email:baltas94[at]otenet.gr
Στις 3 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με μοναδικό θέμα:«Συζήτηση και λήψη απόφασης σχετικά με την απασχόληση εργαζομένων στο Δήμο Ηλιούπολης με πάσης φύσεως συμβάσεις».Το θέμα ενδιαφέρει κοντά 400 εργαζόμενους στο Δήμο με διάφορες «ελαστικές» &nbs p;σχέσεις εργασίας που δεν τους εξασφαλίζουν σταθερή και μόνιμη εργασία . Οι μισοί σχεδόν εργαζόμενοι στο Δήμο δεν είναι μόνιμοι υπάλληλοι και με βάση τις εξαγγελίες της κυβέρνησης ανησυχούν από το ενδεχόμενο της μη ανανέωσης των συμβάσεων τους.
Με πρωτοβουλία του σωματείου εργαζομένων προκλήθηκε η έκτακτη αυτή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου το οποίο και αποφάσισε ομόφωνα, τη μονιμοποίηση όποιων και με όποιο τρόπο βρέθηκαν «εντός των τειχών». Αυτή η θέση δεν θα είχε αντίρρηση να διορισθούν και όσοι άνεργοι βρέθηκαν «εκτός των τειχών» και κατά τούτο είναι συνεπής!
Διαπίστωσή μου είναι πως για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι η δουλειά τόσων ανθρώπων , το επίπεδο του διαλόγου ήταν ιδιαίτερα απογοητευτικό. Όλοι προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν το θέμα για κομματικούς λόγους. Την στήριξη ,ακόμα και τη στράτευση των ανθρώπων σε κάποιο κόμμα δεν το βρίσκω καθόλου κακή . Αυτό όμως που βρίσκω πολύ κακό είναι η προχειρότητα της προετοιμασίας του θέματος από κάθε παράταξη . Ο αυτοσχεδιασμός της στιγμής , η αντίληψη «άντε ψηφίστε να τελειώνομε» κυριαρχούσε !Είναι σημαντικό θέμα η εργασία του κάθε εργαζόμενου, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για 380 συμβασιούχους του Δήμου Ηλιούπολης , που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς δουλειά.
Σημαντικότερο όμως είναι το θέμα της ποιότητας των υπηρεσιών που αποδίδουν στον Δημότη οι 850 «εν συνόλω» εργαζόμενοι στο Δήμο. Στις τελευταίες εκλογές μπορεί να κέρδισε το «προοδευτικό» ΠΑΣΟΚ σαν κόμμα και να έχασε η «συντηρητική» παράταξη της Ν.Δ . Στην κοινωνία όμως , οι θέσεις της Ν.Δ. για βασικά θέματα έχουν κυριαρχήσει. Είναι ιδεολογικός στόχος της συντηρητικής παράταξης να απαξιώσει την έννοια της αποτελεσματικότητας του Δημόσιου τομέα , προκειμένου να απλωθεί ο ιδιωτικός τομέας . Η κυβέρνηση Καραμανλή ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική στο τομέα αυτό. Η απαξίωση της έννοιας του εργαζόμενου στο δημόσιο τομέα , μοιάζει να είναι καθολική !
Οι προοδευτικές δυνάμεις , έπρεπε να είναι οι φυσικοί υπερασπιστές της εργασίας στο δημόσιο και τις κοινωνικοποιημένες μορφές εργασίας . Σήμερα όλοι αποδέχονται την «άσχημη» εικόνα , που έχει η κοινή γνώμη , για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των εργαζομένων στους Δημόσιους φορείς , Δημόσιο , Δήμους κ.λ.π. Εκεί άλλωστε έχει τα λημέρια της η διαφθορά. Στην εξυπηρέτηση αυτής της πολιτικής δυστυχώς στρατεύεται και το 80% των εργαζόμενων με δύο βασικές ενέργειές του. Πρώτον , ψηφίζουν κόμματα που έχουν δεδηλωμένη την ιδεολογική απαξίωση της έννοιας της Δημόσιας εργασίας . Δεύτερον αδιαφορούν , δεν υπερασπίζουν και κυρίως δεν προβάλλουν οργανωμένα , την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της εργασίας τους . Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σύγκλιση ενός Δημοτικού Συμβουλίου , με πρωτοβουλία των εργαζόμενων , για λήψη μέτρων προβολής και βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των εργαζομένων στο Δήμο , χωρίς κόστος για τους Δημότες !! Αρκετά πληρώνουν ! Οι αιρετοί δεν χάνουν ευκαιρία για την προβολή του «έργου» τους . Δεν διστάζουν μάλιστα ,σε πολλές περιπτώσεις ,να γίνονται «κλεπταποδόχοι» της δουλειάς των υπηρεσιών . Μήπως και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιδράσουν στην οργανωμένη υποβάθμισή τους?
Για παράδειγμα : 850 εργαζόμενοι στο Δήμο με «εργοδότη» το Δημότη Ηλιούπολης ποιους δείκτες βελτίωσης της αποδοτικότητας τους , έχουν να επιδείξουν !! Ποιο είναι το κόστος τους και ποιο είναι το επίπεδο των υπηρεσιών που απολαμβάνει ο Δημότης της Ηλιούπολης σε σχέση με το κόστος που πληρώνει ? Ποια τα περιθώρια και με ποιες προϋποθέσεις μπορεί να βελτιωθεί η απόδοση των εργαζομένων προς όφελος του Δημότη χωρίς επί πλέον κόστος? Ένα σωρό τέτοια ερωτήματα που μπορούν να διατυπωθούν μένουν αναπάντητα και προβληματίζουν την πλειονοψηφία των πολιτών –δημοτών που εργάζονται , κατά κύριο λόγο , στον ιδιωτικό τομέα, με τελείως διαφορετικές συνθήκες!
Το μεγάλο κενό στη δημοκρατία μας είναι η αδυναμία διαλόγου . Το επίπεδο του σημερινού διαλόγου είναι μόνο κατ’ επίφαση διάλογος . Είναι διάλογος σε «ώτα μη ακουόντων» μεταξύ της κρατούσας καπιταλιστικής αντίληψης με το αντίθετό της , την κρατικομονοπωλιακή καπιταλιστική αντίληψη όπως τη γνωρίσαμε μέσα από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» πριν αυτός αυτοκαταρεύσει . Η αλλαγή της ποιότητας του διαλόγου δεν είναι θέμα των εργαζόμενων . Είναι θέμα της κοινωνίας των πολιτών , όπως αυτή εκφράζεται οργανωμένα , μέσα από τα πολιτικά κόμματα αλλά και κάθε άλλη μορφή οργανωμένης δράσης μεταξύ των οποίων και τα συνδικάτα . Οι ίδιοι εργαζόμενοι του δημοσίου , με τις οργανώσεις τους , με την ιδιότητα του πολίτη , υποχρεούνται να συμβάλουν στην διαμόρφωση νέων αντιλήψεων για τον χαρακτήρα της εργασίας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα . Ως εργαζόμενοι όμως , μέσα από ένα βασανιστικό διάλογο που πρέπει σύντομα να ανοίξει , πρώτα και πάνω από όλα , οφείλουν να υπερασπίσουν την δουλειά τους …με την ίδια την δουλειά τους…. . Για να το πετύχουν αυτό είναι ανάγκη να αγωνιστούν , με νέες μορφές αγώνων.
Αναγκαία μορφή αγώνα σήμερα στο δημόσιο τομέα , δεν είναι η κλασική «διεκδίκηση», οιασδήποτε αγωνιστικής μορφής , όπως αυτή διαμορφώθηκε τη περίοδο του ψυχρού πολέμου . Ιδιαίτερα η μηχανιστική μεταφορά τέτοιων μορφών αγώνα σε μορφές εργασίας όπως είναι η εργασία στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα είναι ιδιαίτερα απλοϊκή και επικίνδυνη για τη συνοχή του εργατικού κινήματος. Η διαμόρφωση αντιλήψεων εξίσωσης του συμφέροντος του εργαζόμενου ,στο Δημόσιο , με το συμφέρον του πολίτη «εργοδότη» και η υποκατάσταση του αιρετού εκπροσώπου του πολίτη (σώμα 100.000 πολιτών –δημοτών στην Ηλιούπολη ) από τον αιρετό εκπρόσωπο του εργαζόμενου (σώμα 800 εργαζόμενων) μπορεί να στηριχτεί μόνο σε μια «μεσσιανική» αντίληψη των πραγμάτων .
Γιώργος Μπαλτάς
21Νεμβρίου 2009
