1. Κ. Καραμανλής, 10 Μαρτίου 2004, ομιλία στην πρώτη συνεδ ρίαση Υπουργικού Συμβουλίου: «Το σπουδαιότερο ή και κρισιμότερο. Σεμνότητα και ταπεινότητα. Είναι αδιανόητη η οποιαδήποτε ένδειξη, ή υπόνοια αλαζονείας…Να το πω απλά. Θα με δυσαρεστήσει, θα δυσαρεστηθώ πάρα πολύ αν δω φαινόμενα υπερβολικής κοινωνικής ζωής, κοσμικότητες, ιδιαίτερο συχνοτισμό με οικονομικούς παράγοντες, φανταχτερές δεξιώσεις, πολυτέλειες και τα συναφή».
2. Στη συνέχεια, εν ενεργεία υπουργοί αποφασίζουν να γίνουν επιχειρηματίες και να κάνουν μπίζνες. Ομολογούν, χωρίς ντροπή, τις μέρες που εξαπολύεται από την κυβέρνηση ακόμη μία ανάλγητη φοροεπιδρομή, ότι συνέστησαν εταιρείες για να φοροδιαφεύγουν νόμιμα…(Βουλγαράκης)
3. Το αρμόδιο για την προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας υπουργείο, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, επιχειρεί μέσω βουλευτή της ΝΔ, να προωθήσει τροπολογία για τον αποχαρακτηρισμό υδροβιοτόπου, προκειμένου να το παραχωρήσει στους…μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου. Όταν αποκαλύπτονται, ο ένας, υφυπουργός, δηλώνει «άγνοια» (Κιλτίδης) και ο άλλος, βουλευτής, δηλώνει «βλάκας» (Γεροντόπουλος).
4. Η κυβέρνηση της ΝΔ, είναι μια κυβέρνηση μπίζνεσμαν, ηθικών και πολιτικών ασυμβίβαστων, της οποίας ηγείται ένας άφαντος πρωθυπουργός. Ο κ. Καραμανλής σεμνά και ταπεινά κατάφερε να μετατρέψει την μάχη για την διαφάνεια, την μάχη ενάντια στη διαφθορά, στο μεγαλύτερο ανέκδοτο της Μεταπολίτευσης.
