Ο Νίκος Λεβογιάννης, Ηλιουπολίτης και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ συνομιλεί με τον Γ. ΒλαχάκηΌταν σκέφτηκα να συνομιλήσω με κάποιον βουλευτή για την κρίση του πολιτικού συστήματος, βρέθηκα μπλεγμένος με σοβαρές ανασφάλειες αναφορικά με πολλούς βουλευτές μας. Ώσπου αποφάσισα με σιγουριά να συνομιλήσω με τον Ηλιοπουλίτη, πρώην βουλευτή, για πολλά χρόνια του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Λεβογιάννη. Έναν άνθρωπο σεμνό, με καθαρή και σφυρηλατημένη άποψη, αλλά κυρίως έντιμο και καθαρό. Ο Νίκος Λεβογιάννης ξεκίνησε τη ζωή του με την οικονομική ανασφάλεια ,αφού κατάγεται από οικογένεια μικροαγροτών και παραδίδει δυο παιδιά στην κοινωνία με την ίδια οικονομική ανασφάλεια που βιώνουμε όλοι μας, παρά την πολύχρονη θητεία του ως βουλευτής, ως υφυπουργός και ως Γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Τον ευχαριστώ.
ΓΒ: κε Λεβογιάννη, νιώθω πολύ καλά που συνομιλώ σήμερα με έναν άνθρωπο, που από πολύ μικρός έδειξε σε τι δρόμους θα περπατήσει η νιότη της ζωής του και δείχνει ότι το φως της ζωής του καλά κρατεί. Ξέρετε, βρήκα το πόθεν έσχες που είχατε παραδώσει στη βουλή το 2002 και ανακάλυψα ότι τότε, ως εν ενεργεία βουλευτής, δηλώνατε ένα γραφείο αγορασμένο με κάποιο δάνειο και ένα …μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν έτσι. Τι ξεκαθαρίσατε μετά από τόσα χρόνια στην ενεργό πολιτικήΛΕΒ: Ευχαριστώ κατ’ αρχάς για τη συνομιλία αυτή. Διαβάζω στο διαδίκτυο τα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα σου, που μιλούν με πειστικό λόγο στη νέα γενιά. Ξεκαθάρισα την περηφάνια των παιδιών μου για την πορεία μου. Το θέμα, ξέρεις, είναι τι αφήνουμε στις γενιές που έρχονται και δυστυχώς οι δικές μας γενιές, της προδικτατορικής εποχής, αφήνουμε λίγα θετικά και πολλά αρνητικά, όπως την καταστροφή του περιβάλλοντος, την άναρχη ανάπτυξη, την κατάπτωση των ηθικών αξιών στην κοινωνίας μας.
ΓΒ: Νομίζω ότι έχουμε καταστρέψει στη συνείδηση των νέων ανθρώπων και τις έννοιες πολιτική και πολιτικός. Υπάρχει μια τεράστια κρίση του πολιτικού συστήματος , ανατρίχιασα όταν, στην μεγαλειώδη τελευταία πορεία, άκουσα το σύνθημα: «να καεί , να καεί το μπ….λο η Βουλή», ενώ ταυτόχρονα εκατοντάδες μούντζωναν…Πώς τα νιώθετε όλα αυτά;
ΛΕΒ: Το δυσάρεστο ήταν ότι αυτό το σύνθημα δεν ακούστηκε από κάποιες μεμονωμένες ομάδες, αλλά σχεδόν από το σύνολο του κόσμου. Στην πολιτική ισχύει πάντα το παλαιό ρητό: «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται». Δυστυχώς όμως υπάρχουν πολιτικοί που δεν τιμούν την ψήφο του λαού. Κάποιος σοφός είπε: «Ο πολιτικάντης σκέφτεται τις επόμενες εκλογές, ο Πολιτικός τις επόμενες γενιές». Εκεί οφείλεται και η κρίση του πολιτικού συστήματος, μια κρίση που θα συνεχιστεί όσο η πολιτική και οι πολιτικοί θα βλέπουν την εξουσία για την εξουσία.
ΓΒ: Ήσασταν γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2002-2004, επί Σημίτη. Πως νιώθατε εσείς, ως γραμματέας μιας κοινοβουλευτικής ομάδας η οποία στη συνείδηση του κόσμου ίσως δεν ήταν τόσο καθαρή ;
ΛΕΒ: Ήταν μια δύσκολη περίοδος εκείνη, αλλά και δημιουργική σε πολλές περιπτώσεις. Η εκλογική ανατροπή του 2004 μας πήγε πολύ πίσω και μας οδήγησε στη σημερινή κατάπτωση. Όμως και τότε είχαμε πολλά φαινόμενα ηθικής κατάπτωσης στον πολιτικό κόσμο. Θυμάμαι έντονα περιπτώσεις νεοεκλεγέντων βουλευτών, οι οποίοι ενδιαφέρονταν πρωτίστως για τα προνόμια που έχουν οι βουλευτές και δευτερευόντως για τη λειτουργία του Κοινοβουλίου.
Στην πολιτική όμως μπαίνεις για να υπηρετήσεις τον λαό και πρέπει να ξέρεις ότι αυτή η απόφασή σου θα έχει αρνητικές συνέπειες για την οικογένειά σου, για το επάγγελμά σου και για την οικονομική σου κατάσταση. Δεν είναι ηθικά επιτρεπτό να μπαίνει κάποιος στην πολιτική με στόχο τον πλουτισμό. Μου έχει προκαλέσει κατάπληξη η απίστευτη διαφθορά που παρατηρήθηκε τα τελευταία 5,5 χρόνια που κυβερνούσε η Ν.Δ. Είχαμε και προηγούμενα φαινόμενα διαφθοράς, αλλά είχε γίνει προσπάθεια από τις κυβερνήσεις Σημίτη, για να καταπολεμηθεί.
Καλείται τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου να αντιμετωπίσει αυτή την γάγγραινα του πολιτικού μας συστήματος και ταυτόχρονα να οδηγήσει τη χώρα μακριά από την πλήρη οικονομική κατάρρευση. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο, αλλά ελπίζω ότι θα τα καταφέρει.
ΓΒ: Ήσασταν υφυπουργός παιδείας το 88-89, τότε που υπουργός παιδείας ήταν ο σημερινός πρωθυπουργός. Πως τον είχατε ζήσει εσείς ως άμεσος συνεργάτης του ;
ΛΕΒ: Ως ένα πολύ σεμνό άνθρωπο, βαθύτατα δημοκρατικό, ανοιχτό μυαλό, εργασιομανή και με αδιαμφισβήτητο ήθος. Νομίζω ότι έχει τα προσόντα ενός σύγχρονου πολιτικού ηγέτη. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι έδωσε αυτούς τους μήνες σκληρή μάχη για να σώσει τη χώρα από τη χρεωκοπία και την πτώχευση. Έχει κηρύξει πόλεμο κατά της διαφθοράς και αν βγει και απ’ αυτόν νικητής, πιστεύω ότι η Ελλάδα θα ξεπεράσει τη μεγάλη κρίση, κοινωνική και οικονομική, γρηγορότερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας.
ΓΒ: Εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο ένας βουλευτής, που καλείται να υπηρετήσει ένα, εντός ή εκτός εισαγωγικών ανήθικο σύστημα, να κρατηθεί μακριά από την όποια διαπλοκή με οικονομικούς παράγοντες. Εσείς κρατηθήκατε μακριά και σας τιμά αυτό. Συμβαίνει εύκολα ; Και ένα δεύτερο ερώτημα. Ποια είναι τα έξοδα ενός βουλευτή , πώς ανταπεξέρχεται σε αυτά; Πείτε μου την εμπειρία σας με την πραγματικότητα της διαπλοκής. Οι νέοι αυτή πολεμάνε, σε αυτή ακουμπάνε όταν κριτικάρουν, αυτή σιχαίνονται.
ΛΕΒ: Ο βουλευτής δεν έχει εκτελεστική εξουσία, ούτε καν σε τοπικό επίπεδο, όπου την εξουσία την έχουν πλέον οι δήμαρχοι και οι νομάρχες. Κάποτε οι βουλευτές ήταν οι τοπάρχες, έλυναν κι έδεναν στις περιφέρειές τους, το ρουσφέτι έχει πλέον περιοριστεί σημαντικά και αυτό βέβαια είναι θετικό. Ο βουλευτής πρέπει να έχει τη δύναμη και το θάρρος να πολεμά τα φαινόμενα της διαφθοράς και να ελέγχει κάθε μορφή εξουσίας όταν αυτή παρεκτρέπεται, αγνοώντας το λεγόμενο «πολιτικό κόστος».
ΓΒ: Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι εσείς είχατε να αντιμετωπίσετε συνυποψήφιους οι οποίοι για τον α ή β λόγο είχαν ένα αρκετά μεγάλο οικονομικό προϋπολογισμό για την εκλογή τους …πως μπορεί κάποιος υποψήφιος να ανταγωνιστεί εκλογικά ανάλογους συνυποψήφιους με κάποια πενιχρά οικονομικά…;
ΛΕΒ: Ο βουλευτής είναι δύσκολο να επιβιώσει πολιτικά χωρίς οικονομική στήριξη, έτσι όπως είναι σήμερα το εκλογικό σύστημα με τον σταυρό προτίμησης. Προσωπικά θα ήμουν πολύ περισσότερα χρόνια βουλευτής, αν είχα ακολουθήσει άλλη τακτική στις διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις. Το εκλογικό σύστημα είναι μια εστία της παθογένειας που παρατηρείται στο πολιτικό σύστημα.
Σήμερα με την γενικότερη κρίση του πολιτικού μας συστήματος στην πολιτική, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Είναι ανάγκη όμως να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι και να υπάρξει πραγματική τιμωρία όλων εκείνων των πολιτικών που προκάλεσαν και προκαλούν αυτή την κρίση. Πρέπει η Βουλή να δημιουργήσει τους κατάλληλους θεσμούς, ώστε να μην επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα στο μέλλον. Στις σημερινές οικονομικές συνθήκες επιβάλλεται, τόσο οι βουλευτές, όσο και οι υπάλληλοι της Βουλής να τύχουν τουλάχιστον ανάλογης μεταχείρισης με εκείνη των άλλων εργαζόμενων ως προς τις δραματικές περικοπές των αποδοχών τους.
ΓΒ: Και μια που μιλάμε για θωράκιση της δημοκρατίας, πιστεύετε ότι υπάρχει πρόβλημα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης; Βλέπουμε τα κόμματα να προχωρούν σε διαγραφές στο όνομα της κομματικής πειθαρχίας, βλέπουμε τα κόμματα άλλα να υπόσχονται προεκλογικά και άλλα να πράττουν ως κυβερνητική εξουσία…
ΛΕΒ: …να σε διακόψω για το θέμα της διαγραφής των βουλευτών. Σύμφωνα με το Σύνταγμα ο βουλευτής ψηφίζει κατά συνείδηση. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε εκλογές βουλευτών, αλλά εκλογές κομμάτων. Οι βουλευτές εκλέγονται ως υποψήφιοι των κομμάτων και όχι ως ανεξάρτητοι. Συνεπώς έχουν υποχρεώσεις απέναντι στα κόμματά τους, ιδιαίτερα όταν οι ψηφοφορίες στη Βουλή έχουν χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Η διαφωνία τού βουλευτή με το κόμμα του σε βασικά ζητήματα επιβάλλει τουλάχιστον ηθικά σ’ αυτόν να παραιτείται από την έδρα του.
ΓΒ: …ναι αλλά ο υποψήφιος βουλευτής του κόμματος, και έπειτα εκλεγμένος, σου λέει ότι άλλα έλεγα εγώ ως πρόσωπο και ως κόμμα και άλλα αναγκάζομαι να ψηφίσω….
ΛΕΒ: …και άλλα βρήκαμε μπροστά μας όταν αναλάβαμε την κυβέρνηση. Βρισκόμαστε σε ένα σκληρό οικονομικό πόλεμο, αυτό ας μην το ξεχνάμε.
ΓΒ: ...ναι, αλλά ο εχθρός είναι στο εσωτερικό ..όλοι δημιούργησαν το πρόβλημα ..και όταν λέω όλοι δεν εννοώ βέβαια τον λαό ,αλλά τους πολιτικούς ταγούς που εμπιστευθήκαμε ..
ΛΕΒ: Ο Παπανδρέου βρέθηκε μπροστά στην έκρηξη ενός ηφαιστείου, έπρεπε άμεσα να σώσει τον κόσμο από τη λάβα που κατέβαινε και κινδύνευε να τον πνίξει. Τι διάλογο να κάνεις κάτω από αυτές τις συνθήκες, την ώρα μιας σκληρότατης μάχης για την επιβίωση της πατρίδας; Στις περιπτώσεις αυτές ή πολεμάς ή παραδίνεσαι αμαχητί.
ΓΒ: Πότε κατά την γνώμη σας ένας πολιτικός μπορεί να κριθεί ως αναξιόπιστος ;
ΛΕΒ: Όταν παραβιάζει τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας, που είναι η ισονομία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η προστασία των βασικών αξιών της ζωής. Η ηθική κατάπτωση σε καθιστά εκτός των άλλων και αναξιόπιστο.
Όλα αυτά σήμερα βρίσκονται σε πρωτοφανή κρίση, με την ευθύνη κυρίως των κυβερνήσεων της Ν.Δ. τα τελευταία 5,5 χρόνια. Είμαι έκπληκτος από όσα αποκαλύπτονται, όπως είμαι οργισμένος και με εκείνα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που εξακολουθούν να μη σέβονται τις αρχές και τις αξίες που έχει θέσει ως προαπαιτούμενο ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και σημερινός πρωθυπουργός.
Ο Γιώργος Παπανδρέου παρά τα σκληρά μέτρα που αναγκάζεται να πάρει, διαισθάνομαι ότι δεν έχει απέναντι του την κοινωνία, αλλά ένα κομμάτι του μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ, που αντιδρά, όχι τόσο στα σκληρά μέτρα, αλλά απέναντι στην προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρωθυπουργός για να επιβάλει την αξιοκρατία, την ισονομία, για να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τη διαφθορά, ώστε να μπει σε μια σωστή πορεία ο τόπος.
ΓΒ: Νιώθετε ακόμα σοσιαλιστής ;
ΛΕΒ: Ο σοσιαλισμός είναι ένα ιδανικό, μια διαχρονική αξία, που έχει και ρομαντισμό μέσα του και εμπνέει κάθε ενεργό πολίτη.
ΓΒ: Πώς οι νέοι μπορούν να αντιμετωπίσουν την ενεργό πολιτική σε σχέση με την ιδεολογία; Οι νέοι έχουν να αντιμετωπίσουν τα απόνερα μιας 20ετίας ΠΑΣΟΚ και μιας 5ετίας ΝΔ…είναι με κομμένα όνειρα, με κομμένα πόδια όταν χρειάζεται να περπατήσουν στον εργασιακό τους βίο. Τι έχετε να πείτε στους νέους που η ανεργία τους ανεβαίνει στο 18%, τι όραμα πρέπει να έχουν, σε ποια ιδανικά πρέπει να στηριχτούν;
ΛΕΒ: Πιστεύω ότι εξακολουθεί να ισχύει το σύνθημα των καταλήψεων του ’90 «αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς». Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους νέους πέραν από εκείνο του ενεργού πολίτη. Η συμμετοχή και η διεκδίκηση σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας είναι προϋπόθεση για να μπορέσουν οι νέοι να επηρεάσουν με τις θέσεις τους και τις απόψεις τους την πορεία της χώρας. Η τεράστια δύναμη του διαδικτύου, τα blogs, η λεγόμενη ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αποτελούν σήμερα μια τεράστια δύναμη στα χέρια κυρίως της νεολαίας, έχουν σπάσει τα στεγανά της εξουσίας των ΜΜΕ, των κομμάτων, των πολιτικών και προκαλούν ανατροπές, συζητήσεις, προβαίνουν σε αποκαλύψεις. Μπορεί και πρέπει η νεολαία σήμερα να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος. Πρέπει να μπουν όρια στη θητεία για τους βουλευτές, τους νομάρχες, τους περιφερειάρχες, τους δημάρχους κ.λπ. Μιλάμε για το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των βουλευτών, δεν μιλάμε όμως για το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των δημάρχων, των νομαρχών, των τοπικών αρχών και παραγόντων. Πρέπει να δημοσιοποιούνται τα ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των αιρετών στις τοπικές κοινωνίες, στα τοπικά μέσα ενημέρωσης κάθε περιοχής, όπως και των προϊσταμένων των δημόσιων υπηρεσιών που συναλλάσσονται με τον πολίτη και συχνά τα στελέχη τους εμπλέκονται στη διαφθορά.
ΓΒ: Αλήθεια πείτε μου, ενώ το 1990 ήσασταν κοντά στον δήμαρχο Ηλιούπολης Θεόδωρο Γεωργάκη, μετά κρατήσατε αποστάσεις από εκείνον. Ποιοι ήταν οι λόγοι ;
ΛΕΒ: Έχουν περάσει πολλά χρόνια. Είμαι παλιός Ηλιουπολίτης και συμμετείχα τότε στην κοινή προσπάθεια για την πόλη, στον τομέα του πολιτισμού και της παιδείας. Ήταν τότε η πρώτη φορά που το ΠΑΣΟΚ είχε εκλέξει δήμαρχο στην Ηλιούπολη. Στην πορεία διαφώνησα σε ορισμένα ζητήματα με τη δημοτική αρχή και αποχώρησα.
Θέλω να πιστεύω ότι στις επόμενες δημοτικές εκλογές θα υπάρξει και στην Ηλιούπολη μια νέα πορεία με αρχές και αξίες για το καλό αυτής της πόλης. Πρέπει να επισημάνουμε ότι η κρίση του πολιτικού συστήματος δεν περιορίζεται μόνο στην κεντρική εξουσία, διαχέεται και σε τοπικό επίπεδο, στον τρόπο άσκησης της εξουσίας στην αυτοδιοίκηση.
ΓΒ: Πιστεύετε ότι ο «Καλλικράτης» θα πετύχει; Πολλοί μιλάνε για μεγάλες και πολλές αρμοδιότητες, χωρίς την ανάλογη οικονομική ενίσχυση. Πιστεύετε ότι μπορεί ή ότι πρέπει να πετύχει ;
ΛΕΒ: Το νομοσχέδιο «Καλλικράτης» είναι συνέχεια εκείνου του «Καποδίστρια» και στόχο έχει να αποκαταστήσει την αξιοκρατία, να περιορίσει τις σπατάλες, να αξιοποιήσει το δυναμικό της τοπικής κοινωνίας. Με το σημερινό καθεστώς έχουμε σε υπερβολικό βαθμό αμειβόμενα πολλά από τα αξιώματα των αιρετών, γεγονός που προκαλεί στρεβλώσεις στην άσκηση της τοπικής εξουσίας, στραγγαλίζει τον εθελοντισμό, που πρέπει υπάρχει στην τοπική κοινωνία. Ο δημοτικός σύμβουλος σχεδόν έχει γίνει επαγγελματίας της αυτοδιοίκησης και αυτό οδηγεί σε συναλλαγές με τοπικά συμφέροντα, αλλά και σε διαπλοκές διακομματικού χαρακτήρα.
Ο «Καλλικράτης» επιδιώκει να βάλει τάξη σ’ αυτά τα ζητήματα και νομίζω ότι με τη μείωση του αριθμού των δήμων, με τον έλεγχο της σπατάλης, με την αξιοκρατία και τη διαφάνεια, με ορθολογική οικονομική διαχείριση και τον διαρκή έλεγχο, θα εξοικονομηθούν χρήματα, τα οποία θα δημιουργήσουν και το οικονομικό μαξιλάρι για την επιτυχία του.
ΓΒ: Υφυπουργός παιδείας …30 χρόνια μετά …στην παιδεία τι έχει αλλάξει ; Ο 1566 ένας καλός νόμος για την εκπαίδευση έμεινε σε πολλά του σημεία ανενεργός , ο σχολικός σύμβουλος παρέμεινε μόνος και μοιραίος…η αξιολόγηση…έχετε ευθύνη για πάρα πολλά στο χώρο της εκπαίδευσης.
ΛΕΒ: Την περίοδο 1981-1989 έγιναν πολλά και μεγάλα βήματα σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης, αλλά τα προβλήματα της Παιδείας εξακολουθούν να είναι σήμερα πολλά και μεγάλα, ακριβώς γιατί εκείνη η μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν συνεχίστηκε και γι’ αυτό έχουμε στο ΠΑΣΟΚ ευθύνη. Η παιδεία πρέπει να είναι ο προπομπός της κοινωνικής εξέλιξης, για να λειτουργεί ως καταλύτης, ως εμπροσθοφυλακή. Όταν έπεται δεν αποδίδει.
ΓΒ: Μιλήστε μου για το «δίλλημα» χρίσμα σε υποψήφιο επικεφαλής παράταξης στις δημοτικές εκλογές ή τοπικές εκλογές για την ανάδειξη του.
ΛΕΒ: Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει. Το κομματικό χρίσμα δεν έχει πλέον νόημα, παρά μόνο στους πολύ μεγάλους δήμους (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο κ.λπ.). Ακούγεται ότι το ΠΑΣΟΚ θα κινηθεί στην κατεύθυνση αυτή. Αυτό, αν συμβεί, εκτιμώ ότι θα λειτουργήσει ευεργετικά στις τοπικές κοινωνίες, ακόμη κι αν προκύψουν σε κομματικό επίπεδο αρνητικά αποτελέσματα. Δεν θα φταίει γι αυτά η απουσία κομματικού χρίσματος. Σήμερα προέχει η ενεργοποίηση και αξιοποίηση όλων των υγειών δυνάμεων που διαθέτει κάθε τοπική κοινωνία. Είναι εξ άλλου φανερό ότι οι οργανώσεις των κομμάτων έχουν καταρρεύσει στις τοπικές κοινωνίες από την ώρα που κόπηκε ο ομφάλιος λώρος τους με την κρατική εξουσία. Δεν εκφράζουν αυτές πια τις τοπικές κοινωνίες, είναι αποκομμένες, δεν ανανεώνονται ηλικιακά, γεγονός που δεν είναι μεν ευχάριστο, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα και για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι το «χρίσμα» δεν έχει πια απήχηση στην τοπική κοινωνία.
ΓΒ: Ας πούμε ότι δεν ξεπερνιούνται οι παλαιοκομματικές λογικές και απέναντι στον υποψήφιο, που έχει πάρει το χρίσμα, εκτίθεται στην εκλογική μάχη και ένα άλλο ψηφοδέλτιο, ως αντάρτες κατά την προσφιλή έκφραση. Πώς κρίνετε την λογική του όποιου ενδοπαραταξιακού αντάρτικου, θυμίζοντας πως η λογική αυτή είχε ως αποτέλεσμα στις προηγούμενες εκλογές να κερδίσει η παράταξη του κου Αναγνώστου.
ΛΕΒ: Δεν χάθηκε για τη «Δημοτική Αλλαγή» το 2006 στην Ηλιούπολη ο δήμος, επειδή κάποιοι από το χώρο του ΠΑΣΟΚ υποστήριξαν άλλο ψηφοδέλτιο. Η κοινωνία αντέδρασε σε ορισμένα δυσάρεστα φαινόμενα, συμπεριφορές και καταστάσεις. Οι δημοτικές παρατάξεις πρέπει να είναι ανεξάρτητες από τις κομματικές οργανώσεις, να είναι ανοιχτές στην τοπική κοινωνία, να λειτουργούν με ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες, ώστε μέσα απ’ αυτές να αναδεικνύονται οι υγιείς δυνάμεις της τοπικής κοινωνίας.
ΓΒ: Την αριστερά σήμερα πως την βλέπετε; Κάνω αυτή την ερώτηση γιατί ο νέος σε ηλικία άνθρωπος βλέπει το ΠΑΣΟΚ να τυχαίνει κοινοβουλευτικής υποστήριξης από το «ΛΑΟΣ» , υποστήριξη που δεν έχει από τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς …και ομολογουμένως μπερδεύεται
ΛΕΒ: Ο «ΛΑΟΣ» παίζει τα δικά του επικοινωνιακά παιχνίδια προς άγρα ψήφων και δεν μπορούμε να χρεώνουμε στο ΠΑΣΟΚ τις επιλογές του Καρατζαφέρη. Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε και δεν έχει σχέση με ακροδεξιές νοοτροπίες και πρακτικές. Η αριστερά, της οποίας η παρουσία είναι αναγκαία στο πολιτικό γίγνεσθαι, δυστυχώς στην Ελλάδα παραμένει στο μεγαλύτερο τμήμα της προσκολλημένη σε μοντέλα εξουσίας, τα οποία απέτυχαν και κατέρρευσαν στο πρόσφατο παρελθόν.
ΓΒ : Αν εσείς ήσασταν υποψήφιος αρχηγός της προοδευτικής παράταξης, όπως συνηθίζεται να λέγεται, εδώ στην Ηλιούπολη, που δεν θα είστε με δική σας επιλογή, τι θα προσέχατε ή αλλιώς τι θα συμβουλεύατε τους ανθρώπους που έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον να ηγηθούν αυτής της παράταξης στην Ηλιούπολη;
ΛΕΒ: Η Ηλιούπολη έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες πόλεις του λεκανοπεδίου. Έχει το φυσικό της περιβάλλον, που διατηρείται σε υψηλό βαθμό, τον κοινωνικό ιστό, που παραμένει ακόμη συνεκτικός. Η Ηλιούπολη παραμένει μια πόλη οικογενειακής διαμονής, με πολλές επιλογές για την οικογένεια, για τη νεολαία και για την τρίτη ηλικία, είναι μ’ άλλα λόγια ακόμη ανθρώπινη πόλη. Αυτά τα σπάνια πλεονεκτήματα πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα κάθε ενεργού πολίτη, των εκάστοτε τοπικών αρχών, ώστε να προστατεύονται και να αναπτύσσονται. Αυτά πρέπει να είναι στις προτεραιότητες όλων των δημοτικών παρατάξεων, των αιρετών αρχόντων. Το βουνό, το πράσινο, τα ρέματα, τα αλσύλλια, τα πάρκα, οι ελεύθεροι χώροι, οι εκτάσεις που ανήκουν στο δημόσιο, οι οποίες κινδυνεύουν μετά από τόσα χρόνια αγώνων και πρέπει άμεσα να προστατευθούν.
Πρόβλημα άμεσης προτεραιότητας παραμένει επίσης το κυκλοφοριακό που πνίγει κυριολεκτικά την πόλη και ευθύνονται γι’ αυτό η προηγούμενη και η σημερινή δημοτική αρχή, που δεν έχουν κάνει όσα έπρεπε για την αντιμετώπισή του.
Σοβαρότατο είναι και το πρόβλημα της εγκληματικότητας εκείνο, η οποία δυστυχώς βρίσκεται σε έξαρση στην πόλη μας και απειλεί το χαρακτήρα της ως πόλης οικογενειακής διαμονής.
Εκτιμώ ότι οι παρατάξεις που θα διεκδικήσουν την ψήφο των Ηλιουπολιτών στις δημοτικές εκλογές θα κριθούν σ’ αυτά τα ζητήματα, στα οποία πρέπει να δώσουν πειστικές απαντήσεις, με τα προγράμματά τους, αλλά και με τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τους συνδυασμούς τους.
ΓΒ: Πείτε μου κάτι αναφορικά με τα πρόσωπα που ακούγονται και θέλουν να ηγηθούν στις παρατάξεις. Έχουν σημασία τα πρόσωπα… τελικά μήπως… ;
ΛΕΒ: …τα πρόσωπα που ακούγονται, στον χώρο τουλάχιστον του ΠΑΣΟΚ, είναι νέοι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τα προβλήματα της Ηλιούπολης και έχουν αγωνιστεί γι αυτά. Διαθέτουν εμπειρία και ως νέοι μπορούν να δουν μπροστά, αρκεί να αξιοποιήσουν στα ψηφοδέλτια νέους ανθρώπους με ικανότητες και ήθος, να προτείνουν προγράμματα με θέσεις και αρχές, που να δίνουν ελπίδα και προοπτική και τότε θα μπορέσουν να πείσουν. Ιδανικό θα ήταν να υπάρξει στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο ένας υπερκομματικός συνδυασμός και σε αυτή την κατεύθυνση έχουν υποχρέωση να εργαστούν με κάθε μέσο, τόσο οι ίδιοι, όσο και οι συνεργάτες τους. Η παράταξη της «Δημοτικής Αλλαγής» χρειάζεται ριζική ανανέωση και στελέχωση με νέους ανθρώπους με όραμα και πάθος για την Ηλιούπολη. Αυτή η πόλη πρέπει να αναπτύξει ταχύτητα , για να βγει από την στασιμότητα στην οποία βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια , ώστε να κερδίσει και τον χρόνο που χάθηκε σε όλα τα επίπεδα ποιότητας της ζωής. Εύχομαι να υπάρξει συνεννόηση και συνεργασία στον προοδευτικό χώρο, μέσα από ένα σχήμα που να μπορεί να υποστηριχτεί από κάθε ενεργό-προοδευτικό πολίτη αυτής της πόλης ανεξάρτητα της κομματικής του τοποθέτησης. Στο χώρο της «δημοτικής Αλλαγής» είναι εύκολο να υπάρξει μια τέτοια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε να σηματοδοτήσει και στην κοινωνία ανάλογα μηνύματα.
ΓΒ: Να τελειώσουμε την κουβέντα με μια αναφορά στον Μανδηλαρά, έναν άνθρωπο από την αγαπημένη σας ιδιαίτερη πατρίδα τη Νάξο, που για τον πολιτισμό και την ιστορία της έχετε γράψει αξιολογότατα βιβλία. Θεωρώ ότι πρέπει να μάθουν για τον Μανδηλαρά και οι νεότεροι, που διαμορφώνουν πρότυπα και αντιλήψεις παράξενες, μέσα σε αυτό το χαοτικό ιστορικό περιβάλλον που βιώνουν…
ΛΕΒ: Ο Σύλλογος Κυκλαδιτών Ηλιούπολης έχει κάνει τα τελευταία χρόνια αρκετές εκδηλώσεις για το Νικηφόρο Μανδηλαρά, υπάρχει και δρόμος με το όνομά του στην πόλη μας. Ο Νικηφόρος ήταν ένας λαϊκός αγωνιστής της δημοκρατίας σε καιρούς δύσκολους και χαλεπούς , την περίοδο 1960-1967, ένα παλικάρι που δεν δίστασε να τα βάλει με το κατεστημένο της εποχής του, με τον βασιλιά , με τη χούντα, και δυστυχώς η μοίρα του ήταν ίδια με εκείνη του Λαμπράκη , δολοφονήθηκαν και οι δυο, ο Μανδηλαράς λίγες μέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας της 21 Απριλίου 1967. Είναι ένας λαϊκός ήρωας που δεν θα τον ξεχάσει ο ελληνικός λαός.
ΓΒ: Νίκο, είσαι ευτυχισμένος ;
ΛΕΒ: Όσον αφορά την προσωπική μου διαδρομή μπορώ να πω ότι δεν είμαι απογοητευμένος. Σίγουρα κάθε άνθρωπος θα ήθελε να έχει πετύχει περισσότερα στη ζωή. Σημασία όμως έχει αν εκείνο το οποίο αφήνει πίσω του, στους δικούς του, στις επόμενες γενιές, είναι θετικό, σημασία έχει αν κανένας προσπάθησε, αν αγωνίστηκε, αν άφησε την πατημασιά του από κει που πέρασε.
ΓΒ: Νομίζω όμως ότι αυτό είναι και η τιμή με την οποία περιβάλλεις τα παιδιά σου, …ένας πολιτικός που ξεκίνησε με λίγα και εξακολουθεί, παρά την πολύχρονη βουλευτική του παρουσία, να έχει λίγα και να διαθέτει την ψυχή του και τις ιδέες του σε αυτό που λέμε αναγέννηση. Σε ευχαριστώ πραγματικά Νίκο Λεβογιάννη που μου αφιέρωσες μια ώρα από τη ζωή σου, για να έχουμε αυτή την συνομιλία αυτό το μαγιάτικο μεσημέρι.
ΛΕΒ: Κι εγώ χαίρομαι να συνομιλώ με μάχιμους εκπαιδευτικούς, με ενεργή παρουσία στη εκπαίδευση και τα κοινά της Ηλιούπολης.
