email:info[at]iliou-polis.gr
Μεσολάβησε τόσο λίγος χρόνος μετά τις εκλογές κι όμως οι δημοτικοί μας άρχοντες ξέχασαν με ποιους τρόπους είναι εφικτή η αποτελεσματική επικοινωνία με τους δημότες.
Από τη γειτονιά μου κανένα αυτοκίνητο με ντουντούκα δεν πέρασε. Δεν έγινε – απ’ ό σο ξέρω - κάποια ανοιχτή εκδήλωση στην πλατεία της περιοχής μου. Ούτε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο δεν βρήκα στο καροτσάκι της λαϊκής, τα δε έντυπα στην είσοδο της πολυκατοικίας αφορούν μόνο Supermarkets και σουβλατζίδικα .Κανένας δημοτικός παράγοντας δεν παραβίασε το απόρρητο των προσωπικών μου δεδομένων τηλεφωνικά ή ταχυδρομικά .Από το καφενείο που πίνω καφέ καμιά ομάδα ανθρώπων
σχετική με τη δημοτική αρχή δεν πέρασε να μου αφήσει κάποιο έντυπο προσπαθώντας να με ενημερώσει για τα τοπικά προβλήματα .
Προς τί λοιπόν η υποκριτική «απορία» και «απογοήτευση» κάποιων από τους ομιλητές, στη Δημόσια Διαβούλευση [14-7-2008 στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης] για την απουσία δημοτών από τη συζήτηση; (Παρά το ότι έστειλαν 1.500 προσκλήσεις και ανάρτησαν πανώ σε κεντρικά σημεία της πόλης)
Χρησιμοποιήθηκαν έστω κάποιες από τις παραπάνω «εγγυημένες» μεθόδους επικοινωνίας και δεν ανταποκρίθηκαν οι δημότες;
Φαίνεται ότι αυτές οι κουραστικές για να πούμε την αλήθεια μέθοδοι, κρίνονται αναγκαίες μόνο για τη συλλογή ψήφων και όχι βέβαια για να μοιραστούν με τους δημότες μια αντίληψη διαλόγου, ούτε για να εισακουστεί η γνώμη των πολιτών για θέματα που τους αφορούν. Κι αφού έκαναν κατά τους ισχυρισμούς τους τις παραπάνω ενέργειες για να προσελκύσουν τους δημότες, με ποιο σκεπτικό οργάνωσαν τη δημόσια διαβούλευση σε μια αίθουσα που μετά βίας χωράει 100-200 ανθρώπους; Μήπως και μόνο αυτή η επιλογή τους αποκαλύπτει την έλλειψη της επιθυμίας τους για συμμετοχή των πολιτών ;
Ακόμη και οι ελάχιστοι δημότες που βρέθηκαν εκεί έδειχναν σαστισμένοι και αμήχανοι. Μάλλον πίστευαν ότι αντί να ακούν βαρύγδουπες, βαρετές και γενικόλογες εκθέσεις ιδεών θα τους δινόταν μια ευκαιρία να μιλήσουν για τα καθημερινά τους προβλήματα σ’ αυτή την πόλη.
Όπως μου είπε μια γνωστή κυρία, για τα πεζοδρόμια της γειτονιάς της ήθελε να πει αλλά της ήταν αδύνατο ν’ ανέβει στο βήμα και να μιλήσει από μικροφώνου για ένα τόσο «ασήμαντο» θέμα.
Αλήθεια πόσοι απλοί άνθρωποι μπορούν να ξεπεράσουν αυτή τη φυσική συστολή τους;
Η σκέψη ενός ασύρματου μικροφώνου που να περιφέρεται στην αίθουσα μοιάζει μάλλον περίπλοκη ή και περιττή μιας και η συντριπτική πλειοψηφία των παρισταμένων ήταν οι δημοτικοί άρχοντες και οι συν αυτοίς και άρα εξοικειωμένοι και με τα βάθρα και με τα μικρόφωνα.
Πόσοι δημότες γνωρίζουν και κατανοούν πραγματικά τι είναι Επιχειρησιακό Σχέδιο, Δημόσια Διαβούλευση, Στρατηγικός Χάρτης και λοιπά ασαφή;
Η Ηλιούπολη είναι οι άνθρωποί της. Καταστρατηγούνται και παραβιάζονται λοιπόν βασικές αρχές της δημόσιας συζήτησης και της κοινωνικής συμμμετοχής όταν η δημοτική αρχή λειτουργεί ερήμην τους.
Τελειώνοντας, προς το παρόν, παραθέτω τα παρακάτω προς μελέτη και σκέψη και με την ελπίδα ότι θα ληφθούν σοβαρά υπ’ όψη στο μέλλον.
Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006)
ΜΕΡΟΣ 6ο : Τοπική Δημοκρατία,
Άρθρο 214. Συμμετοχή στις τοπικές υποθέσεις.
- Οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές προωθούν τη λαϊκή συμμετοχή στις τοπικές υποθέσεις, την ευαισθητοποίηση και οργάνωση των δημοτών και κατοίκων για την έρευνα, τον εντοπισμό, την καταγραφή και την επίλυση των τοπικών προβλημάτων και αναγκών των κατοίκων, των τοπικών ή δημοτικών διαμερισμάτων και μεμονωμένων συνοικιών κάθε δήμου ή κοινότητας.
- Οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές…. Διαβουλεύονται με τους κατοίκους των περιοχών τους, τους συλλογικούς κοινωνικούς φορείς και τις ενδιαφερόμενες ομάδες πληθυσμού τόσο κατά την προεργασία εκπόνησης των προγραμμάτων δράσης και των κανονιστικών πράξεων, όσο και κατά τη λήψη αποφάσεων γενικού ενδιαφέροντος.
