email:fogold[at]in.gr
Να λοιπόν που ήρθε ξανά η ώρα της κάλπης για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η ώρα που οι πολίτες των τοπικών κοινωνιών, ο κυρίαρχος, κατά το Σύνταγμα, λαός, θα κρίνει και 8α αξιολογήσει πρόσωπα και πολιτικές. Όλα αυτά βέβαια σε ένα κοινωνικό κλίμα βαρύ και απαισιόδοξο.
Εδώ και τόσο καιρό, η ελληνική κοινωνία, στη δίνη και μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, βιώνει την κατάσταση μιας ισχυρής κοινωνικής κρίσης με πολυσύνθετα χαρακτηριστικά. Η κρίση αυτή έχει ήδη πάρει συγκεκριμένες μορφές στο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό-πολιτισμικό επίπεδο. Τα σημάδια αυτής της κρίσης, που φυσικά κατέληξε στην οικονομική σφαίρα, είχαν διαφανεί από καιρό. Η παρακμιακή και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, σε πληθώρα τομέων της κοινωνικής ζωής, είχε συγκεκριμένους διαχειριστές, πρωταγωνιστές και παρακαθήμενους. Γιατί η κρίση, όπως και η κάθε κρίση πριν ακόμα καταγραφεί στο οικονομικό σύστημα, είναι πρώτιστα κρίση κοινωνικών αξιών.. Πελατειακές σχέσεις, μαύρο χρήμα, οικονομική και πολιτική διαφθορά, κομματικοί μηχανισμοί, σκοτεινά εμβάσματα, μαϊμού εταιρείες, μαύρες τρύπες στο Χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα, Βατοπαίδι, παράξενα κονδύλια, φοροδιαφυγή, εσωτερική και διεθνής κερδοσκοπία, υπέρμετρες δημόσιες δαπάνες και κρατικά ελλείμματα, πλαστά οικονομικά στοιχεία και κρυφές χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Όλα τα προηγούμενα έλαβαν χώρα την τελευταία δεκαετία, ώσπου φτάσαμε σήμερα στο κοινωνικό αδιέξοδο και βρήκαμε «καταφύγιο» με κομμένα φτερά στο ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Τρόικα. Οι πολιτικοί διαχειριστές όλων αυτών των παρακμιακών καταστάσεων, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όχι μόνο υπήρξαν ανίκανοι να αντιδράσουν, αλλά καλλιέργησαν, προκάλεσαν και προώθησαν τα φαινόμενα αυτής της κοινωνικής κρίσης. Ακόμα και τώρα, αδυνατούν να δώσουν απαντήσεις για το τι ακριβώς έχει συμβεί… Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι 4 μήνες μετά τη σύναψη του υπέρογκου δανείου, η Τρόικα ζητά ακόμα εξηγήσεις για τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές του ελληνικού δημοσίου, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει πλήρης έλλειψη καταγραφής αξιόπιστων στοιχείων εσόδων-εξόδων του Κράτους…
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο σύγχρονος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός έχει βάλει σαφείς προτεραιότητες… Την αποπληρωμή των όποιων εθνικών χρεών – δημοσίων ελλειμμάτων, την αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, την ανασυγκρότηση του παγκόσμιου οικονομικού και τραπεζικού συστήματος, τη σταδιακή μετατροπή των όποιων δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά και την ανταγωνιστική εμπορευματοποίησή τους, την περικοπή των όποιων κοινωνικών δικαιωμάτων και τη στοιχειώδη επιβίωση του Κοινωνικού Κράτους. Μπροστά σ’ αυτές τις παγκόσμιες οικονομικές προτεραιότητες, το πολιτικό σύστημα με τις δύο κυρίαρχες πολιτικές ιδεολογίες του (Φιλελεύθεροι και Σοσιαλδημοκράτες) δε διστάζει να ακολουθήσει το δρόμο της περικοπής των κοινωνικών δικαιωμάτων-παροχών και τη συρρίκνωση του Κοινωνικού Κράτους, οξύνοντας, όμως έτσι τις κοινωνικές αντιθέσεις. Το πολύ χρήμα συσσωρεύεται πια σε λιγότερα χέρια, ενώ και η περιβόητη μεσαία - αστική τάξη,όπως βέβαια και η εργατική τάξη, βλέπει διαρκώς να μειώνεται το εισόδημά της στα όρια της επιβίωσης και της σχετικής φτώχειας. Ο αντίκτυπος αυτής της κρίσης, που δικαιολογημένα, αρκετοί, θεωρούν πως είναι στημένη, είναι πλέον οδυνηρός στην ελληνική κοινωνία. Έτσι, παρότι μειώνονται οι δημόσιες δαπάνες, τα δημόσια έσοδα είναι ακόμα προβληματικά, ενώ έχουμε φτάσει αντιμέτωποι με καταστάσεις πρωτοφανούς κρίσης στην αγορά, μείωσης των εισοδημάτων-μισθών του δημοσίου και καταιγιστικής επιβολής νέων άμεσων και έμμεσων φόρων. Αυτά όμως οδηγούν στην εκτίναξη της ανεργίας, στη δημιουργία ενός νέου μεγάλου δημοσίου χρέους, στην παρατεταμένη ύφεση, στον υψηλό πληθωρισμό, την άνοδο –και όχι μείωση- των τιμών των αγαθών και εντέλει σε μια διαρκή οικονομική και ψυχολογική κατήφεια και ανασφάλεια.
«Δίκαιη η αποδοκιμασία του πολιτικού συστήματος», έλεγε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παπούλιας, κατά τη γιορτή της αποκατάστασης της δημοκρατίας «… έκλεισε ένας ιστορικός κύκλος…», αλλά είναι φανερό πως και που τα έλεγε αυτά, οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν πως δεν άκουγαν.. Τι ευθύνη, άραγε, έχουν αυτοί; Άλλους θα εννοεί, ο Πρόεδρος.. Κι όμως είναι οι ίδιοι αυτοί και η συντροφιά τους που μας έφεραν στη χρεωκοπία και την παρακμή. Είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που έχουν την πορεία και τη διακυβέρνηση της χώρας στη σύγχρονη Ελλάδα και εναλλάσσονται στην πολιτική εξουσία… Οι «λέοντες και οι αλεπούδες», όπως θα έλεγε και ο Ιταλός Κοινωνιολόγος Β. Παρέτο.
Και τώρα, τα επιτελεία των μεγάλων κομμάτων, ετοιμάζονται, με καινούριο προσωπείο, αλλά με τη ίδια ιδεολογία και σύσταση, να ριχτούν στη «μάχη» των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μετά το «σαρωτικό» κυβερνητικό ανασχηματισμό», σε καιρούς κρίσης, με μια νέα –και πολυπληθή κυβέρνηση (48 μέλη, έναντι 37 της προηγούμενης), θα αγωνιστούν για τη σωτηρία, το όραμα και την κοινωνική πρόοδο, με νέους θεσμούς (Καλλικράτης), αγνοώντας τη διάθεση και τις επιλογές των τοπικών κοινωνιών και εν γένει του ελληνικού λαού. Έτσι, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, κατεβαίνουν με σημαία, ο καθείς, την ενότητα του ιδεολογικού τους χώρου, το όραμα και τη νέα πορεία ενώ οι εκπρόσωποί τους υπερασπίζονται και προασπίζονται πάντα την κομματική υποταγή και πειθαρχία, την υπεροψία της εξουσίας, το παλιό, το ίδιο αλλά με διαφορετικό πρόσωπο. Μια από τα ίδια και στις τοπικές κοινωνίες. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για τη κρίση, ή τουλάχιστον για τα ιδιόμορφα και δυσβάσταχτα χαρακτηριστικά αυτής της κρίσης που τόσο μας ταλαιπωρούν.
Εφόσον, οι εκλογές για τη τοπική αυτοδιοίκηση, αποτελούν μια αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των προσώπων και των στελεχών τους, αλλά και ένα «πρόκριμα» κατά παράδοση- για την έγκριση και στήριξη των πολιτικών επιλογών και θέσεων τόσο για το ΠΑΣΟΚ, όσο και τη ΝΔ, αναμένεται η πλειοψηφία των πολιτών – δημοτών να δείξουν με τη ψήφο τους την αντίδραση και την απόρριψη αυτών. Γιατί αυτό το αδιέξοδο της κρίσης, έχει υπευθύνους, έχει δηλαδή όνομα: ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ.
Ακόμα κι αν το πολιτικό σκηνικό στα πλαίσια του Δήμου Ηλιούπολης δίνει την παράξενη εικόνα ενός πολιτικού ψηφιδωτού, διαφόρων υποψηφιοτήτων, υπάρχει διέξοδος. Σ’ αυτό το πλαίσιο είναι ιδιαίτερα θετικό για την τοπική αυτοδιοίκηση, η στήριξη και ανάδειξη ενός δυνατού Ενωτικού Αυτοδιοικητικού Κινήματος Ηλιούπολης, με αυτόνομα-αυτοδύναμα και αξιοκρατικά χαρακτηριστικά το οποίο προωθεί τη συλλογικότητα και τη συνεργασία, βάζοντας στην άκρη τις όποιες κομματικές και προσωπικές περιχαρακώσεις.
Ένα τέτοιο Ενωτικό Κίνημα στο πλευρό προσώπων, όπως του Δημήτρη Πανταζόπουλου, που σε δύσκολους καιρούς τόλμησαν τη ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο, αποτελούμενο από ποιοτικά, υπεύθυνα, ικανά και αξιόλογα στελέχη, φαντάζει τελικά ως η πιο αξιόπιστη λύση, απέναντι και στα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας στην Ηλιούπολη…
Με εκτίμηση
Φώτης Χρυσουλάκης
(Κοινωνιολόγος -Υπ. Δημ. Σύμβ. με το Ενωτικό Αυτοδ. Κίνημα Ηλ/λης)
