Θέλουνε να είμαστε η κακή βιτρίνα του συστήματος

Ο Βλαχάκης Γιώργος συνομιλεί με έναν 25χρονο αστυνομικό των ΜΑΤ
Δεν ήθελα να μάθω και να ξέρω το όνομά και το επώνυμό του. Ούτε που μένει, από που είναι κτλ. Νομίζω ούτε εσείς τα χρειάζεστε όλα αυτά... Δεν ήθελα να έχω ούτε φωτογραφία του. Με ενδιέφερε μόνο να προσπαθήσω να γνωρίσω την άλλη πλευρά του φεγγαριού.
Η κουβέντα έγινε στα σκαλιά της πλατείας. Το μαγνητοφωνάκι κατέγραψε όλο το θόρυβό της. Δε μπόρεσε να καταγράψει την αγωνία ένός 15χρονου αλλοδαπού... που προσπαθούσε να μάθει ποδήλατο...



Γ.Β.
: ας ξεκινήσουμε με την ηλικία σου
ΑΣΤ : είμαι 25 στα 26..
Γ.Β.: Πως σού ήρθε να διαλέξεις αυτή τη δουλειά..;
ΑΣΤ : στην αστυνομία είχα το προνόμιο;; το μειονέκτημα;;; να υπηρετεί και ο πατέρας μου…μού είχε μπει το μικρόβιο από την αρχή…βέβαια εγώ είχα άλλα όνειρα ..ήθελα να γίνω δάσκαλος…ή να σπουδάσω οικονομικά…το θέμα ήταν ότι δεν ήθελα να επιβαρύνω τους γονείς μου σπουδάζοντας σε μια άλλη πόλη …ήξερα ότι θα ήταν αρκετά δύσκολο γι’ αυτούς…και το κυριότερο ήθελα από την αρχή της ενηλικίωσής μου να έχω τα δικά μου λεφτά και να ήμουνα όσο γίνεται …ψιλοανεξάρτητος..

Γ.Β.: …πατέρας αστυνομικός …για μίλησε μου για αυτή τη σχέση …
ΑΣΤ: ..η αλήθεια είναι ότι το πρώτο καιρό δε μου άρεσε καθόλου…δε καταλάβαινα τους λόγους που φοβόταν συνέχεια να κάνω το οτιδήποτε…να πάω στο γήπεδο ας πούμε …ή να κυκλοφορώ το βράδυ με το ποδήλατο…είχε δει πολλά …φοβότανε…βέβαια περνώντας ο καιρός συνειδητά αποφάσισα να δώσω στη σχολή αστυφυλάκων…ανεξάρτητα αν ήταν αστυνομικός και ο πατέρας μου…μέχρι τη Δευτέρα Λυκείου θα έλεγα ότι επηρέαζε την επαγγελματική μου προοπτική η δουλειά του πατέρα μου…

Γ.Β.: ..σε μια τυπική ελληνική οικογένεια, που τα βγάζει όπως μπορεί πέρα, ο γιος, θέλοντας να μην την επιβαρύνει οικονομικά περισσότερο, αποφασίζει να γίνει αστυνομικός…με τι όνειρα άραγε..;;; και ότι θα ήσουνα αστυνομικός που θα φορούσε την όποια εξουσία στα 18 του ..σου έλεγε κάτι…;
ΑΣΤ.:…αυτό με την εξουσία πιστεύω ότι δεν ισχύει…γιατί εγώ… αυτό το περί εξουσίας δεν μπόρεσα να το καταλάβω ποτέ…τον πατέρα μου τον έβλεπα σχεδόν καθημερινά να μην είναι σε καλή κατάσταση…ιδιαίτερα μετά από επεισόδια…δεν έβλεπα πάνω του κανένα σημάδι εξουσίας …επειδή ας πούμε κρατούσε ένα κλομπ…παραπέρα …εξουσία μπορεί να υπάρχει …αλλά σε μέτρο που σε μας δε μας επιτρέπεται να τη χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε …

Γ.Β.: …πάντως μη μου πεις …η στολή έχει πέραση στις γυναίκες …κι αυτό το ψυχανεμιζόσουν …(γέλια..)
ΑΣΤ.: ..πλάκα …πλάκα …έχετε δίκιο…αν και δε το φανταζόμουνα …ναι… ναι…ισχύει (γέλια)

Γ.Β.:… τι σου είπε ο πατέρας σου όταν του είπες τις σκέψεις σου να δώσεις στη σχολή… .
ΑΣΤ.: ..καθίσαμε και συζητήσαμε τα υπέρ και τα κατά …πολλά κατά …ένα υπέρ…ότι θα έπεφτε ο μισθός κάθε μήνα …κάθε δεκαπενθήμερο…ότι δε πρόκειται ποτέ να πεινάσω…από την άλλη ξεκαθαρίσαμε ότι δε θα έχω προσωπική ζωή…ωράριο…ότι θα πρέπει ακόμα να βρω μια κοπέλα που να ανέχεται το άστατο της καθημερινότητας μου… χωρίς σίγουρη καμιά αργία…αλλά παρ’ όλα αυτά μου είχε κάτσει …

Γ.Β.: ..επανέρχομαι…τι όνειρα είχες όταν μπήκες στη σχολή …πως φανταζόσουνα τον εαυτό σου ως αστυνομικό ..
ΑΣΤ.: …όσο παράξενο κι αν ακούγεται …όταν διάβαζα για να μπω φανταζόμουνα τον εαυτό μου σαν ένα αστυνομικό που έβλεπα στις αμερικάνικες ταινίες....έτσι ρομαντικά θα έλεγα…θα υπηρετούσα το γενικό καλό …καταλαβαίνετε νομίζω….αλλά τελικά δεν έχει καμιά σχέση …από την πρώτη μέρα που μπήκα στη σχολή…
Γ.Β.: …έφαγες ξύλο…;;;(γέλια}
ΑΣΤ.: …(με γέλιο..) ..όχι ξύλο δεν έφαγα…αλλά τα πάντα ήταν ανοργάνωτα μέσα στη σχολή και από άποψη μαθημάτων και από άποψη νοοτροπίας…
Γ.Β.: …αυτό το περί νοοτροπίας με ενδιαφέρει …για πες…
ΑΣΤ.: …είμαστε στη σχολή εφτά μέρες τη βδομάδα …συνέχεια….η νοοτροπία ήτανε ..αν μιλήσεις θα σου κάνω αναφορά ..για να φας πρόστιμο…ενώ πας να εκπαιδευτείς για το πώς θα πρέπει να είσαι έξω…για το πώς θα μιλάς …για τη χρήση του όπλου…για το πώς πρέπει να είναι ένας επαγγελματίας αστυνομικός …δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο μέσα στη σχολή…μίζερες καταστάσεις …καταλαβαίνετε…σε κάνουν να απεχθάνεσαι και κάποια πράγματα…
Γ.Β.: …όπως…
ΑΣΤ.: να αναρωτιέσαι στη τελική ..τι ήρθα να κάνω εδώ…να βγω το γρηγορότερο μπας και μάθω πράγματα έξω ..πάνω στη δουλειά….μου άρεσε όμως που κάναμε μαθήματα στο επίπεδο του δεύτερου έτους της Νομικής …αυτό ήταν εντάξει…]

Γ.Β.: …πιστεύεις δηλαδή ότι η σχολή προσπαθούσε να σου περάσει ένα ρούχο το οποίο εσύ δε μπορούσες να ντυθείς…με μια κάποια κρυφή προπαγάνδα ..κατήχηση …όπως θέλεις πες το εσύ..;
ΑΣΤ.: ..θα το πω διαφορετικά …ήθελε να περάσει το πνεύμα άκρατης πειθαρχίας ..με την ενασχόληση σε ανούσια πράγματα…σου έσφιγγε τη ψυχή ένα γαμώτο…

Γ.Β.: …με την εκπαίδευση στα όπλα ..τι γίνεται…έχουν δημοσιευθεί διάφορα..
ΑΣΤ.: …όπλο πιάσαμε από την πρώτη βδομάδα στη σχολή…κάναμε την όποια εκπαίδευση … το όπλο όμως δεν είναι σαν ένα βιβλίο που το βάζουμε να κάθεται στη βιβλιοθήκη μας …θέλει συνεχή εκπαίδευση…πέντε χρόνια τώρα σκοποβολή έκανα μόνο μια φορά… ότι εκπαίδευση στο όπλο θέλεις να κάνεις… την κάνεις με δικά σου έξοδα…δεν υπάρχει η πρόνοια για συνεχή εκπαίδευση …λόγω έλλειψης κονδυλίων…σου λένε ..τη στολή την αγοράζεις εσύ ..το αλεξίσφαιρο μου, αυτό που μου έδωσε η υπηρεσία, έχει λήξει εδώ και τέσσερα χρόνια …πρέπει να το αγοράσεις εσύ…

Γ.Β.: ..η ΕΛΛΑΣ που τρώει τα παιδιά της…
ΑΣΤ.:…κάπως έτσι…το ακούω και από πολίτες …
Γ.Β.: …δηλαδή..;
ΑΣΤ.:…τον τελευταίο χρόνο…όσο κι αν σας φανεί παράξενο αυτό …βλέπω μια στροφή των πολιτών προς το μέρος μας …αν θέλετε τη βάζω την έκφραση σε πολλά εισαγωγικά ..όμως αρχίζει να καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος ότι κι εμείς δεν είμαστε σε καλύτερη μοίρα από αυτούς που είναι έξω….
Γ.Β.: ..από τους έξω…θεωρείς ότι είσαι κάπου μέσα…που είσαι μέσα …;
ΑΣΤ : ..θεωρώ ότι είμαι μια κακή βιτρίνα στο όλο σύστημα που υπάρχει για οικονομούνται κάποια συμφέροντα…αν μου επιτρέπεται η λέξη…
Γ.Β.: …σχολίασε λίγο παραπάνω αυτό που είπες μόλις τώρα..
ΑΣΤ.;…κοιτάξτε ..με όλα αυτά ..με την κρίση ..με τα νομοσχέδια ..με τους αγανακτισμένους …δε βλέπω να την πληρώνει κανένας άλλος εκτός από την αστυνομία …τον πολίτη που είναι στους δρόμους …τους απολυμένους ..και τους ανέργους….

Γ.Β.:….θέλεις να πεις ότι οι διαδηλωτές και οι, απέναντι σε αυτούς, άντρες των ΜΑΤ μοιράζονται την ίδια κοινωνική μοίρα…;
ΑΣΤ.: …για να πω την αλήθεια …με τους διαδηλωτές που απέναντί τους ήμουνα και είμαι πολλές φορές…ναι είμαστε στην ίδια μοίρα …αλλά δε ξέρω πως συμβαίνει ..και σε μέρες ψήφισης νομοσχεδίων …που υπάρχει πολύς κόσμος ..κάτι γίνεται και χαλάει όλο αυτό το ειρηνικό ….

Γ.Β.:..δε πιστεύω ότι όλο αυτό να το φορτώνεις στους διαδηλώνοντες συμπολίτες σου…;;;
ΑΣΤ.:...μα δε το φορτώνω σε αυτούς καθόλου…αλλά σε μια μερίδα ατόμων…που δεν είναι ούτε από τη μεριά των μεν ούτε από τη μεριά των δε …από ότι έχω δει τουλάχιστον …είναι παιδιά πολιτικών …ή πλουσίων …ή κάποιων που έχουν κάποιες πλάτες…και όταν τους πιάνομε μέχρι να πάει το περιπολικό στη ΓΑΔΑ…έχουν αφεθεί ελεύθεροι ξανά στο δρόμο…νιώθεις γελοίος τότε…καταλαβαίνετε…το έχω πάθει αυτό που σας περιγράφω...αρχίζεις να σκέφτεσαι ..να το ξανακάνω…;;;..και γιατί να το ξανακάνω και να με σταμπάρουν σε πολλά site ;;;…πράγμα επικίνδυνο για μένα προσωπικά…ας το αφήσω και βλέπουμε…αν υπήρχε δικαιοσύνη σε λίγες εβδομάδες τα πράγματα θα ήταν τέλεια....

Γ.Β.:…ερχόμενος να σε συναντήσω είδα σε ένα τοίχο γραμμένο το σύνθημα ….καλύτερα άνεργος παρά μπάτσος…τι λένε σε εσένα αυτές οι λέξεις..;
ΑΣΤ.:…μάλλον θα είναι γραμμένο από κάποιο που έχει λύσει το βιοτικό του πρόβλημα…σιγά ρε φίλε θα του πω εγώ …μίλα σήμερα…ιδιαίτερα σήμερα… με την ανεργία στο 25 – 30 %... με κάποιον που ψάχνει για δουλειά …για να σώσει την αξιοπρέπειά του μόνο και μόνο…όχι τίποτα καταπληκτικό…είναι εύκολο σύνθημα…ανώδυνα γράφεται…

Γ.Β.: ..συγγνώμη για την ερώτηση ..πόσα λεφτά παίρνεις καθαρά στα χέρια σου…;
ΑΣΤ.: ..κοντά στα 1150 ευρώ…μαζί με το επίδομα που παίρνω στο πόστο που είμαι …χωρίς αυτό θα έπαιρνα γύρω στα εννιακόσια ευρώ…άντε χίλια…και να σκεφτείτε στους δρόμους, με τις ασπίδες παραμάσχαλα, είναι και πάρα πολλοί με δύο ..τρία ..τέσσερα παιδιά…δεν έχουν κανένα οικονομικό λόγο πραγματικό να συμμετέχουν κάθε μέρα σε αυτόν τον πόλεμο…και να συμβαίνουν παράπλευρες απώλειες…γιατί συμβαίνουν απώλειες και από τις δυο μεριές…ανεξάρτητα τι επιλέγουν να δείξουν τα site ή τα κανάλια…

Γ.Β.: ..Πες μου αλήθεια …πως νιώθει ρε παιδί μου κάποιος που ρίχνει χημικά…;;;
ΑΣΤ.: …η όποια ρίψη χημικού από το καθένα μας ..δε ξέρετε με πόσα χαρτιά θα πρέπει να δικαιολογηθεί στην υπηρεσία.…και επειδή βλέπω πως χαμογελάτε ειρωνικά ..να το ξεκαθαρίσω…δε μιλάω για τις δυο μέρες του καλοκαιριού που πέσανε τόνοι χημικά ..αλλά και τόνοι μάρμαρα..
Γ.Β.:…ωραία ..πες μου πως νιώθεις όταν εσύ που καλυμμένος με την μάσκα και πίσω από την ασπίδα σου πατάς τη σκανδάλη και ρίχνεις χημικά στα μούτρα του ή των απέναντι…
ΑΣΤ.:…κανείς δε θέλει να πατήσει καμιά σκανδάλη …αλλά όταν βλέπεις τον άλλο να έρχεται στα δυο μέτρα με ένα σίδερο στα χέρια και προσπαθεί να σε χτυπήσει… βρίσκεσαι υποχρεωτικά σε άμυνα…λειτουργείς αυτοσυντηρητικά…

Γ.Β.: …εντάξει τώρα…δε θα σου έρθει κάποιος διαδηλωτής στα… ξεκούδουνα …να λειτουργήσει απέναντί σου έτσι …κάτι θα έχει συμβεί…εσείς πολλές φορές λειτουργείται απρόκλητα και προκλητικά ταυτόχρονα …θυμάμαι την εικόνα που κάποιος από σας έριξε στα μούτρα χημικά στο Γλέζο!!! …ή σε κάποια ανώνυμη και απροστάτευτη εξηνταπεντάχρονη γυναίκα…ποιος αμύνεται από ποιανού επίθεση ..νομίζω ότι μάλλον τις περισσότερες φορές είναι ξεκαθαρισμένο…εκ των πραγμάτων…
ΑΣΤ.: ..κοιτάξτε να δείτε …όταν βλέπεις τον συνάδελφό σου να καίγεται κυριολεκτικά δίπλα σου από μια μολότοφ…ή να τον βλέπεις χωρίς δάχτυλα ξαφνικά ..εκεί τι θα κοιτάξω ;;;;…το να μη χτυπήσω τον παππού…που φυσικά δε φταίει ή να ρίξω μια κρότου λάμψης ..η κάποιο καπνογόνο ..ώστε να φύγουμε πίσω εμείς …πίσω κι αυτοί…και να υπάρξει μια ψιλοηρεμία…αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της ρίψης χημικών…αλλά προσέξτε μένουν αυτοί που έχουν έρθει με μάσκες ..άρα είναι έτοιμοι για πόλεμο μαζί μας …για τίποτα άλλο….κι έπειτα φανταστείτε την ψυχολογία , τη νευρική υπερένταση , την κούραση από την αϋπνία δυο ημερών μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση …ε…δεν είναι και υπεράνθρωποι οι αστυνομικοί ..κάποιοι θα ξεφύγουν …αντιεπαγγελματικό…θα συμφωνήσω…αλλά…. Και κάτι άλλο ..μη νομίσει κανείς ότι παίρνουμε υπερωρίες…φυσικά και δε παίρνουμε ( γέλια)…και να σας πω κάτι…θέλω να φύγω από αυτό το πόστο…το 90% που υπηρετούμε τα ΜΑΤ ή τα ΥΜΕΤ θέλει να φύγει …αλλά δεν μας επιτρέπεται…

Γ.Β…κοίταξε να δεις όμως και συ …απέναντι στην αυταρχικότητα μιας βίαιης συμπεριφοράς από τη μεριά της εξουσίας …υποχρεούται ο άλλος να απαντήσει το ίδιο αυταρχικά και βίαια …αν και βρίσκεται έτσι ή αλλιώς σε δυσκολότερη και μειονεκτικότερη θέση …συμφωνείς..;;;
ΑΣΤ.:…εννοείται…αλλά πρέπει να παραδεχτείτε κι εσείς ότι δεν γίνονται ανάλογα επεισόδια σε κάθε διαδήλωση …μόνο σε συγκεκριμένες ….

Γ.Β.: …ρε παιδί μου …έχω την εντύπωση ότι σα να σας έχουνε συνδέσει με ένα μικροτσίπ (γέλια)… και το ενεργοποιούνε … και εκεί που όλα μπορεί να είναι ψιλοήρεμα, όπως λες κι εσύ ..ξαφνικά από τη μεριά σας γίνεται το ντου και… όποιον πάρει ο «χάρος»…δηλαδή τι σας λένε ..βαράτε όποιο βρείτε μπροστά σα;…;;;
ΑΣΤ.: ..το ψάρι λένε βρωμάει από το κεφάλι …καλώς κακώς …τα τελευταία χρόνια που για μπεις στην αστυνομία δίνει πανελλήνιες από τη μια το επίπεδο έχει ανέβει…αλλά αυτοί που μας διοικούν δε κάνουν για αυτές τις θέσεις ..είναι αυτό που λένε …λάθος άτομα σε λάθος θέσεις…όσο για το βαράτε …αλήθεια σας το λέω ..φοβούνται να το πούνε…

Γ.Β.: …θεωρείς τον εαυτό σου αναγκαίο εργαλείο του συστήματος ..;
ΑΣΤ.: .. θέλουνε να είμαστε μια κακή βιτρίνα του συστήματος… που για πολύ καιρό θα είμαστε στη μόδα.(γέλιο)…είναι πολύ ψυχοφθόρος ο ρόλος μας…ξεκινώντας το πρωί ή το απόγευμα για η δουλειά …δεν έχω καμιά διάθεση να δείρω κάποιον ή να έχω ένα ανάλογο πάρε δώσε με οποιοδήποτε πολίτη…κι όποτε συμβαίνει… γυρίζω πτώμα …δε θέλω και δε μπορώ να συναντηθώ με κανέναν…

Γ.Β.: ..κατά καιρούς, και αποδεδειγμένα, η αστυνομία έχει χρεωθεί με θανάτους πολιτών…εσύ ως αστυνομικός πως νιώθεις για αυτή τη χρέωση..;;
ΑΣΤ.: …εκεί ξεπερνάμε τη συνηθισμένη διαδρομή…βρισιές…ξύλα …μολότοφ…πέτρες …δακρυγόνα ..κρότου λάμψης… ψεκασμοί κλπ…όταν πρόκειται για την ανθρώπινη ζωή ο σεβασμός είναι απόλυτος…ντρέπομαι …είναι λίγο ότι και να πω…αλλά… κι εμείς για την υπηρεσία… όσο ψυχρό κι αν ακούγεται… είμαστε αναλώσιμοι…θα τον γράψει το νεκρό αστυνομικό στα κιτάπια της …και του χρόνου θα φροντίσει …αν είναι εφικτό ..να προσλάβει έναν παραπάνω… για αντικατάσταση…τόσο απλά….

Γ.Β.:…αν σου λέγανε να ρίξεις πλαστική σφαίρα ..θα έριχνες;;; ..και μπορείς να μη ρίξεις…;;;
ΑΣΤ.: …αν είναι διαταγή …είναι διαταγή…δεν είμαι υπάλληλος σε μια εταιρία…θα πρέπει να την εκτελέσω…
Γ.Β.: …αν δεν εκτελέσεις τη διαταγή …θα σε διώξουνε..;;;;
ΑΣΤ. …τόσο ωμά ..όχι …αλλά μια δεν εκτελείς διαταγές …δυο δεν εκτελείς…θα έχεις πρόβλημα μεγάλο…

Γ.Β. : …αλήθεια όταν λες στους φίλους που γνωρίζεις για πρώτη φορά ότι είσαι ενεργός αστυνομικός σε διαδηλώσεις ..πως σε αντιμετωπίζουν..;;;
ΑΣΤ.: …πρέπει συνεχώς να αποδεικνύω ότι δεν είναι ακριβώς τα πράγματα όπως τα βλέπουν από την TV ή τα site…
Γ.Β.: όταν ακούς το «μπάτσοι , γουρούνια δολοφόνοι» τι νιώθεις …;
ΑΣΤ.:…το συνήθισα πλέον …ξέρω πως το φωνάζουν για να ξεσπάσουν …δε νιώθω έτσι προσωπικά …το ξεπερνώ…από την άλλη κυκλοφορεί ανάμεσα μας έντονα πολλές φορές… «τα κωλόπαιδα θα τα γα…..με», ιδιαίτερα όταν δίπλα σου τρέχει αίμα…
Γ.Β.:…έλα ρε τώρα… το αίμα που έτρεχε στις τελευταίες διαδηλώσεις δεν ανήκε παρά σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας, ανεξαρτήτου ηλικίας, που βρέθηκαν μια κάποια στιγμή να διαδηλώνουν σε μια κάποια πλατεία για το μέλλον των παιδιών τους και το δικό τους…χωρίς κουκούλες…σου σημειώνω..
ΑΣΤ.: …όταν πίσω από αυτά τα άτομα …εμφανιστεί κάποιος και μου πετάξει μια μολότοφ …ε…δεν θα κάτσω να πω …συγγνώμη ...κάντε λίγο πιο πέρα να προσπαθήσω να συλλάβω αυτόν με την κουκούλα …θα χτυπήσω …κακώς;;;;…κακώς …πάνω στην ώρα της μάχης … δε γίνονται όλα με τρόπο δίκαιο…εγώ ας πούμε πληρώνω τη δολοφονία του Αλέξη…στο πρόσωπό μου βλέπουν το δολοφόνο του …από πού κι ως πού ρε γαμώτο …


Γ.Β.:…πως σχολιάζεις τα video που δείχνουν αστυνομικούς των ΜΑΤ να συνεργάζονται με χρυσαυγίτες σε διάφορες περιπτώσεις…υπάρχεις πιστεύεις θύλακας φασιστικός μέσα στο σώμα …;
ΑΣΤ.:…κάποιοι, λίγοι ίσως, μπορεί να έχουν αυτές τις απόψεις…η συνεργασία όμως όλων αυτών πίσω από την πλάτη τη δική μου …με προσβάλλει και με ακυρώνει ως αστυνομικό…πρέπει να είναι ξεκάθαρο αυτό...
Γ.Β.:…υπάρχει φωτογραφία όπου αστυνομικός των ΜΑΤ έχει γράψει στο κράνος του το …ss…και μια διμοιρία έξω από τα γραφεία του Συνασπισμού ..φώναζε « Άδωνη ζεις …εσύ μας οδηγείς…» εννοώντας τον βουλευτή του ΛΑΟΣ…
ΑΣΤ.: …(γελώντας)…επειδή τυχαίνει να ξέρω το παιδί και τι μυαλά κουβαλάει ..είναι πραγματικά για γέλια ή όλη φάση…τα αρχικά του ονοματεπώνυμου του είναι …γραμμένα με τρόπο ηλίθιο ομολογουμένως…όσο για το ΛΑΟΣ…συγγνώμη κιόλας …είναι το μόνο κόμμα που ποτέ δεν έχει υπερασπιστεί λεηλασίες…κουκουλοφόρους που σπάνε ..και κάνουν τα πάντα στην Αθήνα ..ανεξέλεγκτοι…
Γ.Β.: …νιώθεις δηλαδή ότι το ΛΑΟΣ υπερασπίζεται περισσότερο από τα άλλα κόμματα την πλευρά του αστυνομικού και της αστυνομίας …;
ΑΣΤ.: ..όχι ..είναι ακραίο…και οι άκρες δεν έχουν οδηγήσει ποτέ στο μέτρο…η υπόνοια ταύτισης του σώματος με επιλεκτικές συμπεριφορές προς όφελος ακροδεξιών αντιλήψεων κάνει σε όλους μας κακό …και μόνο η συζήτηση δεν είναι προς το συμφέρον μας…βέβαια αν πας στην περιοχή, ας πούμε, του Άγιου Παντελεήμονα και σε πιάσει ο Έλληνας κάτοικος της περιοχής και σου πει ότι «χθες αλλοδαποί βιάσανε τη κόρη μου ..και δε μπορώ να το αποδείξω» ..ε…τότε κάτι σε πιάνει …έχεις ένα κόμπο στο στομάχι ..που πρέπει να τον διαλύσεις…δε λέω ότι τα έχεις με όλους τους αλλοδαπούς…αλλά πρέπει ως αστυνομία να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των συμπατριωτών μας να κατοικούμε με ασφάλεια στη χώρα μας…

Γ.Β.: …έχουμε δει βέβαια από τη μια… η αστυνομία να αφήνει κατά κάποιο τρόπο το ελεύθερο σε ομάδες, ακροδεξιών ίσως, να ξυλοκοπούνε κάθε άνθρωπο που έχει διαφορετικό χρώμα και γλώσσα από μας… και από την άλλη η ίδια αστυνομία ...να παρεμβαίνει κατασταλτικά όταν κάποιοι συμπατριώτες υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των αλλοδαπών…
ΑΣΤ.:…κι όμως συμβαίνει σπάνια …ίσα ..ίσα …που ομολογουμένως…τι να κρυβόμαστε;;;… τρελαινόμαστε… όταν τις πιο πολλές φορές παίρνουμε το μέρος των αλλοδαπών…και όταν συμβαίνει αυτό που σας λέω δεν προβάλλεται σχεδόν καθόλου σε σχέση με την υπερπροβολή που θα έχει μια αντίθετη κατάσταση…

Γ.Β.: ..εσύ ξεκίνησες με όνειρα να λειτουργείς ως Μαγκάιβερ και κατέληξες να φοράς συνέχεια μια αντιασφυξιογόνα μάσκα ..την οποία μάλιστα θέλεις να πετάξεις από πάνω σου κα δε σε αφήνουν…Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά από 10- 20 χρόνια…Α…πριν μου απαντήσεις σε αυτό…πως λειτουργείς όταν πας σε κάποιο μπαράκι να χτυπήσεις γκόμενα ...λες το επάγγελμα σου…κι αν σου βγει αριστερίστρια αυτή που σου αρέσει…;(γέλια)
ΑΣΤ.: …μη γελάτε καθόλου …το έχω πάθει αυτό(γέλια)…για να πω την αλήθεια τελευταία δεν έλεγα το επάγγελμα μου …όχι μόνο σε κορίτσια …αλλά και σε παρέες ..όχι επειδή ντρεπόμουνα ..αλλά για την εικόνα που έχει ο άλλος γι αυτό…ξέρω πάνω κάτω τι θα σκεφτεί και τι θα πει …μόνο το «..α μπάτσος..;;;!!!» με την ειρωνεία και την ανάλογη έκφραση να σου πετάξει κάποιος ή κάποια φτάνει….αν και να σας πω κάτι…όλα τα κακά συνηθίζονται …δε με πειράζει πια …άλλος ένας ή μία που δε μας συμπαθεί, λέω…πάμε παρακάτω…

Γ.Β.: …δε ντρέπεσαι λες…εγώ θα ντρεπόμουνα που θα έδερνα κόσμο….δε ξέρω ρε γαμότι μου ..κι αν ο γιος μου μού έλεγε ..θέλω να πάω για να εξασφαλίσω ένα σίγουρο μισθό…θα στριμοχνόμουνα άσκημα…και θα ντρεπόμουνα που ο γιος μου θα υποχρεωνόταν να χτυπήσει κόσμο…
ΑΣΤ.:…για να σας βγάλω από το αδιέξοδο…βάλτε στο μυαλό σας ότι πολλά παιδιά που το 2008 συμμετείχαν στις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη, τώρα στις πανελλήνιες προσπαθούν να μπουν ή έχουν μπει στις σχολές της αστυνομίας …
Γ.Β.: …αφοπλιστικό επιχείρημα …το ομολογώ…πες μου τα όνειρά σου από δω και πέρα….
ΑΣΤ.: … να δουλεύω στη αστυνομία …αλλά σε άλλη υπηρεσία όμως …στην τουριστική αστυνομία, ας πούμε ..μια χαρά θα είναι άμα το καταφέρω…
Γ.Β.: …καταλαβαίνω …μεταξύ μας …ότι το δέλεαρ είναι η αξιοπρεπής εξυπηρέτηση της Σουηδέζας …ας πούμε..(γέλια)
ΑΣΤ.: …ε…θα έχει και τα καλά του… ας πούμε ( γέλια)… Να σας κάνω κι εγώ μια ερώτηση…Ποια είναι η δική σας γνώμη για την αστυνομία…;
Γ.Β.:...η αστυνομία είναι κάτι πολύ καλό όταν την χρειαζόμαστε, όταν μας τρακάρει κάποιος και δε φταίμε, όταν μας κλέψει κάποιος , όταν μας εκβιάσει κάποιος ,όταν μας απειλήσει κάποιος, όταν κάποιος κάνει κάτι κακό στην σωματική ακεραιότητα τη δικιά μας ή της οικογένειας κτλ… κτλ …αλλά είναι κακή όμως όταν δεν κάνει τη δουλειά της όπως πρέπει….και είναι πολύ κακή ιδίως όταν την φοβάμαι …δε θέλω μια αστυνομία που θα φοβάμαι …θέλω μια αστυνομία που να είναι συμμέτοχη σε αυτό το πράγμα που θέλουμε να φτιάξουμε …μια δικαιότερη κοινωνία ας πούμε και πολλά άλλα …βλέπεις ας πούμε ότι γίνεται ωραία είδηση όταν η αστυνομία ή ο στρατός παίρνει το μέρος και υπερασπίζεται εξεγερμένους λαούς απέναντι σε ένα τυραννικό καθεστώς παύοντας έτσι άκριτα να το υπηρετεί…

Γ.Β.: Αλήθεια τι φοβάσαι..; Μη μου πεις… τίποτα….
ΑΣΤ: …όχι ..όχι ..δε θα πω τίποτα…το αύριο της Ελλάδας φοβάμαι…
Γ.Β.: ..δηλαδή..;
ΑΣΤ.:.. το ζω από τώρα ..δε μου αρέσει η Ελλάδα στην κατάσταση που είναι…

Γ.Β.: …τι θα άλλαζες σε αυτή τη πατρίδα…
ΑΣΤ.: ….να πω αυτό που λένε όλοι… τη βουλή ολόκληρη και τους πολιτικούς ..εντάξει …είναι κοινότυπο… θα έλεγα να ξεκινήσουμε ..σιγά σιγά …και που δε θέλουμε και πολύ …από τη βάση ..από την εκπαίδευση και τη δικαιοσύνη …να φύγουμε από το «δε βαριέσαι…και τι έγινε » …να πάρουμε τις ευθύνες μας ..όλοι όμως ..όταν λέμε όλοι να το εννοούμε κιόλας…θα προσπαθούσα να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας…που χτίζεται ..που οικοδομείται από όλους ..ο ένας μπορεί να ανεβάσει τον άλλο και να ανέβουμε όλοι μαζί … και ξέρετε ..δεν είναι μόνο θέμα ηγεσίας….η αλλαγή ηγεσίας μπορεί να δώσει ευκαιρίες βελτίωσης …αλλά μόνο αν θέλουμε πραγματικά να τις δούμε ως τέτοιες…

Γ.Β.:…τι θα έλεγες στα παιδιά που δε σε πάνε…ως όργανο της τάξης ..μια τάξης που δε τους αφορά στη τελική …που είναι φτιαγμένη για να τη βγάζουν καθαρή όλοι εκείνοι που αντιμάχονται…
ΑΣΤ.: …και να πω κάτι δε θα αλλάξει αυτή η σκέψη τους…ίσως ούτε και ο τρόπος που την εκφράζουν όταν τους δίνεται η ευκαιρία…εγώ όμως ξέρω καλά πια πως είμαστε μπουρδουκλωμένοι όλοι μας μέσα στη βεβαιότητα των απόψεων μας…δε θέλουμε να συζητήσουμε …μόνο να εκφράσουμε το μονόλογο μας…μήπως στη τελική είμαστε και οι δυο πλευρές ..η βιτρίνα ενός συστήματος ..έτσι απλά ..δίχως επίθετα…;;;;

Γ.Β. : Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου , για το ήρεμο της φωνής σου ανεξάρτητα από τις ερωτήσεις…για το καθαρό του γέλιου σου…για τις άμεσες απαντήσεις σου... δε ξέρω αν κατάφερα να δείξω και την άλλη πλευρά του φεγγαριού …όμως το προσπάθησα κι αυτό μετράει
ΑΣΤ.: ..αν ήσαστε πραγματικά δημοσιογράφος δε θα μιλούσα μαζί σας ….είστε δάσκαλος και σας σέβομαι… κι όπως αποδείξατε με σέβεστε …σας ευχαριστώ κι εγώ…αν κι είμαι σίγουρος...γαμότι μου που λέτε κι εσείς… πως θα βρεθούμε «απέναντι» μια κάποια επόμενη μέρα…





Like
Like
Happy
Love
Angry
Wow
Sad
0
0
0
0
0
0