email:baltas94[at]otenet.gr
Παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια να πληθύνονται οι «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» (ΜΚΟ) και να καλύπτουν κάθε πολιτικό πεδίο. Συνήθως εμφανίζονται ως προπομποί ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων σε διάφορα θέματα που τα κράτη αδυνατούν ή δεν θέλουν να «αγγίξουν». Οι πιο γνωστές ΜΚΟ είναι αυτές που ασχολούνται με το περιβάλλον, τις συ νέπειες των πολέμων, τις φυσικές καταστροφές κ.λ.π. Τελευταία, στη χώρα μας , οι ΜΚΟ έρχονται να καλύψουν και ρόλους που είχαμε συνηθίσει να θεωρούμε υποχρέωση του κράτους.
Το πεδίο δράσης των ΜΚΟ έρχεται να καλύψει την απαξίωση άλλων μορφών οργάνωσης των κοινωνιών όπως είναι συνδικαλισμός , ο ισχυρός ρόλος του κράτους πρόνοιας, οι ιδεολογίες που στοχεύανε στην κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο κ.λ.π.
Ιδιαίτερα όσο υποχωρεί ο ρόλος του κράτους υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της ατομικής ευθύνης του πολίτη, το κενό που δημιουργείται το καλύπτουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι οποίες προσέρχονται ασμένως για να καλύψουν το κενό. Επί πλέον επιχειρηματολογούν υπέρ των πολιτικών περιορισμού του κράτους περιορίζοντάς το στο ρόλο του χρηματοδότη των δραστηριοτήτων τους. Αυτό συμβαίνει σε μια σειρά δραστηριότητες που κρίνονται αναγκαίες για την κοινωνία αλλά δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον για την ιδιωτική πρωτοβουλία . Εκεί εμφανίζονται οι ΜΚΟ ή μάλλον οι δήθεν ΜΚΟ για να καλύψουν τις ανάγκες σε ένα μεταβατικό στάδιο μέχρι και αυτές να γίνουν ενδιαφέρουσες επιχειρηματικά.
Χάρις σε ένα νομοθετικό σύστημα που καλύπτει την δράση τους και με ιδιαίτερη προβολή του «κοινωνικού» τους έργου και του μη «κερδοσκοπικού» χαρακτήρα τους βρίσκονται στο «απυρόβλητο» ουσιαστικών ελέγχων . Είναι γνωστή η δράση της ΜΚΟ Αλληλεγγύη της Εκκλησίας της Ελλάδας που οδηγήθηκε σε κλείσιμο.
Στη χώρα μας, οι ΜΚΟ είναι βασική επιλογή της σημερινής Νεοκαπιταλιστικής Κυβέρνησης και εντάσσονται στα εργαλεία υλοποίησης των βασικών πολιτικών της. Κύριο χαρακτηριστικό των πολιτικών της είναι η στήριξη της πορείας της χώρας στην ατομική ευθύνη των πολιτών έναντι της μέχρι τώρα πολιτικής της συλλογικής κρατικής ευθύνης .
Όπως είναι φυσικό τα στρατευμένα στελέχη του Νεοκαπιταλιστικού Κυβερνητικού μπλοκ στηρίζουν τέτοιου είδους πολιτικές έμπρακτα από κάθε θέση που κατέχουν.
Μια τέτοια έμπρακτη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής στην πόλη μας έχομε με την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το στήσιμο «κοινωνικού παντοπωλείου» στην πόλη μας με συνεργασία του Δήμου Ηλιούπολης και της ΜΚΟ «ΕΔΡΑ» καθώς και η παραχώρηση «αργούντων» δημόσιων κτιρίων σε άλλη ΜΚΟ, τους «ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» για την στέγαση των δραστηριοτήτων της . Η βιασύνη στην απόφαση αυτή του Δήμου, έρχεται να εκδηλωθεί σε θέματα που οι ανυποψίαστοι πολίτες αποδίδουν καθαρά φιλανθρωπικό χαρακτήρα χωρίς να διαβλέπουν πως μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων θα εκχωρηθούν σε δήθεν ΜΚΟ προκειμένου να απαλλαχτεί το κράτος από τον κοινωνικό του ρόλο.
Τέτοιου είδους δραστηριότητες που θα ακολουθήσουν είναι η ανάθεση του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι» σε ΜΚΟ τύπου «ΕΔΡΑ», η στήριξη των συσσίτιων των φτωχών στην εκκλησία , η στήριξη των ΑμΕΑ , ακόμα και η στήριξη των ανέργων .
Ακόμα και βασικές ανάγκες για την λειτουργία της πόλης , όπως είναι η καθαριότητα ή το πράσινο θα περάσουν στην ευθύνη εταιρειών Κοινωνικής Οικονομίας όπως είναι οι ΜΚΟ αλλά και ιδιωτικών εταιριών οι οποίες θα μπορούν να διαχειρίζονται πόρους από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση της ανεργίας.
Με το πρόσχημα της συμβολής στην αντιμετώπιση της ανεργίας αλλά και της αδυναμίας προσλήψεων από τους Δήμους, σύντομα οι προβληματισμοί που θα αναπτύσσονται θα είναι, τι να κάνουμε για την αντιμετώπιση της κατάστασης ? Η ΤΡΟΙΚΑ δεν αφήνει τους Δήμους να προσλάβουν το αναγκαίο προσωπικό για την καθαριότητα και συνεπώς πρέπει να αναθέσουμε το «έργο» σε εταιρείες «κοινωνικής οικονομίας», όπως είναι οι ΜΚΟ που μπορούν να προσλάβουν.
Η πίεση στους Δήμους θα ασκείται από την πλευρά των ανέργων που θα καταφεύγουν στις εταιρείες «κοινωνικής οικονομίας» από την μια και από την άλλη από τους πολίτες που έχουν τις ανάλογες ανάγκες. Η αναφορά στην ανάγκη αποκατάστασης του ρόλου του κοινωνικού κράτους θα ισοδυναμεί με «ύβρη» μετά από όσα σοσιαλιστικά μέτρα ζούμε στις μέρες μας!
Οι ΜΚΟ για την χώρα μας είναι , για τον μέσο πολίτη, «αθώες» οργανώσεις πολιτών , εθελοντικού χαρακτήρα. Οι περισσότερες όμως από αυτές χρηματοδοτούνται από χορηγούς μεγάλες εταιρείες , κύρια πολυεθνικές, και κυρίως από προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή άλλων Διεθνών οργανισμών. Τώρα πως συνδυάζεται ο προβαλλόμενος χαρακτήρας τους ως μη Κυβερνητικές, όταν βασικές πηγές χρηματοδότησης είναι κρατικά χρήματα, αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό και οι εξελίξεις δείχνουν να αιφνιδιάζουν τις άλλες δημοτικές παρατάξεις, οι οποίες στα πλαίσια των κεντρικών πολιτικών επιλογών των φορέων που εκφράζουν , περιορίζονται σε φραστικές καταδίκες χωρίς να είναι σε θέση να προτείνουν λύσεις με δυναμικό ιδεολογικό περιεχόμενο!
Παραμένουν στην άρνηση λες και η μέχρι τώρα κατάσταση ήταν φιλολαϊκή , ιδιαίτερα αποδοτική και συνεπώς δεν είχε ανάγκη αλλαγών ή άλλων παρεμβάσεων. Κινούνται στον άξονα «όλα κρατικά» που έχει χάσει την μάχη, από την εποχή της κατάρρευσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αρνούνται να εξετάσουν άλλες μορφές οργανωμένης δράσης όπως είναι οι «κοινωνικοποιημένες» επιχειρήσεις που απασχόλησαν την κοινωνία την δεκαετία του 80 χωρίς ποτέ να απαντηθεί το ερώτημα, γιατί δεν προχωρήσανε τότε!
Σήμερα οι εξελίξεις έχουν δημιουργήσει νέες συνθήκες! Αν είναι ανάγκη, έστω πρόσκαιρη, να αναπτυχθούν δραστηριότητες τύπου «Κοινωνικού Παντοπωλείου» ή αξιοποίησης αργούντων δημόσιων κτιρίων δεν χρειάζεται καμιά ΜΚΟ τύπου «ΕΔΡΑ» ή «ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» . Η Ηλιουπολίτικη κοινωνία πρέπει να κινητοποιηθεί και να τεθεί πρωτοπόρος στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Πρέπει να τεθεί πρωτοπόρος, με όρους διαφάνειας , μαζικότητας, ανοιχτών δημοκρατικών διαδικασιών και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Η ανάθεση έργων, εξυπηρέτησης ή διαχείρισης, κοινωνικών αναγκών των Ηλιουπολιτών σε κλειστά club, 15 -20 ανθρώπων, τύπου ΜΚΟ είναι ντροπή για την πόλη , παρά τις πιθανές αγνές προθέσεις των ανθρώπων αυτών. Εγώ δεν απορρίπτω την περίπτωση των «αγνών προθέσεων», επισημαίνω όμως, ως σοβαρή παράλειψη, την μη δραστηριοποίηση της Ηλιουπολίτικης Κοινωνίας και την ανάληψη της ευθύνης που της αναλογεί σε θέματα τόσο σοβαρά όπως είναι η κατάσταση της ανέχειας, της φτώχειας , στην οποία έχουν περιέλθει συμπολίτες μας ! Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο !
Γιώρτος Μπαλτάς
12.2.11
