Στις 15 Νοεμβρίου 2001 ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάλεσε την ¨Επιτροπή Μορφω τικών Υποθέσεων¨ ( στην οποία συμμετείχε τότε και ο Αλέκος Αλαβάνος ) να συντάξει μία ¨Έκθεση Πρωτοβουλίας¨ σχετικά με τα Πανεπιστήμια και την Ανώτατη Εκπαίδευση στον λεγόμενο ¨Ευρωπαϊκό Χώρο¨ .
Η ΕΙΔΗΣΗ : Η ¨Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων¨ συνήλθε τρις φορές για να συντάξει τις προτάσεις και το σκεπτικό της .
Στην τελευταία συνεδρίαση της , στις 23/11/2002 , ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΜΟΦΩΝΑ , δηλαδή και με την σύμφωνη γνώμη του κ. Αλέκου Αλαβάνου , τις προτάσεις της , η οποίες κατατέθηκαν την επομένη ( 24/11/2002) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πήραν τη μορφή ¨Πρότασης Ψηφίσματος¨ προς την Ολομέλεια. ( Κωδικός : 2001/2174(INI).
Ο κ. Αλαβάνος πριν 4 χρόνια έδινε «υπέρ πάντων» αγώνα υπέρ των ΚΕΣ, δηλώνοντας ότι: «Παρά τις πολύχρονες και συνεχείς καταγγελίες μου ότι η κυβέρνηση παραβιάζει την οδηγία 89/48 της ΕΕ, εμμένει να μην αναγνωρίζει τους τίτλους των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων που δίνονται σε συνεργασία με τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών»!!! (Από την ιστοσελίδα του κ. Αλαβάνου, ως ευρωβουλευτή στις 29/8/2002). Βεβαίως, πρόσφατα έσπευσε να καταθέσει Ερώτηση στη Βουλή ενάντια στα ΚΕΣ. Αποδεικνύοντας, για μια ακόμη φορά, την αναξιοπιστία του ΣΥΝ.
Ακόμα το ίδιο αποδεικνύεται με την «Εκθεση σχετικά με τα πανεπιστήμια και την ανώτατη εκπαίδευση στον ευρωπαϊκό χώρο της γνώσης (2001/2174 (ΙΝΙ)». Πρόκειται για έκθεση του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (24/5/2002) την οποία εισηγήθηκε ομόφωνα επιτροπή, στην οποία μέλος ήταν και ο κ. Αλαβάνος και ψήφισε ο κ. Παπαγιαννάκης. Σε αυτήν προβλέπεται ότι: «Είναι αναγκαίο να τεθούν οι βάσεις για τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης», «πρέπει να επιταχυνθεί και να ενδυναμωθεί η διαδικασία της Μπολόνια», «να εντάξουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στα προγράμματα διά βίου κατάρτισης», «τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελούν μέρος του ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος και συμβάλλουν στην ανάπτυξή του».
Οι παραπάνω «αρχές» που εισηγείται ο κ. Αλαβάνος ταιριάζουν μόνο στα συμφέροντα των μονοπωλίων και όχι σ' αυτά των φοιτητών και των εργαζομένων και τους αγώνες τους ενάντια στο νόμο - πλαίσιο.
Επίσης, μόνο ένα καιροσκοπικό οπορτουνιστικό κόμμα θα μπορούσε και να δηλώνει την ανάγκη για απόσυρση του νόμου για να ψαρεύει στα θολά και να εισηγείται ταυτόχρονα στη Βουλή τροπολογίες στον ίδιο νόμο, όπως έγινε με το νόμο - πλαίσιο για τα ΑΕΙ τον περασμένο Φλεβάρη, όπου ο ΣΥΝ κατέθεσε 28 τροπολογίες!!! για να τον φτιασιδώσει.
Το κάλεσμα της «Αριστερής Μεταρρύθμισης» πανεπιστημιακών που πρόσκεινται στον ΣΥΝ τάσσονταν υπέρ του «διαλόγου» για το νόμο - πλαίσιο, για να προωθηθούν οι κατάλληλες μεταρρυθμίσεις, όπως έλεγαν. Αυτή η παράταξη δέχεται την αξιολόγηση, αποδέχεται και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Απευθύνουμε το ερώτημα: πώς χαρακτηρίζετε την κίνηση αυτή της «Αριστερής Μεταρρύθμισης» που εκφράζει τον ΣΥΝ; Ή μήπως θέλετε να το προσπεράσετε, με τη δικαιολογία ότι οι μεν είναι με το ΣΥΝ, ενώ η «Συσπείρωση» στηρίζεται από το ΣΥΡΙΖΑ; Είναι κριτήριο για τη στάση της παράταξης αυτής, αν θα σιωπά και θα συμβιβάζεται με αυτές τις απόψεις καθηγητών του ΣΥΝ.
Η τακτική του ΣΥΝ εκφράστηκε και στις διαδηλώσεις. Συμμετείχε στις κινητοποιήσεις και ταυτόχρονα αποδέχτηκε τη θέση του Αντιπροέδρου στο Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών της ΓΣΕΕ (Ακαδημία Εργασίας, δηλαδή το γνωστό ιδιωτικό «Πανεπιστήμιο» της ΓΣΕΕ). Η τακτική του ΣΥΝ ήταν και συμμετοχή στις μεγάλες μαζικές πορείες και κάλεσμα στελεχών του να σταματήσουν οι καταλήψεις και οι διαδηλώσεις (όπως παρουσίασε τις θέσεις της «Αριστερής Μεταρρύθμισης» του ΣΥΝ ο κ. Λ. Παπαγιαννάκης στην «Ελευθεροτυπία» στις 31/1/2007). Το «κερασάκι στην τούρτα» του συμβιβασμού και του συστήματος είναι τελικά και ο ΣΥΝ και όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεργάζονται. Οταν δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, αναφωνούν ότι είναι ΣΥΡΙΖΑ κι όχι ΣΥΝ!
Όταν η δυσφορία των μαζών οδηγεί σε ριζοσπαστικές θέσεις και στην υπέρβαση της συναίνεσης και υποταγής εμφανίζονται ο ΣΥΝ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και το ΠΑΣΟΚ για να ψαρέψουν στα θολά.