύματα κλπ) καθώς και η απουσία πρωτοβουλιών για τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού όπως ο αγροτουρισμός που έχει αναπτυχθεί σε άλλες χώρες πχ Ιταλία κλπ.
Με την αποσαφήνιση ενός μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδίου για τον τουρισμό, πυλώνες του οποίου πρέπει να είναι ο πολιτισμός, το περιβάλλον και η ανάπτυξη, η χώρα μας θα έπρεπε πλέον να είναι στην πρώτη σειρά προτίμησης, τόσο για να την επισκεφθούν πολίτες του κόσμου όσο και για να υλοποιήσουν τα επενδυτικά τους σχέδια, σε συνδυασµό µε την απλούστευση των διαδικασιών ιδιωτικών επενδύσεων (μείωση της γραφειοκρατίας).
Εκτιμάται ότι στις βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι η αναβάθμιση και ο εμπλουτισμός του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, η κατάκτηση νέων αγορών, η διείσδυση της προβολής της χώρας στο χώρο του διαδικτύου, η θέσπιση κανόνων σχετικών µε την εξυγίανση της αγοράς των εναλλακτικών µορφών τουρισμού (αθλητικού, αγροτικού, θρησκευτικού, συνεδριακού κλπ), καθώς και η προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών χαµηλού κόστους.
Οι κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις της εποχής επιβάλλουν την ανάγκη για βαθιές και τολμηρές τομές, που θα επιτρέψουν στον τουρισμό να καθιερωθεί ως ο κινητήριος μοχλός της εθνικής μας οικονομίας. Ας επικρατήσει μια συστηματική προσπάθεια όλων για την προβολή των αναμφισβήτητων πλεονεκτημάτων της χώρας μας (κλίμα, θάλασσα, πολιτισμός κλπ) και ας αποφευχθεί η δυσφήμισή της (καθαριότητα, κακή δημοσιονομική πολιτική, σκάνδαλα κλπ). 
Η νέα εθνική στρατηγική για τον ελληνικό τουρισµό θα πρέπει να συνοψίζεται: α) στον εκσυγχρονισµό και στη µεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση του επιτυχηµένου µοντέλου «ήλιος και θάλασσα» σε συνδυασµό µε την ενδυνάµωσή του µε µια σειρά από επενδύσεις σε όλες τις µορφές τουρισµού, β) στην αναβάθµιση των κορεσµένων τουριστικά περιοχών, τη βελτίωση των παρεχόµενων υπηρεσιών και τον εκσυγχρονισµό των υποδοµών και γ) στη δυναµική, επαγγελµατική και συστηµατική προβολή της χώρας και του ελληνικού τουριστικού προϊόντος σε όλο τον κόσµο και ιδιαίτερα στις αγορές στόχους.
Η συνεχής βελτίωση των υποδομών και η οργάνωση εκδηλώσεων διεθνούς ενδιαφέροντος και προβολής, θα βελτιώσουν την ανταγωνιστική θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια τουριστική αγορά και θα αυξήσουν το τουριστικό εισόδημα. Τα προσεχή δέκα χρόνια στόχος θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη στον συγκεκριμένο κλάδο με μια πολύ δυναμική θέση του Ελληνικού τουρισμού στην παγκόσμια αγορά.