email:autometafora[at]yahoo.gr
Ήτανε μια φορά κι ένα καιρό σε μια μακρινή χώρα, ένα λαός που θέλοντας να διεκδικεί αλλά και να προφυλάσσει όσα είχε κερδίσει μέχρι τώρα, είχε εκλέξει με νόμιμες διαδικασίες ένα Διοικητικό Συμβούλιο. Αυτό το ΔΣ λοιπόν αποφάσισε κάποια μέρα να καλέσει, το λαό που το είχε εκλέξει, να αντισταθεί στην κεντρική διοίκηση τη ς ‘‘ένωσης κρατών’’ (κάτι σαν την δικιά μας την ΕΕ, ένα πράμα) που υπαγόταν και να κατέβει σε απεργία, ούτος ώστε να μην της επιτρέψει (της ‘‘ένωσης’’) να αφαιρεί τα κεκτημένα.
Έβγαλε λοιπόν φιρμάνι (ανακοίνωση το λέμε εμείς) που την ανάρτησε στο ειδικό πίνακα των φιρμανιών που έλεγε: «Συμπατριώτες Συμπατριώτισσες, το ΔΣ της χώρας μας αποφάσισε μετά από συνεδρίαση να κατέβει σε απεργία, να κλείσει τις πόρτες της χώρας και να μην επιτρέψει σε κανένα να μειώσει ούτε ένα ‘‘σπυρί’’ από τα κερδισμένα. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος, δεν μπορούν άλλοι να αποφασίζουν για εμάς. Δεν μπορεί η «ένωση κρατών» να θέλει να κερδίσει κι άλλο από εμάς, αρκετά πήρε τόσα χρόνια από την υπεραξία του πλούτου που παράγουμε. Μας έχουν βάλει στο ‘‘μάτι’’ για να μας εξαφανίσουν, δεν θα τους το επιτρέψουμε. Από αύριο το πρωί κανένας δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο στο δίκαιο αγώνα μας. Όλοι ενωμένοι να αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια υποταγής. Ούτε ένας στην δουλειά. Ούτε μια ‘‘κερκόπορτα ανοιχτή’’. Οι ‘‘Εφιάλτες’’ δεν έχουν θέση ανάμεσά μας. Οι τελικοί νικητές θα είμαστε εμείς.»
Όμως λογαριάζανε χωρίς τον ‘‘Εφιάλτη’’, (συγνώμη χωρίς τον ‘‘ξενοδόχο’’ ήθελα να πω) που έκανε ακριβώς το αντίθετο από την απόφαση του ΔΣ, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια το κοινό καλό, κοιτώντας το προσωπικό του όφελος.
Αμέσως το ΔΣ συνεδρίασε και έβγαλε απόφαση να ‘‘καταδικάσει’’ την ενέργειά του, να κοινοποιήσει σε όλη την χώρα με φιρμάνια (όπως έκανε κάθε φορά) και με ανάρτηση στον πίνακα φιρμανιών.
Στον πίνακα φιρμανιών και στα φιρμάνια που μοιράστηκαν σε όλους ο συγκεκριμένος ‘‘ξενοδόχος’’ κατονομάστηκε ως ‘‘εφιάλτης’’ που πρόδωσε τον αγώνα του λαού.
Αυτό ήτανε. Ο ‘‘ξενοδόχος’’ χωρίς ντροπή έκανε επίθεση στο ΔΣ, κάνοντας μήνυση κατά του προέδρου για συκοφαντική δυσφήμηση. Ζητώντας την καταδίκη όλων όσων τον συκοφάντησαν αποκαλώντας τον ‘‘εφιάλτη’’.
Πέρασε καιρό μέχρι την ημέρα που είχε οριστεί η ημερομηνία εκδίκασης της μήνυσης. Όλοι όσοι γνώριζαν τα πράγματα ήταν σίγουροι ότι ο πρόεδρος δεν θα καταδικαστεί και η υπόθεση θα τελειώσει εκεί. Όμως λογάριαζαν χωρίς τον ‘‘ταξικό αντίπαλο’’ που θα δίκαζε την υπόθεση. Λογάριαζαν χωρίς να υπολογίζουν ότι όταν βρεθεί μια ‘‘τρυπούλα’’, ο ‘‘αντίπαλος’’ χώνεται όσο πιο βαθειά μπορεί για να εκφοβίσει τον λαό που ‘‘τόλμησε’’ να αντισταθεί, ο ‘‘αντίπαλος’’ ψάχνει να βρει τέτοιους ‘‘ξενοδόχους’’ (λόγω φόβου δεν μπορούμε να τον πούμε ‘‘εφιάλτη’’) για να δείξει τα δόντια του ελπίζοντας ότι θα φοβίσει όσους ασχολούνται με τις διεκδικήσεις και το δίκιο του εργαζόμενου να αμείβετε για τον πλούτο που παράγει.
Το ΔΣ μετά την απόφαση του ‘‘ταξικού αντίπαλου’’ έκανε έφεση και μετά από συνεδρίαση έβγαλε νέο φιρμάνι δηλώνοντας σε όλους τους τόνους την πρόθεσή του να συνεχίσει να διεκδικεί προασπίζοντας τα συμφέροντα του λαού αφήνοντας τον ‘‘ξενοδόχο’’ στην κρίση του λαού.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι καθόλου τυχαία και δεν έχει σχέση με το παρακάτω κείμενο.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΔΗΜΟΥ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Συναδέλφισες, Συνάδελφοι
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέβαλε στο συνάδελφο Θοδωρή Πολυζώη, μέλος και πρώην Πρόεδρο του ΔΣ του Σωματείου μας, ποινή φυλάκισης 10 μηνών με αναστολή. Το Δικαστήριο έκρινε μεταξύ άλλων, ότι η χρήση της λέξης απεργοσπάστης είναι αδίκημα, καθώς επίσης είναι αδίκημα η δημοσιοποίηση συνδικαλιστικού περιεχομένου ανακοίνωση - επιστολή προς τον Δήμαρχο, την οποία το ΔΣ ανάρτησε στους πινάκες ανακοινώσεων των χώρων δουλειάς.
Οι καταδίκες αυτές σε καμία περίπτωση δεν πτοούν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, θα συνεχιστεί ο απεργοσπάστης να λέγεται απεργοσπάστης και θα συνεχιστεί να αναρτώνται οι ανακοινώσεις του ΔΣ και έτσι να δημοσιοποιούνται οι αποφάσεις του. θα συνεχιστεί η οργάνωση της πάλης των εργαζομένων στην κατεύθυνση περιφρούρησης και διεύρυνσης των δικαιωμάτων - κατακτήσεων της. θα συνεχιστεί η αντιπαράθεση με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που αρνητικά επηρεάζουν το συνδικαλιστικό κίνημα και καθίστανται μέρος του συστήματος που εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι, τελικά, οι εργαζόμενοι με την πάλη τους σφραγίζουν τις εξελίξεις. Αυτή την πάλη, καμία καταδικαστική απόφαση δεν μπορεί να τη κάμψει.
Σαν διοίκηση του Σωματείου, θα επιμείνουμε στην οργάνωση και την διεξαγωγή των αγώνων των εργαζομένων. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει. Η συμμέτοχη σε προαποφασισμένους διάλογους, όσες φορές έγινε κι όσες φορές θα γίνετε, καταλήγει πάντα σε αφαίρεση δικαιωμάτων. Λειτουργεί σαν εύκολος δρόμος που καθησυχάζει τους εργαζόμενους, καθιστώντας τους ανίσχυρους στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Πάντα θα συγκρούεται το ταξικό εργατικό κίνημα με το ρεφορμιστικό. Εμείς υπερασπιζόμενοι το πρώτο, υπερασπιζόμενοι έτσι:
α. Tο δικαίωμα στη σταθερή δουλειά
β. Tο δικαίωμα στην αμοιβή που καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων
γ. Tο δικαίωμα στην οργάνωση και διεξαγωγή μαζικών ταξικών αγώνων
Αντιλαμβάνεστε γιατί δεν μας πτοεί αυτή η καταδικαστική απόφαση κατά της οποίας ασκήθηκε έφεση.
Αντιλαμβάνεστε γιατί επιβάλλεται να στρατευτούμε και αταλάντευτα να αγωνιζόμαστε.
Αντιλαμβάνεστε γιατί αντιμαχόμαστε την λογική της απόφασης του δικαστηρίου, που λέει, ότι η λέξη απεργοσπάστης και κατ' επέκταση η λέξη απεργοσπασία, είναι προστατευόμενα αγαθά.
Οι εργαζόμενοι όμως έχουν και φιλότιμο. Ντρέπονται να καρπώνονται το αποτέλεσμα των αγώνων των άλλων. Γι' αυτό αρνούνται και πρέπει να αρνούνται, να είναι απεργοσπάστες.
Συναδέλφισες, Συνάδελφοι
Συνεχίζουμε. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Από όλους μας εξαρτάται εάν θα καταφέρουν να κάμψουν το εργατικό κίνημα. Άλλος δρόμος από την συμμέτοχη στην οργανωμένη συνδικαλιστική πάλη, δεν υπάρχει.
Το ζήτημα αυτό δεν είναι μόνο δικό μας. Το ζήτημα αυτό αφορά και εκείνους, δηλαδή τα παιδιά μας, που θα βγουν στην παραγωγή. Αγωνιζόμαστε γι' αυτά.
Καμία καταδίκη δεν μπορεί να κάμψει την αντίσταση στην αρπαγή των δικαιωμάτων μας. Καμία απεργοσπασία δεν θα ακυρώσει τον πόθο των εργαζομένων να απολαύσουν τον πλούτο που παράγουν. Είναι νομοτέλεια.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Το ΔΣ
