email:baltas94[at]otenet.gr
Στις εκλογές έπρεπε να επιλέγουμε το καλύτερο πρόγραμμα – πρόταση που αφορά την πόλη μας. Αν αυτό το αξίωμα είναι αποδεκτό , περισσεύουν τα πολλά λόγια γιατί ασφαλώς υπάρχουν εταιρίες που θα μας κάνανε «δελεαστικότατες» προτάσεις . Το πρόβλημα όμως είναι πολιτικό. Από την στιγμή λοιπόν που το πρόβλημα είναι πολιτικό καλούμαστε όχι μόνο να επιλέξουμε το καλύτερο πρόγραμμα αλλά το καλύτερο σύμφωνα με τις πολιτικές μας θέσεις. Εκεί τα πράγματα αλλάζουν και ευτυχώς αλλάζουν!
Τα κριτήρια λοιπόν με τα οποία οι πολίτες θα επιλέξουν το καλύτερο πρόγραμμα είναι πολιτικά και κατά τούτο την καλύτερη επιλογή καλούνται να κάνουν, σε πρώτη φάση και κατά κύριο λόγο, οι πολίτες της κάθε πολιτικής τάσης – παράταξης. Όμως ποια είναι η δημοκρατία μέσα στις παρατάξεις που θα μας εμπνεύσει εμπιστοσύνη για αυτό το στάδιο της προεπιλογής – προετοιμασίας? Καταρχήν λειτουργούν οι παρατάξεις στο επίπεδο της Ηλιούπολης ? Από πότε έχει να συνεδριάσει η Δημοτική Αλλαγή μήτρα της «Πρώτα η Ηλιούπολη»?
Στις τελευταίες εκλογές στην Ηλιούπολη οκτώ παρατάξεις διεκδικήσανε την ψήφο των πολιτών. Τα προγράμματα και των οκτώ, κατά το μέρος που αφορούν την Ηλιούπολη, είναι τα ίδια. Θα έλεγα πως τα έντυπα προγράμματα, όλων των παρατάξεων σε όλη την χώρα είναι τα ίδια !Ακούγεται υπερβολικό αλλά πιστέψτε με δεν είναι καθόλου υπερβολικό! Είναι η πραγματικότητα. Οι διαφορές εντοπίζονται στην διαφορετική γλώσσα η τρόπο γραφής που ο κάθε υποψήφιος επιλέγει. Εμπλουτισμένα με φωτογραφίες , illoustration χαρτί κ.λ.π. συμπληρώνουν και διαμορφώνουν την αναγνωρισιμότητα των προγραμμάτων. Επί της ουσίας όμως είναι τα ίδια.
Που στηρίζεται η διαφοροποίηση των προτάσεων, επί των οποίων διαφοροποιήσεων, καλείται ο πολίτης να στηρίξει την επιλογή του?
Πρώτη διαφοροποίηση της επιλογής είναι η πολιτική - ιδεολογική καταγωγή του προγράμματος. Η ιδεολογική πλατφόρμα μέσα στην οποία κινείται το πρόγραμμα. Μπορεί σαυτές τις εκλογές να εκφράστηκε πάνω στον άξονα μνημόνιο- αντιμνημόνιο, στην πράξη αυτό έχει μεγάλο βάθος και ορίζει την διαρκή πάλη μεταξύ φτώχιας και πλούτου . Στη μάχη αυτή απουσίαζε πλήρως η «σοσιαλιστική» ιδεολογία. Δεν εκπροσωπήθηκε καθόλου ο «μη προνομιούχος» Έλληνας η μάλλον την «εκπροσώπησή» του ανέλαβε η πλέον Νεοφιλελεύθερη παράταξη!
Στη πόλη μας τα προγράμματα όλων των παρατάξεων κινήθηκαν στον άξονα μνημόνιο – αντιμνημόνιο - ολίγον «αντιμνημόνιο» - ολίγον αυτοδιοικητικά και αυτοδιοικητικά Τα τελευταία συναντιόνται με τα πρώτα! Βολεύτηκαν όλοι με το μνημόνιο –αντιμνημόνιο μια και όλοι δεν θέλουν να δουν την επόμενη μέρα!
Δεύτερη διαφοροποίηση προέρχεται από την συνέπεια στην διαχείριση των δυνατοτήτων του Δήμου, όχι των προγραμμάτων. Αυτό συνδέεται άμεσα με την επικοινωνιακή ικανότητα , που επέδειξαν κυρίως οι εν ενεργεία Δήμαρχοι την τελευταία πριν τις εκλογές περίοδο. Συνήθως πέφτουν όλοι πάνω στον εν ενεργεία Δήμαρχο , γιατί αυτός είναι που πρέπει να χάσει. Στην πόλη μας ο κ. Αναγνώστου δεν έχει επιδείξει έργα ή επιτυχημένη επικοινωνιακή τακτική. Γιαυτό περιορίστηκε στο 26% των ψηφισάντων . Με έναν τόσο «χαμηλών τόνων» Δήμαρχο η προοδευτική παράταξη γιατί περιορίστηκε σε ακόμα χαμηλότερο ποσοστό? Αυτό διαφεύγει στον κ.Λεβογιάννη.
Τρίτη διαφοροποίηση προκύπτει από την συλλογικότητα, ή συνέχεια ή συνέπεια μιας πολιτικής πρότασης - προγράμματος όπως αυτή διαμορφώνεται από μια παράταξη, προς τους πολίτες. Το κριτήριο αυτό αφορά κυρίως αντιπολιτευόμενες προτάσεις όπως αυτή της παράταξης «Πρώτα η Ηλιούπολη». Διατυμπανιζόμενη συνέχεια της Δημοτικής Αλλαγής δεν μπορεί να κάνει καμιά αναφορά σε δυναμική και δημιουργική εκπλήρωση του ρόλου της αξιωματικής αντιπολίτευσης που την έταξαν οι πολίτες της Ηλιούπολης τα τέσσερα τελευταία χρόνια.
Αν ο κ.Αναγνώστου κρίνεται ως μια χαμένη τετραετία για την Ηλιούπολη , η παρουσία της Δημοτικής Αλλαγής, ως αξιωματικής αντιπολίτευσης κρίνεται ως ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ τετραετία . Έτσι εξηγείται και η «εξωμήτριος κύηση» της διάδοχης κατάστασης και η επιχειρούμενη εμφύτευση της στην πόλη. Με όρους αγοράς και χρηματιστηρίου ζούμε την «δυναμική εξαγορά» της παράταξης του κ. Θόδωρου Γιωργάκη από τον κ Βασίλη Βαλασόπουλο , διαδικασία που άρχισε πολύ πριν το 2006. Από αυτό προκύπτει και από το "άλμα" που γίνεται, επιλεκτικά, στην περίοδο Γεωργάκη .
Κύριε Λεβογιάννη μπορούμε να διαχωρίζουμε την προηγούμενη τετραετία με τον τρόπο που το κάνετε? Αποτυχημένη Δημαρχία ανύπαρκτη αντιπολίτευση!
Τέταρτη διαφοροποίηση αναδεικνύεται από την διαχείριση του πολιτικού προσωπικού της πόλης. Το πολιτικό προσωπικό της πόλης είναι δεν είναι χίλια άτομα! Άρρηκτα συνδεδεμένο με το πολιτικό προσωπικό της κεντρικής πολιτικής σκηνής εναλλάσσεται και διαπλέκεται στους ρόλους μεταξύ Αυτοδιοίκησης , Κεντρικής Κομματικής Εξουσίας και άλλων μορφών εξουσίας. Εκκλησία, συνδικάτα, οικονομικά συμφέροντα κ.λ.π. Η πλευρά του ΠΑΣΟΚ στρατεύθηκε πλήρως και σε αγαστή συνεργασία κομματικής και οικονομικής εξουσίας προωθεί τα στηρίγματά της και στην Ηλιούπολη.
Πέμπτη ισχυρή διαφοροποίηση προκύπτει από το πρόσωπο του υποψηφίου Δημάρχου. Το Δημαρχοκεντρικό σύστημα, αποτέλεσμα του εκλογικού συστήματος, χρειάζεται ικανά, γιαυτό, πρόσωπα για να στηριχθεί πάνω τους. Το χτίσιμο της εικόνας ενός δημαρχοκεντρικού προσώπου προχωράει με συγκεκριμένες διαδικασίες και τρόπους ανάδειξης. Η επιλογή, ο διαθέσιμος χρόνος χτισίματος του «ενδιαφέροντος» του «ενδιαφερόμενου», το στήσιμο μηχανισμών μέσα στο πολιτικό προσωπικό της πόλης, η επιλογή διαδικασιών πλασαρίσματος, το χρίσμα, η υποστήριξη του με χρήματα από τον κομματικό κορβανά και όγκο πληροφοριών υψηλού κόστους κατά τα άλλα άμεσα ή έμμεσα, η στράτευση της σχετικής ομάδας της πολιτικής συντεχνίας ( βουλευτές περιοχής , ΜΜΕ κ.λ.π.)., ο αποκλεισμός των αντιπάλων αμφισβητιών της επιλογής κ.λ.π. κατά κανόνα επιβάλουν τον υποψήφιο επιλογή του κόμματος .Εδώ χάνεται η ανεξάρτητη τοπική αυτοδιοίκηση! Εδώ το κόμμα , το κάθε κόμμα εισβάλει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και διαλύει κάθε προσπάθεια αυτονομίας και ανεξαρτησίας.
Έκτη περιοχή διαφοροποίησης είναι το αίσθημα ή τα αισθήματα, με τα οποία προσέρχεται ο πολίτης να ψηφίσει. Φόβος ,αγωνία , προσδοκία , προσωπικές ανάγκες ,ανεργία, επίδομα φτώχιας κλ.π. είναι μερικά από τα αισθήματα που διακατέχουν τον πολίτη την ώρα της επιλογής. Το Κεντρικό πολιτικό σύστημα, κρατώντας τα κλειδιά για όλα αυτά, φροντίζει να αναδείξει αυτά που την συγκεκριμένη στιγμή το εξυπηρετεί. Για παράδειγμα ο φόβος των εκλογών λειτούργησε σχετικά καλά στις τρέχουσες εκλογές.
Την πρώτη Κυριακή είναι πολιτικές οι εκλογές και ζήτω το μνημόνιο την δεύτερη Κυριακή καθαρά αυτοδιοικητικές. Αναζητάμε τον ικανότερο τίποτα περισσότερο. Άλλο κριτήριο την Πρώτη Κυριακή άλλο τη δεύτερη Κυριακή. Ερμηνεία κατά το δοκούν!
Γιατί όλα αυτά συμβαίνουν έτσι ? Απλά γιατί οι πολίτες σκόπιμα οδηγούνται στην μη συμμετοχή . Για δέστε ,σε μια πόλη 150.000 κατοίκων πόσοι καταθέσανε τις απόψεις τους για την πόλη πέραν των ενδιαφερομένων υποψηφίων? Αντίθετα το σύστημα διαθέτει και τις εφεδρείες του ,όπως τον κ. Λεβογιάννη, συνταξιούχο Βουλευτή που παρεμβαίνουν την κατάλληλη στιγμή όχι για να δώσουν το στίγμα τους αλλά για να στιγματίσουν , με το κύρος τους, την όποια φωνή κινείται εκτός «γραμμής»! Τι κάνατε κ. Λεβογιάννη τέσσερα χρόνια τώρα που η Δημοτική Αλλαγή απουσίαζε "εκκωφαντικά" από το καθήκοντα που της ανέθεσαν οι πολίτες?
Γιώργος Μπαλτάς
12.11.10
